บทที่ 460: เทพโบราณปรากฏตัว – ซี (ฟรี)

นักล่าหัวที่เคยตายไปแล้วนั้น มาจาก นครเทคโนโลยี

เขาเป็นหนึ่งในลูกน้องโดยตรงของ ผู้นำแห่งเงิน

ในตอนนี้เอง ราชินีน้ำแข็งไป๋หันไปมองเหล่าเจ้าแห่งเทพรอบตัว

และในที่สุด...เธอก็รู้สึก “จนปัญญา” อย่างแท้จริง

ไม่มีใครเลยสักคน...ที่ดู “ปกติ”

เมื่อเทียบกันแล้ว จอมอหังการแห่งดอกบัวเพลิง ยังถือว่า “ใกล้เคียงคำว่าปกติ” ที่สุดด้วยซ้ำ

แต่นางเองคือผู้ควบคุมพลังแห่งน้ำแข็ง

หากจู่ ๆ ต้องรับพลังไฟเข้ามาในร่างโดยไม่ทันตั้งตัว—ก็ย่อมรับไม่ไหวแน่นอน

“พวกเจ้ามันเพี้ยนกันหมด! แต่ขอบอกไว้ก่อน ข้ามีคนที่ตามจีบจากมิติอื่นตั้งหลายคน แต่ละคนแข็งแกร่งยิ่งกว่าเจ้าเยอะ! อย่าเพ้อเจ้อเลย เจ้าก็แค่เศษซากไร้ค่าเท่านั้น”

ราชินีน้ำแข็งไป๋กล่าวอย่างเหยียดหยาม

เธอหันหลังกลับ แล้วหามุมหนึ่งนั่งลง

จุดประสงค์ของเธอในวันนี้...ไม่ใช่เพื่อเถียงกับหมอนี่

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของจอมอหังการแห่งดอกบัวเพลิงก็เปลี่ยนเป็นคล้ำจัดด้วยความโกรธ

เพียงแค่คิดถึงเหล่าผู้ที่อยู่ “เหนือ” ระดับเจ้าแห่งเทพ—เขาก็หมดอารมณ์จีบราชินีไป๋ทันที

แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นหลินเทียน

สิ่งมีชีวิตระดับต่ำเพียงตัวเดียว กลับสามารถแต่งงานกับ มารดาแห่งแพะดำ

ซึ่งอยู่ระดับเดียวกับเขาได้

ความอิจฉาริษยาพลุ่งพล่านขึ้นมาในใจจนแทบระเบิด!

เขาปามวลเพลิงขนาดใหญ่ใส่หลินเทียนทันที!

เมื่อเห็นดังนั้น หลินเทียนใช้พลังแห่งมิติหลบออกไปอย่างง่ายดาย

ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เจ้าทำอะไรของเจ้า?"

จอมอหังการแห่งดอกบัวเพลิงยิ่งรู้สึกขายหน้า

"เจ้าคิดว่าเจ้าเก่งแค่เพราะมีพลังมิติงั้นเหรอ? ข้าทำอะไรน่ะหรือ? ก็ฆ่าเจ้ายังไงล่ะ!"

"ตูม!"

คลื่นความร้อนรุนแรงปะทุออกมาทันที!

พื้นดินเริ่มละลายภายในพริบตา

เหยือกแห่งความโลภ ที่อยู่ข้าง ๆ รีบหดหนวดทั้งหมดกลับเข้าโถด้วยความหวาดกลัว

แม้แต่ใบหน้าของมันก็เริ่มละลายจากความร้อน

หลินเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

บริเวณกว้างขนาดนี้ถูกคลื่นความร้อนกลืนกินจนแทบไม่มีที่ให้หลบ

คล้ายกับความสามารถของ ฮอรัส ที่เขาเคยเผชิญหน้ามาก่อน

"หึ อย่าคิดว่าแค่เป็นระดับเจ้าแห่งเทพแล้วจะไร้เทียมทาน!"

หลินเทียนหยิบ “เครื่องมือเวทสังหารเทพ” ที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อรับมือกับฮอรัสออกมาโดยเฉพาะ

มันมีชื่อว่า ‘ฟรอสต์มอร์น’

ปล่อยพลังเยือกแข็งมหาศาลออกมาต้านทานคลื่นความร้อนได้อย่างมั่นคง

แม้ตามกฎ เขาจะไม่สามารถสังหารสิ่งมีชีวิตระดับเจ้าแห่งเทพได้

แต่การต่อสู้อย่างสูสี...เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อเห็นฉากนี้ สิ่งมีชีวิตระดับเจ้าแห่งเทพทุกตนต่างเผยสีหน้าตกใจ

แววตาเล่นสนุกของราชินีฉีเหม่ยเมื่อมองหลินเทียน มีประกายของการยอมรับขึ้นมานิดหนึ่ง

ก่อนจะหัวเราะเยาะเสียงสูง

“ฮ่าฮ่าฮ่า ลัตโต เจ้ามีแค่นี้เองรึ? ช่างเป็นความอัปยศของพวกเราจ้าวแห่งเทพจริง ๆ…”

ในขณะที่ดวงตาหิมะของราชินีน้ำแข็งไป๋แสดงออกถึงความรังเกียจอย่างเด่นชัด

นี่มันน่าอับอาย—น่าอับอายต่อเจ้าแห่งเทพทุกตน!

"ไอ้เวร...เจ้ากล้าทำให้ข้าโกรธจริง ๆ!"

ร่างของจอมอหังการแห่งดอกบัวเพลิงสั่นเทิ้มด้วยความเดือดดาล

พลังความร้อนที่น่าสะพรึงกว่าก่อนหน้านี้เริ่มก่อตัวขึ้น

มันรุนแรงพอจะ “หลอมละลายมิติ” ได้เลยทีเดียว!

แต่ในตอนนั้นเอง

มารดาแห่งแพะดำ ก็ยกมือขึ้นเล็กน้อย

“ลัตโต...วันนี้เป็นวันแต่งงานของข้า เจ้ายังจะกล้ามาทำให้ข้าเสียอารมณ์อีกงั้นหรือ?”

“วึม!”

กำแพงพลังมิติหนาทึบล้อมรอบร่างของจอมอหังการแห่งดอกบัวเพลิงในทันที

แม้แต่เขาเอง ยังต้องใช้เวลานานมากกว่าจะหลอมละลายมันได้

"แพะดำ...ข้าไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม? เจ้ากำลัง ‘ปกป้อง’ สิ่งมีชีวิตระดับต่ำอยู่งั้นรึ? ฮ่า ๆ ๆ ช่างน่าขันยิ่งนัก!"

คำพูดของลัตโตเต็มไปด้วยการดูแคลน

เพราะในสายตาของพวกเขา—มารดาแห่งแพะดำคือจอมปีศาจนอกรีตที่ไร้จิตสำนึก

เธอคือสัญลักษณ์แห่งความวุ่นวาย หายนะ การสังหาร

เป็นเสมือนเครื่องมือของเจตจำนงสูงสุด ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อ “รักษาสมดุลแห่งหายนะ” ของทุกสรรพโลก

พวกเขาดูถูกนาง ไม่ต่างจากที่ดูถูกราชินีฉีเหม่ย

"แคร่ก... แคร่ก... แคร่ก!"

กำแพงพลังมิติที่ล้อมลัตโตไว้ เริ่ม “หดตัว” อย่างรวดเร็ว!

สีหน้าของมารดาแห่งแพะดำหม่นคล้ำลงชัดเจน

ดูเหมือนคำพูดเมื่อครู่นั้น จะ “ทิ่มแทง” เธอเข้าเต็ม ๆ

ลัตโตกลับไม่หวั่น ยังยิ้มเหี้ยมออกมา

“อยากเล่นใช่ไหม? งั้น...ข้าจะเล่นด้วยก็แล้วกัน!”

วินาทีถัดมา—

พลังความร้อนน่าสยดสยองปะทุออกจากตัวเขาอย่างรุนแรง!

สมองที่มีปากของ ผู้นำแห่งเงิน หัวเราะออกมาเบา ๆ

“หึหึ...เริ่มจะสนุกแล้วสิ เปิดโหมดป้องกัน...”

ร่างหนวดจักรกลของเขาสั่นไหวอย่างเป็นจังหวะ

จากสีบรอนซ์...เปลี่ยนเป็น “ทองสว่างจ้า”!

“วันนี้ไม่ใช่งานแต่งของแพะดำหรือยังไง?”

ขณะที่บรรยากาศกำลังระอุขึ้นเรื่อย ๆ

ประตูทองคำ บานหนึ่งก็เปิดขึ้นกลางอากาศอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากในประตูนั้น

รูปร่างสง่างาม ประดับด้วยเครื่องประดับงดงามระยิบระยับ

ทุกย่างก้าวของเธอ มีเสียงเครื่องประดับดังแผ่วเบา

ทว่ากลับทำให้จิตใจผู้คนสงบอย่างประหลาด

เมื่อเห็นผู้มาใหม่

แม้แต่มารดาแห่งแพะดำและจอมอหังการแห่งดอกบัวเพลิงที่กำลังจะเปิดศึก

ยังต้อง “หยุดมือ” ทันที

"ซี...ไม่พบกันนานเลยนะ"

ราชินีน้ำแข็งไป๋โน้มตัวคำนับเล็กน้อย

แววตาเต็มไปด้วยความเคารพ

ผู้ที่มาถึง คือสิ่งมีชีวิตระดับเจ้าแห่งเทพจาก ยุคโบราณ

เทพโบราณ—ซี

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………………