บทที่ 325: เหล่าผู้แข็งแกร่งรวมตัวกัน พร้อมข้อเรียกร้องที่ไม่สมเหตุสมผล! (ฟรี)

วันถัดมา ยามเที่ยงวัน—

บนลานเฮอร์คิวลิส ได้จัดตั้งบัลลังก์ทองคำสองตัวขึ้น

กาเบรียลและไมเคิลนั่งรออยู่เรียบร้อยแล้ว

“คารวะท่านเทพแห่งสวรรค์ ข้าคือเพอร์ซีอุส ราชาแห่งจักรวรรดิอมตะ บุตรแห่งซุส… ข้ามาตามสัญญาแล้ว”

ชายวัยกลางคนผู้มีเครายาวเอ่ยด้วยความเคารพ

ร่างเปลือยท่อนบน กล้ามเนื้อแข็งแรง ขนสีน้ำตาลหยิกหนาขึ้นเต็มตัว

ข้างกายมีสาวน้อยในชุดบางเบาหลายคน รูปร่างเย้ายวนถูกเผยออกมาแทบทั้งหมด

พวกนางคือสาวรับใช้ของเขา

เท้าเปล่าของพวกนางก็ชวนให้สะดุดตา

ทันใดนั้น กาเบรียลก็รู้สึกขยะแขยงขึ้นมา รีบหันหน้าหนี

แต่ไมเคิลกลับลุกขึ้นยิ้มรับอย่างฝืน ๆ “โอ๊ะ เจ้าคือเพอร์ซีอุส เทพสงครามแห่งแอนโดรเมดางั้นเหรอ? เจ้าช่างเหม็นอับชื้นเสียจริง ขอร้องเถอะ ถอยไปให้ไกล ๆ หน่อยได้ไหม?”

“เอ่อ…”

ใบหน้าของเพอร์ซีอุสปรากฏความกระอักกระอ่วน แต่ก็ยอมถอยออกไปสองสามก้าวอย่างซื่อสัตย์

ในฐานะลูกชายของซุส ราชาเทพผู้มัวเมาในกาม เขาย่อมสืบทอดนิสัยเช่นนั้นมาเต็มตัว

เขาคือบุรุษผู้หมกมุ่นในตัณหา

ทุกครั้งล้วนต้องมีสาวรับใช้ห้าคนขึ้นไปรองรับความใคร่ของตน

นั่นจึงเป็นเหตุให้กาเบรียลและไมเคิลรู้สึกขยะแขยง

“ตัณหา” หนึ่งในบาปทั้งเจ็ดแห่งสวรรค์ คือสิ่งที่เหล่าทูตสวรรค์เกลียดชังที่สุด

แม้จะไม่ร้ายแรงนัก แต่ก็เป็นบาปที่ทำให้พวกเขารังเกียจมากที่สุด

แม้แต่เฮอร์คิวลิส บุตรแห่งซุสอีกคน ก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความกำหนัดของเขาเลย

กาเบรียลและไมเคิลเพิ่งมาถึงไม่นาน ก็พบว่าในบรรดาสาวรับใช้สิบคนของเขา มีถึงห้าคนที่ตั้งครรภ์

ส่วนที่ยังไม่ตั้งครรภ์ ก็ยังสัมผัสได้ถึงออราของชีวิตแผ่วเบาในครรภ์

“ช่างเป็นบาปแท้ ๆ”

กาเบรียลอดสาปแช่งไม่ได้

สาวรับใช้ตั้งครรภ์ที่กำลังยกองุ่นมาให้ถึงกับสะดุ้ง รีบหลบไปทันที

ไม่นาน—

ผู้นำของจักรวรรดิอื่น ๆ ก็มาถึงทีละคน

บุคคลลึกลับในผ้าคลุมดำ ปกคลุมด้วยแสงดาวสีน้ำเงินระยิบระยับ พลันร่วงหล่นจากฟากฟ้า!

ราวกับอุกกาบาตตก!

ผ้าคลุมเต็มไปด้วยละอองแสงดาว เจิดจ้าเหลือคณา

เธอคือ “ลั่วไอ๋เอ๋อ” ผู้นำแหล่งศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงดาว นักผจญภัยทั่วทั้งแผ่นดินต่างยกย่องว่าเป็นผู้กล้าที่แข็งแกร่งที่สุด

ไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเธอ หรือแม้กระทั่งหน้าตา

แม้ใบหน้าจะถูกซ่อน แต่รูปร่างอรชรในรองเท้าส้นสูงก็เผยให้เห็นชัดว่าเธอต้องงดงามอย่างไม่ต้องสงสัย

ทว่า เธอคลุมกายแน่นหนาเกินไป ไม่เผยผิวแม้แต่น้อย

“ท่านคือผู้นำแหล่งศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงดาวจริง ๆ หรือ? เท่มากเลย!”

ไมเคิลดีดตัวไปข้างหน้าเหมือนสาวกแฟนคลับ ดวงตาเป็นประกาย รีบยื่นมือออกไปจับ

ภาพนี้ทำให้เคราของเพอร์ซีอุสสั่นด้วยความหงุดหงิด ความแตกต่างระหว่างคนกับคนมันช่างรุนแรงจริง ๆ!

แต่เมื่อเขามองมือขาวนวลดุจหยกและเรียวยาวของไมเคิล ตลอดจนเรียวขาเพรียวขาวบริสุทธิ์ดุจสิ่งสร้างแห่งสวรรค์ เพอร์ซีอุสก็อดจินตนาการไม่ได้

“ตึก!”

ทันใดนั้น เขารู้สึกเหมือนมีคมดาบแทงเข้าที่หัวใจ พอหันไปมองก็เห็นกาเบรียลจ้องมองมาที่เขา

ดวงตาคมกริบประดุจนกอินทรี ส่องประกายทองสาดแสง!

เต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาล!

เพอร์ซีอุสรีบละทิ้งจินตนาการทั้งสิ้น ทำตัวเรียบร้อยในทันที

แม้แต่เพียงความคิด ก็ยังถูกค้นเจอ น่าสะพรึงจริง ๆ!

ลั่วไอ๋เอ๋อถึงกับเขินอายกับความกระตือรือร้นของไมเคิล ได้แต่พยักหน้า “ฝ่าบาท ข้าก็ดีใจเช่นกันที่ได้พบท่าน”

“นั่งลง”

กาเบรียลกล่าวคำสั่งในตอนนั้น

เมื่อได้ยิน ลั่วไอ๋เอ๋อก็นั่งลงบนเก้าอี้ที่สาวใช้ตั้งครรภ์ยกมาให้

เคราของเพอร์ซีอุสสั่นอีกครั้งด้วยความโกรธ!

ทำไมเขาถึงไม่ได้เก้าอี้บ้าง!

แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปากบ่น

“ฝ่าบาทกาเบรียล ฝ่าบาทไมเคิล! อีกไม่นานทุกคนจะมาถึงแล้ว!”

ที่ประตูทางเข้าลาน เฮอร์คิวลิสควบสิงโตเงาเลือดกลับมาอย่างรวดเร็ว

ต่อมา—

เสาแสงสาดลงจากฟากฟ้า สู่กลางลาน พลันปรากฏวงเวททองคำ!

ออร่าศักดิ์สิทธิ์รุนแรงกระจายออกทุกทิศ กดข่มทุกสิ่ง!

ทำให้ร่างกายทุกคนโงนเงนเล็กน้อย

ทว่า กาเบรียลและไมเคิลยังคงนั่งมั่นคง กระโปรงพลิ้วขึ้นจนผู้คนต้องรีบเบือนหน้าหนีอย่างเกรงใจ

“คารวะฝ่าบาทกาเบรียล ฝ่าบาทไมเคิล”

เมื่อแสงจางลง เสียงเคารพก็ดังก้องขึ้น

นักปราชญ์ทั้งห้าปรากฏตัว ในชุดคลุมทองขาว บางคนถือคทาหรือคัมภีร์ บางคนแบกดาบยาวบนหลัง

มีทั้งชายหญิง วัยชราและวัยหนุ่มสาว

พวกเขาใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ คล้ายคลึงกับเหล่าคริสตจักร

ทว่าพวกเขาไม่ได้มาจากคริสตจักร และไม่ยึดติดระบบเทพเจ้า แต่เป็นเหมือนกิ่งก้านอีกสายหนึ่ง

พวกเขาเพียงมุ่งมั่นที่จะกวาดล้างปีศาจทุกตน

เมื่อเห็นพวกเขา กาเบรียลถึงกับลุกขึ้นพยักหน้าเล็กน้อย

ส่วนไมเคิลกลับวิ่งปราดไปตรงหน้า ตาเป็นประกาย “พวกท่านคือนักปราชญ์จริง ๆ ด้วย! ออร่าศักดิ์สิทธิ์ของมนุษย์ ช่างแตกต่างจริง ๆ!”

“ฝ่าบาทต่างหาก ที่มีออร่าศักดิ์สิทธิ์รุนแรง น่านับถือจริง ๆ”

หัวหน้านักปราชญ์ชื่อวิซาออนตอบอย่างซาบซึ้ง

เขาถือคทาที่ทำจากกิ่งแห่งต้นไม้โลก ใบหน้าชรามากมายรอยเหี่ยวย่น ดวงตาหยีจนแทบไม่ลืม

สงบ สุขุม แต่ก็เปี่ยมเมตตา

“ซู่ ซู่ ซู่…”

ทันใดนั้น เสียงน้ำไหลดังขึ้นรอบทิศ

ทุกคนเหลียวมองไปทุกด้าน

มีเพียงกาเบรียลที่ก้มหน้ามองด้วยสายตาเย็นชา

ระหว่างรอยแตกของหินไซเดอไรต์ เม็ดทรายเหลืองไหลรินออกมา

เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนก่อร่างเป็นสตรีงามผู้หนึ่ง ใบหน้าถูกปกปิดครึ่งหนึ่ง

ปลายเท้าขาวนวลเปลือยเปล่า เอวคอดเว้าเผยสะดือที่น่าหลงใหล

นัยน์ตางามละม้ายคล้ายซาร่า งดงามจนลมหายใจสะดุด ขนตายาวงามนัก

เสื้อผ้าบางเบาตกแต่งด้วยสร้อยทอง แก้วสี และเครื่องประดับนานา

เส้นผมดำขลับก็ประดับด้วยของมีค่า

นี่คือสัญลักษณ์ของสถานะ ยิ่งมากก็ยิ่งสูง

เฮอร์คิวลิสเอ่ยเสียงขรึม “คลีโอพัตรา เจ้าก็มาด้วยสินะ ถ้าอย่างนั้นก็เหลือเพียงเพนดราก้อนแล้ว”

คลีโอพัตราคือราชินีแห่งจักรวรรดิชูริม่า

เพราะฟาโรห์สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันไม่นานมานี้ นางจึงต้องขึ้นมาบริหารแทน

เป็นอาณาจักรที่คล้ายกับทรอยทั้งในวัฒนธรรมและต้นกำเนิด

หรืออีกนัย บรรพบุรุษของทรอยก็เป็นผู้อพยพจากชูริม่า

“เจ้าหมายถึงข้าใช่ไหม!”

“กรรรร!!”

เหนือฟ้า เสียงเสือคำรามกึกก้อง!

ออร่าปีศาจรุนแรงกดลงมา!

ทุกคนเงยหน้ามอง เห็นอสูรเสือยักษ์ ปีกดำกางกว้างทาบฟ้า พลังระดับราชาปีศาจ!

“เสือฟ้าหายนะ? งั้นก็เพนดราก้อนสินะ”

เพอร์ซีอุสหรี่ตาพูด

ไมเคิลอ้าปากค้าง “เพนดราก้อน นั่น…นั่นคือบุตรีแห่งโอดินใช่ไหม? เท่ชะมัด! ถึงกับควบคุมปีศาจร้ายขนาดนี้ได้!”

เพอร์ซีอุสรีบกล่าวอธิบายหวังสร้างความประทับใจ “ฝ่าบาทไมเคิล จักรวรรดิอมตะของนางตั้งอยู่ท่ามกลางถิ่นอสูรและมังกรปีศาจ มีแม้แต่ระดับเทพอสูร ท่านคงเคยได้ยินว่า ธิดาแห่งโอดิน ‘เฮล่า เทพธิดาแห่งความตาย’ นั้น ขี่กริฟฟินซึ่งเป็นอสูรเทพอสูรอยู่”

ไมเคิลตาโต “จริงเหรอเนี่ย? ว้าว สุดยอดเลย!”

เสือฟ้าหายนะกางปีกแสงสว่างไสว ตระการตา

มันบินวนอยู่สองสามรอบ ก่อนลดระดับลงช้า ๆ

ลงจอดขอบลานอย่างมั่นคง

หญิงสาวผมสีน้ำตาล สวมขนสัตว์ประดับกระดูกสัตว์ ห้อยสองขวานสั้นบนหลัง กระโดดลงจากอสูร

ต้นขาเปลือยเผยกล้ามเนื้อละเอียดงดงาม

ศีรษะสวมหมวกไวกิ้งมีเขาโค้งมาด้านหน้า น่าเกรงขามยิ่ง

แต่ใบหน้ายังดูอ่อนเยาว์ ริมฝีปากแดงสดรูปเชอร์รี่

สูงเพียง 160 เซนติเมตร ไม่เหมือนนกฮูกตาเดียวที่สูงเกิน 180

“คิดถึงข้าหรือเปล่า ไอ้พวกสวะ!”

เพนดราก้อนแสยะยิ้ม ลิ้นเล็กสีชมพูและเขี้ยวคมสองแถวดูตลกขัดแย้งกับรูปลักษณ์

เฮอร์คิวลิสขู่เสียงต่ำ “ระวังปากบ้างเถอะ ต่อหน้าท่านเทพจากสวรรค์ถึงสององค์ โดยเฉพาะคนหนึ่งมีนามว่ากาเบรียล…”

เพชฌฆาตแห่งสวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่เล่นได้

เขาเองก็ลิ้มรสมาแล้ว

เพนดราก้อนถุย “ฮึ พ่อข้าคือโอดิน ข้าไม่แคร์ว่าเจ้าจะเป็นเทพอะไร ไอ้สวะ!”

คำว่า “สวะ” ถูกเน้นเสียงยาว เปี่ยมไปด้วยการเหยียดหยาม

“แกร๊ก แกร๊ก…”

ทันใดนั้น เสียงหินแตกร้าวดังขึ้น

ใบหน้ากาเบรียลเข้มขรึม แผ่นหินไซเดอไรต์ใต้ฝ่าเท้าแตกกระจายราวใยแมงมุม

ออรารุนแรงพลันระเบิดออกเหมือนน้ำหลาก!

กดข่มทุกชีวิตจนหายใจติดขัด เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก

เพอร์ซีอุสรีบประจบ ด่าแทน “เพนดราก้อน หยุดอาละวาดเสียที! ปกติเรายังพอทน แต่ท่านกาเบรียลไม่ใช่ใครที่จะล้อเล่นด้วยได้!”

ทุกคนชินกับนิสัยหยิ่งผยองของนางแล้ว

แต่นี่ไม่ใช่เวลามาทำตามใจ

“ฮึะ ข้าทำอะไรผิดกัน? ข้าไม่ได้ล่วงเกินเขาสักหน่อย ไอ้ส…”

“หืมม?!”

ร่างเล็กของเพนดราก้อนแข็งทื่อ ใบหน้าถอดสี เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น! ม่านตาสั่นระริก!

ความตายเย็นเยียบคลืบคลานเข้าครอบงำ!

พื้นดินตรงหน้ากาเบรียลแตกร้าวเป็นแนวยาว!

ทุกคนคิดในใจ “แย่แล้ว! เทพกริ้วแล้ว! เพนดราก้อน รีบขอโทษเร็วเข้า!”

ไม่ว่าเธอจะแข็งแกร่งเพียงใด สุดท้ายก็แค่ครึ่งเทพ

จะไปสู้กาเบรียล เทพแท้จริงได้อย่างไร?

“ท่านกาเบรียล ข้า…ข้าขอโทษจริง ๆ เมื่อกี้หยาบคายเกินไปแล้ว…”

เพนดราก้อนตัวสั่น คุกเข่าลงกล่าวขอโทษ

บรรยากาศตึงเครียดยิ่ง ทุกคนไม่กล้าเย้ยหยันใด ๆ

ต่างแค่อยากให้กาเบรียลคลายโทสะโดยเร็ว มิเช่นนั้นชวนหวาดหวั่นเหลือเกิน

กาเบรียลลุกขึ้น ค่อย ๆ เดินไปตรงหน้าเธอ พยักหน้าเบา ๆ “ไม่จำเป็นต้องคุกเข่าต่อข้า แต่อยากให้เจ้าลดทิฐิลงบ้างเถอะ ในบาปเจ็ดประการแห่งสวรรค์ ‘ความหยิ่งผยอง’ คือบาปที่ถูกลงโทษหนักที่สุด…”

พูดจบ เขายื่นมือบีบแก้มนิ่มของเธอเบา ๆ

เพนดราก้อนชะงักราวกลายเป็นหิน ยืนนิ่งไม่ไหวติง

เหมือนผู้ใหญ่กำลังอบรมเด็กดื้อ

และครั้งนี้ นางยอมรับโดยไม่รู้ตัว!

หมาป่าดุร้ายถูกปราบกลายเป็นสุนัขเชื่อง—มันเป็นเช่นนี้เอง

เมื่อทุกคนมาถึงพร้อมหน้าแล้ว

เฮอร์คิวลิสก็จัดเก้าอี้ให้ทุกคน แม้เขาเองยังไม่เคยได้รับเก้าอี้จากกาเบรียลด้วยซ้ำ

กาเบรียลเอนกายบนบัลลังก์ ข้ามขา วางมือเบา ๆ สองข้าง “ข้าเรียกพวกเจ้ามาเพื่อเรื่องสำคัญ ดินแดนรกร้าง พวกเจ้าคงเรียกเช่นนั้น?—ครั้งนี้เกี่ยวกับแผนการพัฒนาในอนาคตของมัน”

ทุกคนถึงกับงุนงงไปหมด

เฮอร์คิวลิสเอ่ยก่อน “ดินแดนรกร้าง? แผนการพัฒนา? มันยังมีอยู่ด้วยหรือ? เราไม่ได้ส่งคนไปสอดส่องมาหลายร้อยปีแล้ว”

เพราะแดนไร้ผู้คน ขุนพลสอดแนมไม่เคยทะลุผ่านไปได้

ลั่วไอ๋เอ๋อ ผู้กล้าที่แข็งแกร่งที่สุด ก็เอ่ยจริงจัง “เบลเซบับ เทพอสูรแห่งแดนไร้ผู้คนนั้นแข็งแกร่งเกินไป กองกำลังพันธมิตรของเราสู้ด้วยกลยุทธ์และความกล้าเท่านั้น จะเข้าไปยุ่งในดินแดนรกร้างนั้นแทบเป็นไปไม่ได้ เว้นแต่พวกท่านจะฆ่าเบลเซบับด้วยตัวเอง”

ไมเคิลรีบตอบ ดวงตาทองระยิบระยับ “ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น! แม้เราไม่รู้เหตุผล แต่บอกได้ชัดเจนว่าเบลเซบับไม่ได้อยู่ในแดนไร้ผู้คนอีกต่อไปแล้ว บางทีอาจกลับไปนรก หรือบางที…ก็ตายแล้ว”

พวกเขาตรวจสอบมาแล้วก่อนมา หากยังมีอสูรร้ายอยู่ จะกำจัดทันที

แต่ผลคือไม่พบแม้แต่เงา

เบลเซบับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ออร่าก็ไม่เหลือ

เพอร์ซีอุสพยักหน้า “ถ้าเช่นนั้น เราก็พร้อมทำตามทุกอย่าง ฝ่าบาทโปรดสั่งเถิด เท่าที่กำลังเรามี เราจะไม่ขัดแน่นอน!”

เพนดราก้อนเห็นเขาประจบก็ถุยใส่ทันที

เห็นผู้หญิงทีไรทำตัวเป็นหมา นี่หรือเทพสงคราม?

เพอร์ซีอุสเห็นแต่ไม่ใส่ใจ

นี่ไม่ใช่การประจบผู้หญิงทั่วไป—แต่คือเทพเจ้า! หากนางต้องการให้คลานกับพื้น เขาก็ยอม หากได้สัมผัสนางเพียงครั้ง คงสุขเกินบรรยาย!

เฮอร์คิวลิสเองก็เอ่ยเสริม “ถูกต้อง พวกเราจะไม่มีวันปฏิเสธคำขอของท่านเทพ!”

“ดีมาก โบสถ์ของเราบนดินแดนรกร้างถูกปีศาจทำลาย และตอนนี้ได้มีจักรวรรดิปีศาจตั้งขึ้นมา มีพลังแทบเทียบเท่าจักรวรรดิของพวกเจ้า”

กาเบรียลเอ่ยอย่างเชื่องช้า

ไมเคิลก็พูดต่อ “เราตั้งใจจะกำจัดพวกปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุด ที่เหลือก็ปล่อยให้พวกเจ้าจัดการ อีกทั้งช่วยกันสร้างและสนับสนุนโบสถ์ขึ้นใหม่ ตอนทำเช่นนั้น พวกเจ้าต้องทำทีว่าเชื่อในสวรรค์—แต่ถ้าเชื่อจริงก็ดีที่สุด!”

ตามสัญญาเทพ พวกเขาในฐานะเทพเจ้าไม่สามารถแทรกแซงโลกมนุษย์ได้ตามใจ

ศัตรูของพวกเขาคือหลินเทียนกับผู้ติดตามเท่านั้น

ดังนั้นพวกเขาฆ่าได้เพียงพวกนั้น ส่วนปีศาจอื่นไม่อาจล้างผลาญทั้งหมด

“หา? อะไรนะ…”

ทุกคนแทบคิดว่าตนฟังผิด

ช่วยผู้อื่นยึดครองดินแดน แล้วต้องช่วยสร้างจักรวรรดิให้ด้วยงั้นหรือ?

นี่มันตลกหรืออย่างไร!

พวกเขามองหน้ากันไปมา แม้จะเคารพและเกรงกลัวในพลัง แต่สิ่งที่ถูกสั่งนี้…เป็นไปไม่ได้เลย

อย่างไรก็ดี พวกเขาไม่กลัวว่ากาเบรียลกับไมเคิลจะลงมือจริง ๆ เพราะเบื้องหลังก็มีเทพเจ้าหนุนหลังอยู่เช่นกัน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………………