บทที่ 300: พลังของเทวทูต — ไม่น่าเชื่อ! (ฟรี)
บทที่ 300: พลังของเทวทูต — ไม่น่าเชื่อ! (ฟรี)
“อำนาจนี้ เจ้ากล้าลอบเรียนคาถามืดเฉพาะของปีศาจชั้นสูงงั้นหรอ?! เจ้าไอ้สัตว์ต่ำต้อย! ข้าควรจะฆ่าเจ้าก่อนตั้งแต่แรก!”
เมื่อเห็นเช่นนั้น นานาวิสก็รีบดุขึ้นมาในทันที
แม้จะดูเหมือนคำสาป แววตาของนางกลับเต็มไปด้วยความตกใจ!
เพราะออร่าของฝ่ายตรงข้ามกลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าของนางเองอีก!
มันได้ก้าวจากทักษะกายอสูรขั้นต่ำสุดไปสู่ ‘การเสื่อมสู่ความมืด’ แล้ว!
แม้แต่ตนเองในฐานะปีศาจชั้นสูงยังไม่อาจทำได้ แต่ปีศาจชั้นกลางตนนั้นกลับทำได้เสียแล้ว
น่าเหลือเชื่อยิ่งนัก
แรดดริกหัวเราะเยาะด้วยน้ำเสียงดูถูก “พวกโง่ทั้งหลาย เจ้าเอาแต่พอใจอยู่กับตำแหน่งเป็นปีศาจชั้นสูง ไม่คิดก้าวหน้า ทิ้งสิ่งดี ๆ ไว้มากมาย ข้าเลยต้องยึดมาเป็นของตนเอง”
ความโลภของเขาไม่ใช่เงินทอง ทรัพย์สมบัติ หรือสตรีใด ๆ
มันคือความอยากได้มาซึ่งอำนาจต่างหาก
เขารู้ขอบเขตของตนมันต่ำ จึงพยายามทุกวิถีทางเรียนสิ่งที่นอกชั้นของตนและศึกษาความรู้การต่อสู้จนทะลุปรุโปร่ง
เขาปรากฏร่างมีพลังปีศาจสีดำพุ่งพล่านออกมาจากร่างอย่างไม่หยุดหย่อน!
มันแพร่กระจายคลุมทั่วทั้งบริเวณ รังสรรค์เป็นเขตปีศาจขึ้นมา!
ยิ่งไปกว่านั้น รูปลักษณ์ของเขาก็เริ่มผิดเพี้ยนไป คล้ายกับที่นานาวิสเคยเป็นมาก่อนหน้านี้
กล้ามเนื้อแขนขาของเขาพองตัว บีบทะลุผิวกายจากภายในออกมา!
ประหนึ่งมีคนใหม่ค่อย ๆ เติบโตขึ้นภายใน เหงื่อเนื้อหนังสีดำขนาดใหญ่หลุดลอกตกลงมาเป็นระยะ ๆ
เขี้ยวกับกรงเล็บคมค่อย ๆ โผล่พ้นออกมา
โดยรวมแล้วเขาดูแข็งแกร่ง ลีบสี่ขาทรุดรับพื้น และไอแก๊สสีดำที่ผุดออกมาจากลมหายใจของเขาดูเหมือนไอเสียจากเครื่องจักร
มันช่างน่าสยดสยองยิ่งนัก
ราวกับสัตว์กระหายเลือดได้ตื่นขึ้นมา!
“งั้น...ให้ข้าทดสอบพลังของเจ้าเสียหน่อย!”
แรดดริกพูด
ในเขตแดนนี้ เขาสามารถกดข่มศัตรูได้ และความเสียหายจากการโจมตีเชิงปีศาจจะถูกขยายขึ้นมากมาย
นกฮูกตาเดียวพุ่งเข้าทันที เตรียมฟาดหมัดหนึ่งดอก!
“ปัง!!”
แรงปะทะจากหมัดนั้นส่งคลื่นกระแทกออกไป!
สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดคือ แรดดริกกลับปัดหมัดนั้นได้ด้วยมือข้างเดียวจริง ๆ
เขาไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย
นกฮูกตาเดียวอึ้งไปอย่างสิ้นเชิง “เป็นไปไม่ได้ พลังของเจ้าเพิ่มมามากขนาดนั้นเลยหรอ?!”
“ไม่หรอก ไม่หรอก พลังเจ้าน่ากลัวจริง ข้าเห็นตอนที่เจ้ากับฮิลล์ต่อสู้จนเสมอกัน ตอนนี้ เจ้าเพิ่งอ่อนลงเท่านั้นเอง”
แรดดริกเยาะเย้ย พลางตีฝ่าหลังมือใส่นกฮูกตาเดียว ส่งนางปลิวไป!
ภาพช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก!
นกฮูกตาเดียวยังไม่ยอมแพ้ จิตสังหารอันเข้มข้นพวยพุ่งจากทั้งร่าง!
มันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานไปหมด!
นางฟาดหมัดอีกครั้ง!
แรดดริกเริ่มระวังตัวขึ้นเล็กน้อย การปะทะของหมัดทั้งสองคล้ายลมพายุ เกิดเสียงกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊งอย่างน่าตกใจ!
“ฮืม? อาวุธอะไรกันนี่ ทำให้ข้ารู้สึกเจ็บได้จริง ๆ ด้วย...”
“ข้าจะไม่เสียเวลาให้พวกเจ้าอีก!”
“คาถาปีศาจ · บทสวดแห่งมรณะ!”
ทันใดนั้น แรดดริกก็เริ่มสร้อยบทสวดบางอย่างที่ฟังไม่ออกแต่ชวนอึดอัดยิ่งนัก
ใครก็ตามที่อยู่ในระยะได้ยินเสียงนี้ จะถูกผลของความสับสนรุมเร้า
การเปิดฉากโจมตีอาจทำให้ตนเองได้รับอันตรายอย่างสูง
พวกเขาจึงไม่กล้าทำอะไรประมาท
ถัดจากนั้น แรดดริกพุ่งโจมตีนกฮูกตาเดียวอย่างโหดเหี้ยม!
ความเร็วของเขารวดเร็วเหลือเชื่อ ท่วงท่าก็ไร้เมตตา!
แต่ละท่าตรงไปยังจุดสำคัญ เช่น ศีรษะและหัวใจ!
นกฮูกตาเดียวตาคล้ายวิงเวียน ไม่กล้าฟาดคืนอย่างง่าย ๆ ทำได้เพียงตั้งรับอย่างสุดแรงเท่านั้น
เมื่อเห็นเช่นนี้
อลิซก็เลยก้าวเข้ามาช่วย ทะยานมาด้วยการหวนคืนของนกนางแอ่น แทงดาบเข้าที่แผ่นหลังของแรดดริกทันที
อย่างไรก็ดี นั่นทำได้แค่บาดให้เลือดไหลภายนอก; มันไม่สามารถทำลายอวัยวะภายในของเขาได้
ที่นี่ นอกจากการโจมตีประเภทศักดิ์สิทธิ์ที่พอจะต้านได้แล้ว การโจมตีรูปแบบอื่น ๆ ทั้งหมดจะถูกกดข่มไว้หมด
แม้พวกเธอสองคนจะร่วมมือ แต่ก็ยังถูกแรดดริกกดข่มอยู่ดี!
การโจมตีแบบศักดิ์สิทธิ์ของอลิซไม่อาจปรากฏออกมาโดยตรง มันแทบเป็นเพียงการเสริมพลังให้วิชาดาบเท่านั้น
แต่เมื่อถูกปีศาจกดข่มแล้ว วิชาดาบที่เสริมพลังก็ใช้งานไม่ได้
เว้นแต่จะเป็นสกิลที่ปล่อยออกมาได้จริง ๆ
“เฮ้! ยังจะยืนดูอีกหรือไง พวกเรากำลังจะแพ้แล้วนะ!”
นกฮูกตาเดียวเอ่ยเสียงกระด้าง กำลังตั้งรับอย่างหมดแรง
สีหน้าของนางตึงเครียดเต็มที่
แรดดริกในตอนนี้คล้ายสัตว์บ้า โหมกระหน่ำอย่างต่อเนื่อง รวดเร็ว และเต็มที่ใส่ทั้งสองคน
เขายังไม่ยอมให้โอกาสพวกเธอสวดสกิลด้วยซ้ำ
ภาพหลังกระพริบสามภาพแล่นซ้อนไปมาในช่องว่างนี้; สำหรับมนุษย์ธรรมดา จะมองไม่เห็นการต่อสู้อย่างชัดเจนเลยด้วยซ้ำไป
“ข้าจะต้องลงมือหรือยัง? พวกเจ้าออกไปก่อนเถอะ แรดดริก ข้าขอสัญญาว่าจะให้เจ้าได้ลองรับชะตากรรมอันโหดร้ายและเจ็บปวดเหมือนสการ์เล็ต...”
ดวงตาของหลินเทียนไร้ความหวาดหวั่นเมื่อขู่กลับไปเช่นนั้น
เมื่อได้ยินคำนี้
แรดดริกกลับยิ้มขำ “ฮะฮะฮะ ข้ารู้กลของเจ้าแล้ว ข้าจะไม่พลาดง่าย ๆ หรอก!”
ตอนที่นานาวิสถูกลอบโจมตีเมื่อครู่นี้ เขาก็สังเกตการณ์อยู่เสมอ
จึงระมัดระวังเสมอว่าหลินเทียนอาจใช้หอกโลหิตซุ่มตีตนได้
เขามั่นใจแปดสิบเปอร์เซ็นต์ว่าตัวเองจะสามารถเอาชนะหลินเทียนกับพวกนั้นได้ มิฉะนั้นเขาคงหนีไปก่อนหน้านี้ไม่ใช่หรอ?
เห็นความมั่นใจเช่นนี้ หลินเทียนจึงยื่นมือออกไป ยืนห่างจากแรดดริกราวยี่สิบถึงสามสิบเมตร
ทั้งสองเผชิญหน้ากันตรง ๆ
“ไม่หนีไปขยับหลบเลยรึ? หอกโลหิตของข้าเร็วและแม่นยำมากนะ!”
หลินเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
มุมปากของแรดดริกกระตุกขึ้นเล็กน้อย เขาไม่ตอบโดยตรง “ฮึม ลองดู...”
ความคิดของเขาคือยึดหอกโลหิตไว้โดยตรง แล้วนั่นก็เท่ากับชัยชนะของเขาได้เลย
ในเขตปีศาจนี้ ความล้มเหลวแทบเป็นไปไม่ได้
“เช่นนั้นก็ลองดูเลย!”
หลินเทียนทันใจเล็งหอกโลหิตไปยังแรดดริกและพุ่งออกไป!
ความเร็วของมันเร็วสุดขีด เสียงฉีกอากาศได้ยินชัดเจน!
แต่น่าเสียดาย ในเขตปีศาจ ปฏิกิริยาของแรดดริกเร็วมาก เขาหลบไปด้านข้างและจับหอกโลหิตที่พุ่งมาได้โดยตรง
เมื่อมองหอกโลหิตในมือ เขาก็หัวเราะอย่างชนะชูม “ฮะฮะฮะ! ข้าชนะแล้ว! หากปราศจากเครื่องมือเวทนี้ เจ้าก็ไม่อาจสู้ข้าได้!”
พอพูดจบ เขาหันหน้ามามองหลินเทียน
ทันใดนั้น!
สีหน้าของเขาก็แข็งค้าง; แสงศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงงามได้ถาโถมเข้าใส่!
“ปัง!”
มันกลืนกินตัวตนของเขาโดยทันที!
เบื้องหน้ามือของหลินเทียน วงเวทหลายวงยังคงเรืองแสงอยู่ เพราะเขาใช้สกิลระดับพิภพประเภทศักดิ์สิทธิ์ ‘พิพากษาปรหาร’ ซึ่งได้มาจากการกลืนกินเทวทูตตนนึง
สิ่งที่เป็นหายนะแก่ปีศาจ! พลังจากเทวทูต!
ยิ่งกว่านั้น หลินเทียนยังครอบครองพลังวีรบุรุษแห่งทรอย จึงไม่ถูกการกดข่มของปีศาจครอบงำด้วยเช่นกัน
หรืออาจกล่าวได้ว่า ไม่มีเขตใดจะกดข่มหลินเทียนได้ ยกเว้นบรรดาเทพแท้จริงเท่านั้น
“อ๊ากกก! นี่...นี่มันอะไร?!”
แรดดริกกรีดร้องด้วยความทรมานท่ามกลางแสงศักดิ์สิทธิ์ รู้สึกได้ว่ากายแข็งเกร็งและกล้ามเนื้อสลายไป!
เขาทำได้เพียงส่งคร่ำครวญอันโหยหวนออกมา!
แม้แต่นานาวิสที่ใกล้ตายยังช็อกสุดขีด “ออร่าของเทวทูต... ทำไมเจ้าถึงมีมัน...?”
เธอเคยเห็นเทวทูตใช้ท่วงท่าดังกล่าวมาก่อน แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เห็นก็อบลินใช้อยู่บัดนี้!
มุมมองต่อโลกของเธอกำลังสั่นคลอน
ในอีกมุมมองหนึ่ง เทวทูตถูกฆ่าโดยก็อบลิน!
FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]
………………