บทที่ 24 ความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ในขณะเดียวกัน จวินอู๋ซวงก็เริ่มคาดเดาอะไรบางอย่างได้ เป็นไปได้สูงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เป็นผลมาจากการที่เขาได้รับ เทวฐานะ จึงทำให้เขาได้รับพลังย้อนกลับคืนมาสู่ร่างกายจริงก่อนเวลาอันควร

มิเช่นนั้น เขาเองก็นึกเหตุผลไม่ออกจริงๆ ว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้

ในเมื่อการมีเทวฐานะมอบประโยชน์มหาศาลเช่นนี้ ไม่ว่าจะอย่างไร เขาต้องรีบให้น้องสาวของเขาเข้าสู่เกมให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เวลานั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของจวินอู๋ซวงก็ดังขึ้น

เมื่อกดรับสาย เขาก็พบว่าเป็นอวี๋เฟยที่โทรมา

"เฮ้ ลูกพี่ ในที่สุดก็ยอมรับสายสักที ไหนบอกว่าจะมาถึงตอนสองทุ่มครึ่งไง? นี่มันจะสามทุ่มอยู่แล้วนะ ถ้าพี่ไม่รับสาย พวกผมคงนึกว่าพี่เกิดเรื่องอะไรไปแล้ว!"

จวินอู๋ซวงยิ้มแห้งๆ พลางยกมือขึ้นลูบจมูก

ตอนที่เขาออกจากเกม น่าจะเป็นเวลาก่อนสองทุ่ม แต่ตอนนี้ปาเข้าไปเกือบจะสามทุ่มแล้ว

นั่นหมายความว่าเขาหมดสติไปเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ

"เอาน่า ลูกพี่ของพวกแกเพิ่งอาบน้ำเสร็จ รอเพิ่มอีกแค่ครึ่งชั่วโมงจะมีปัญหาอะไรนักหนา? กำลังจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ!"

พูดจบ โดยไม่รอให้อวี๋เฟยได้พูดต่อ จวินอู๋ซวงก็ชิงวางสายทันที

จวินอู๋ซวงใช้เวลาอีกสิบนาที ในที่สุดก็หาชุดที่ค่อนข้างหลวมมาสวมใส่ได้

เพราะด้วยรูปร่างและมัดกล้ามของเขาในตอนนี้ หากใส่เสื้อผ้าชุดเดิม เกรงว่าเสื้อคงได้ปริแตกออกมาจริงๆ แน่

จวินอู๋ซวงในชุดลำลองเดินออกจากบ้าน ขับรถคู่ใจ ลัมโบร์กินี อเวนทาดอร์ รุ่นท็อป พุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

...

สิบห้านาทีต่อมา จวินอู๋ซวงก็มาถึง คลับจักรพรรดิมนุษย์

คลับแห่งนี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง คนทั่วไปไม่มีสิทธิ์ย่างกรายเข้ามาได้เลย

เพราะเพียงแค่ก้าวเข้ามา ก็ต้องมีค่าใช้จ่ายขั้นต่ำไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนแล้ว

ภายในคลับรวบรวมสถานบันเทิงหลากหลายรูปแบบไว้ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร บริการอาบอบนวด คาราโอเกะ คาสิโน โรงแรม หรือแม้กระทั่งการเจรจาธุรกิจสีเทาบางอย่าง

โดยปกติแล้ว จวินอู๋ซวงไม่ค่อยมาที่นี่บ่อยนัก ทั้งหมดเป็นเพราะอวี๋เฟยพาเขามาจนเสียคน

หลังจากโยนกุญแจรถให้พนักงานรับรถ ทันทีที่จวินอู๋ซวงเดินเข้ามาในล็อบบี้ พนักงานต้อนรับสาวสวยสองคนก็รีบตรงเข้ามาทักทายทันที

"คุณชายจวิน ยินดีต้อนรับค่ะ คุณชายอวี๋และเพื่อนๆ รอคุณอยู่ที่ห้องหุบเขาร้อยบุปผาชั้นสี่แล้วค่ะ เชิญตามดิฉันมาได้เลย"

อะแฮ่ม ทั้งหมดนี้ต้องโทษอวี๋เฟยที่ลากเขามาบ่อยๆ จนทำให้พนักงานจำหน้าเขาได้แม่น

อย่างไรก็ตาม ด้วยรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตรของจวินอู๋ซวง พนักงานสาวที่ได้พบเห็นเขาคงจะประทับใจไม่รู้ลืม และเผลอๆ อาจจะเก็บเขาไปจินตนาการถึงขั้น ร่ายเวทมนตร์ธาตุน้ำ ทุกค่ำคืนเลยก็เป็นได้

เมื่อมาถึงห้องส่วนตัวหุบเขาร้อยบุปผา จวินอู๋ซวงก็ผลักประตูเข้าไปทันที

ภาพที่เห็นคือพี่น้องทั้งสามของเขากำลังมุงดูโทรศัพท์เครื่องหนึ่งอย่างตั้งอกตั้งใจ ดูเหมือนกำลังรับชมคลิปวิดีโอที่ไม่เหมาะสมบางอย่างกันอย่างออกรสออกชาติ

พวกนั้นไม่ทันสังเกตเห็นเขาที่เดินเข้ามาด้วยซ้ำ

เห็นแบบนั้น จวินอู๋ซวงก็รู้สึกของขึ้นทันที

"อะแฮ่ม พวกแกสามคนทำบ้าอะไรกัน? มาสุมหัวดูหนังผู้ใหญ่กันกลางวันแสกๆ แถมไม่รอฉันอีกต่างหาก!"

เมื่อได้ยินเสียงของจวินอู๋ซวง ทั้งสามคนก็เงยหน้าขึ้นมาในที่สุด

"ลูกพี่ พูดอะไรแบบนั้น? ในสายตาพี่ ผมอวี๋เฟยเป็นคนแบบนั้นเหรอ?"

อวี๋เฟยพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ราวกับจะบอกว่าจวินอู๋ซวงกำลังดูถูกนิสัยของเขา

"แล้วมันไม่ใช่หรือไง?"

พูดจบ จวินอู๋ซวงก็คว้าโทรศัพท์ที่อวี๋เฟยยื่นให้มาดู

แล้วเขาก็พบว่าตัวเองเข้าใจทั้งสามคนผิดไปจริงๆ สิ่งที่พวกเขากำลังดูอยู่คือเว็บบอร์ดของเกม สงครามทวยเทพ ต่างหาก

และที่น่ากระอักกระอ่วนที่สุดคือ ฉากในคลิปวิดีโอนั้นดันเป็นฉากที่เขากำลังต่อสู้กับคนนับร้อยในเกมอยู่พอดี

"แค่กๆ เอ่อ ทำไมพวกนายถึงมาสนใจเว็บบอร์ดเกมกันล่ะ?"

จวินอู๋ซวงถามแก้เก้อ

ก็ตอนแรกเขาดันปากไวทักไปว่าพวกนั้นดูหนังผู้ใหญ่ แต่ที่ไหนได้ ดันกลายเป็นว่าตัวเองเป็นพระเอกในคลิปซะงั้น

หนิวลี่เกาหัวแกรกๆ แล้วพูดขึ้นซื่อๆ ว่า

"ลูกพี่ ก็พี่เป็นคนบอกให้พวกเราซื้อแคปซูลเกมมาเล่นเกมวันนี้ไม่ใช่เหรอครับ? พวกเราสั่งซื้อแคปซูลไปเมื่อเช้า ไม่ถึงชั่วโมงของก็มาส่งแล้ว! แล้วพวกเราก็เข้าไปเล่นในเกมมาตั้ง 8 ชั่วโมงแล้วด้วย!"

เนื่องจากฮั่นเฉาและหนิวลี่เป็นคนต่างถิ่น แต่ไม่อยากอยู่หอพัก หลังจากอยู่หอได้ปีเดียว พวกเขาก็เลยย้ายมาเช่าวิลล่าอยู่กับอวี๋เฟย ทั้งสามคนมักจะกินนอนและใช้ชีวิตด้วยกันเป็นปกติ

เมื่อได้ยินหนิวลี่พูดแบบนั้น จวินอู๋ซวงก็พยักหน้ารับ

"จริงสิ แล้วพวกนายสุ่มได้พรสวรรค์อะไรกันบ้าง? ตอนนี้เลเวลเท่าไหร่แล้ว?"

"ลูกพี่ ผมรู้สึกว่าพวกเราสามคนโชคดีมากเลย พรสวรรค์ที่ผมสุ่มได้คือ ระดับ SS ภูมิปัญญาสูงส่ง เรียกได้ว่าเป็นพรสวรรค์ที่เหมาะกับนักเวทสุดๆ ตอนนี้ผมเลเวล 8 แล้วครับ"

คราวนี้เป็นฮั่นเฉาที่พูดขึ้น

หนิวลี่รีบตอบตามมาติดๆ "ลูกพี่ ของผมได้ระดับ SS หนังทองแดงกระดูกเหล็ก ตอนนี้เลเวล 8 เหมือนกัน ผมกะว่าจะเปลี่ยนอาชีพเป็นอัศวินครับ"

อวี๋เฟยพูดพลางหัวเราะร่า "ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกพี่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเราเข้าเกมพร้อมกันหรือเปล่า พรสวรรค์ที่พวกเราสามคนได้ถึงเป็นระดับ SS เหมือนกันหมดเลย แถมยังเกิดในหมู่บ้านมือใหม่เดียวกันด้วย ของผมได้พรสวรรค์ระดับ SS ภูตพรายราตรี เลเวล 8 แล้วเหมือนกัน กะว่าจะเปลี่ยนเป็นนักฆ่าครับ"

หลังจากได้ฟังทั้งสามคนพูด จวินอู๋ซวงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาจำได้ว่าในชีวิตก่อน คนที่มีพรสวรรค์สูงที่สุดในกลุ่มคืออวี๋เฟย แต่ขนาดนั้นก็ยังเป็นแค่ระดับ S เท่านั้น

แต่ในชาตินี้ เพราะการแทรกแซงของเขา ทำให้ทุกคนได้ระดับ SS กันหมด

ดูเหมือนว่าอนาคตจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเพราะตัวแปรอย่างเขาจริงๆ!

อย่างไรก็ตาม จวินอู๋ซวงไม่ได้เก็บมาคิดมากนัก การที่พี่น้องของเขาเก่งขึ้นย่อมเป็นเรื่องดี!

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกซึ้งใจที่ทั้งสามคนบอกพรสวรรค์ของตัวเองให้เขารู้โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

แต่ก็อย่างว่า พวกเขายังไม่รู้ความลับของเกมนี้ คงคิดว่าเป็นแค่เกมเสมือนจริงที่สมจริงมากๆ เกมหนึ่งเท่านั้น

"จริงสิลูกพี่ พวกเราบอกของตัวเองไปหมดแล้ว แล้วของพี่ล่ะ?"

เมื่อได้ยินคำถามของอวี๋เฟย จวินอู๋ซวงก็ยิ้มมุมปาก

"ลูกพี่ของพวกนายก็ยังเป็นลูกพี่วันยังค่ำ ที่ฉันสุ่มได้คือพรสวรรค์ระดับ SSS ส่วนจะเป็นอะไรนั้นขออุบไว้ก่อน เดี๋ยวพวกนายก็รู้เอง"

ไม่ใช่ว่าจวินอู๋ซวงไม่อยากบอก แต่พรสวรรค์ของเขามีเยอะเกินไปจนไม่รู้จะบอกอันไหนดี

ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์ของเขาล้วนเป็นระดับตำนาน ขืนบอกไปพวกนี้คงไม่เชื่อแน่ๆ

เพราะในตอนนี้ พรสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดที่เป็นที่รู้กันคือระดับ SSS เท่านั้น

จะมีก็แต่อันที่ไม่ใช่ระดับตำนานอย่าง ความเร็วมือขั้นเทพ ที่เป็นระดับ S

แต่จะให้บอกว่าเขาใช้แคปซูลเกมรุ่นท็อปแต่สุ่มได้แค่ระดับ S ก็คงไม่ได้ แล้วศักดิ์ศรีลูกพี่จะเอาไปไว้ที่ไหน!

"ว้าว นี่คืออานุภาพของแคปซูลเกมรุ่นท็อปเหรอเนี่ย? ผมรู้สึกว่าแค่ระดับ SS ของผมก็แทบจะไร้เทียมทานแล้ว ระดับ SSS จะโหดขนาดไหนกันนะ?"

อวี๋เฟยอุทานด้วยความตื่นเต้น

จวินอู๋ซวงตบไหล่เพื่อนเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ไม่ต้องห่วง ลูกพี่คนนี้จะดูแลพวกนายเอง ไว้ฉันสร้างกิลด์เมื่อไหร่ ฉันจะเก็บตำแหน่งคนเฝ้าประตูไว้ให้นายแน่นอน!"

ได้ยินดังนั้น ฮั่นเฉากับหนิวลี่ก็หัวเราะลั่น มีเพียงอวี๋เฟยที่มองจวินอู๋ซวงด้วยสายตาตัดพ้อ

"เอาล่ะ เลิกเล่นกันได้แล้ว ตอนนี้ฉันมีสองเรื่องให้พวกนายจำใส่ใจไว้"

"ข้อแรก ต่อไปห้ามบอกเรื่องพรสวรรค์ในเกมให้คนอื่นรู้ง่ายๆ เด็ดขาด เหตุผลตอนนี้ฉันยังบอกไม่ได้ รู้แค่ว่าเกมนี้มันไม่ธรรมดาอย่างที่คิด"

"ข้อสอง พวกนายต้องรีบเก็บเลเวลให้ถึง 10 โดยใช้เวลาน้อยที่สุด แล้วรีบเดินทางไปที่เมืองสงคราม พอไปถึงเมืองหลักแล้ว ห้ามเปลี่ยนอาชีพเด็ดขาด ให้มาหาฉันก่อน ฉันมีของจะให้พวกนาย!"