บทที่ 320 จัดการยาก

"ท่านอาจารย์ ท่าน...... การกระทำของท่านนี่ มันคือการขโมยของที่ตัวเองเฝ้าอยู่ชัดๆ เลยนะครับ!" เจิ้งอวี่กล่าวอย่างไม่พอใจ อดรนทนไม่ไหวต้องพูดออกมา

ตัวเองเป็นถึงผู้อาวุโสระดับกายทองคำ บิดาก็เป็นถึงจักรพรรดิขุนเขาผู้มีวาจาสิทธิ์ในสำนัก

จะบอกว่าสำนักเฟยอวิ๋นเป็นบ้านของลั่วเชียนก็คงไม่เกินเลยไปนัก เจิ้งอวี่คิดไม่ออกจริงๆ ว่าท่านอาจารย์จะมีเหตุผลอะไรที่ต้องเข้าไปมีส่วนร่วมด้วย

"เฮ้อ เรื่องนี้มันพูดยากนะ ประมาณเจ็ดปีก่อน ตาเฒ่าจูแห่งยอดเขาที่สิบสามมาหาข้า เกลี้ยกล่อมให้ข้าลงทุนก้อนหนึ่ง บอกว่าเป็นธุรกิจที่กำไรชัวร์ไม่มีขาดทุน ในแต่ละปีจะได้รับส่วนแบ่งหินวิญญาณก้อนโต" ลั่วเชียนถอนหายใจอย่างจนใจ

"ตอนนั้นข้าก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ก็เลยลงทุนไปก้อนหนึ่ง หลายปีมานี้ก็ได้รับส่วนแบ่งหินวิญญาณมาไม่ขาดสายจริงๆ"

"ถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อวานเจ้ามาบอกเรื่องนี้กับข้า แล้วข้าให้คนไปตรวจสอบอย่างละเอียด ก็คงยังถูกปิดหูปิดตาอยู่"

"ท่านอาจารย์ ท่านนี่มันช่าง......" เจิ้งอวี่พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดดี

เขารู้สึกว่าท่านอาจารย์ของตัวเองช่างใจกว้างเกินเหตุจริงๆ เรื่องแบบนี้จะไม่ตรวจสอบให้ลึกซึ้งหน่อยหรือ?

เวลานี้เจิ้งอวี่ถึงขั้นสงสัยว่าเรื่องสกปรกพวกนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะมีคนแอบอ้างชื่อของท่านอาจารย์ไปดำเนินการ มิน่าล่ะคนพวกนั้นถึงได้วางก้ามใหญ่โตนัก

"เมื่อวานข้าไปคุยกับตาเฒ่าจูมาแล้ว เขารับปากว่าจะให้คนข้างล่างรีบจัดการเรื่องนี้ทันที" ลั่วเชียนกล่าว

"ท่านอาจารย์ ปีหนึ่งทำเงินได้เท่าไหร่กันเชียวครับ? ผู้อาวุโสจูแห่งยอดเขาที่สิบสามท่านนี้ ไม่กลัวว่าเงินทุจริตพวกนี้จะลวกมือเอาหรือ?" เจิ้งอวี่บ่นอุบ

"เจ้าคงไม่ได้คิดว่ามีแค่ชิงเหอฝางที่เดียวที่มีสถานการณ์แบบนี้หรอกนะ?"

ลั่วเชียนไม่ได้บอกตัวเลขที่แน่ชัด เพียงแค่มองเจิ้งอวี่ แล้วกล่าวด้วยความนัยลึกซึ้ง

เจิ้งอวี่ได้ยินดังนั้น ก็เหมือนถูกฟ้าผ่า ยืนอึ้งอยู่กับที่

"สำนักเฟยอวิ๋นมีสถานที่คล้ายกับชิงเหอฝางอยู่ทั้งหมดสิบแปดแห่ง สถานที่เหล่านี้ใช้สำหรับผลิตอาวุธประเภทใช้แล้วทิ้งอย่างพวกน้ำเต้าเสียงเป็นหลัก และโรงงานเหล่านี้ล้วนมีจุดร่วมเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือต่างก็ต้องใช้ทรายเหลืองเป็นวัตถุดิบ" ลั่วเชียนอธิบายอย่างใจเย็น

"นี่จึงส่งผลให้คนกลุ่มหนึ่งที่ครอบครองเหมืองทรายเหลืองฉวยโอกาสโก่งราคา จนค่อยๆ ก่อตัวเป็นกลุ่มผลประโยชน์ขนาดใหญ่"

"ผู้อาวุโสจูที่เจ้าพูดถึง ก็คือเจ้าของเหมืองทรายเหลืองรายใหญ่ที่สุดในกลุ่มนั้น"

"เพียงแต่ก่อนหน้านี้ข้าคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าพวกเขาจะทำเกินเหตุขนาดนี้ ถึงขั้นกินเงินเดือนเปล่าก็ยังทำออกมาได้"

เจิ้งอวี่ขมวดคิ้ว ถามไล่เลี่ยว่า "ท่านอาจารย์ มิน่าล่ะจางเวยถึงบอกข้าว่า การผลิตน้ำเต้าเสียงหนึ่งลูก สำนักได้รับกำไรแค่ร้อยละสิบห้า ที่แท้เงินพวกนี้ก็ถูกพวกเจ้าของเหมืองกวาดไปหมดแล้วใช่ไหม?"

"พวกเขาไม่เพียงแต่ฟันกำไรจากค่าวัตถุดิบไปก้อนโต แม้แต่เงินค่าเหนื่อยเล็กน้อยของศิษย์สายนอกก็ยังไม่ละเว้น ช่างใจดำอำมหิตเหลือเกิน!"

ลั่วเชียนถอนหายใจอย่างหาได้ยาก กล่าวอย่างจนใจว่า "ช่วยไม่ได้นี่นา ตาเฒ่าจูคนนี้เก่งเรื่องการเข้าสังคม รวบรวมพวกที่มีเหมืองทรายเหลืองมาเป็นพวกเดียวกันหมดแล้ว"

"เจ้าคิดว่าสำนักไม่อยากจัดการพวกเขาหรือ? ก่อนหน้านี้โจวโหยวก็เคยคิดจะลงมือจัดระเบียบ แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ"

"แต่จะว่าไปแล้ว แม้ตาเฒ่าจูและพรรคพวกจะกอบโกยเงินทองจนร่ำรวยล้นฟ้า แต่ในเรื่องผิดชอบชั่วดีที่เป็นเรื่องใหญ่ พวกเขาก็ยังไม่เคยทำผิดพลาด"

"ยกตัวอย่างเช่นการยกทัพไปปราบสำนักเวิ่นเต้าครั้งก่อน พวกเขาก็บริจาคหินวิญญาณระดับสูงให้สำนักหลายหมื่นก้อน ก็ถือว่าได้ช่วยออกแรงส่วนหนึ่ง"

สีหน้าของเจิ้งอวี่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ในใจยังคงรู้สึกยอมรับได้ยากอยู่บ้าง

เขาที่เคยได้รับการศึกษาสมัยใหม่จากดาวบลูสตาร์รู้ดีว่า กลุ่มผลประโยชน์อย่างเจ้ายอดเขาจู ก็เปรียบเสมือนนายทุน พอนานวันเข้า ย่อมต้องกลายเป็นเหมือนเนื้อมะเร็งร้าย ค่อยๆ กัดกร่อนรากฐานของสำนักเฟยอวิ๋นทั้งหมดอย่างแน่นอน

"ท่านอาจารย์ หรือว่าไม่มีวิธีจัดการเลยจริงๆ หรือครับ?" เจิ้งอวี่ถามอย่างไม่ยอมแพ้

"มีสิ นอกเสียจากว่าเจ้าจะหาเหมืองทรายเหลืองที่มีปริมาณสำรองมหาศาลอย่างน่าเหลือเชื่อเจอ แล้วทุบราคาทรายเหลืองลงมาโดยตรง" ลั่วเชียนผายมือออก มองดูลูกศิษย์ตัวเอง แล้วกล่าวเสริม

"จริงสิ ต่อให้เจ้าหาเจอจริงๆ ก็ต้องดูด้วยว่าเจ้าจะสามารถต้านทานการซื้อตัวจากตาเฒ่าจูได้หรือไม่ เขาเปย์หนักเอาเรื่องเลยนะ"

เจิ้งอวี่ส่ายหน้า ผู้คนมากมายวันๆ เอาแต่หาวิธีสารพัดบนภูเขาเหมืองแร่เพื่อหาเหมืองทรายเหลือง แต่ก็คว้าน้ำเหลว โอกาสที่เขาจะหาก็ยิ่งริบหรี่เต็มที

อีกอย่าง เขายังต้องเร่งเวลาฝึกฝน จะเอาเวลาว่างมากมายขนาดนั้นไปหาเหมืองทรายเหลืองมาจากไหน

ในเมื่อท่านอาจารย์ยังจนปัญญากับเรื่องนี้ เจิ้งอวี่ก็ไม่มีวิธีอื่นจริงๆ ทำได้เพียงดึงสมาธิกลับมาที่การฝึกฝนชั่วคราว

ขณะเดียวกัน ผ่านไปไม่นาน เขาก็ได้ประจักษ์ถึงความใจป้ำของเจ้ายอดเขาจูตามที่ท่านอาจารย์ว่าไว้

......

"หัวหน้าสาขาลั่ว ข้าคือฉางซิง หัวหน้าสาขาที่สอง วันนี้ตั้งใจพาพี่น้องมาขอขมาท่านโดยเฉพาะ" หลังจากคุยกับลั่วเชียนจบไม่นาน ฉางซิงหัวหน้าสาขาที่สองก็นำคนกลุ่มหนึ่งมาที่พักของเจิ้งอวี่ วาจาจริงใจอย่างยิ่ง ท่าทีนอบน้อมถึงขีดสุด

"จดหมายเลือดฉบับนั้นเป็นฝีมือของพวกไม่ได้เรื่องข้างล่างทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ช่างไม่รู้ความเอาเสียเลย"

"หวังว่าหัวหน้าสาขาลั่วจะใจกว้างดั่งมหาสมุทร ไม่ถือสาหาความ"

"ได้ยินว่าท่านเป็นผู้ฝึกวิชาดนตรี เพื่อแสดงความขอโทษของพวกเรา จึงขอมอบบทเพลงบทหนึ่งให้ท่านเป็นพิเศษ"

พูดพลางฉางซิงก็ยื่นเปลือกหอยที่เปล่งแสงเจ็ดสีออกมาใบหนึ่ง บนเปลือกหอยเขียนตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวว่า 《หยกสีไล่จันทร์》 ไว้อย่างชัดเจน

เจิ้งอวี่อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ 《หยกสีไล่จันทร์》 เป็นบทเพลงระดับศักดิ์สิทธิ์ของแท้ มูลค่ามหาศาล!

แค่มาขอโทษ ถึงกับมอบของขวัญล้ำค่าขนาดนี้เชียวหรือ?

แม้ในใจจะรู้ดีว่า นี่น่าจะเป็นผลจากการที่ท่านอาจารย์กดดันลงมา แต่เจิ้งอวี่ก็ยังคงตกตะลึงกับการกระทำที่ใจป้ำของเจ้ายอดเขาจูอยู่ดี

"ไม่มีความดีความชอบไม่ขอรับรางวัล ของขวัญชิ้นนี้ล้ำค่าเกินไป พวกท่านเอากลับไปเถอะ" เจิ้งอวี่โบกมือ ไม่ยินดีที่จะรับไว้

"ถ้าท่านไม่รับไว้ ก็แสดงว่าไม่ยอมยกโทษให้พวกเรา พวกเราคงไม่มีหน้าไปรายงานเบื้องบน หัวหน้าสาขาลั่ว ถือว่าสงสารพวกเราเถอะนะขอรับ" ท่าทีของฉางซิงต่ำต้อยมาก แต่เจิ้งอวี่ก็ยังไม่ยอมรับไว้อยู่ดี

ยื้อยุดกันอยู่ครู่ใหญ่ ฉางซิงเห็นเจิ้งอวี่ท่าทีแข็งกร้าว จึงได้แต่ล่าถอยไปอย่างจนใจ

ก่อนจากไป ยังเน้นย้ำเป็นพิเศษว่า "หัวหน้าสาขาลั่ว ตราบใดที่ท่านยังอยู่ วัตถุดิบของสาขาที่ห้า พวกเรารับประกันว่าจะจัดหาให้อย่างเพียงพอ!"

......

ในช่วงเวลาต่อมา เจิ้งอวี่ชะลอความเร็วในการฝึกฝนพลังจิตลงชั่วคราว ตั้งใจจะทุ่มเทแรงกายแรงใจหลักไปที่การฝึกฝนดาบผ่าดารา

เมื่อระดับพลังของตนเองสูงขึ้น วิธีการบางอย่างที่เขาเชี่ยวชาญในตอนนี้ ก็เริ่มจะตามไม่ทันสถานการณ์บ้างแล้ว

อีกครึ่งปีก็จะเป็นวันประลองครั้งใหญ่ ถึงเวลานั้นมีความเป็นไปได้สูงที่จะตัดสินผู้ครอบครองเลือดบริสุทธิ์ของมังกรบรรพกาลในท้ายที่สุด เจิ้งอวี่จำเป็นต้องเตรียมไพ่ตายไว้ให้มากหน่อยถึงจะดี

วิชาดาบระดับอริยะย่อยที่ท่านอาจารย์เตรียมไว้ให้เขา —— ดาบผ่าดารา ก็เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะฝึกฝนเพื่อใช้เป็นไพ่ตายที่ทรงพลัง

ส่วนเรื่องจะฝึกฝนอย่างไร ก็ไม่มีอะไรให้ต้องลังเล

เจิ้งอวี่เริ่มถ่ายเทค่าวิชาเข้าไปโดยตรง

ทว่า ครั้งนี้เขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนใหม่จากระบบ:

【ตรวจพบระดับและคุณสมบัติของดาบผ่าดารา แนะนำให้ใช้คู่กับหินดารา จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการฝึกฝนได้อย่างมหาศาล】

เจิ้งอวี่เป็นคนว่านอนสอนง่าย เมื่อได้ยินคำแนะนำจากระบบ ก็เตรียมตัวซื้อหินดาราทันที