บทที่ 90 - สายฟ้าสวรรค์มรกตผลาญภพ ถังเฮ่าโดนอัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

บทที่ 90 - สายฟ้าสวรรค์มรกตผลาญภพ ถังเฮ่าโดนอัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"เสี่ยวอู่ เดี๋ยวเจ้าขอให้เพื่อนสองตัวของเจ้าช่วยล่าสัตว์วิญญาณ หากระดูกวิญญาณหน่อยนะ พ่อจะพาเสี่ยวซานไปอีกที่หนึ่งก่อน อีกไม่กี่วันจะกลับมาหา"

ถังเฮ่าพาทั้งสองคนมาถึงนอกป่าซิงโต่ว เนื่องจากหูของเสี่ยวอู่สูญเสียการได้ยินโดยสิ้นเชิง ถังเฮ่าจึงต้องให้ถังซานเขียนข้อความลงบนฝ่ามือของนางเพื่อสื่อสาร

เสี่ยวอู่กำมือถังซานแน่น ไม่ยอมปล่อย

ตั้งแต่นางจำแลงกายเข้าสู่โลกมนุษย์ แทบจะไม่เคยแยกจากถังซานเลย

ตอนนี้หูหนวก นางกำลังอยู่ในช่วงที่หวาดกลัวและกังวลที่สุด กลัวว่าถังซานจะทิ้งนางไป

ถังซานสัมผัสได้ถึงความกลัวของเสี่ยวอู่ ก็กุมมือนางตอบ

"ท่านพ่อ ให้เสี่ยวอู่ไปกับพวกเราเถอะขอรับ แค่ฝากต้าหมิงกับเอ้อร์หมิงช่วยรวบรวมกระดูกวิญญาณไว้ก็พอ"

ถังเฮ่าคิดดูแล้ว ก็รู้สึกว่าพาเสี่ยวอู่ไปด้วยจะปลอดภัยกว่า

"ตกลง ให้เสี่ยวอู่ไปกับพวกเรา ไปเยี่ยมแม่เจ้าด้วยกัน"

"ขอบคุณขอรับท่านพ่อ"

ถังซานรีบถ่ายทอดข่าวดีที่ถังเฮ่ายอมให้เสี่ยวอู่ไปด้วยให้เสี่ยวอู่รู้ สีหน้าตึงเครียดของเสี่ยวอู่จึงผ่อนคลายลงมาก

"ไปกันเถอะ หวังว่าเพื่อนของเสี่ยวอู่จะมาหาเองนะ" ถังเฮ่าเดินนำหน้า

ถ้ามหาวานรยักษ์และวัวอสรพิษมรกตไม่ออกมาจากเขตแกนกลางเอง ถังเฮ่าก็ไม่กล้าเข้าไปตามหาเหมือนกัน

"ท่านพ่อ พวกเราไปรอต้าหมิงกับเอ้อร์หมิงที่หุบเขาที่เราเคยอยู่กันเถอะขอรับ"

ทั้งสามมุ่งหน้าสู่หุบเขา ทันใดนั้น ถังเฮ่าก็หยุดเดิน

"ท่านพ่อ เป็นอะไรไปขอรับ?" ถังซานถามอย่างสงสัย

ถังเฮ่ากดเสียงต่ำ "ต้าหมิงกับเอ้อร์หมิงอยู่นอกหุบเขานั่น"

"งั้นก็ดีเลยสิขอรับ ไม่ต้องเสียเวลารอพวกเขามาหา"

ถังเฮ่าไม่ตอบ เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

มหาวานรยักษ์และวัวอสรพิษมรกตปกติจะไม่ออกนอกเขตแกนกลาง แต่ตอนนี้กลับมานอนหลับอุตุอยู่ที่นี่ น่าจะมารออยู่นานแล้ว

บางทีพวกเขาอาจจะคิดถึงเสี่ยวอู่ เลยแวะมาดูบ้างกระมัง

ถังเฮ่าข่มความสงสัยในใจ เดินเข้าไปหาต้าหมิงเอ้อร์หมิงต่อ

"ต้าหมิง เอ้อร์หมิง พวกเจ้ามานอนทำอะไรตรงนี้?"

เสี่ยวอู่เห็นสองทาสรักของตน ก็รีบเข้าไปปลุก

"พี่เสี่ยวอู่? ท่านกลับมาแล้ว?"

มหาวานรยักษ์ลืมตาขึ้นเห็นเสี่ยวอู่ ก็ฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

ส่วนวัวอสรพิษมรกตหันไปมองถังซานและถังเฮ่าที่สวมหน้ากาก

แม้ถังเฮ่าจะสวมหน้ากากปิดบังใบหน้ามิดชิด แต่วัวอสรพิษมรกตก็เดาได้ว่าคนคนนี้คือถังเฮ่า

มันส่งสายตาให้มหาวานรยักษ์ที่กำลังคุยกับเสี่ยวอู่อย่างมีความสุข เตือนไม่ให้ลืมธุระสำคัญ

มหาวานรยักษ์ได้สติ รีบถามเสี่ยวอู่:

"พี่เสี่ยวอู่ แล้วมนุษย์ที่ชื่อถังเฮ่าที่ให้พวกเราล่าสัตว์วิญญาณล่ะ? เขาไม่ได้มากับท่านเหรอ?"

วัวอสรพิษมรกตใช้หางตบกะโหลกมหาวานรยักษ์ไปทีหนึ่ง

"เจ้าโง่ มนุษย์ใส่หน้ากากนั่นก็คือถังเฮ่า รีบลงมือเร็ว"

พูดจบ กรงเล็บเทพเชื่องช้าของวัวอสรพิษมรกตก็พุ่งเข้าใส่ถังเฮ่า

ถังเฮ่ารู้สึกผิดสังเกตตั้งแต่ตอนที่มหาวานรยักษ์ถามถึงเขาแล้ว

สัตว์วิญญาณสองตัวนี้ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนมาตลอด ไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้เลยสักนิด แล้วทำไมจู่ๆ ถึงมาถามหาเขาด้วยความเป็นห่วงเป็นใย?

ถังเฮ่าผลักถังซานออกไป ค้อนเฮ่าเทียนปรากฏในมือ ฟาดค้อนพระสุเมรุใส่กรงเล็บเทพเชื่องช้าของวัวอสรพิษมรกต

การปะทะกันของพลังและพลัง เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทจนสัตว์วิญญาณรอบบริเวณต่างหนีตายกันจ้าละหวั่น

วัวอสรพิษมรกตลงมือหมายเอาชีวิต ถังเฮ่าโดนกรงเล็บเทพเชื่องช้าฟาดจนร่วงลงไปกองกับพื้นในกระบวนท่าเดียว

"ต้าหมิง เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ? ทำร้ายท่านลุงถังทำไม"

เสี่ยวอู่ไม่ได้ยินบทสนทนาระหว่างต้าหมิงกับเอ้อร์หมิงเลย เห็นแค่ว่าจู่ๆ ต้าหมิงก็เปิดฉากโจมตีถังเฮ่า

"พี่เสี่ยวอู่ พวกเราก็ไม่อยากทำ แต่ถ้าถังเฮ่าไม่ตาย พวกเราก็ต้องตาย"

เอ้อร์หมิงอธิบายให้เสี่ยวอู่ฟังรอบหนึ่ง แล้วก็พุ่งเข้าไปยังจุดที่ถังเฮ่าตกกระแทกพื้น

เขตแดนแรงโน้มถ่วงถูกกางออกครอบคลุมพื้นที่นั้นทันที มหาวานรยักษ์กระโดดลอยตัวขึ้นสูง ง้างหมัดทุบลงไปตรงจุดที่ถังเฮ่าอยู่

เสี่ยวอู่ร้อนใจตะโกนลั่น: "ต้าหมิง เอ้อร์หมิง หยุดเดี๋ยวนี้นะ อย่าสู้กันเลย"

นางไม่ได้ยินคำอธิบายของเอ้อร์หมิงเลยสักนิด กลัวแต่ว่าพวกมันจะฆ่าถังเฮ่าจริงๆ

"ไสหัวไป"

ถังเฮ่าตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เขตแดนแรงโน้มถ่วงของมหาวานรยักษ์ทำให้ร่างกายเขาหนักอึ้ง

เห็นมหาวานรยักษ์ทิ้งดิ่งลงมาจากฟากฟ้า ถังเฮ่าจำใจต้องระเบิดวงแหวนวิญญาณวงที่หนึ่งที่เพิ่งควบแน่นกลับมาได้ไม่นาน

ระเบิดวงแหวนนี่มันทักษะเทพชัดๆ ถ้าไม่ใช้ทักษะนี้ ถังเฮ่าอย่างมากก็แค่เก่งแถวหน้าในระดับเดียวกัน แต่พอใช้ระเบิดวงแหวน ก็สามารถสู้ข้ามรุ่นได้สบายๆ

การปะทะซึ่งหน้าครั้งนี้ ถังเฮ่าต้านหมัดหนักของมหาวานรยักษ์ไว้ได้สมบูรณ์

ค้อนนี้สำหรับถังเฮ่าคือท่าไม้ตาย แต่สำหรับมหาวานรยักษ์ มันเป็นแค่การโจมตีธรรมดาที่ใส่แรงหน่อยเท่านั้น ยังไม่นับวัวอสรพิษมรกตที่รอจังหวะโจมตีอยู่อีกตัว

"เสี่ยวอู่ รีบห้ามต้าหมิงเอ้อร์หมิงเร็ว พวกเราไม่ใช่ศัตรูของพวกเขานะ"

ถังซานก็ร้อนใจไม่แพ้กัน ลืมไปชั่วขณะว่าเสี่ยวอู่ไม่ได้ยิน ตะโกนบอกนางเสียงดัง

ต่อให้ไม่ได้ยินเสียงถังซาน เสี่ยวอู่ก็จะห้ามต้าหมิงเอ้อร์หมิงอยู่แล้ว

ถ้าพวกมันฆ่าถังเฮ่าจริงๆ พวกมันกับถังซานก็จะกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน ถึงขั้นอาจกระทบความสัมพันธ์ของนางกับถังซานได้

นางไม่สนว่าตัวเองจะบาดเจ็บ รีบวิ่งเข้าไปในวงต่อสู้ ขวางหน้าต้าหมิงไว้

"ต้าหมิง บอกข้ามา ทำไมเจ้ากับเอ้อร์หมิงต้องทำร้ายท่านลุงถัง"

ต้าหมิงกลัวเสี่ยวอู่บาดเจ็บ จึงไม่ได้ฉวยโอกาสโจมตีตอนที่เอ้อร์หมิงเล่นงานถังเฮ่า แม้แต่เอ้อร์หมิงก็กลัวเขตแดนแรงโน้มถ่วงจะทำร้ายเสี่ยวอู่ จึงยอมปลดเขตแดนออก

"พี่เสี่ยวอู่ ท่านเทพสัตว์รู้เรื่องที่ข้ากับเอ้อร์หมิงช่วยมนุษย์ล่าสัตว์วิญญาณแล้ว มีคำสั่งลงมาว่า ถ้าไม่ฆ่าถังเฮ่า ข้ากับเอ้อร์หมิงต้องตาย"

"เจ้ารีบบอกข้ามาสิ" เสี่ยวอู่ยังคงถามย้ำ

ต้าหมิง: ......

ข้าบอกไปแล้วไง? หรือว่าท่านไม่ได้ยิน?

ต้าหมิงจึงเพิ่มระดับเสียง พูดซ้ำอีกรอบ

"ต้าหมิง ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร เรามานั่งคุยกันก่อนได้ไหม ขอแค่เจ้าบอกสาเหตุมา ต้องมีวิธีแก้ปัญหาแน่ๆ"

ต้าหมิงเริ่มสงสัยว่าพี่เสี่ยวอู่กำลังปั่นหัวมันเล่น

มันพูดชัดขนาดนี้แล้ว เทพสัตว์สั่งมา ไม่ถังเฮ่าตายก็พวกมันตาย เรื่องคอขาดบาดตายขนาดนี้ มานั่งคุยกันแล้วจะแก้ปัญหาได้ยังไง

ถังซานตะโกนบอกต้าหมิง:

"ต้าหมิง หูของเสี่ยวอู่ถูกคนทำร้าย ตอนนี้นางไม่ได้ยินเสียงแล้ว เทพสัตว์ที่เจ้าพูดถึงคือใครกันแน่? พวกเรา..."

ต้าหมิงไม่ได้ฟังคำพูดต่อจากนั้นของถังซานเลย ได้ยินแค่ว่าพี่เสี่ยวอู่หูหนวกไปแล้ว

"ข้าบอกแล้วว่ามนุษย์พวกนี้ไว้ใจไม่ได้ พี่เสี่ยวอู่อยู่กับพวกเจ้า พวกเจ้ากลับทำให้นางกลายเป็นคนหูหนวก"

"ถังเฮ่า ตายซะ"

มันไม่สนหรอกว่าใครทำเสี่ยวอู่หูหนวก รู้แค่ว่าเสี่ยวอู่อยู่กับถังซานและถังเฮ่า นางบาดเจ็บก็ต้องโทษพวกมัน โดยเฉพาะถังเฮ่า

คำสั่งเทพสัตว์ บวกกับความแค้นที่เสี่ยวอู่หูหนวก จิตสังหารสองแรงบวก วัวอสรพิษมรกตและมหาวานรยักษ์หมายหัวถังเฮ่าต้องตายสถานเดียว

"สายฟ้าสวรรค์มรกตผลาญภพ"

วัวอสรพิษมรกตที่โกรธจัด ใช้ท่าไม้ตายก้นหีบออกมา

พายุสายฟ้าที่ราวกับจะทำลายล้างโลกหล้า ม้วนตัวถาโถมเข้าใส่ถังเฮ่า

(จบแล้ว)