บทที่ 195: การโจมตียามค่ำคืนที่พระราชวัง (ฟรี)

ชายร่างยักษ์สูงเกินสองเมตรโผล่ออกมาจากวงเวท

เขาถือหอกยาวกับโล่กลมแน่นในมือ

กล้ามเนื้อแน่นเปรี๊ยะผสมเหงื่อวาว ทำให้เขาดูทรงพลังเป็นพิเศษ

เขาตะโกนเสียงดังอ้าปากกว้าง "ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ!!!"

แต่แล้ว

หลินเทียนเพียงแค่เหินขึ้นแล้วเตะหนึ่งที เสียงของกระดูกหักก็ดังขึ้นทันที!

กลาดิเอเตอร์กระเด็นไปชนขอบเขตแดนวีรบุรุษเต็มแรง คายเลือดออกมา!

อวัยวะภายในทั้งหมดถูกกระดูกที่หักบดขยี้เละ

กลาดิเอเตอร์นี้มีพลังแค่สามถึงสี่พัน หลินเทียนตอนนี้สามารถจัดการได้ง่ายๆ ในไม่กี่วินาที

ภาพที่เห็นทำให้ซาร่าโกรธจนตัวสั่น แต่ทำอะไรไม่ได้ "เจ้ารอดูเถอะ ข้าจะเรียกสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่านี้ออกมา แล้วเจ้าจะรู้ว่าการอยากตายมันเป็นยังไง! เจ้ากล้าทำกับข้าได้ยังไง...!"

พูดแล้ว น้ำตาก็แทบจะไหล

ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงชัดเจนอยู่ในหัว พร้อมเสียงอ้อนวอนที่นางเผลอพูดซ้ำๆ

ความอับอายนี้ทนไม่ได้!

เธอแทบอยากตายไปให้พ้นๆ

"เลิกขัดขืนซะ เจ้าสูญเสียทุกอย่างแล้ว ไม่ว่าจะร่างกาย ศักดิ์ศรี หรือประเทศ เจ้าอยากดูหรือไม่? ถ้าอยากดู ก็เรียกหนอนหลอนเข้ามา"

หลินเทียนพูดเสียงเย็น

พอได้ยิน ซาร่าก็อยากเห็นว่ามันจริงหรือไม่ สิ่งที่นางหวาดกลัวที่สุดคือชาวจักรวรรดิทรอยได้เห็นภาพนั้น

เกียรติยศสำคัญกว่าชีวิต

ถ้าเรื่องนั้นแพร่ไปจริง นางคงตายซะยังดีกว่า

ทันใดนั้น

เมื่อหนอนหลอนเข้ามา มันใช้พลังฉายภาพที่ตัวอื่นเห็น

ยังมีหนอนหลอนบางส่วนที่รอดในจักรวรรดิวีรบุรุษ

ภาพฉายเผยให้เห็นราชาแห่งทรอยกำลังประกาศ: "ข้าจะไม่ปล่อยเรื่องที่เกิดขึ้นไป มุฮัมหมัดซาร่าถูกปลดจากตำแหน่งและสิทธิ์ทุกอย่างแล้ว

เทพเจ้าแห่งสงครามจักรวรรดิทรอยจะออกล่าเพื่อตามฆ่านาง! เรื่องนี้จะต้องมีคำตอบ! คนทรยศที่ทำลายเกียรติยศจักรวรรดิทรอยจะไม่มีวันรอด!"

เมื่อได้ยินคำประกาศจากพ่อของตน

ร่างของซาร่าแทบทรุด เธอเกือบยืนไม่ไหว "ไม่! มันเป็นไปไม่ได้ ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้?! ก็อบลินสารเลว! เจ้าพังทุกอย่างของข้า!!!"

แม้ผู้หญิงแข็งแกร่งที่สุดก็ไม่อาจทนได้ ตอนนี้เธอแทบแตกสลาย

"ฮึ แล้วไง? แถมเมื่อกี้ ข้าก็เห็นเจ้าเหมือนจะสนุกมากไม่ใช่หรือ?"

หลินเทียนแค่นหัวเราะ

ทันทีที่ได้ยิน ซาร่าก็นึกถึงภาพตัวเองเมื่อครู่ หัวใจแทบแตกสลายยิ่งกว่าเดิม

เธอรีบคว้ากริชจากเอว เล็งที่หัวใจ เตรียมปักลง

เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ ไม่มีหน้าเจอประชาชน และไม่อยากถูกเทพเจ้าแห่งสงครามตามล่า

จบชีวิตตัวเองคือหนทางเดียวที่ดีที่สุด

เห็นแบบนั้น หลินเทียนรีบพูด "เจ้าคิดว่าถ้าเจ้าตาย เรื่องทั้งหมดนี้จะถูกลบไปหรือ? เจ้าก็ยังคงเป็นความอัปยศในปากของชาวจักรวรรดิทรอยอยู่ดี..."

"แล้วเจ้าต้องการอะไรอีก?! เจ้าทำแบบนั้นกับข้าแล้ว เจ้าต้องการอะไรอีก! ทำไมต้องทำแบบนี้กับข้า!!!"

ซาร่าทรุดเข่าลงกับพื้น กรีดร้องด้วยเสียงเจ็บปวด

หลินเทียนเดินเข้าไปใกล้ ค่อยๆ ยกใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของนางขึ้น แล้วพูดว่า "ข้าให้โอกาสเจ้าแก้ไขได้ แค่เจ้าต้องเชื่อฟัง"

"โ-โอกาสอะไร?"

เมื่อได้ยินคำนี้ ซาร่าก็รีบกอดขาของหลินเทียน น้ำตาคลอ ความเจ็บจากชื่อเสียงที่พังทลายยังรุนแรงกว่าสิ่งใดทั้งหมด

หลินเทียนเปิดเผยแผนการชัดเจน "ง่ายมาก เจ้าจะเป็นทาสของข้า ทำงานให้เต็มที่ เมื่อข้าโจมตีจักรวรรดิทรอย เจ้าจะออกมาเป็นคนช่วยบ้านเมือง

ตอนนั้น เรื่องที่ผ่านมาจะไม่มีค่าอะไร พวกเขาจะรู้จักเจ้าในฐานะผู้ช่วยกู้ชาติ! วีรบุรุษของจักรวรรดิทรอยตัวจริง พวกเขาจะสวมมงกุฎให้เจ้าเป็นกษัตริย์!"

ซาร่าก้มหน้าลง คิดอย่างรวดเร็ว

จริงๆ แล้วนี่เป็นทางออกที่ทั้งเด็ดขาดและได้ผล

ด้วยวิธีนี้ เธอจะไม่ใช่ความอับอายของจักรวรรดิทรอยอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นผู้ช่วย! และวีรบุรุษตัวจริง!

ไม่เพียงแค่พลิกกลับภาพลักษณ์ แต่ยังได้เกียรติสูงสุด เกียรติที่ยิ่งใหญ่กว่ากษัตริย์ทุกองค์ที่ผ่านมา

โดยไม่ลังเล ซาร่าพูดทันที "ข้าเห็นด้วยกับทุกสิ่งที่เจ้าว่า! แล้ว เจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร?"

นางไม่มีทางยอมรับความอัปยศที่แบกอยู่ตอนนี้ได้

ยี่สิบปีแห่งการฝึกฝนหนักหน่วง ภารกิจแรกกลับพังยับ นี่เจ็บปวดกว่าความตายเสียอีก

เพื่อฟื้นคืนเกียรติ นางพร้อมจะทำทุกสิ่ง

"เพื่อนเจ้าลอบเข้าไปในพระราชวังแล้วใช่หรือไม่? มา ตามข้าไปฆ่าพวกมันให้หมด"

หลินเทียนพูดเรียบง่าย

ตุบ!

หัวใจของซาร่ากระตุก ใบหน้าหม่นด้วยความไม่เชื่อ "เจ้า...เจ้ารู้ได้อย่างไร? หรือทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งในแผนของเจ้า?!"

"เฮ่ เฮ่ เจ้าเข้าใจเร็วดีนี่ ถ้าเจ้าทำได้ดี ข้าจะมอบทุกสิ่งที่เจ้าปรารถนา"

หลินเทียนยิ้ม

ซาร่าตกใจสุดขีด—ที่แท้เธอเป็นเพียงหมากที่ถูกเล่นมาตั้งแต่ต้น

แต่ไม่ว่าตอนนี้จะพูดอะไร ก็ไร้ความหมาย

ลูกเต๋าได้ถูกทอยไปแล้ว

ทันใดนั้น เขตแดนวีรบุรุษถูกยกเลิก

ซาร่าก้าวตามหลังหลินเทียนไปยังพระราชวังเหมือนซอมบี้...

ในพระราชวัง

ค่ำคืนนี้เงียบเย็นน่าขนลุก

แสงจันทร์สีเงินสาดลงมาเย็นเฉียบ ราวกับกลายเป็นน้ำแข็งเคลือบพื้น

อลิซ, นกฮูกตาเดียว, ก็อบปูกวง และพรรคพวก ต่างกระจายกำลังเป็นนักล่าซุ่มซ่อนตามเส้นทางสำคัญภายในวัง

นกฮูกตาเดียวห้อยหัวลงราวค้างคาวในห้องโถงใหญ่ โดยมีกิลด์นักล่ามังกรคอยหนุนหลัง

นิดฮ็อกก์ก็อยู่ในตำแหน่ง รอเวลาลงมือ

อลิซกับก็อบปูกวง พร้อมแม่มังกรเพลิงและมังกรเผ่าอื่นในร่างมนุษย์ ซ่อนตัวอยู่ตามทางเล็กในย่านหอพัก

พวกเขามั่นใจว่าศัตรูจะต้องมาที่นี่

ขณะนั้นเอง ลูน่ากับนักฆ่าจักรวรรดิต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ก็มาถึงด้านนอกห้องโถงใหญ่

หนึ่งในพวกเขาใช้เวท 'ก้าวใบไม้' ทำให้ฝีเท้าเบาแทบไร้เสียง

แต่เพราะสายลมพัด กลิ่นจึงเล็ดลอดออกมาให้นิดฮ็อกก์จับได้ ดวงตาของมันเรืองสว่างในความมืด ก่อนขยิบตาเตือนเพื่อน

จากนั้นจึงปิดม่านตาคริสตัลเพื่อป้องกันการสะท้อนแสงไม่ให้โป๊ะแตก

ลูน่าชักหอกยาวทำจากกิ่งไม้ศักดิ์สิทธิ์ ส่งสัญญาณมือ ทุกคนเข้าใจแล้วแอบย่องเข้าห้องโถง

เมื่อเห็นว่าภายในว่างเปล่า ทุกคนก็ถอนหายใจโล่งอก

"กร๊วบ!"

เสียงดังสนั่นคล้ายฟ้าผ่า ระเบิดขึ้นในหูพวกเขา!

นักรบไม้ศักดิ์สิทธิ์สะดุ้งสุดตัว หัวใจแทบหลุดจากอก

ลูน่าหน้าบึ้ง "ต้นไม้โลก! ข้าอ้อนวอน อย่ามานั่งกินแอปเปิลตอนนี้ได้มั้ย? เรากำลังปฏิบัติภารกิจนะ! ฆ่าศัตรูให้หมดเข้าใจหรือไม่!"

"อ-อ๋อ ได้ค่ะ พี่สาวลูน่า..."

ต้นไม้โลกรีบสะบัดมือ แอปเปิลในมือกลายเป็นเถ้าถ่านทันที

ฉากนั้นถูกนกฮูกตาเดียวและพวกเฝ้ามองอยู่เต็มตา ทำให้ทุกคนตึงเครียดยิ่งขึ้น

พวกเขารู้ดี—อวตารต้นไม้โลกคือพลังที่น่ากลัวสุดขั้ว

หากมีโอกาส ต้องโหมไฟโจมตีพร้อมกันเพื่อสังหารให้ได้ในทันที

หลินเทียนสั่งไว้ชัด หากโจมตีไม่สำเร็จ ห้ามสู้ตรง ต้องถอยและรอการสนับสนุน

นกฮูกตาเดียวและพวกสบตากัน—นี่คือเวลาที่ดีที่สุด ศัตรูกำลังผ่อนคลาย!

เป้าหมายทั้งหมดถูกล็อกที่ต้นไม้โลก

ทันใดนั้น นิดฮ็อกก์อ้าปาก ปล่อยควันมืดปนเพลิงสลายวิญญาณพุ่งใส่!

มันกัดกินทุกสิ่ง และตัดกำลังศัตรูโดยสิ้นเชิง

นี่คือพลังธาตุมืดที่หลินเทียนถ่ายทอดไว้เต็มเปี่ยม ผสานกับร่างมังกรคริสตัลในตัวนิดฮ็อกก์

ถัดมา นกฮูกตาเดียวพุ่งเข้ากระแทกหมัดอันรุนแรง ส่งต้นไม้โลกปลิวกระเด็นไกลกว่าร้อยเมตร อัดลงกลางลานพระราชวัง!

ทุกอย่างเกิดขึ้นในเสี้ยววินาที

ไม่มีใครตั้งตัวทัน

เมื่อหันกลับมา เห็นเพียงเงาร่างนกฮูกตาเดียวยืนแทนที่

ใบหน้าของลูน่าเปลี่ยนทันควัน "เจ้า?! เตรียมพร้อมรบ! ฆ่านาง! ฆ่านกฮูกตาเดียว!!!"

"รับทราบ!"

นักรบไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงรีบชักอาวุธออกมาพร้อมเพรียง

แต่ทันใดนั้น โอซิอุสกับพวกพุ่งกระโดดลงมาจากคานหลังคา เปิดการซุ่มโจมตีเต็มแรง!

ศัตรูโดนฆ่าทันทีหนึ่งคน อีกหลายคนบาดเจ็บสาหัส

ลูน่าสบถในใจ ไม่ดีแล้ว "มันคือการซุ่มโจมตี! ทุกคน รีบถอยออกไปนอกห้องโถง!"

แต่ในจังหวะเดียวกัน นกฮูกตาเดียวผลักประตูปิดดังปัง "วันนี้ ข้าจะสอนให้รู้จักว่า ‘ปิดประตูตีแมว’ มันเป็นยังไง!"

หัวใจของลูน่าและพรรคพวกเต้นรัว รู้สึกกังวลสุดขีด

ทว่า ลูน่ากลับปรับสีหน้าให้สงบลง "นกฮูกตาเดียว อย่าคิดว่าชนะแล้ว—ลองหันไปดูข้างหลังเจ้าสิ!"

ทันใดนั้นเอง!

พื้นดินด้านนอกห้องโถงปริแตก เถาวัลย์ยักษ์หนาเป็นสิบๆ สายพุ่งขึ้นฟ้า ฟาดใส่พระราชวัง!

"บูม!"

เสียงระเบิดสะท้านดังก้อง ฝุ่นควันปกคลุมทั่วฟ้า

พระราชวังโอ่อ่าพังทลายกลายเป็นซากในพริบตา!

ต้นไม้โลกโผล่ขึ้นกลางลานวัง ร่างเปล่งแสงเวทสีขาวสว่างตา ดวงตาสาดประกายขาวโพลน ภาพนั้นช่างน่าขนลุกเกินบรรยาย

รอบตัวนาง เถาวัลย์ยักษ์หลายสิบเส้นแกว่งว่อนราวหนวดปีศาจ

นกฮูกตาเดียวกับพวกรีบถอยห่างด้วยความตกใจ

โอซิอุสตบต้นขาอุทาน "เวรแล้ว! หลินเทียนคงหัวร้อนแน่ พวกมันพังวังไปแล้วโว้ย!"

จอร์เจียเหงื่อแตกพลั่ก "นี่มันทีมรื้อถอนตึกชัดๆ! พลังเวทที่โคตรน่ากลัวนี่มันอะไรกันเนี่ย!"

แม้แต่นิดฮ็อกก์ก็อึ้ง "นางลบเปลวเพลิงของข้าได้ยังไงกัน?"

เปลวเพลิงสูญสิ้นนั้นปกติไม่หยุดจนกว่าเป้าหมายจะแหลกเป็นเถ้าธุลี แต่ต้นไม้โลกกลับไม่เป็นไรเลย

นกฮูกตาเดียวสะบัดฝุ่นออกจากไหล่ "นางไม่ได้ลบหรอก—นาง ตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ตามพลังของต้นไม้โลก ถ้าจะฆ่าอีกก็ยังทำได้ เพียงแต่ครั้งนี้นางจะรวมร่างใหม่ไม่ได้ในเร็วๆ นี้"

"ถูก! ต้นไม้โลกไม่ใช่ร่างจริง แต่เป็นรูปร่างที่เกิดจากเวทมนตร์"

ลูน่าและพวกยืนใต้ร่างนางอย่างภาคภูมิ รู้สึกมั่นใจเต็มร้อย

มีพลังสนับสนุนระดับนี้ เราจะแพ้ได้ยังไง?

แต่เสียงเย็นๆ ของนกฮูกตาเดียวดังขึ้น "อย่าเพิ่งลำพอง คิดว่าฆ่านางซ้ำมันจะยากนักหรือ?"

"บูม!!"

ต้นไม้โลกสะบัดเถาวัลย์ยักษ์หลายเส้นกวาดใส่นกฮูกตาเดียวอย่างรุนแรง!

"พี่สาวใหญ่!"

สมาชิกกิลด์นักล่ามังกรแทบกลั้นหายใจด้วยความกังวล

แต่โชคดี—

นกฮูกตาเดียวชูมือทั้งสองรับการฟาดทำลายล้างไว้ได้สำเร็จ ก่อนจะเหวี่ยงแรงมหาศาล กระโดดขึ้นไปบนเถาวัลย์ ใช้มันเป็นทางพุ่งตรงเข้าโจมตีต้นไม้โลก!

ลูน่าร้องสั่งลั่น "ทุกคน! ปกป้องต้นไม้โลก!"

พวกนักรบรีบพุ่งเข้าขัดขวาง

ขณะเดียวกัน นิดฮ็อกก์เลิกซ่อนตัว แปลงร่างเป็นมังกรยักษ์ร่างมหึมาปกคลุมฟ้า กวาดเถาวัลย์หลายเส้นด้วยแรงเดียว

ลูน่าและพรรคพวกหน้าซีดเผือด "พระเจ้า! นี่มันมังกรยักษ์จริงๆ?! ไม่ใช่ว่ามันถูกขังอยู่ในสุสานใหญ่เหรอ?!"

ข่าวกรองระบุแค่หลินเทียนร่วมมือกับมังกรยักษ์ แต่ใครจะคิดว่ามันจะโผล่มาซุ่มโจมตีครั้งนี้?!

คำตอบมีเพียงอย่างเดียว—ข่าวรั่ว!

ลูน่ารีบตะโกนปลุกใจ "อย่าตกใจ! มีต้นไม้โลกอยู่ ฝ่ายเราย่อมชนะอยู่แล้ว!"

แต่ไม่ทันขาดคำ—

หมัดของนกฮูกตาเดียวเสยใส่กลางลูน่าเต็มแรง ส่งนางปลิวไปไกล!

หอกกิ่งไม้ศักดิ์สิทธิ์ในมือนางหักครึ่งอย่างน่าเวทนา

หมัดของนกฮูกตาเดียวลุกโชนด้วยพลังร้อนแรง นางไล่กระหน่ำโจมตีต่อเนื่อง "มาสิ! สนุกกันหน่อยเถอะ!"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]