Chapter 3: บททดสอบ

Chapter 3: บททดสอบ

ชายคนนั้นจ้องมาที่เขาราวกับว่าจะให้เขาพูดต่อ ดังนั้นเควินจึงพูดสิ่งที่เขาคาดเดาออกไปว่า “มาตรวัดนี้ใช้เพื่อวัดพลังวิญญาณ ส่วนลูกบอลคริสตัลนี้ใช้บอกว่าผมเข้ากันได้กับพลังธาตุใด..”

ชายคนนั้นพยักหน้าแล้วพูดว่า "ใช่ ตีความได้ดีมาก เอาล่ะเควินเรามาดูกันเถอะว่ามันจะเป็นยังไงต่อ"

เควินยิ้มและเขาแทบรอไม่ไหวที่จะรู้ผลการทดสอบนี้และเขาไม่ได้ตื่นเต้นขนาดนี้มาสักพักแล้ว

ชายคนนั้นพูดกับเขาว่า "วางมือบนปุ่มสีแดงที่ด้านล่างของมาตรวัดก่อน จากนั้นก็จ้องมองไปที่คริสตัลมองไปที่ด้านบนของมัน มันจะช่วยให้ฉันสามารถควบคุมพลังวิญญาณของคุณได้"

เควินทําตามและมิเตอร์ก็เริ่มสูงขึ้นทันที มันดูคล้ายกับเทอร์โมมิเตอร์เก่า ๆ ในโลกของเขา สูงสุดที่สามารถทำได้คือ 1,000 แต่มิเตอร์ของเขานั้นหยุดอยู่ที่ 180 เท่านั้น

เขาไม่รู้หรอกว่าตัวเลขนี้อาจจะหมายถึงอะไรได้ แต่ถ้าเขามีพลังวิญญาณ นั่นหมายความว่าเขาสามารถเป็นนักเวทย์ได้ใช่ไหมนะ

เขาจบลงด้วยการมองไปที่ชายคนนั้นที่ดูเหมือนจะไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ และชายคนนั้นก็พูดกับเขาว่า "เอาล่ะ ต่อไปก็วางมือบนลูกบอลคริสตัล แล้วฉันจะอธิบายให้คุณฟังหลังจากการทดสอบจบลง"

เขาเชื่อฟังและทำตามอย่างสงสัยว่าเขาจะมีความสัมพันธ์กับธาตุใด

ลูกบอลคริสตัลปรากฏรัศมีสีเหลืองจากนั้นไม่นานมันก็ถูกแทนที่ด้วยสีฟ้าสดใสและในที่สุดลูกบอลคริสตัลก็กลับมาเป็นสีเดิม

เมื่อเขาต้องการที่จะเอามือของเขากลับชายคนนั้นก็ลุกขึ้นและรีบกล่าวว่า "เดี๋ยวก่อน อย่าพึ่งขยับมือออก"

ชายคนนี้มองลูกบอลคริสตัลราวกับว่าเขาไม่อยากเชื่อสายตาของเขาเอง และในที่สุดเขาก็เห็นสิ่งที่ชายคนนี้อาจจะรอคอยอยู่

ประกายสีเงินเริ่มปรากฏขึ้นในใจกลางของลูกบอลคริสตัลและมันก็เริ่มกลายเป็นสายฟ้าเล็ก ๆ และตอนนี้มันกระจายไปทั่วพื้นผิวของลูกบอลคริสตัลนี้แล้ว

มือที่เขาวางอยู่เริ่มร้อนจัด พอเขาเริ่มรู้สึกถึงแผลไฟไหม้ เขาถอดมันออก เขามองมือของเขา ฝ่ามือของเขาถูกไหม้จริง ๆ

ชายคนดังกล่าวเดินวนอ้อมโต๊ะมาจับมือของเขาและปกคลุมมันด้วยแสงสีเขียวปรากฏขึ้นจากพลังของชายคนนั้น

เขารู้สึกว่าความเจ็บปวดหายไปทันทีและเมื่อชายคนนั้นปล่อยมือของเขา รอยไหม้ก็หายไปอย่างสมบูรณ์

"สุดยอดเลย ขอบคุณครับ"

ในที่สุดชายคนนั้นก็ตัดสินใจแนะนําตัวเองว่า "ด้วยความยินดี.. คุณเรียกฉันว่าอลันก็ได้ ถ้าคุณเข้านิกายตะวันของเรา ฉันก็จะเป็นรุ่นพี่ของคุณ"

อลันเป็นจอมเวทที่มีชื่อเสียงของนิกายตะวัน เขามีประสาทสัมผัสที่เฉียบแหลมมาก เขาจับคางของเควินด้วยมือของเขาและหมุนศีรษะของเควิน เขาเห็นว่าศีรษะของเควินนั้นได้รับบาดเจ็บและขมวดคิ้ว

เขาตรวจสอบและถามเขาว่า "เลือดยังสดอยู่ แต่แผลของคุณดูเหมือนจะหายแล้วนะ คุณไปโดนอะไรมา"

เควินลืมไปแล้วว่าเขามีบาดแผลที่หัว และแน่นอนว่าเขาไม่สามารถบอกความจริงกับอลันได้

ถ้าเขาบอกเขาว่าเจ้าของร่างนี้ได้ตายไปแล้ว และเมื่อเขาได้กลายเป็นเจ้าของร่างนี้แทน บาดแผลก็หายไปเอง อลันก็อาจจะไม่เชื่อแน่ ๆ

เควินจึงพูดกับอลันโดยไม่กะพริบตาว่า "ผมถูกผลักไปตามถนนที่แออัด ศีรษะของผมกระแทกกับกำแพง แต่โชคดีที่มีคนแปลกหน้าช่วยผมไว้และผมก็ไม่ได้เจ็บแผลอีกตั้งแต่ตอนนั้น"

จากคำตอบของเขา เขายังคงเห็นอลันขมวดคิ้วและครุ่นคิดอย่างหนัก เขาจึงถามไปว่า “ทำไมหรอครับ มันแย่มากเลยหรอ”

อลันได้ตรวจดูอย่างละเอียดว่าแผลหายดีและไม่เสี่ยงต่อการติดเชื้อก่อนที่เขาจะตอบว่า "ไม่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี คุณโชคดีมากนะ คนที่ช่วยคุณเขาทำได้ดีมาก"

อลันเห็นเควินมองไปที่โต๊ะที่เขาเพิ่งทดสอบและตัดสินใจที่จะอธิบายให้เขาฟังว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้

เขาเริ่มด้วยการถามเขาว่า "เควิน คุณรู้ไหมว่าผลการทดสอบและความหมายของมันเป็นยังไงบ้าง"

เควินมองอลันอีกครั้งและดวงตาของเขาก็ไม่ได้แสดงอารมณ์ของเขาแต่อย่างใด เขาได้เรียนรู้ที่จะซ่อนอารมณ์ของเขาไว้ แต่โลกใหม่นี้เป็นที่ที่น่าตื่นเต้นจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงส่ายหัวเพื่อให้อลันรู้ว่าเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้จริง ๆ

อลันพยักหน้าและกลับไปนั่งที่หลังโต๊ะและส่งสัญญาณให้เขานั่งลงอีกครั้งและเริ่มอธิบาย

เขาชี้ไปที่มาตรวัดที่พลังวิญญาณและพูดว่า: "อย่างที่คุณเห็น พลังวิญญาณของวัดออกมาได้ 180

การจะเป็นนักเวทย์ได้นั้นต้องได้คะแนนไม่ต่ำกว่า 150 คะแนน นี่จึงถือว่าเป็นโอกาสอันดีสำหรับคุณ"

เควินเปิดตาของเขากว้างขึ้นและเขาก็ได้รู้ว่าเขาแทบจะไม่ผ่านการทดสอบเลย ร่างกายของเขาอ่อนแอเกินไป ไม่เพียงแต่ร่างกายเท่านั้นแต่เขายังขาดความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณอย่างเห็นได้ชัด

อลันยิ้มและมองเขาพูดว่า ไม่ต้องห่วง สิ่งสำคัญคือพลังของคุณมัน 150 ก็พอแล้ว เมื่อเข้านิกายแล้วคุณสามารถฝึกฝนเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณของคุณได้

เมื่ออลันเห็นเควินดูเหมือนจะสงบลงแล้ว เขาจึงพูดต่ออีกว่า "แม้ว่าพลังวิญญาณของคุณจะอ่อนแอในตอนนี้ แต่ในทางกลับกัน ความสัมพันธ์ของคุณกับพลังธาตุนั้นไม่ธรรมดา"

อลันค่อนข้างประหลาดใจกับพฤติกรรมของเควิน เพราะเขาตอบสนองต่อข่าวเรื่องพลังจิตที่อ่อนแอของเขา เขาเห็นร่องรอยของความมุ่งมั่นในสายตาของเขา และจากนั้นก็ไม่มีอะไรแสดงออกออกมาอีกเลย และเขาไม่สามารถเดาสิ่งที่เขาเควินคิดได้เลย

เขาตัดสินใจที่จะอธิบายให้เควินฟังต่อไปเพื่อดูว่าเขาจะสามารถรับรู้ถึงอารมณ์อื่น ๆ บนใบหน้าของเควินได้อีกหรือไม่

เขากล่าวต่อไปว่า "บรรดาผู้วิเศษหรือนักเวทย์นั้นมีความสัมพันธ์กับธาตุหนึ่งหรือสองอย่าง แต่คุณกลับมีสัมพันธ์กับพลังธาตุถึงสามอย่างด้วยกัน”

สิ่งแรกที่ปรากฏในลูกบอลคริสตัลคือธาตุลม รัศมีแสงสีเหลืองอ่อน ธาตุแรกที่ปรากฏมักจะอ่อนแอที่สุด ส่วนธาตุสุดท้ายก็มักจะเป็นธาตุที่ใกล้ชิดกับคุณที่สุด ดังนั้นคุณจะสามารถเข้าใจมันได้กว่าธาตุอื่น ๆ

แสงสีฟ้าที่ปรากฏคือธาตุน้ำ และสายฟ้าที่ไหม้มือคุณเห็นได้ชัดว่าเป็นธาตุสายฟ้า"

เควินขมวดคิ้ว แต่อลันยังไม่เข้าใจว่าเขาคิดอะไรอยู่ เขาจึงบอกเขาว่า "เควิน มันผิดปกติที่คุณจะมีความสัมพันธ์กับธาตุถึงสามธาตุ แต่ที่น่าประหลาดใจมากที่สุดคือธาตุหลักของคุณคือธาตุสายฟ้า"

เควินถามด้วยความสงสัย "ทำไมล่ะครับ"