บทที่ 22: กำไรมหาศาล

ร้านมิราเคิลอินเทอร์เน็ตคาเฟ่

เถ้าแก่จางเจ้าของร้านเน็ต ไปหาผู้จัดการร้านอย่างลับๆๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่มู่หยางทำอยู่ช่วงนี้

"เสี่ยวกัง สืบรู้หรือยังว่ามู่หยางเล่นเกมอะไร?

ฉันเดาว่า Diablo 3 น่าจะเป็นแค่ฉากบังหน้า"

เขาไม่ได้ติดตั้งโปรแกรมดักจับข้อมูลไว้ที่เครื่องในห้องส่วนตัว ไม่อย่างนั้นคงรู้ไปแล้วว่าอีกฝ่ายทำอะไรผ่านเซิร์ฟเวอร์

แน่นอนว่าต่อให้รู้ว่ารันโปรแกรมอะไร แต่ถ้าไม่เห็นหน้าจอ ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าทำอะไรกันแน่

เถ้าแก่จางไม่ได้คิดจะขโมยความลับทางการค้าหรอก แต่แค่มู่หยางเช่าเครื่องนานเป็นเดือน ความอยากรู้อยากเห็นมันก็สะสมจนอดไม่ได้ที่จะอยากซุบซิบ

เหมือนสาวสวยที่มีวันนั้นของเดือนมามากผิดปกตินั่นแหละ

เอ่อ เปรียบเทียบแบบนี้อาจจะดูหยาบคายไปหน่อย

แต่หลักการมันก็คล้ายๆ กันใช่ไหมล่ะ?

"เฮีย มู่หยางแกปิดเงียบมาก ไม่ยอมให้ใครเข้าเลย คอมก็ล็อกรหัสตลอด

แต่ผมเดาว่าน่าจะเป็น Diablo 3 นั่นแหละ ไม่ใช่เจิงถูหรอก" เสี่ยวกัง ผู้จัดการร้านเน็ตหัวเราะคิกคักอย่างมีเลศนัย

"อ้าว ทำไมถึงคิดว่าเป็น Diablo 3 ล่ะ?"

เสี่ยวกังกระซิบเสียงเบา "เขาให้ผมโหลดเกม 6 เกมจากแพลตฟอร์มร้านเน็ต แล้ว Diablo 3 มันดันเปิด Open Beta วันนั้นพอดี

เกมอื่นผมรู้จักหมด ถ้าจะหาเงินจากการเปิดบอทฟาร์มหรือรับจ้างเก็บเวล มันไม่ได้เงินเป็นกอบเป็นกำขนาดนั้นหรอกครับ

เฮียลองคิดดูสิ เช่าคอม 15 เครื่อง เดือนครึ่งก็ปาไป 20,000 หยวนแล้ว ไหนจะค่าจ้างเด็กเฝ้า แล้วค่าจิปาถะอื่นๆ อีก อย่างต่ำๆ ก็ต้อง 30,000 หยวน

แถมพวกโปรแกรมบอทก็ต้องเสียเงินซื้อใช่ไหมล่ะ?

ถ้ากำไรไม่เกินสองเท่าของเงินลงทุน เขาจะยอมลงแรงขนาดนี้เหรอ?

จริงๆ ที่ผมเดาว่าเป็น Diablo 3 เพราะช่วงสองวันนี้ผมไปเจออะไรมาครับ ในบอร์ด Battle.net มีคนคุยกันให้แซ่ดว่ามีผู้เล่นทำเงินล้านจากการฟาร์มทองใน Diablo 3 แถมยังแคปรูปบัญชีซื้อขาย 3 บัญชีในเว็บเทรดของเกมที่ขายทองกันไฟแลบ ยอดธุรกรรม 9999+ แต่ละรายการขั้นต่ำ 100 หยวนทั้งนั้น

ผมเลยเดาว่าน่าจะเป็นมู่หยางนี่แหละ"

"เชี่ย! งั้นก็แปลว่ามันฟันเงินไปเป็นล้านเลยดิ!"

เถ้าแก่จางอดสบถไม่ได้

บ้าเอ๊ย เช่าคอมเขาไปแค่ 15 เครื่อง เดือนเดียวหาเงินได้มากกว่าทรัพย์สินทั้งชีวิตของเขาซะอีก ร้านมิราเคิลของเขาลงทุนไปเกือบสองล้าน

ช่วงปิดเทอมไม่มีนักศึกษา กว่าจะคืนทุนคงต้องรอกันเป็นปีสองปี

"เสี่ยวกัง เอ็งแค่นั่งเทียนเดาเอาเองหรือเปล่า?"

"เมื่อวานผมเดินผ่านห้องส่วนตัว ได้ยินเขาคุยโทรศัพท์ เสียงดังเชียว เฮียลองทายสิว่าผมได้ยินอะไร?" เสี่ยวกังเห็นเจ้านายขมวดคิ้ว รู้ดีว่าชายวัยกลางคนคนนี้ใจร้อน จึงรีบเล่าต่อ

"มู่หยางเหมือนกำลังคุยกับลูกค้าเรื่องโปรแกรมช่วยเล่น Diablo 3 บอกว่าอย่างต่ำ 30,000 หยวน แถมมีคลิปสอนใช้งานให้ด้วย สุดท้ายตกลงกันได้ เห็นบอกให้ไปกดสั่งใน Taobao"

"จุ๊ๆ ไอ้นี่มันร้ายว่ะ รวยเงียบๆ คนเดียวไม่พอ ยังจะขายโปรแกรมหากินอีก ทำไมไม่เก็บไว้ใช้เองวะ?"

"เฮีย มีคนเอาแผนที่ฟาร์มทองกับวิธีทำออกมาแฉแล้วครับ เขาคงรู้ว่าปิดไม่อยู่แล้ว เลยปั่นกระแสขายอุปกรณ์มันซะเลย

ช่วงสองสามวันนี้ มีไอเทมเพิ่มอัตราดรอปทองใน Diablo 3 หลุดออกมาขายเพียบ ราคาก็แพงหูฉี่ แถมคนขายก็หน้าเดิมๆ วนเวียนอยู่ไม่กี่ไอดี

มีคนวิเคราะห์ว่าน่าจะเป็นฝีมือของสตูดิโอลึกลับ

สตูดิโอที่ว่านั่น ก็น่าจะเป็นมู่หยางนี่แหละครับ

อันนี้ผมเดาเอาจากข้อมูลวงในนะ เฮียลองไปเช็คดูได้

ฮ่าๆ ตอนนี้พวกสตูดิโออื่นแห่กันมาซื้อของเตรียมฟาร์มทองกันใหญ่ ในประมูลเกม ของที่ปกติราคา 30-40 หยวน พุ่งไป 200-300 หยวนเฉยเลย มู่หยางคงวางแผนปั่นราคาไว้ก่อนแล้วแน่ๆ ผมล่ะนับถือมันจริงๆ"

ผู้จัดการเสี่ยวกังคงว่างจัดตอนเข้ากะดึก ทุกครั้งที่เดินขึ้นไปชั้นสองก็อดชำเลืองมองห้องส่วนตัวสามห้องนั้นไม่ได้ เลยเก็บเอาข้อมูลมาปะติดปะต่อแก้เบื่อ ไม่งั้นคงไม่มีเวลามานั่งวิเคราะห์เป็นตุเป็นตะขนาดนี้

แน่นอนว่าบทวิเคราะห์ข้างต้น เขาไปจำมาจากในบอร์ดแล้วเอามาเรียบเรียงใหม่ ได้โชว์ภูมิให้เจ้านายเห็นหน่อยก็ไม่เสียหาย เผื่อจะได้หน้าได้ตาบ้าง

"แม่งเอ้ย ลูกเล่นแพรวพราวฉิบหาย กำไรมหาศาลชัดๆ!"

ยิ่งคิด เถ้าแก่จางก็ยิ่งสงสัยในตัวมู่หยาง เขาเข้าไปดูในบอร์ด Battle.net แล้วก็เจอกระทู้ฟาร์มทองที่ว่าจริงๆ

ยิ่งอ่านก็ยิ่งตกใจ และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชม

รู้ว่ามู่หยางยังอยู่ที่ชั้นสอง เถ้าแก่จางจึงเดินขึ้นไปตั้งใจจะเข้าไปดูในห้องส่วนตัว แต่ก็ถูกหลี่ชวงขวางไว้

"เถ้าแก่จางครับ อย่าเข้าไปเลยครับ เดี๋ยวมู่หยางก็ออกมาแล้ว" หลี่ชวงพูดจบด้วยท่าทีลำบากใจ แต่ก็ยังยืนขวางประตูไว้แน่น มู่หยางสั่งไว้เด็ดขาดว่าห้ามใครเข้า แม้แต่ผู้จัดการหรือเถ้าแก่ร้าน

ถ้าปล่อยให้เจ้าของร้านเข้าไป เขาคงตกงานแน่

ยังไงซะคนจ่ายเงินเดือนเขาคือมู่หยาง ไม่ใช่เถ้าแก่ร้านเน็ต หลี่ชวงจึงไม่กลัวที่จะขัดใจเจ้าถิ่น

"ฮ่าๆ ได้ๆ งั้นเดี๋ยวฉันรออยู่แถวนี้แหละ"

เถ้าแก่จางยิ้ม แต่สีหน้าไม่สู้ดีนัก การถูกห้ามไม่ให้เข้าพื้นที่ในร้านของตัวเองมันเสียหน้าชะมัด แต่เขาก็เข้าใจได้ มู่หยางเคยตกลงกับเขาไว้แล้วว่าห้ามคนนอกเข้า รวมถึงตัวเขาและผู้จัดการด้วย

มู่หยางกำลังยุ่งอยู่กับการเก็บกวาดงาน ได้ยินเสียงคุยกันข้างนอก จึงปิดหน้าจอคอมแล้วเดินออกมาจากห้องส่วนตัว

เถ้าแก่จางเห็นมู่หยางก็ยิ้มร่า ยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง แล้วถามด้วยความอยากรู้ "น้องชาย ได้ข่าวว่าฟันเงินจาก Diablo 3 ไปเป็นสิบล้านเลยเหรอ สุดยอดไปเลยนะ"

มู่หยางแปลกใจว่าเถ้าแก่จางรู้ได้ยังไง แต่คิดอีกทีโปรเจกต์นี้ก็ใกล้จบแล้ว ไม่ต้องกลัวความลับแตกอะไร แต่อย่างไรก็ตาม เขาแกล้งทำเป็นไก๋ถามกลับไปว่า "สิบล้านอะไรครับ?"

"โธ่ น้องชาย ไม่ต้องตกใจไป ฉันแค่สงสัยว่าทำได้ยังไง เห็นว่าทั้งปล่อยสูตรฟาร์ม ทั้งขายโปรแกรม คงกะจะเลิกทำแล้วใช่มั้ยล่ะ"

มู่หยางไม่คิดว่าเถ้าแก่จางจะเดาถูก ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป และเขาก็ไม่อยากปิดแล้ว มันเหนื่อยเกินไป "สิบล้านนี่เวอร์ไปครับ ในบอร์ดก็ลือกันไปเรื่อย ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก แค่สองสามล้านเต็มที่"

มู่หยางไม่ใช่คนชอบอวดรวยหรืออยากให้โลกรู้

แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ขาดแคลนเงินทอง เขาเคร่งครัดกับตัวเองให้ประหยัดมากกว่าฟุ่มเฟือย แต่บทจะจ่ายก็จ่าย การใช้เงินย่อมนำมาซึ่งความสงสัยจากคนรอบข้างเป็นธรรมดา

เขาไม่อวด แต่ถ้าปิดที่มาของรายได้ได้ก็จะปิด ถ้าปิดยาก สู้ยอมรับไปตรงๆ แมนๆ เลยดีกว่า สบายใจกว่าเยอะ เงินนี้ไม่ได้ไปขโมยใครมาสักหน่อย

เถ้าแก่จางยิ้ม เมื่อกี้เขายังไม่แน่ใจว่าเป็นมู่หยาง แค่อยากลองเชิงดู ไม่นึกว่าสตูดิโอลึกลับนั่นจะเป็นเด็กนี่จริงๆ

เขาไม่ได้เปิดโปงต่อ ดูท่าเรื่องทำเงินได้ไม่กี่ล้านคงจริง และเผลอๆ อาจจะแตะสิบล้านจริงๆ ก็ได้

ให้ตายสิ เด็กสมัยนี้มันเก่งกันจังวะ สงสัยการศึกษามันช่วยได้จริงๆ สมองไวชะมัด

"น้องชาย ตอนนี้กระโดดเข้าไปร่วมวงยังทันไหม?"

มู่หยางส่ายหน้ายิ้มบางๆ "สายไปแล้วครับ ไม่งั้นผมจะเลิกทำทำไม สู้ทำต่อไม่ดีกว่าเหรอ?

ถ้าเฮียจะเข้าตอนนี้ บอกยากว่าจะคุ้มทุนหรือเปล่า ราคาทองตอนนี้ร่วงกราวรูด

ค่าอุปกรณ์ก็ไม่ใช่ถูกๆ เซ็ตนึงปาไปสองสามพันหยวน ค่าซอฟต์แวร์อีกสองสามหมื่น

แถมตอนนี้สตูดิโออื่นแห่กันเข้ามาเพียบ ผมรับประกันไม่ได้หรอกว่าจะทำเงินได้อีกกี่วัน

เอาอย่างนี้ไหม เฮียจ่ายมาแสนนึง ผมโอนไอดี อุปกรณ์ แล้วก็ซอฟต์แวร์พวกนี้ให้เฮียหมดเลย?"

มู่หยางไม่ได้ขู่ ถ้าเถ้าแก่จางจ่ายแสนนึงจริง เขาก็ยินดีโอนให้หมด แถมซอฟต์แวร์ตัวเต็มให้ด้วยไม่กั๊ก ถือว่าเป็นฝีมือเขาที่ขายได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น

ต่อให้ขายให้เถ้าแก่จาง เขาก็ยังขายโปรแกรมบอทให้คนอื่นต่อได้อยู่ดี ตอนนี้ราคาแค่หมื่นเดียว แต่ขายได้เท่าไหร่ก็เอา

อีกสักสิบวัน ราคาทองคงร่วงจนไม่คุ้มค่าไฟที่จะเปิดบอทฟาร์มต่อ การได้เงินแสนมากินเปล่าช่วงนี้ถือว่าคุ้มค่า หลังจากสิบวัน อุปกรณ์พวกนั้นก็คงไม่มีราคาค่างวดอะไรแล้ว

มู่หยางไม่กล้าหลอกเถ้าแก่จางหรอก รู้จักกันมานาน แถมเถ้าแก่ก็รู้ว่าเขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยอุตสาหกรรม ถ้าโดนหลอก เถ้าแก่คงตามไปเอาเรื่องถึงที่แน่ เขาเลยพูดดักคอไว้ก่อนให้ชัดเจน

"ช่างเถอะ ฉันไม่ยุ่งดีกว่า แค่อยากรู้ว่าเด็กสมัยนี้หาเงินกันยังไง ฉันคงไม่เหมาะกับทางนี้ เล่นไม่เป็นด้วย

ไม่งั้นนะ มีคอมตั้งเยอะขนาดนี้ ฉันเปิดสตูดิโอเองไปนานแล้ว หาเงินซื่อๆ ดีกว่า" เถ้าแก่จางหัวเราะแห้งๆ ในใจแอบด่าว่าต้องลงทุนสูงขนาดนั้น มู่หยางจะเลิกทำแสดงว่ามันไม่คุ้มแล้วแน่ๆ ขืนกระโดดเข้าไปตอนนี้ก็โง่ตายชัก

"เถ้าแก่จางครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวทำงานต่อนะครับ"

"เชิญเลยๆ ตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจ"

เถ้าแก่จางพูดจบ แต่เท้ายังไม่ขยับ

"ขอดูหน่อยได้ไหมว่าทำยังไง? อยากรู้นิดหน่อยน่ะ สัญญาว่าจะไม่เอาไปพูดต่อ" เถ้าแก่จางรู้ว่ามู่หยางกำลังจะปิดจ๊อบแล้ว เลยกล้าขอ

ไม่งั้นถ้าขอก่อนหน้านี้ มู่หยางคงปฏิเสธแน่ แล้วเขาจะเสียหน้าเปล่าๆ

มู่หยางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ไม่ปฏิเสธ ยังไงก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังแล้ว "ได้ครับ ยังไงที่นี่ก็ถิ่นเฮียอยู่แล้ว"

มู่หยางไม่ปิดบังการทำงานอีกต่อไป เขาแก้ไขสคริปต์โปรแกรมเวอร์ชั่นลดทอนประสิทธิภาพ มีรายการสั่งซื้อเข้ามาหนึ่งรายการพอดี เวอร์ชั่นลดทอนแต่ละตัวจะมีซีเรียลนัมเบอร์ต่างกัน ซึ่งต้องตั้งค่าให้ถูกต้อง

เถ้าแก่จางมองดูโค้ดภาษาอังกฤษเป็นพืด ไม่เข้าใจสักนิด แต่ก็รู้สึกทึ่ง เขาตกตะลึงในความสามารถของเด็กคนนี้ ถ้าได้ร่วมงานกันจะดีแค่ไหนนะ? เกมตั้งเยอะแยะ ปีนึงทำเงินเพิ่มได้อีกเป็นสิบล้าน คงสุดยอดไปเลย

มู่หยางจัดการงานเสร็จหลังจากผ่านไปสักพัก ช่วงนี้เขาเหนื่อยมาก อยากกลับไปนอนชดเชยสักงีบ ตื่นมาจะได้ฟาร์มค่าประสบการณ์การอ่านต่อ เขาใกล้จะอัปเลเวลแล้ว วันนี้น่าจะอัปได้แน่นอน

ขณะที่เขากำลังจะออกจากร้านเน็ต เถ้าแก่จางก็ดึงเขาไว้ แล้วพูดสิ่งที่คิดไว้ก่อนหน้านี้ รู้สึกว่าถ้าพลาดโอกาสนี้ไปคงเสียใจแย่ "น้องชาย ถ้ามีเกมใหม่มา เรามาร่วมหุ้นกันไหม?

เอ่อ... ฉันออกคอมกับเงินทุน ถ้าเจ๊งฉันรับผิดชอบเอง น้องออกสูตรกับจัดการเรื่องโปรแกรม ถ้ากำไรเราแบ่งกันคนละครึ่ง"

มู่หยางส่ายหน้า "เกมอื่นไม่มีโอกาสทองแบบนี้หรอกครับ ทำเงินไม่ได้หรอก

Diablo 3 มันไม่เหมือนเกมอื่น ผู้เล่นระดับฮาร์ดคอร์มีเป็นหมื่นๆ เกมอื่นจะทำได้ขนาดนี้เหรอ?

อีกอย่าง วิธีฟาร์มทองใน Diablo 3 ผมบังเอิญเจอตอนช่วงทดสอบเบต้า โอกาสแบบนี้มีแค่ครั้งเดียวแหละครับ ต่อไปผมคงไม่แตะเกมพวกนี้แล้ว

ไม่งั้นถ้าผมมีความสามารถขนาดนั้น ผมคงเปิดสตูดิโอหากินเองไปนานแล้ว"

ส่วนเรื่องความร่วมมือที่เถ้าแก่จางเสนอ ถ้าเขามีช่องทางทำเงินที่ความเสี่ยงต่ำจริงๆ เขาทำคนเดียวไม่ดีกว่าเหรอ จะยอมแบ่งเค้กให้คนอื่นทำไม?

ยิ่งไปกว่านั้น การทำโปรแกรมช่วยเล่นในเซิร์ฟเวอร์ทดสอบกับเซิร์ฟเวอร์จริงมันคนละเรื่องกัน แม้ว่าในปี 2008 ผู้พัฒนาเกมจะเอาผิดเขาได้ยาก แต่เขาก็ไม่อยากเอาตัวเข้าไปเสี่ยง

แต่การคบค้าสมาคมกับผู้คน ไม่จำเป็นต้องตัดรอนจนไร้เยื่อใย

"เฮ้อ พูดถูกของน้อง เสียดายจังว่ะ"

เถ้าแก่จางถอนหายใจยาวเหยียด ยังไม่ทันได้เริ่มเสียใจ ฝันหวานที่จะรวยทางลัดก็สลายไปในพริบตา

เถ้าแก่จางคุยต่ออีกนิดหน่อย พอเห็นว่าไม่มีลู่ทางทำเงินแน่แล้ว ก็เดินจากไป

หลี่ชวงที่ยืนอยู่หน้าห้องส่วนตัวก็ได้ยินบทสนทนาทั้งหมด ที่แท้มู่หยางก็เล่น Diablo 3 นี่เอง แถมยังปิดบังเจ้าของร้านเน็ตได้เป็นเดือน ฟันกำไรไปเป็นล้าน ร้ายกาจจริงๆ