บทที่ 5 - เลือกสถานที่

บทที่ 5 - เลือกสถานที่

ติ๊ง เลือกอาชีพนักผจญภัยเป็นคนเถื่อน ตัวเลือกหลักเสร็จสิ้น เริ่มการสร้างตัวละคร

"ตั้งชื่อให้เข้ากับปูมหลังหน่อย ไหนดูซิ ได้ละ!"

ชื่อ: โนเชียร์ เทมาริติ (ในภาษาเผ่าทีฟลิ่ง สองคำนี้มีความหมายว่า การร่อนเร่ และ ความป่าเถื่อน) อาชีพ: คนเถื่อน คนเถื่อนโดดเด่นในการต่อสู้ที่โกลาหล พวกเขาสามารถเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งเหนือธรรมชาติ ให้ความโกรธขับเคลื่อนจนได้รับพละกำลัง ความอึด และความต้านทานที่เหนือมนุษย์ คนเถื่อนจะคงสถานะคลุ้มคลั่งได้เพียงช่วงสั้นๆ ก่อนจะต้องพักผ่อนอย่างเต็มที่ แต่โดยปกติแค่นั้นก็เพียงพอให้พวกเขาบดขยี้ศัตรูแล้ว

หมายเหตุ: ไม่ใช่สมาชิกชนเผ่าที่ห่างไกลความเจริญทุกคนจะเป็นคนเถื่อน คนเถื่อนตัวจริงนั้นหาได้ยากพอๆ กับนักรบยอดฝีมือในเมือง และคนเถื่อนส่วนน้อยเหล่านี้แหละที่รับบทผู้ปกป้องและผู้นำการต่อสู้ของเผ่า

ชีวิตในป่าเต็มไปด้วยอันตรายและความท้าทาย พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับชนเผ่าศัตรู สภาพอากาศที่เลวร้าย และสัตว์ประหลาดน่ากลัวสารพัด คนเถื่อนจึงต้องพุ่งเข้าใส่อันตรายเหล่านั้นอย่างดุดัน เพื่อปกป้องคนในเผ่าไม่ให้ถูกคุกคาม

เผ่าพันธุ์: ทีฟลิ่งสายเลือดซาเรียล ภาษา: ภาษาสามัญ ภาษานรก

ทักษะ: การรับรู้ 5 การเอาชีวิตรอด 5 (ทักษะจากปูมหลัง) | กีฬา 6 การข่มขู่ 4 (ทักษะอาชีพ) ค่าสถานะ: พละกำลัง: 18 (คุณมีพละกำลังมหาศาลแต่กำเนิด เรื่องที่คนอื่นทำยาก คุณแค่ออกแรงนิดเดียวก็ทำได้สบาย)

ความคล่องแคล่ว: 16 (ร่างกายยืดหยุ่น ปราดเปรียวเหนือใคร ปีนป่ายกำแพงเดินบนหลังคาไม่ใช่เรื่องยาก)

ความทนทาน: 18 (จะฆ่าคนธรรมดา แค่ใช้มีดสั้นแทงทีเดียวก็ตาย แต่ฉันสงสัยจังว่ามีดสั้นจะแทงคุณเข้าหรือเปล่า) เสน่ห์: 14 (เกิดมาหน้าตาดี แต่บุคลิกโดดเด่นยิ่งกว่า)

สติปัญญา: 14 (ไม่ได้เป็นอัจฉริยะเลิศเลออะไร แต่ก็ฉลาดกว่าคนทั่วไปสองระดับ) สัมผัสรับรู้: 16 (แค่ลมพัดหญ้าไหวก็รอดหูคุณไปยาก แต่เทียบกับประสาทสัมผัสภายนอกแล้ว สัญชาตญาณของคุณแม่นยำยิ่งกว่า)

ความชำนาญพิเศษ: ตื่นตัว ผู้พเนจร บินตามธรรมชาติ ร่างกายกำยำ (คุณมีร่างกายกำยำแต่กำเนิด ทำให้ค่าพลังชีวิตสูงสุดเพิ่มขึ้น โดยเพิ่มขึ้นสองเท่าของเลเวลปัจจุบันของคุณ และหลังจากนี้ทุกครั้งที่เลเวลอัป ค่าพลังชีวิตสูงสุดจะเพิ่มขึ้นอีก 2 แต้ม)

"เอ๊ะ การบินนับเป็นความชำนาญพิเศษแยกต่างหากเหรอเนี่ย?"

"แล้วทำไมมีแถมมาอีกอัน ร่างกายกำยำ? หรือเพราะค่าพละกำลังกับความทนทานสูงเกินไป?"

ผลของความชำนาญพิเศษนี้เขารู้ดี ในเกมเวอร์ชันเดิมก็มี แต่เขาไม่เคยเลือก ถึงจะเพิ่มเลือดได้ แต่สำหรับเกมนี้เลือดไม่ได้สำคัญขนาดนั้น

ไม่สิ จะบอกว่าไม่สำคัญก็ไม่ได้ แต่ถ้าเทียบกับปัจจัยอื่นที่ส่งผลต่อพลังต่อสู้ เลือดมันสำคัญน้อยกว่า เพราะในเกมเราเลือกความชำนาญพิเศษได้จำกัด โอกาสที่มีจำกัดก็ต้องเอาไปเลือกอันที่มันเจ๋งกว่าสิ

"ช่างเถอะ ได้ฟรีก็เอาหมดแหละ มีอันนี้เลือดช่วงต้นเกมก็คูณสองเลย สำหรับช่วงต้นเกมที่ตายง่ายๆ นี่ถือว่าดีใช้ได้ ที่สำคัญคือฟรี ของฟรีคือของดีเสมอ"

[ข้อควรระวัง ในเกมนี้ต่อให้พลังชีวิตเหลือศูนย์ก็จะไม่ตายทันที แต่จะเข้าสู่สถานะบาดเจ็บสาหัส ล้มลงและขยับไม่ได้ จนกว่าจะได้รับการช่วยเหลือหรือรักษาจากเพื่อนร่วมทีม

ในระหว่างนี้ถ้าเพื่อนไม่ช่วย และศัตรูไม่ซ้ำเติม และการต่อสู้ยังดำเนินต่อ คุณจะต้องผ่านการทดสอบความตายถึงสามครั้ง

ครั้งแรกง่ายที่สุด ส่วนใหญ่จะผ่านได้ แต่ครั้งต่อๆ ไปจะยากขึ้นเรื่อยๆ และถ้าการทดสอบความตายล้มเหลวแม้แต่ครั้งเดียว คุณจะตายคาที่ทันที

นอกจากนี้ ในระหว่างนั้น ถ้าคุณโดนศัตรูโจมตีก่อนได้รับเชารักษาจากเพื่อน คุณจะถูกตัดสินว่าตายโดยอัตโนมัติ

แต่ถ้าศัตรูคิดว่าคุณไม่รอดแน่แล้วเลือกที่จะไม่โจมตีต่อ แล้วคุณโชคดีผ่านการทดสอบได้ทั้งหมด อาการบาดเจ็บของคุณจะคงที่ ถึงจะขยับไม่ได้จนกว่าจะได้รับการรักษา แต่อย่างน้อยก็รอดตาย หลังจากนั้นพอได้รับการรักษาก็จะกลับมาฟิตปั๋งเหมือนเดิม

อืม ถ้าพูดให้เห็นภาพตามความเป็นจริงก็คือ ถึงจะเจ็บหนักปางตายจนใกล้จะไปยมโลกแล้ว แต่ก็ยังฝืนหายใจเฮือกสุดท้ายไว้ได้ ถ้าตอนนั้นได้รับการรักษาเพียงพอจนพ้นขีดอันตราย ก็จะไม่ตาย และสามารถลุกขึ้นมาสู้ต่อได้

แต่ถ้าถึงขั้นนั้นแล้ว ถึงจะลุกขึ้นมาได้ก็คงล้มพับไปตายเอาได้ง่ายๆ อยู่ดี]

หลิวอ๋างเซิงไม่ได้คิดอะไรมาก ถือซะว่าเป็นของแถมลับที่ซ่อนไว้ แล้วไปดูสกิลที่เหลือต่อ

ความสามารถอาชีพคนเถื่อน: คลุ้มคลั่ง: คุณเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งเหนือธรรมชาติด้วยการกระทำที่รวดเร็ว ในสถานะนี้คุณจะได้รับความต้านทานต่อความเสียหายจากการแทง การฟัน และการทุบตี ระดับการลดความเสียหายขึ้นอยู่กับค่าความทนทานของคุณ

ระหว่างคลุ้มคลั่ง พละกำลัง +4 ความทนทาน +4 เมื่อสิ้นสุดการคลุ้มคลั่งจะเข้าสู่ภาวะอ่อนแอช่วงเวลาหนึ่ง (พละกำลัง -2 ความทนทาน -2)

ความสามารถในการโจมตีกายภาพของคุณจะเพิ่มขึ้น ระดับความแรงขึ้นอยู่กับเลเวลอาชีพและค่าพละกำลัง

ในขณะเดียวกัน คุณจะไม่สามารถร่ายเวทมนตร์ใดๆ ได้ในขณะคลุ้มคลั่ง ระยะเวลาคลุ้มคลั่งประมาณหนึ่งนาที เลเวลปัจจุบันของคุณสามารถคลุ้มคลั่งได้วันละ 2 ครั้ง

การป้องกันไร้เกราะ: การป้องกันที่ดีที่สุดคือการไม่โดนโจมตี และคุณเชี่ยวชาญเรื่องนี้ เกราะที่เทอะทะจะลดปฏิกิริยาตอบสนองของคุณ แต่เมื่อคุณไม่สวมเกราะ คุณสามารถโยกหลบการโจมตีระยะประชิดหรือระยะไกลด้วยการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย อัตราความสำเร็จขึ้นอยู่กับค่าความคล่องแคล่วของคุณ

"เอ๊ะ คำอธิบายสกิลคนเถื่อนไม่ค่อยเหมือนเดิมแฮะ แปลกจัง จำเป็นต้องทำให้สมจริงขนาดนี้เลยเหรอ?"

หลิวอ๋างเซิงรู้สึกงงเล็กน้อย แต่พอลองคิดดูดีๆ เกมแนวสวมบทบาทแบบนี้ความสมจริงสำคัญที่สุด ถึงจะลดศัพท์เทคนิคในเกมลง ทำให้ไม่รู้ชัดเจนว่าความสามารถจะแสดงออกมายังไง แต่จริงๆ แล้วก็เพื่อให้ผู้เล่นไปสัมผัสความแตกต่างในเกมเอาเอง ซึ่งจะช่วยเพิ่มความอินได้มหาศาล บางทีบริษัทเกมอาจจะคิดแบบนี้ก็ได้มั้ง

ช่างเถอะ คิดมากไปทำไม เรามันแค่คนเล่นเกม เขาไหวไหล่ แล้วไปดูคำอธิบายอื่นต่อ

ปูมหลัง: คนนอกคอก

คุณเติบโตในป่า ห่างไกลจากความเจริญ เทคโนโลยี และความสะดวกสบายของชีวิตเมือง คุณเคยเห็นฝูงสัตว์อพยพดั่งทะเลป่า รอดตายจากพายุที่คนเมืองจินตนาการไม่ออก และสัมผัสความโดดเดี่ยวที่ไร้เสียงตอบรับในระยะร้อยลี้ ความดิบเถื่อนไหลเวียนในตัวคุณ ป่าคือบ้านของคุณ

อาชีพเริ่มต้น: ผู้ถูกทอดทิ้ง (เลเวล 1) ติ๊ง คุณได้เลือกเส้นทางชีวิตคร่าวๆ แล้ว ตอนนี้โปรดเขียนรายละเอียดประสบการณ์ชีวิตของคุณ

คุณเกิดที่ไหน? ถูกทอดทิ้งตอนกี่ขวบ? เวลาที่คุณเกิดคือปีศักราชหุบเขาที่เท่าไหร่? หลังจากถูกทอดทิ้งคุณเอาตัวรอดในป่าอย่างไร? ในประสบการณ์อันยาวนานนี้คุณเรียนรู้อะไรมาบ้าง? และสุดท้ายทำไมคุณถึงก้าวเข้าสู่เส้นทางของผู้มีอาชีพ?

โปรดเขียนได้อย่างอิสระหรือสร้างอัตโนมัติ เมื่อตัวละครในปูมหลังอายุครบ 14 ปีบริบูรณ์ จะเริ่มเข้าสู่กระบวนการเกมอย่างเป็นทางการ ระหว่างนี้ตัวละครจะได้รับค่าประสบการณ์อาชีพเริ่มต้นตามประวัติที่คุณเขียน เมื่ออาชีพเริ่มต้นเลเวลเต็ม คุณจึงจะสามารถอัปเลเวลอาชีพนักผจญภัยต่อได้ ก่อนหน้านั้นความสามารถอาชีพนักผจญภัยของคุณจะไม่ทำงาน (แนะนำให้เขียนเอง แต่ประสบการณ์ต้องสมเหตุสมผล มิฉะนั้นจะไม่ได้รับการยอมรับ)

ในขณะเดียวกัน แผนที่แบบพาโนรามาของทวีปเฟรืน ในระนาบหลักของโลกทอริล ก็ค่อยๆ คลี่กางออกตรงหน้าเขา

[จบแล้ว]