บทที่ 11: ใช้นางเอกผู้เป็นบุตรแห่งโชคชะตาเป็นแพะรับบาป

บทที่ 11: ใช้นางเอกผู้เป็นบุตรแห่งโชคชะตาเป็นแพะรับบาป

คุณสะดุ้งตื่นจากการบำเพ็ญเพียร ความรู้สึกหนาวเหน็บที่น่าสะพรึงกลัวนี้รุนแรงกว่าการจำลองครั้งแรกถึงสิบเท่า สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา

คุณรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ ในเวลานี้คุณอยู่ภายในคฤหาสน์ที่ตระกูลหลี่จัดเตรียมไว้ให้ รายล้อมไปด้วยการป้องกันนับไม่ถ้วน แถมยังมี 'องครักษ์ลู่จง' ผู้เชี่ยวชาญระดับ 7 'ขอบเขตเข้าสู่ปราชญ์' เฝ้าอยู่ด้านนอก จะเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นได้อย่างไร?

เว้นเสียแต่ว่า... ภัยคุกคามในครั้งนี้จะเหนือจินตนาการของคุณไปไกลโข

และในวินาทีถัดมา สิ่งที่คุณคาดเดาก็กลายเป็นความจริง

เสียงการต่อสู้ดังก้องขึ้นในหูของคุณอย่างกะทันหัน เสียงนั้นใกล้จนน่าตกใจ และกลิ่นอายกดดันสามสายที่ปะทุขึ้นล้วนอยู่ในระดับ 'ขอบเขตเข้าสู่ปราชญ์' ทั้งสิ้น

ในบรรดากลิ่นอายระดับเข้าสู่ปราชญ์ทั้งสาม หนึ่งในนั้นเป็นขององครักษ์ลู่จง แต่อีกสองสายกลับแปลกหน้าอย่างยิ่ง

"หลู่กาน! บรรพบุรุษตระกูลจ้าวและยอดฝีมือระดับเข้าสู่ปราชญ์ปิดหน้าคนหนึ่ง นำกลุ่มชายชุดดำบุกเข้ามา!"

"ผู้อาวุโสลู่จงกำลังถ่วงเวลาพวกมันอยู่ รีบเปิดประตูห้องลับเร็วเข้า ฉันจะพาคุณหนีไป"

เสียงร้อนรนของหลิวรั่วเยว่ดังมาจากด้านนอกห้องลับ

สีหน้าของคุณเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน คุณไม่เลือกที่จะเชื่อเธอในทันที แต่รีบแอบดูสถานการณ์ภายนอกผ่านช่องลับของประตู คุณเห็นหลิวรั่วเยว่ที่มีท่าทีกระวนกระวาย รวมถึงกลุ่มชายชุดดำที่กำลังต่อสู้กับเหล่าผู้คุ้มกัน และเหนือขึ้นไป บรรพบุรุษตระกูลจ้าวและยอดฝีมือชุดดำระดับเข้าสู่ปราชญ์ที่ไม่คุ้นหน้า กำลังรุมต่อสู้กับลู่จงอย่างดุเดือด

อย่างไรก็ตาม จากสถานการณ์ที่เห็น ชัดเจนว่าฝ่ายเรากำลังเสียเปรียบอย่างหนัก

หลิวรั่วเยว่พูดความจริง!

"เป็นไปได้ยังไง!"

"ยอดฝีมือระดับเข้าสู่ปราชญ์และชายชุดดำจำนวนมากขนาดนี้โผล่มาจากไหนในนครม๋อตู?"

"หรือว่าผู้บงการจะลงมืออีกครั้ง โดยวางกับดักสังหารรอบใหม่ไว้โดยเฉพาะ?"

"พวกมันช่างกัดไม่ปล่อยราวกับวิญญาณอาฆาตจริงๆ"

แววตาของหลู่กานมืดมนลง เขาประเมินสถานการณ์ได้ในทันที

ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน หายนะระลอกใหม่ก็มาเยือนแล้ว

ดูเหมือนว่าผู้บงการจะต้องการ "กระดูกจักรพรรดิสูงสุด" ของเขาจริงๆ

ในการจำลองชีวิตตัวร้ายครั้งที่สอง เขาคิดว่าได้สร้างสถานการณ์เพื่อซื้อเวลาในการพัฒนาตนเองแล้ว แต่เขาก็ยังประเมินศัตรูต่ำไป

ทว่า ปัญหาก็ผุดขึ้นมา

ที่พักของเขาในนครม๋อตูจะถูกย้ายทุกๆ วันเว้นวัน ทำให้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะติดตามร่องรอย แล้วบรรพบุรุษตระกูลจ้าวกับพวกชุดดำเหล่านั้นหาเขาเจอได้ยังไง...

เมื่อเผชิญหน้ากับหลิวรั่วเยว่ที่ร้อนรนอยู่ด้านนอก คุณไม่ได้เลือกที่จะเปิดประตูห้องลับแล้วออกไป แต่กลับเปิดเส้นทางลับที่ซ่อนไว้อย่างแนบเนียนโดยไม่ลังเล

คุณกลัวตายอย่างที่สุด เส้นทางลับนี้ถูกสร้างขึ้นโดยคนของคุณเพื่อใช้หลบหนีในยามฉุกเฉินโดยเฉพาะ ในวินาทีนี้ คุณเตรียมพร้อมที่จะทิ้งลู่จงและหลิวรั่วเยว่ไว้เบื้องหลัง แล้วหนีเอาตัวรอด

ตราบใดที่คุณยังมีชีวิตอยู่ ในอนาคตคุณก็ยังสามารถล้างแค้นให้พวกเขาได้ แต่ถ้าคุณตาย ทุกอย่างก็จบสิ้น

เห็นแก่ตัวและเห็นแก่ได้ คุณเห็นแก่ชีวิตตัวเองเป็นที่ตั้ง คุณนี่มันสารเลวจริงๆ!

แต่ในขณะที่คุณกำลังจะมุดเข้าไปในเส้นทางลับ กลิ่นอายอันหนาวเหน็บอีกสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามา และในขณะเดียวกัน "พรแห่งโชคชะตา" ที่คุณช่วงชิงมาจากหลิวรั่วเยว่บนตัวคุณก็สลายไปจนหมดสิ้น...

มีคนดักรออยู่ในเส้นทางลับ! นี่คือคำเตือนสุดท้ายจากพรแห่งโชคชะตา!

คุณตระหนักได้ทันทีว่านี่คือกับดัก และคุณคือคนที่เดินเข้าไปติดกับมัน!

"บัดซบ!"

คุณอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา จากนั้นสีหน้าโหดเหี้ยมก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

หลังจากความคิดแล่นผ่านสมองอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ คุณตัดสินใจเปิดประตูห้องลับและดึงตัวหลิวรั่วเยว่เข้ามา

หลิวรั่วเยว่ลงเรือลำเดียวกับคุณแล้ว หากคุณตาย ตระกูลหลิวต้องพินาศแน่นอน เพราะไม่อาจต้านทานโทสะของตระกูลลู่ได้ ดังนั้นหลิวรั่วเยว่ไม่มีทางทรยศคุณแน่

"หลู่กาน รีบไปกันเถอะ แค่เราหนีออกไปจากที่นี่ได้ ตระกูลลู่ก็จะได้รับ..."

หลิวรั่วเยว่ยังพูดไม่ทันจบ คุณก็ลงมือฟาดฝ่ามือเข้าที่ต้นคอของเธอจนสลบเหมือดไปในทันที

คุณลงมืออย่างแม่นยำ หลิวรั่วเยว่จะสลบไปอย่างมากก็ไม่กี่ชั่วโมงก่อนจะฟื้น หรือแน่นอนว่า... เป็นไปได้ที่เธออาจจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย

คุณโคจร "วิชามารพันเงา" และใช้อภินิหาร "เงาจำแลง" เป็นครั้งแรก เริ่มปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ของหลิวรั่วเยว่

ทันทีที่ปราณมารพันเงาของคุณแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอ มันก็ปะทะกับแรงต่อต้านบางอย่างและไม่สามารถสั่นคลอนได้ แต่ไม่นานแรงต้านนั้นก็หายไป คุณจึงคิดว่าเป็นแค่ภาพลวงตาและไม่ได้ใส่ใจ

ในไม่ช้า ใบหน้าของหลิวรั่วเยว่ก็เริ่มเปลี่ยนไป จนกลายเป็นรูปลักษณ์ของคุณในที่สุด จากนั้นคุณก็ใช้ "เงาจำแลง" เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็น "หลิวรั่วเยว่" และสลับชุดกันใส่

เพื่อความอยู่รอด คุณเตรียมที่จะใช้หลิวรั่วเยว่ นางเอกผู้เป็นบุตรแห่งโชคชะตา มาเป็น "ตัวตายตัวแทน" เพื่อตายแทนคุณและซื้อโอกาสรอด

คุณประคองร่าง "หลู่กาน" ขึ้นมา จัดท่าทางให้เหมือนกำลังเข้าฌานบำเพ็ญเพียร จากนั้นในคราบของหญิงสาว คุณก็เปิดประตูห้องลับอีกครั้งแล้วแฝงตัวออกไป

ครั้งนี้คุณไม่มี "พรแห่งโชคชะตา" คุ้มครองอีกแล้ว คุณทำได้เพียงซ่อนกลิ่นอาย ปลอมตัวเป็นหลิวรั่วเยว่ ด้วยความหวาดระแวงว่าจะถูกจับได้ และเคลื่อนไหวไปตามขอบสนามการต่อสู้ เตรียมพร้อมที่จะชิ่งหนี

โชคดีที่เป้าหมายของพวกชุดดำคือ "หลู่กาน" ที่อยู่ในห้องลับ พวกมันไม่ได้สนใจคุณเลย แม้แต่ยอดฝีมือระดับเข้าสู่ปราชญ์ทั้งสามที่สู้กันอยู่ข้างบนก็ไม่แม้แต่จะปรายตามองคุณ

คุณลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ไม่นานความสงสัยก็ผุดขึ้น การต่อสู้รุนแรงขนาดนี้ คุณพอเข้าใจได้ว่าทำไมตระกูลอื่นๆ ในม๋อตูถึงไม่เคลื่อนไหว เพราะกลัวจะโดนลูกหลง

แต่ทำไม... ตระกูลหลี่ถึงยังไม่โผล่มาช่วยอีก?!

จังหวะที่คุณกำลังจะหนีพ้นจากสนามรบ ยอดฝีมือระดับเข้าสู่ปราชญ์ผู้ลึกลับที่ปิดหน้าอยู่ข้างบน จู่ๆ ก็หันมามองคุณด้วยความสงสัย แรงกดดันมหาศาลราวกับขุนเขาถาโถมเข้าใส่คุณทันที

อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่าเขามองไม่ทะลุการปลอมแปลงของอภินิหาร "เงาจำแลง" ไม่นานเขาก็ละสายตาไป คุณจึงลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่

ตูม!

แรงสั่นสะเทือนรุนแรงปะทุขึ้นจากห้องลับ ดึงดูดความสนใจของทุกคน

ทันใดนั้น ประตูห้องลับก็ถูกพังกระจุยจากด้านใน 'เย่เฉิน' ที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเป็นเวลานาน ปรากฏตัวขึ้นข้างใน พร้อมกริชในมือที่แทงทะลุหน้าอกของ "หลู่กาน"...

"ฮ่าฮ่าฮ่า หลู่กาน ไอ้สารเลว! กล้าดียังไงมาหยามเกียรติผู้หญิงของข้า เย่เฉิน! วันนี้คือวันตายของแก!"

"หลู่กาน" ที่ถูกแทงทะลุหน้าอก ปรือตาคู่งามขึ้นจากความหมดสติ สายตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เธอมองเย่เฉินที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งตรงหน้า แล้วมองเลยไปยัง "หลิวรั่วเยว่" ที่อยู่ไกลออกไป ริมฝีปากขยับเล็กน้อย ก่อนจะสิ้นใจตายตาไม่หลับ...

"คุณชายลู่!"

เมื่อเห็น "หลู่กาน" ตาย ลู่จงก็คลุ้มคลั่งทันที เขาเผาผลาญโลหิตแก่นแท้จนทำให้บรรพบุรุษตระกูลจ้าวและยอดฝีมือชุดดำอีกคนหวาดกลัวจนต้องถอยหนี

แต่ในวินาทีถัดมา ใบหน้าและร่างกายของ "หลู่กาน" ที่ถูกสังหาร กลับค่อยๆ บิดเบี้ยวและคืนสภาพกลายเป็นหลิวรั่วเยว่ สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งบริเวณ!

"รั่วเยว่! ไม่!!!"

"บัดซบ นั่นคือหลู่กานตัวจริง! รีบจับมันเร็ว!"

ขณะที่เย่เฉินกรีดร้องอย่างโหยหวน ยอดฝีมือชุดดำระดับเข้าสู่ปราชญ์ผู้ลึกลับก็ตอบสนองทันที และสั่งให้พวกชุดดำคนอื่นพุ่งเข้าไปจับ "หลิวรั่วเยว่" ที่อยู่ด้านหน้า

เมื่อเห็นว่าความแตก คุณลอบถอนหายใจ รู้ดีว่าอภินิหาร "เงาจำแลง" ยังมีข้อจำกัดอยู่มาก แต่ในตอนนี้ คุณได้มาถึงขอบสนามรบแล้ว

คุณใช้วิชา "มารพันเงา" ขั้นที่สี่อย่างเต็มกำลัง แตกตัวเป็นเงาดำแปดร่างที่มองไม่เห็นรูปลักษณ์ แล้วพุ่งหนีออกไปในระยะไกล พวกชุดดำที่เข้ามาโจมตีทำได้เพียงมองตาปริบๆ แม้แต่ชายเสื้อของคุณพวกมันก็ยังแตะไม่ได้

"วิชามารพันเงา!!!"