Chapter 34: จุดอ่อน

Chapter 34: จุดอ่อน

เมื่อพวกเขาทำความสะอาด พวกเขาทั้งสองก็แต่งตัวและเตรียมพร้อม เควินมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นถึงแร่ที่ยังติดอยู่ในหินและถามเขาว่า "นี่เป็นแร่อีกก้อนหนึ่งใช่ไหม"

แอ็คเซลตอบด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่ ที่รัก มันคือชิ้นเดิม แต่สิ่งที่คุณเห็นอยู่ตรงนั้นมันคุณภาพดีกว่าชิ้นนี้อีก"

แอ็คเซลกล่าวเสริมขณะกอดเขาข้างหลังว่า "อย่างที่คุณเห็น ฉันยังสกัดไม่เสร็จ แต่มันคุ้มค่ากับการเสียเวลาที่นี่"

แอ็คเซลมองตาเขาแล้วพูดว่า "เควิน ในอีกสองเดือนข้างหน้า เมืองหลวงจะมีการแข่งขันที่สำคัญมาก และฉันรู้ว่ามีใครบางคนที่นั่นที่สามารถใช้แร่นี้สร้างอาวุธที่เราต้องการได้

เควินถามเขาด้วยความประหลาดใจว่า "คุณไม่อยากขายมันหรอ"

แอ็คเซลลูบหน้าของเขาและพูดว่า "เราจะขายชิ้นที่ที่มีคุณภาพต่ำและจะเก็บชิ้นที่คุณภาพสูงไว้ อาวุธที่เราสามารถสร้างจากมันได้นั้นประเมินค่าไม่ได้เลย เชื่อฉันเถอะ"

เควินพยักหน้าแล้วพูดว่า "อย่างนั้นฉันสามารถยืดเส้นยืดสายระหว่างรอคุณได้ไหม"

แอ็คเซลพยักหน้าแต่รีบเสริมว่า "แค่ยืดเส้นยืดสายนะ ไม่ออกกําลังกาย ไม่วิ่ง ไม่ทําสมาธิ เข้าใจมั้ย"

เควินยิ้มให้เขา "ฉันรู้ ฉันรู้ ฉันจะเป็นเด็กดี ฉันสัญญา"

แอ็คเซลจูบเขาแล้วก็เริ่มสกัดแร่เนรูเดียมอีกครั้ง เควินตัดสินใจดูเมนูความสามารถของเขาก่อนที่จะเริ่มยืดเส้นยืดสาย

เขาไม่ได้ดูความสามารถของเขามาสักพักแล้ว เขาจําได้ว่าความสามารถนั้นสําคัญมากในเกมเสมือนจริงที่เขาเคยเล่นที่บ้าน

หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้น [ความสามารถโดยกำเนิด] ของเขาไม่เปลี่ยนแปลง วิญญาณนักรบ ของเขายังคงอยู่ในระดับ 1 ดังนั้นเขาจึงดูอย่างอื่นต่อไปอย่างรวดเร็วและประหลาดใจกับการค้นพบหลังจากนั้น

[ความสามารถติดตัว]

การรับรู้ระดับ 2: ช่วยให้คุณสามารถดูระดับและสถานะของฝ่ายตรงข้ามได้หากไม่เกินระดับ 40 ช่วยให้คุณดูระดับและสถานะของสิ่งของและระดับของกล่องได้

พลังวิญญาณที่จำเป็นในการเปิดใช้งาน: ไม่มี

การฟื้นฟูระดับ 2: พักฟื้น 20 นาที สามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณได้ 50 หน่วย การทำสมาธิ 30 นาทีจะทำให้คุณฟื้นพลังวิญญาณ 150 หน่วย

มันเยี่ยมมาก ตอนนี้แค่ทำสมาธิ เขาสามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณวิญญาณได้มากมาย แต่สิ่งที่ปรากฏต่อไปก็ดึงดูดความสนใจของเขามากกว่าเดิมและยิ้มเมื่อเห็นมัน

[ความสามารถเชิงรุก]

สังเกตการณ์ระดับ 1 (ดูเพิ่มเติม)

พลังชีวิตเป้าหมายระดับ 1: จุดอ่อนสามารถมองเห็นได้ในทันทีโดยไม่คำนึงถึงระดับของฝ่ายตรงข้าม

พลังวิญญาณที่จำเป็นสำหรับการเปิดใช้งาน: 50

ทักษะนี้มีประโยชน์กับเขาจริง ๆ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในส่วนสำคัญของร่างกายมนุษย์อยู่แล้ว แต่เขาตระหนักว่าสัตว์ประหลาดนั้นอาจจะไม่จำเป็นต้องมีจุดอ่อนที่เหมือนกับมนุษย์

ทักษะนี้จะทำให้เขาสามารถฆ่าพวกมันได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบว่าเขาสามารถใช้คาถาใหม่ที่เพิ่งเรียนรู้ได้หรือไม่ซึ่งเป็นสิ่งที่ทําให้เขาสนใจมาก และความสามารถในการต่อสู้และการร่ายมนตร์คาถายังคงเป็นปริศนาสําหรับเขา

[พลังธาตุ]

ธาตุสายฟ้า ระดับ 5: 5 015/20,000

คาถา: ไม่มี

ธาตุน้ำ ระดับ 3: 1 221/5,000

คาถา: ไม่มี

ธาตุลม ระดับ 1: 332 /1,000

คาถา: ไม่มี

ธาตุดิน ระดับ 1: 12/1,000

คาถาระดับ 1: โยนหิน (เปิดใช้งานพลังวิญญาณที่ต้องการ: 20)

ธาตุไฟ ระดับ 0: 0/200

เขาพบว่าตราบเท่าที่เขามีค่าพลังวิญญาณเพียงพอ เขาก็สามารถใช้คาถานี้ได้ และเขาอาจจะต้องคิดถึงคาถาเพื่อใช้งานมัน และมันคงสุดยอดมากแน่ ๆ ถ้าการคาดเดาของเขาถูกต้อง

เควินมีความสุขมาก ในที่สุดเขาก็ปิดหน้าจอโฮโลแกรมและเริ่มยืดเส้นยืดสายของเขา

เขาเฝ้าดูแอ็คเซลซึ่งกำลังสกัดเนรูเดียมออกมาและเมื่อเขานึกถึงสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้นเขาก็รู้สึกว่าแก้มของเขาร้อนขึ้นและหัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้น

แอ็คเซลได้ยินเสียงหัวใจของเควินที่เปลี่ยนไป เขาหันหัวไปในทิศทางของเควินเพื่อดูว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ เมื่อเขามองไปที่เควิน หน้าเควินก็แดงขึ้น เขาหันไปอีกด้านหนึ่งเพื่อปกปิดความอึดอัดของเขา

แอ็คเซลกัดริมฝีปากล่างแล้วพยายามอดทน เขาไม่อยากรบกวนผู้ชายของเขา.. เควินน่ารักมากเลย..

มันเป็นปริศนาสำหรับเขาจริง ๆ ว่าเครื่องจักรสังหารคนนี้นั้นไร้เดียงสาแบบนี้ได้อย่างไร แต่เขาก็มีความสุขมากกับเรื่องนี้

พอรู้ว่าตัวเองได้เป็นแฟนคนแรกของเขา เขาก็รู้สึกดีใจและยินดีทำทุกอย่างเพื่อให้เป็นคนเดียวของเขาไปตลอดชีวิต

สามสิบนาทีต่อมา แอ็คเซลก็โล่งอกในที่สุด เขาเพิ่งขุดแร่เสร็จ เควินก็เดินเข้ามาหาเขาและถามเขาด้วยรอยยิ้มว่า "เสร็จแล้วหรอ"

แอ็คเซลพยักหน้าและเอาเนรูเดี้ยมระดับต่ำและมอนสเตอร์ใส่ไว้ในถุงวิเศษของเควิน เขาพูดกับเควินในขณะที่ส่งถุงวิเศษให้เควินว่า "เราไปต่อกันเถอะ เราต้องกลับไปที่จุดเริ่มต้นแล้วไปทางอื่นต่อ"

เขาเข้าใกล้เควินและโอบเอวของเขาด้วยมือข้างหนึ่งและเอียงตัวของเควินลงอย่างรวดเร็วแล้วเอามืออีกข้างหนึ่งช้อนที่หลังหัวเข่าของเควินและอุ้มเควินไว้ในอ้อมแขนของเขา

เควินดิ้นรนพร้อมกับบ่นว่า "แอ็คเซล ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงนะ วางฉันลง"

แอ็คเซลจูบเขาและทำให้เขาสงบลง แล้วบอกว่า "ฉันชอบที่จะกอดคุณแบบนี้ เราอยู่กันแค่คนสองคนที่นี่ไม่มีใครเห็นคุณโดนอุ้มหรอก"

แทนที่จะดิ้นรนเควินก็ถามว่า "ทำไมคุณถึงอุ้มฉันล่ะ"

แอ็คเซลยิ้มกว้างขึ้น เขาบอกเควินว่า เขารู้ว่าเขาจะดีใจมากที่ได้ยินสิ่งที่เขากําลังจะพูด "ฉันยังไม่สามารถทดสอบความเร็วใหม่ของฉันกับดาบนี้เลย ฉันสงสัยว่าตอนนี้ฉันจะเคลื่อนที่ได้เร็วแค่ไหน"

เควินมีสีหน้าฉุนเฉียว แอ็คเซลบอกเควิน ขณะที่เขาเห็นดวงตาของเควินเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น ในขณะที่ซ่อนรอยยิ้มแห่งชัยชนะไว้ "ที่รัก กอดแขนของคุณไว้ที่คอฉันสิ กอดฉันแน่น ๆ เลย"

เควินทำตามทันที และความเร็วก็เป็นหนึ่งในจุดอ่อนของเขา และความจริงที่ว่าแอ็คเซลกำลังอุ้มเขาเหมือนเด็กน้อยมันก็ทำให้เขารู้สึกอ่อนแอมาก

แอ็คเซลพูดอีกครั้งว่า "ลืมตาสิเคบ ไม่ต้องกังวลว่าฉันจะทำคุณหล่น ฉันจะไม่ยอมให้อะไรเกิดขึ้นกับคุณแน่นอน"