บทที่ 3: คุณตาย การจำลองจบลง

บทที่ 3: คุณตาย การจำลองจบลง

สติสัมปชัญญะของคุณกลับคืนมา ความมึนเมาเริ่มจางหาย และคุณตระหนักได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา คุณได้ยินเสียงดังปัง ตามด้วยเสียงตะโกนด่าทอด้วยความโกรธเกรี้ยวของเย่เฉินและเสียงข้าวของถูกทุบทำลายดังมาจากชั้นล่างของโรงแรม... สองชั่วโมงครึ่งให้หลัง ในที่สุดเขาก็มาถึง

ราวกับว่าเขาล่วงรู้ตำแหน่งของคุณ เย่เฉินบุกทะลวงตรงมายังห้องสวีทระดับสูงสุดบนชั้นบนสุดโดยแทบไม่เจอแรงต้านทาน ไม่มีใครกล้าขวางทางเขา คุณสังหรณ์ใจว่ามีบางอย่างผิดปกติ... ผู้พิทักษ์ที่ตระกูลลู่จัดเตรียมไว้ให้กลับไม่เข้ามาแทรกแซงเลยงั้นหรือ!?

ก่อนเดินทางมายังนครปีศาจ ตระกูลลู่ได้จัดเตรียมยอดฝีมือขอบเขตที่เจ็ด 'ระดับเข้าสู่ปราชญ์' ให้คอยคุ้มกันคุณในที่ลับ ด้วยมีผู้เชี่ยวชาญระดับนี้อยู่ข้างกาย การเดินเหินในนครปีศาจย่อมต้องปลอดภัยหายห่วง คุณตัดสินใจตะโกนเรียกผู้พิทักษ์ทันที แต่กลับไร้เสียงตอบรับ

ไม่ผู้พิทักษ์เกิดเหตุร้าย ก็ต้องมีใครบางคนขัดขวางเขาไว้ มีคนต้องการเล่นงานคุณ!

เย่เฉิน 'ตัวเอกผู้มีโชคชะตาฟ้าลิขิต' เป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง!

ผู้อยู่เบื้องหลังต้องการยืมมือเขาเพื่อฆ่าคุณ การปรากฏตัวของหลิวรั่วเยว่ในตอนแรกก็น่าสงสัยเช่นกัน แต่คนบงการคงคาดไม่ถึงว่าเพราะหลิวรั่วเยว่ คุณจึงทำลายคำสาป ปลุก 'กระดูกจักรพรรดิสูงสุด' และทะลวงเข้าสู่ 'ขอบเขตที่สามทงเสวียน' ได้สำเร็จ

คุณสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของเย่เฉินพุ่งเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ห่างไปเพียงกำแพงกั้น กลิ่นอายของเขาอยู่ใน 'ขอบเขตที่สี่เสินทง' ซึ่งชัดเจนว่าได้กลั่นเป็นเทพวิชาอันทรงพลังแล้ว ด้วย 'กระดูกจักรพรรดิสูงสุด' คุณไม่ได้เกรงกลัวเขา แต่คุณระแวงผู้อยู่เบื้องหลังที่ล่อผู้พิทักษ์ของคุณออกไปต่างหาก โดยไม่ลังเล คุณเลือกใช้พรสวรรค์ "เผ่นป่าราบ" เพื่อหนีเอาตัวรอด

ก่อนจะชิ่งหนี คุณเกิดมีมโนธรรมขึ้นมาวูบหนึ่ง จึงตบหน้าหลิวรั่วเยว่ที่สลบไสลอยู่จนตื่น ทิ้งให้นางมองดูด้วยความงุนงงสับสน...

ภายใต้การคุ้มครองของพรสวรรค์ "เผ่นป่าราบ" คุณพลิ้วไหวราวกับหนูในยามวิกาล กระโจนลงจากดาดฟ้าและร่อนกายหนีไป หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา เย่เฉินเปลี่ยนเส้นทางเพื่อไล่ตามทันที แต่เขาไม่สามารถแม้แต่จะดมกลิ่นท่อไอเสียของคุณได้ทัน เขาจึงทำได้เพียงสบถด้วยความเดือดดาล "อ๊ากกก ลู่กาน! เจ้ากล้าแตะต้องผู้หญิงของข้า! ข้าเย่เฉินขอสาบานว่าจะฆ่าเจ้าให้ได้!"

คุณไม่สนใจเสียงเห่าหอนของตัวตลกบางคนที่อยู่ข้างหลังและวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต เพราะลางสังหรณ์อันหนาวเหน็บยังคงเกาะกุมจิตใจ คุณไม่ลังเลที่จะหาที่ซ่อนตัว โดยดำลงไปหลบในสระน้ำ

ดูเหมือนว่า 'กระดูกจักรพรรดิสูงสุด' จะมีความสามารถในการอำพรางกลิ่นอาย พลังของคุณถูกเก็บซ่อนไว้อย่างมิดชิด และเมื่อบวกกับพรของ "โชคชะตาลิขิตสวรรค์" ความรู้สึกหนาวเหน็บนั้นก็เริ่มจางหายไป

ทันใดนั้น แสงไฟหน้ารถก็สาดส่องเข้ามา รถมายแบคคันงามปรากฏขึ้นและขับตรงมาทางคุณ คุณถอนหายใจด้วยความโล่งอก นั่นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคนขับรถของคุณ ซึ่งก็คือผู้พิทักษ์ขอบเขตที่เจ็ด 'ระดับเข้าสู่ปราชญ์' ที่ตระกูลลู่จัดไว้ให้นั่นเอง

คุณดีใจมากและรีบเผยตัวออกมาขึ้นรถทันที แต่ในขณะที่คุณกำลังจะเอ่ยปากถามคนขับว่าทำไมถึงไม่ปรากฏตัวเร็วกว่านี้ ความหนาวเยือกก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง สัญญาณเตือนภัยดังลั่นในหัว คุณรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

ศีรษะของ "คนขับรถ" จู่ๆ ก็หมุนกลับหลังสองรอบครึ่ง เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ด ใบหน้าบิดเบี้ยวดูน่าสยดสยองขณะจ้องมองมาที่คุณ "จับได้แล้ว"

แคว่ก! มือสีดำทมิฬพุ่งทะลุเบาะหลังและเสียบทะลุหน้าอกของคุณ ควักเอา "กระดูกจักรพรรดิสูงสุด" ออกไปสดๆ รูม่านตาของคุณหดเกร็งด้วยความเหลือเชื่อ ก่อนที่ศีรษะจะถูกมือดำนั้นบิดจนขาดกระเด็น

ก่อนสิ้นใจ คุณคล้ายได้ยินเสียงเคี้ยวกรุบๆ ราวกับมีสัตว์ประหลาดกำลังกัดกินศพของคุณ

คุณเสียชีวิต การจำลองสิ้นสุดลง

การสรุปผลเริ่มต้น โฮสต์สามารถเลือกรางวัลได้ 3 อย่างจาก 5 ตัวเลือกต่อไปนี้

ข้อความจำลองสีแดงฉานที่ส่องแสงระเรื่อปรากฏขึ้นเบื้องหน้าสายตาของลู่กาน

แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาอย่างยิ่ง และหมัดทั้งสองข้างก็กำแน่นโดยไม่รู้ตัว

นี่มันกับดักมรณะที่วางไว้เพื่อเขาชัดๆ!

หากเขาทำตามคำบรรยายใน 'เครื่องจำลองวายร้าย' คืนนี้เขาคงไม่รอดแน่?!

"ช่างเป็น 'ผู้อยู่เบื้องหลัง' ที่เจ้าเล่ห์นัก ถึงกับมีความสามารถในการปลอมตัว สุดท้ายก็ปลอมเป็น 'คนขับรถ' ทำให้ตัวฉันในระบบจำลองตายใจและเดินออกไปหาที่ตายเอง มิฉะนั้นฉันอาจจะไม่ตายก็ได้"

"นี่คือกับดักมรณะที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีต ทั้งหลิวรั่วเยว่ นางเอกผู้มาโปรด และเย่เฉิน ตัวเอกผู้มีโชคชะตา ล้วนเป็นหมากของคนบงการ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อควัก 'กระดูกจักรพรรดิสูงสุด' ออกจากร่างของฉัน"

"แสดงว่าผู้อยู่เบื้องหลังต้องวางแผนมานานแล้ว ตั้งแต่ฉันมาถึงนครปีศาจ... ไม่สิ มันน่าจะถูกวางแผนไว้ตั้งแต่ฉันยังอยู่ที่เมืองหลวงจักรวรรดิต้าเซี่ย"

"แต่ในเมืองหลวงจักรวรรดิต้าเซี่ย ยอดฝีมือมีมากมายดั่งเมฆา มีทั้งผู้เชี่ยวชาญ 'ขอบเขตมนุษย์เทวะ' และแม้แต่ตัวตนระดับ 'เซียนแท้เดินดิน' คนบงการจึงไม่กล้าลงมือ แต่ใช้วิธีการบางอย่างบีบให้ฉันต้องระหกระเหินมายังนครปีศาจแทน"

"เจ้าเด็กเหลือขอ 'กู้อ้าว' นั่นมีปัญหา หลังเกิดเรื่องขัดแย้ง ฉันรู้สึกว่าไอ้สารเลวนั่นจงใจหาเรื่องชัดๆ ไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยที่อ่อนโยนของฉัน ฉันคงไม่ทุบหัวมันแตกไปทั้งสองหัวโดยไม่มีเหตุผลหรอก ดังนั้น มันอาจจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของคนบงการ หรือไม่ก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่ง"

ประกายตาเย็นยะเยือกวาบผ่านดวงตาของลู่กาน แต่สติของเขาไม่ได้ถูกความโกรธเข้าครอบงำ กลับกันเขายิ่งมีหัวคิดที่แจ่มชัดขึ้น

ครึ่งเดือนก่อน เขาพาลูกน้องไปมีเรื่องกับ 'กู้อ้าว' นายน้อยเจ้าสำราญแห่งตระกูลกู้ ในสถานบันเทิงแห่งหนึ่งที่เมืองหลวงจักรวรรดิต้าเซี่ย เพราะแย่งผู้หญิงกัน และเขายังใช้วิธีสกปรกบางอย่าง ไม่อย่างนั้นตระกูลลู่คงไม่จัดการให้เขาหลบออกมาเพื่อเลี่ยงปัญหา

ตระกูลกู้เองก็เป็นหนึ่งในตระกูลระดับแนวหน้าของจักรวรรดิ ซึ่งมีบรรพชนระดับมนุษย์เทวะหนุนหลังอยู่

"งั้นคนบงการคือตระกูลกู้งั้นรึ? ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถบงการกู้อ้าวได้ง่ายดายขนาดนี้ บ้าเอ๊ย ข้อมูลยังน้อยเกินไปที่จะฟันธง"

"อย่างไรก็ตาม ดูจากข้อมูลในระบบจำลอง การมีอยู่ของ กระดูกจักรพรรดิสูงสุด ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนคลุ้มคลั่งได้ แม้แต่ระดับ 'มนุษย์เทวะ' ก็คงไม่ใช่ข้อยกเว้น"

ลู่กานพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา สายตาจับจ้องไปที่คนขับรถวัยกลางคน 'ลู่จง' และแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ตอนนี้เขายังปลอดภัยอยู่

ลู่จงเป็นคนของตระกูลลู่โดยกำเนิด จงรักภักดีต่อตระกูลลู่อย่างยิ่ง ความแข็งแกร่งของเขาบรรลุถึงขอบเขตที่เจ็ด 'ระดับเข้าสู่ปราชญ์' มานานแล้ว ฝีมือร้ายกาจ และเขาพร้อมจะตายแทนลู่กานได้โดยไม่ลังเล

ในการจำลองครั้งแรก คนบงการต้องวางกับดักมรณะเพื่อล่อลู่จงที่เป็นผู้พิทักษ์ออกไป ซึ่งหมายความว่าฝ่ายตรงข้ามหวาดเกรงในความแข็งแกร่งของลู่จง

ไม่อย่างนั้นจะวางแผนซับซ้อนไปทำไม? สู้จับตัวเขาแล้วควักกระดูกออกไปเลยไม่ดีกว่าหรือ

มองในมุมนี้ ความได้เปรียบยังอยู่ที่ฝ่ายฉัน

เกมนี้ยังพอมีทางให้เดินต่อ

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่รางวัลสรุปผล โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาตัดสินใจเลือกทันที

"รางวัลจากระบบจำลอง ฉันเลือกข้อหนึ่ง สอง และสาม"