บทที่ 19 : วิดีโอสาระน่ารู้เกี่ยวกับสัตว์อสูรหายาก
บทที่ 19 : วิดีโอสาระน่ารู้เกี่ยวกับสัตว์อสูรหายาก
บทที่ 19 : วิดีโอสาระน่ารู้เกี่ยวกับสัตว์อสูรหายาก
“อันนี้ไม่ได้”
“อันนี้ก็ไม่ผ่าน ยอดวิวดีแต่ขาดความคิดสร้างสรรค์”
“ทำไมวิดีโอของคนนี้ถึงมียอดไลก์เยอะขนาดนี้? อ๋อ เข้าใจแล้ว ที่แท้ไอ้หนูนี่ก็ใช้เงินแก้ปัญหานี่เอง”
“เฮ้อ ความคิดสร้างสรรค์ของคนโบราณพวกนี้ยังจำกัดเกินไปจริงๆ จะหาคนที่มี ‘กายาเซียนอินเทอร์เน็ตโดยกำเนิด’ แบบนักพรตมังกรเพลิงนั้นยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร สงสัยข้ายังต้องคอยชี้แนะพวกเขาไปเรื่อยๆ”
ขณะที่ หลินเย่ เลื่อนดูวิดีโอที่ติดเทรนด์บนรายการยอดนิยม เขาก็บ่นพึมพำออกมาเป็นระยะ
ไม่แปลกที่เขาจะบ่นเช่นนี้ ในฐานะคนที่เคยผ่านยุคระเบิดของอินเทอร์เน็ตในชาติก่อนมาแล้ว เขาจึงมองว่าติ๊กต็อกของทวีปเทียนหยวนในตอนนี้ เปรียบเสมือนการนั่งดูมนุษย์ถ้ำเล่นละคร
ไม่มีละครสั้นตลกๆ ไม่มีเทคนิคการถ่ายทำที่สร้างสรรค์ ไม่มีพล็อตเรื่องที่หักมุมซับซ้อน ผู้สร้างสรรค์ผลงานส่วนใหญ่นำเสนอแบบทื่อๆ ตรงไปตรงมา ซึ่งไม่สามารถดึงดูดความสนใจของเขาได้เลย
ในบรรดาวิดีโอทั้งหมด คุณภาพที่ดีที่สุดกลับกลายเป็นคลิปยั่วยวนของศิษย์สำนักนารีพิลาสเสียอย่างนั้น
แน่นอนว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวของหลินเย่เท่านั้น
“ช่างเถอะ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้าก็คงต้องเลือก ‘เพชรในตม’ ออกมาสักชิ้น”
ว่าแล้วเขาก็สุ่มเลื่อนไปเจอวิดีโอหนึ่ง วินาทีต่อมา ผู้บำเพ็ญชายวัยกลางคนที่มีใบหน้ายาวคล้ายม้าก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์
เมื่อเห็นใบหน้าที่มีเอกลักษณ์ชวนขบขันนั้น เขาจึงอดไม่ได้ที่จะหยุดดู
“คารวะสหายเต๋าทุกท่าน ข้าคือผู้อาวุโสแห่ง ‘สำนักฉีฉิน (วิหคพิสดาร)’ พอดีข้าไปเจอวิดีโอที่น่าสนใจอันนี้เข้า และเห็นสหายเต๋าหลายท่านในช่องคอมเมนต์ถามกันเข้ามาว่าสัตว์อสูรตัวนี้คือตัวอะไร วันนี้ข้าจะมาแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักกัน”
“สิ่งที่ปรากฏในวิดีโอนี้คือสัตว์อสูรระดับสาม ‘กิ้งก่าลวงตา’ อย่าให้รูปลักษณ์ภายนอกของมันหลอกเอาได้ เพราะเมื่อไหร่ที่มันเจออันตราย มันจะเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาให้เหมือนกับสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งชนิดอื่นทันที”
“อย่างเช่นตัวในคลิปนี้ มันแปลงร่างเป็นสัตว์อสูรระดับห้า ‘หมาป่าครามหลังเหล็ก’ และเปลี่ยนเป็นสัตว์อสูรระดับหก ‘เสือดาวมารสองหัว’ เพื่อข่มขวัญศัตรูให้หนีไป”
“กิ้งก่าลวงตานั้นหายากมาก หนังของมันเป็นวัตถุดิบชั้นยอดในการสร้างอุปกรณ์เวทระดับสูงอย่าง ‘หน้ากากพันหน้า’ ส่วนแก่นอสูรของมันสามารถนำมาปรุง ‘ยาคงโฉม’ ระดับสูงได้ แม้กระทั่งเลือดของมันก็ยังใช้เขียนยันต์วิญญาณสายลวงตาได้หลากหลายชนิด...”
โดยไม่รู้ตัว หลินเย่ดูวิดีโอแนว ‘เกร็ดความรู้วิชาการ’ นี้จนจบ
และเมื่อเขากดดูช่องคอมเมนต์ด้านล่าง ก็พบกับความคิดเห็นนับสิบข้อความ
“ได้ความรู้ใหม่เลย ที่แท้สัตว์อสูรตัวนี้เรียกว่ากิ้งก่าลวงตานี่เอง”
“สหายเต๋าท่านนี้ยอดเยี่ยมมาก ข้าเคยเจอเจ้านี่มาก่อน ตอนนั้นกลัวแทบตาย ที่แท้ก็แค่ระดับสามเองรึ”
“สัตว์อสูรระดับสามตัวเล็กๆ แค่นี้ กลับมีประโยชน์มากมายขนาดนี้เชียว”
“วันนี้ติ๊กต็อกสอนความรู้ใหม่ให้ข้าอีกแล้ว”
“สหายเต๋า ข้าเองก็ถ่ายติดสัตว์อสูรที่ไม่รู้จักมาเหมือนกัน รบกวนช่วยดูให้หน่อยได้ไหมว่ามันคือตัวอะไร? 【แนบรูปภาพ】”
“ตอบสหายเต๋า จากที่ดูในรูป ตัวที่ท่านเจอ่น่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับสี่ ‘งูซากศพ’ พิษของมันร้ายแรงมาก ระวังอย่าให้โดนกัดเชียวนะ”
“ข้าโดนกัดไปแล้ว...”
“สหายเต๋า บอกพิกัดมา เดี๋ยวข้าเอายาแก้พิษไปให้”
“ท่านแค่อยากจะไปเก็บถุงมิติของเขามากกว่ามั้ง?”
“สหายเต๋าแซ่หม่าช่างมีสายตาเฉียบแหลม หวังว่าท่านจะทำคลิปแบบนี้ออกมาอีกเยอะๆ ผู้บำเพ็ญอิสระอย่างพวกเราต้องร่อนเร่พเนจรและมักจะเจอสัตว์อสูรที่ไม่รู้จักอยู่บ่อยๆ หากรู้คุณลักษณะของพวกมันไว้ ก็จะช่วยลดความเสี่ยงในการเผชิญหน้าได้มากโข”
“กดไลก์ให้สหายเต๋าแซ่หม่ารัวๆ 【หัวใจ】 【หัวใจ】”
“มีใครจะแลกไลก์แลกฟอลไหม? ใครไม่ตอบขอให้โดนอสนีบาตห้าทิศฟาดใส่ ข้าขาดอีกแค่ 960 ฟอลก็จะเปิดร้านค้าส่วนตัวได้แล้ว”
.....
เมื่อมองดูยอดไลก์ที่พุ่งขึ้นเรื่อยๆ และจำนวนคอมเมนต์ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าของหลินเย่ก็ปรากฏรอยยิ้มพึงพอใจ
“ไม่เลว ดูเหมือนว่าวิดีโอแนวสาระความรู้แบบนี้ก็มีคนดูในโลกผู้บำเพ็ญเพียรเหมือนกัน”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะช่วยดันเจ้าอีกแรงก็แล้วกัน”
ว่าแล้ว เขาก็เปิดระบบหลังบ้านและจัดการ ‘บูสต์โพสต์’ ให้กับวิดีโอนี้
ไม่นานนัก ผลจากการดันคลิปก็เริ่มแสดงออกมา ยอดไลก์ของวิดีโอพุ่งจากหลักร้อยสู่หลักพัน แล้วทะลุหลักหมื่นอย่างราบรื่น จนในที่สุดก็ติดอันดับวิดีโอมาแรง
และเมื่อเจ้าของวิดีโออย่าง โจวเฉิน ผู้อาวุโสรองแห่งสำนักฉีฉิน พบว่าความนิยมของวิดีโอตนพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขารีบตามหา หลิงอวิ๋น ศิษย์ของตนทันที
“หลิงอวิ๋น รีบมาช่วยศิษย์ลุงดูหน่อยสิ ทำไมจู่ๆ วิดีโอของลุงถึงมียอดไลก์กับคอมเมนต์เยอะขนาดนี้?”
หลิงอวิ๋นที่กำลังนั่งไถโทรศัพท์อยู่ไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่นัก เขาตอบกลับโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง
“เรื่องปกติครับศิษย์ลุง วิดีโอพอลงไปแล้วก็ต้องมีคนเห็นบ้าง วิดีโอก่อนหน้านี้ของข้าก็ได้ไลก์ตั้งหลายสิบ”
“แต่นั่นมันเทียบไม่ได้เลยนะ ตอนนี้นักพรตมังกรเพลิงแค่ลงคลิปมั่วๆ ก็ได้เป็นหมื่นไลก์แล้ว”
“วิดีโอของลุงดูเหมือนจะมีเป็นหมื่นไลก์เหมือนกันนะ” โจวเฉินกล่าวอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก
“ศิษย์ลุง ท่านล้อข้าเล่นหรือเปล่า? ท่านเพิ่งหัดใช้โทรศัพท์เป็นแท้ๆ จะไปมี...”
หลิงอวิ๋นชะงักค้างกลางประโยค สีหน้าแข็งทื่อ เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของโจวเฉินโดยบังเอิญ
ตัวเลขยาวเหยียดแสดงหราอยู่ที่มุมขวาบนของหน้าจอ
เมื่อมองตัวเลขมหาศาลนั้นสลับกับเนื้อหาในวิดีโอ เขาก็รีบคว้าโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาค้นหาทันที
ผลการค้นหาที่ปรากฏทำให้เขาต้องตะลึงงัน
“บ้าน่า ศิษย์ลุง! วิดีโอของท่านติดเทรนด์ได้ยังไงเนี่ย?”
“ติดเทรนด์คืออะไรรึ?”
“ติดเทรนด์ก็คือวิดีโอที่กำลังดังมากๆ ไงครับ! สวรรค์ช่วย วิดีโอนี้ของท่านมียอดไลก์ตั้งหนึ่งหมื่นสองพัน แล้วคอมเมนต์อีกแปดพันกว่า!”
“ศิษย์ลุง ท่านดังแล้ว!”
ขณะที่พูด สีหน้าของหลิงอวิ๋นแสดงออกอย่างประหลาด มันผสมปนเปไประหว่างความอิจฉาและความงุนงง
เพราะเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เขาเพิ่งจะเป็นคนพาโจวเฉินไปซื้อโทรศัพท์และสอนวิธีถ่ายวิดีโอสั้นให้แท้ๆ
เขาคิดว่าศิษย์ลุงแค่จะเล่นสนุกๆ ขำๆ ใครจะไปคิดว่าวิดีโอแรกที่ลงจะกลายเป็นกระแสฮิตระเบิดขนาดนี้?
ด้วยความนิยมระดับนี้ อย่างน้อยต้องมีผู้บำเพ็ญนับแสนคนที่ได้รู้จักชื่อของโจวเฉินแห่งสำนักฉีฉินแล้ว
“แล้วข้าควรทำอย่างไรต่อดี?” โจวเฉินถามด้วยความทำอะไรไม่ถูก
“อืม... ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ข้าว่าศิษย์ลุงต้อง ‘ตีเหล็กตอนร้อน’ รีบถ่ายวิดีโอออกมาเรื่อยๆ เหมือนกับนักพรตมังกรเพลิง”
“แถมเนื้อหาในวิดีโอต้องรักษาแนวทางเดิมเหมือนกับคลิปที่ดังด้วย อาจารย์คนนั้นเคยสอนไว้ว่า วิดีโอทั้งหมดของผู้สร้างควรจะรักษา ‘สไตล์’ ให้คงที่ และ ‘จุดขาย’ หลักต้องเหมือนเดิม ถึงจะดึงดูดกลุ่มแฟนคลับที่ตรงเป้าหมายได้” หลิงอวิ๋นอธิบายเป็นฉากๆ
“อะไรคือสไตล์ แล้วอะไรคือจุดขายรึ?”
“เอ่อ... เอาอย่างนี้ครับ สมมติว่าถ้าท่านเป็นสตรีมเมอร์นางฟ้าแสนสวย วิดีโอต่อๆ ไปของท่านก็ไม่ควรเป็นเรื่องเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียร หรือถ้าท่านเป็นสตรีมเมอร์สายหลอมศาสตรา วิดีโอต่อไปก็ไม่ควรเป็นเรื่องการปรุงยา”
“วิดีโอของศิษย์ลุงที่ดังขึ้นมาได้ เป็นเพราะท่านให้ความรู้เหล่าผู้บำเพ็ญเกี่ยวกับสัตว์อสูรหายาก ดังนั้นข้าคิดว่าวิดีโอต่อๆ ไปของท่าน ก็ควรเน้นไปที่การแนะนำสัตว์อสูรหายากเช่นเดิมครับ”
หลิงอวิ๋นถ่ายทอดวิชาทั้งหมดที่เขาจำมาจากไลฟ์สดของหลินเย่ให้โจวเฉินฟัง ซึ่งโจวเฉินก็เข้าใจได้ในทันที
“ข้าเข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นข้าจะถ่ายวิดีโอเกี่ยวกับสัตว์อสูรหายากต่อไป”
ว่าแล้ว โจวเฉินก็เรียกสัตว์เลี้ยงคู่กาย ‘นกฮูกแดง’ ออกมา แล้วมุ่งหน้าไปยังภูเขาด้านหลังสำนักฉีฉิน ซึ่งเป็นสถานที่เลี้ยงดูสัตว์อสูรหายากมากมายของทางสำนัก