บทที่ 440 ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนี

เมื่อเซี่ยฉวินกระตุ้นพลังอย่างเต็มที่ แสงสว่างนับหมื่นวาพลันระเบิดออกจากลูกแก้ว กฎแห่งสายฟ้านับไม่ถ้วนถักทอเป็นตาข่ายไฟฟ้าขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว จากนั้นตาข่ายไฟฟ้านี้กลับกลายร่างเป็นเสือดาวสายฟ้ายักษ์ที่ดูสมจริงราวกับมีชีวิต แยกเขี้ยวกางกรงเล็บพุ่งเข้าใส่เจิ้งอวี่อย่างดุร้าย

เสือดาวสายฟ้ายักษ์แต่ละตัวราวกับครอบครองพลังทำลายล้างฟ้าดิน ที่ที่พวกมันผ่านไป มิติล้วนเกิดระลอกคลื่นเป็นชั้นๆ

"ถึงกับบีบให้เซี่ยฉวินใช้ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีออกมาเชียวหรือ?" ไถทานที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นมาตลอด อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองในเวลานี้ จ้องมองของวิเศษที่เปล่งแสงสีม่วงเจิดจรัสลูกนั้น แววตาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม

ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีนี้ไม่ธรรมดา มันถือกำเนิดมาจากซากสังขารของจอมราชันพยัคฆ์ ตัวตนแรกในฟ้าดินที่ฝึกฝนกฎแห่งสายฟ้าจนถึงขั้นสมบูรณ์

เซี่ยฉวินได้รับมันมาโดยบังเอิญในสมัยหนุ่ม หลายปีมานี้ เขาก็อาศัยลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีนี้ก้าวเดินมาทีละก้าว สิ่งนี้คือไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่นานมานี้ ไถทานเดิมทีคิดจะแย่งชิงจินตนาที่แฝงกฎแห่งอารมณ์มาจากมือของเซี่ยฉวิน แต่ก็ถูกเซี่ยฉวินใช้ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีนี้บีบให้ถอยกลับมาอย่างฝืนใจ

เวลานี้เซี่ยฉวินงัดลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีออกมา เห็นได้ชัดว่าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ที่จะแลกชีวิตสู้ตายกับเจิ้งอวี่

.....

เผชิญหน้ากับฉากที่ตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ ตรงหน้า แววตาของเจิ้งอวี่ก็เพิ่มความระมัดระวังขึ้นมาอีกส่วน

เขาเรียกดาบเยี่ยนหลิงออกมา พลังศักดิ์สิทธิ์ทั่วร่างปะทุขึ้น ใช้ออกด้วยเพลงดาบผ่าดาราจนถึงขีดสุด

เห็นเพียงดาบยาวในมือเขาสะบัดออก อานุภาพดาบอันรุนแรงมุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ พกพาอานุภาพน่าสะพรึงกลัวราวกับจะฉีกกระชากดวงดารา ฟาดฟันใส่เสือดาวสายฟ้ายักษ์เหล่านั้นอย่างดุดัน

แสงดาบและแสงสายฟ้าปะทะกันอย่างต่อเนื่อง ส่งเสียงหวีดหวิวบาดหู ราวกับเข็มแหลมนับไม่ถ้วนทิ่มแทงเยื่อแก้วหูของทุกคนพร้อมกัน

เสือดาวสายฟ้ายักษ์ตัวแล้วตัวเล่าถูกฟันจนระเบิดภายใต้คมดาบของเจิ้งอวี่ กลายเป็นแสงสายฟ้ากระจายหายไปทั่วท้องฟ้า

ทว่า ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีราวกับมีพลังไร้ที่สิ้นสุด เสือดาวสายฟ้ายักษ์ตัวใหม่ๆ คำรามพุ่งออกมาจากลูกแก้วทันที เติมเต็มเข้าสู่สนามรบอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าใส่เจิ้งอวี่อย่างบ้าคลั่งต่อไป

เมื่อเวลาผ่านไป เจิ้งอวี่เริ่มรู้สึกตึงมือขึ้นมาเรื่อยๆ

ทุกครั้งที่ต้านรับการโจมตีของเสือดาวสายฟ้ายักษ์ ล้วนต้องสูญเสียพลังศักดิ์สิทธิ์ไปมหาศาล ในขณะที่เสือดาวสายฟ้ากลับหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย

"ไม่ได้การ จะสู้ยืดเยื้อกับเขาไม่ได้" เจิ้งอวี่ครุ่นคิดในใจ สายตามองไปที่เซี่ยฉวิน

และภายใต้แสงสายฟ้าที่ส่องสว่างเต็มท้องฟ้า ใบหน้าของเซี่ยฉวินกำลังประดับด้วยรอยยิ้มแสยะที่ดุร้าย

เบื้องหน้าเขา ลูกแก้วสีม่วงกำลังหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว แสงสายฟ้าที่น่ากลัวโดยรอบราวกับถูกพลังลึกลับบางอย่างดึงดูดเข้าหา รวมตัวกันเข้ามาอย่างต่อเนื่อง กลายเป็นของเหลวสายฟ้าที่เข้มข้น ไหลทะลักเข้าไปข้างในไม่ขาดสาย

พริบตาถัดมา ก็มีเสือดาวสายฟ้ายักษ์ตัวใหม่พุ่งออกมาจากลูกแก้ว โถมเข้าใส่เจิ้งอวี่ต่อไป

ลูกแก้วนี้ดูเหมือนกำลังดูดซับพลังสายฟ้าที่ล่องลอยอยู่ในฟ้าดินอย่างต่อเนื่อง เว้นเสียแต่พลังสายฟ้าในฟ้าดินแห่งนี้จะสลายไปจนหมดสิ้น ไม่อย่างนั้นเสือดาวสายฟ้ายักษ์เหล่านี้ก็จะปรากฏออกมาเรื่อยๆ อย่างไร้ที่สิ้นสุด

"เซี่ยฉวิน แน่จริงก็มาสู้กันซึ่งๆ หน้าสิ!" เจิ้งอวี่ตวาดลั่น ร่างกายวูบไหว ปรากฏตัวตรงหน้าเซี่ยฉวิน ดาบเยี่ยนหลิงในมือชูขึ้นสูง ฟันใส่เซี่ยฉวินอย่างแรง

ไม่รอให้เซี่ยฉวินทันตั้งตัว ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีเปล่งแสงเจิดจ้า อาศัยพลังกฎแห่งสายฟ้าสร้างม่านแสงมายาขึ้นมาในพริบตา ครอบคลุมร่างเซี่ยฉวินเอาไว้ภายในโดยตรง

พื้นผิวของมิติมายานี้เต็มไปด้วยเส้นสายฟ้าถี่ยิบ แสงสายฟ้ากระโดดโลดเต้นอยู่อย่างร่าเริง การโจมตีของเจิ้งอวี่ฟาดลงไป ทำได้เพียงเกิดระลอกคลื่นเล็กน้อย ไม่อาจสร้างความเสียหายที่แท้จริงให้แก่เซี่ยฉวินได้เลย

"ฮ่าๆๆ นี่คือมิติเล็กที่ก่อตัวขึ้นภายในลูกแก้วพยัคฆ์อัสนี เจิ้งอวี่ เจ้าตัดใจซะเถอะ" เซี่ยฉวินหลบอยู่ในม่านแสง หัวเราะฮ่าๆ อย่างอวดดี จากนั้นนั่งขัดสมาธิ เริ่มโคจรวิชา

ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีแม้อานุภาพไร้ขอบเขต แต่การคงสภาพการทำงานของมันก็ต้องผลาญพลังใจและพลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาไปมหาศาลเช่นกัน

เสียงหัวเราะของเซี่ยฉวินยังไม่ทันจางหาย เสือดาวสายฟ้ายักษ์อีกหลายสิบตัวก็พุ่งเข้าใส่เจิ้งอวี่ด้วยท่าทางดุดัน

ในจำนวนนั้นยังมีเสือดาวสายฟ้าตัวหนึ่งที่รูปร่างใหญ่โตเป็นพิเศษ บนหัวสลักด้วยอักขระลึกลับ คลื่นพลังทำลายล้างที่น่าตกตะลึงระลอกแล้วระลอกเล่า ทะลักออกจากร่างมันราวกับกระแสน้ำ แม้แต่มิติโดยรอบ ก็ยังปรากฏร่องรอยการบิดเบี้ยว

ภายใต้การรุมล้อมของเสือดาวสายฟ้าเต็มท้องฟ้า เจิ้งอวี่หลบหลีกอย่างรวดเร็ว

เงาร่างของเขา ท่ามกลางสายฟ้าที่บ้าคลั่งเต็มท้องฟ้านั้น ดูเล็กจ้อยเหลือเกิน เปรียบเสมือนเรือลำน้อยในมหาสมุทร ที่พร้อมจะถูกคลื่นยักษ์โหมซัดจนคว่ำได้ทุกเมื่อ

เสือดาวสายฟ้ายักษ์ตัวแล้วตัวเล่าดาหน้าเข้ามาหาเขาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะเสือดาวสายฟ้าตัวที่ใหญ่กว่าตัวนั้น หลายครั้งเกือบจะตบถูกศีรษะเขา ทุกครั้งล้วนทำให้เจิ้งอวี่เสี่ยงอันตรายอย่างยิ่ง

เจิ้งอวี่ลองพยายามหลายครั้ง คิดจะทะลวงมิติสายฟ้านั้นเข้าไปโจมตีเซี่ยฉวิน แต่มิติสายฟ้านั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก ราวกับเป็นอีกโลกหนึ่งที่แยกออกไป ไม่สามารถทำลายได้เลย

......

"นี่มันขี้โกงเกินไปแล้ว!" เย่ชิงบ่นอย่างร้อนรน

ดูจากสถานการณ์ตรงหน้า เซี่ยฉวินแทบจะยืนอยู่บนจุดที่ไม่มีวันแพ้ นางขบคิดจนหัวแทบแตก ก็ยังนึกไม่ออกว่าเจิ้งอวี่จะมีวิธีชนะได้อย่างไร

"เดี๋ยวถ้าเจิ้งอวี่แพ้ ศิษย์พี่มั่วฝาน ท่านรีบลงมือช่วยเขากลับมานะ อย่างมากพวกเราก็ถอยไปก่อน" ไช่ชิงสุ่นสูดหายใจเข้าลึก สีหน้าเคร่งขรึมกล่าวกับมั่วฝาน

"เจ้าวางใจเถอะ เดี๋ยวถ้าท่าไม่ดี ข้าจะลงมือเอง" มั่วฝานพยักหน้าอย่างจริงจัง ลูกแก้วพยัคฆ์อัสนีนั่นเป็นของตกทอดระดับจอมราชัน ผลลัพธ์ที่แสดงออกมาก็น่าตกใจเกินไปจริงๆ แม้แต่เขาชั่วขณะหนึ่งก็ยังหาวิธีรับมือที่ดีไม่ได้

"ไม่ต้องรีบร้อน เจิ้งอวี่ไม่แพ้หรอก" ทันใดนั้น เจียงเซี่ยก็พูดขึ้นเบาๆ

คนรอบข้างได้ยินดังนั้น ต่างก็ชะงักไป พากันหันไปมอง พบว่าแม้สีหน้าเจียงเซี่ยจะดูตึงเครียดเล็กน้อย แต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวเจิ้งอวี่

......

"มีกระดองเต่าสินะ งั้นข้าจะทุบกระดองเต่าของเจ้าให้แตกเอง!" เจิ้งอวี่พึมพำกับตัวเอง ทันใดนั้น ภายใต้การจ้องมองของสายตานับไม่ถ้วน ดอกบัวสีขาวราวหิมะสามดอกก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นที่ด้านหลังเขา

ดอกบัวผลิบาน แผ่แสงสว่างที่นุ่มนวลและศักดิ์สิทธิ์ ตัดกับพลังสายฟ้าที่บ้าคลั่งโดยรอบอย่างชัดเจน

"เขาเข้าสู่ระดับมหาอริยะแล้วจริงๆ กฎเกณฑ์ที่เขารองรับคืออะไรกันแน่?" มองภาพตรงหน้า รูม่านตาของเซี่ยฉวินหดเกร็งลงทันที ในใจเกิดความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรง

จากนั้น เขาก็เห็นกำปั้นข้างหนึ่งขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วในสายตา

"นี่มันบ้าอะไรเนี่ย?" ฝูงชนที่มุงดูอยู่ด้านล่างเห็นภาพตรงหน้า ก็ตกตะลึงจนตาค้าง

พวกเขาเห็นเจิ้งอวี่ยืนอยู่กลางอากาศ ดูเหมือนแค่ปล่อยหมัดออกไปอย่างส่งเดช

แต่ที่เบื้องหน้าเขา กลับมีกำปั้นขนาดยักษ์ปรากฏขึ้น และขยายตัวอย่างรวดเร็ว

บนกำปั้นนั้นเต็มไปด้วยจุดแสงสีขาวกะพริบไหว พลังที่เผด็จการอย่างที่สุดแผ่ออกมาจากข้างใน ราวกับจะบดขยี้ทุกอุปสรรคในโลกหล้า

กำปั้นนั้นเพียงแค่เฉียดผ่านขอบของเสือดาวสายฟ้ายักษ์ตัวหนึ่ง เสือดาวสายฟ้ายักษ์ตัวนั้นก็ระเบิดออกราวกับดอกไม้ไฟในทันที ราวกับได้รับแรงอัดกระแทกที่ไม่อาจต้านทานได้