บทที่ 290: นังบ้า วันนี้คือวันตายของเจ้า! (ฟรี)

“งั้นก็ลองดูสิ ก่อนอื่น สอน 'สัญญาสัตว์รับใช้' นั่นก่อน”

หลินเทียนกล่าวอย่างไม่ใส่อารมณ์

ถือโอกาสนี้ก็ไม่เลว

อย่างไรก็ตาม เขายังต้องระมัดระวังชายผู้นี้อยู่ดี

แรดดริกหยิบม้วนคัมภีร์เก่าแก่สุดโบราณออกมา

“นี่คือม้วนคัมภีร์ลับสัญญาสัตว์รับใช้ที่ข้าค้นพบในแดนลับแห่งปีศาจ หากเจ้าอยากเรียน ก็สามารถเรียนได้โดยตรง”

หลินเทียนรับม้วนคัมภีร์นั้น ซึ่งแผ่กลิ่นออร่ามืดดำและปกคลุมด้วยความชั่วร้าย

เขาเปิดดูและเหลียวตามองเพียงครู่

รูนทั้งหมดเป็นอักษรที่ไม่คุ้นเคย

แต่โครงสร้างของวงเวทและสิ่งต่าง ๆ นั้นเข้าใจและเรียนรู้ได้

“ของชิ้นนี้เก่าและแท้แน่นอน อย่ากังวล มันไม่ปลอม เริ่มเรียนได้เลย”

แรดดริกกล่าวต่อ

อลิซกับนกฮูกตาเดียวก็เงี่ยหูฟังอยู่ใกล้ ๆ

การเรียนเวทเสริมที่มีค่ามหาศาลย่อมเป็นประโยชน์และไร้อันตราย

ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เรียนมัน

ภายใต้การอธิบายของแรดดริก ทั้งสามคนก็เข้าใจพื้นฐานได้อย่างรวดเร็ว

อลิซวางวงเวท แล้วหลุมดำก็บังเกิดบนพื้นเบื้องหน้าเธออย่างฉับพลัน

ขณะที่เธอกำลังท่องคาถาในภาษาปีศาจ

อีกากะโหลกตัวหนึ่งค่อย ๆ บินออกมา ดวงตาทั้งสองส่องประกายดุจเพลิงผี ทำให้ขนลุกชัน

มันเกาะลงบนไหล่ของอลิซอย่างผูกพันมาก

ดูเหมือนการสัญญาจะสำเร็จไปได้ด้วยดี

ทันใดนั้น

นกฮูกตาเดียวก็เรียกสัตว์รับใช้ที่เหมือนก้อนหินออกมา ขนาดเพียงลูกบาส เดินด้วยแขนสองข้าง

แรดดริกพูดด้วยความเห็นอกเห็นใจเล็กน้อยว่า “น่าเสียดาย สัตว์รับใช้ที่บินไม่ได้พวกนี้ใช้ประโยชน์ไม่มากนัก แต่ตอนที่มันอยู่ มันจะช่วยเพิ่มพลังให้เจ้าได้บ้าง”

“อย่างนั้นก็ยังพอใช้ได้หน่อยหนึ่ง”

นกฮูกตาเดียวไม่ได้ผิดหวังนัก

เธอหยิบสัตว์รับใช้ก้อนหินขึ้นมาดูอย่างพิถีพิถัน

“หน้าตามันแค่ขี้เหร่หน่อย ๆ นอกนั้นใช้ได้”

สุดท้ายแล้ว

มีเพียงหลินเทียนเท่านั้นที่ยังตั้งหน้าตั้งตาเรียนแบบมุ่งมั่นกับแผนภาพวงเวท

ลายเส้นซับซ้อนเกินไป

เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนในเวลาอันสั้น เว้นแต่จะเป็นมนุษย์จากโลกนี้ที่มีพรสวรรค์ด้านเวทโดยธรรมชาติ

ในฐานะก็อบลินระดับต่ำ เขาจะหาโอกาสที่ไหนได้

“ช่างมันเถอะ เดี๋ยวเราใช้สัตว์รับใช้ของอลิซเป็นแนวทางก่อน ข้าจะเรียนให้ทีหลัง”

หลินเทียนกล่าว รู้สึกปวดหัว และจับม้วนคัมภีร์โอบไว้กับอกทันที

แรดดริกที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ พูดอย่างทำท่าอึดอัดว่า “เฮ้ เฮ้ ฝ่าบาท ข้าต้องขอเอาม้วนนี้กลับไปด้วยนะ...”

ทว่า หลินเทียนแกล้งทำเมินไม่ยินเสียง

“อะไรนะ? ข้าไม่เห็นม้วนคัมภีร์เล่มไหนเลยนะ”

“อึก...!”

แววความไร้ปราณีแล่นผ่านในดวงตาของแรดดริกเล็กน้อย

เขาตัดสินใจชะลอไว้ก่อน

ยังไม่สายเกินไปที่จะฆ่าเขาทีหลังแล้วเอาคืน

“งั้นไปกันเถอะ ข้าเตรียมทุกอย่างแล้ว”

หลินเทียนมองไปยังระยะไกล ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

หลังรวบรวมกองทัพเพียงพอ พวกเขาก็ออกเดินทางทันที

เพราะอาณาจักรเซิร์กมีวงเวทย์เทเลพอร์ตขนาดใหญ่ การไปยังแดนรกร้างจึงสะดวกมาก

อย่างไรก็ดี หลินเทียนกับพวกอื่นรออยู่ในอาณาจักรเซิร์กเสียก่อน

“หลังเที่ยงคืนคืนนี้ พวกเจ้าจะไปใช้โอกาสสองครั้งของนานาวิส และพวกเราจะตามไปทันที”

“ไม่มีปัญหา”

แรดดริกยิ้มเย็นออกมา

ทุกอย่างดำเนินไปตามแผนของเขา เขาจะไม่ยินดีชอบใจได้อย่างไรเล่า…

สีหน้าแห่งนานาวิสขมกริบ

ราชาปีศาจด้านล่างสั่นระริก ไม่กล้าหายใจเสียงดัง

ยิ่งไม่ต้องพูด สิ่งใดที่พูดออกมาเลยก็เท่ากับการชวนให้ความตายมาเยือน!

เพราะเธอเคยถูกซาลิสเต้ลงโทษมาแล้ว

นานาวิสนึกหาแนวทางปลดปล่อยความโกรธในช่วงเวลานี้อยู่เสมอ

“ทางฝ่ายพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างไรบ้าง มีความเคลื่อนไหวใหม่หรือไม่?”

นานาวิสในที่สุดก็เอ่ยถาม

เธอตั้งใจจะโฟกัสความโกรธไปยังพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์

จอมเวทอาวุโสชุดขาวแห่งวิหารดาราได้หลบหนีไปก่อนหน้านี้ และเธอเชื่อว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปเฉย ๆ

น่าจะมีความเคลื่อนไหวเข้ามาในไม่ช้า

ด้านล่าง

ราชาปีศาจผู้รับผิดชอบยามชายแดนกล่าวว่า “ตอนนี้พวกเขายังคงเงียบอยู่มาก อาจจะเกรงกลัวอำนาจของท่าน จึงไม่กล้าทำอะไรอย่างประมาท”ครืน!”

นานาวิสผงกมือขึ้นอย่างกระทันหัน โยนราชาปีศาจผู้นั้นพุ่งไปกระแทกผนังอย่างแรง

จากนั้นเธอก็สั่งด้วยความเย็นชา “อย่าได้ประมาทศัตรูเพราะเรื่องนี้ พวกมันอาจกำลังเตรียมแผนโจมตีใหญ่ จงเสริมการป้องกัน! ไปได้แล้ว!”

ราชาปีศาจคนนั้นรีบลุกขึ้นหนีไป

เมื่อนึกถึงการยืนอยู่ตรงนี้ การย้ายไปยามชายแดนช่างน่าอุ่นใจยิ่งกว่า!

ราชาปีศาจอื่น ๆ ยิ่งสั่นสะท้าน ก้มศีรษะเหมือนเด็กที่ทำผิด

ในขณะเดียวกัน

รูปเงาของแรดดริกก็ค่อย ๆ มาถึงหน้าปราสาท

“ท่านนานาวิส ข้าขอถือฤกษ์ขอความกรุณาท่านสักอย่าง”

“เข้ามาเถิด เพราะข้ากำลังคิดหาวิธีรับมือการโจมตีต่อ ๆ ไปของพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ เจ้ามีหัวคิดบอกมาซิ”

นานาวิสกล่าวด้วยความไม่ใส่ใจ พิงคางบนฝ่ามืออย่างสบาย ๆ

ได้ยินอย่างนั้น

แรดดริกขมวดคิ้วก่อนพูดว่า “เอ่อ...ท่านนานาวิส ข้ามาที่นี่เพื่อพูดเรื่องก็อบลิน ข้าตรวจสอบแล้ว หากเราไม่แก้ไข อาจก่อให้เกิด...”

ทว่า ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ

ดวงตางามของนานาวิสก็เบิกกว้าง พลังออร่าดำแดงพวยพุ่งออกจากร่างเธอทั้งตัว!

ทั้งฮอลล์ราวกับถูกกดให้อยู่ใต้ผืนน้ำลึกร้อยเมตร เต็มไปด้วยแรงกดดันอย่างรุนแรง!

แรดดริกกลืนลงคอ รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย แต่สิ่งนี้คือสิ่งที่เขาต้องการอยู่แล้ว

เพื่อยั่วให้นานาวิสโกรธ ทำให้นางฆ่าเขาแล้วปลุกเขาขึ้นใหม่ ซึ่งจะทำให้ใช้โอกาสของการครอบงำสูงสุดสองครั้งได้อย่างมีประสิทธิภาพ

“พวกเจ้าไม่รู้สึกหรืออย่างไร วันวันหัวคิดของพวกเจ้ามันเต็มไปด้วยก็อบลินต่ำชั้นพวกนั้นหรือไร! ยังคงพูดเรื่องนี้อีกเหรอ!!!”

นานาวิสกล่าวด้วยความโกรธ ควบคุมแรดดริกและยกเขาลอยขึ้น!

สองลำแสงสีแดงส่องทะลุในดวงตางามของนาง!

แรดดริกก็ยังคงขอร้องด้วยเสียงอ้อนวอน “ท่าน! ขอท่านโปรดเมตตา ข้าผิดไปแล้ว ข้าจะช่วยท่านจัดการเรื่องพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ โปรดปล่อยข้าเถิด!”

การครอบงำสูงสุดถูกเปิดใช้งาน ทันใดนั้นสมองของเขาถูกบดขยี้!

ตรงนั้น ร่างของเขาเหี่ยวลงเหมือนลูกโป่งที่ปล่อยลม แขนขาอ่อนยวบ

ดูได้ชัดเจนว่าเขาตายแล้วจริง ๆ

นานาวิสค่อย ๆ เปิดกะโหลกของเขา เทมวลสมองที่บดละเอียดลงบนพื้น จากนั้นปลุกเขาขึ้นใหม่

“ฮู...ฮู... ขะ...ข้ายัง...ข้ายังมีชีวิตอยู่อีกหรือ?!”

แรดดริกลุกพรวดจากพื้น หายใจหอบ ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

นานาวิสาชี้ไปยังพื้น “สมองของเจ้าเองก็อย่าได้เต็มไปด้วยก็อบลินอีก ข้าไม่อยากได้ยินข่าวเกี่ยวกับเผ่าที่ต่ำทรามนั้นอีก แม้จะมีพันหรือหมื่นราชาก็อบลิน ก็ยังเป็นเพียงมดสำหรับพวกเรา!”

ก็อบลิน ถูกมองว่าเป็นม็อบเขตเริ่มต้นโดยทั่วกัน

ใครเล่าจะคิดว่าพวกมันจะแข็งแกร่ง?

บางทีคงมีเพียงคนถ่อมตัวถึงคิดเช่นนั้น

แต่แม้แต่นานาวิสก็ไม่ฟังคำอธิบายใด ๆ ทั้งสิ้น

“ข้าเข้าใจแล้ว ท่านอย่าได้ห่วง ข้าจะไม่พูดถึงเรื่องนั้นอีก เรื่องพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะรีบตรวจสอบและเสนอแผนแก้ไขให้ทันที”

แรดดริกคุกเข่าลงกับพื้น พูดด้วยความอ่อนน้อม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

เห็นว่าเขาดูเป็นคนที่เชื่อฟัง นานาวิสก็ไม่พูดอะไรต่อ “ไปเถิด ข้าวางใจในความสามารถของเจ้า”

ทันทีที่แรดดริกออกจากปราสาท

สีหน้าที่ดูถ่อมตนของเขาก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าชั่วร้าย

“นังบ้า วันนี้คือวันตายของเจ้า!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………………