บทที่ 100: เกมของพระเจ้า (ฟรี)

“พระเจ้า…ท่านกำลังล้อเลียนพวกเราอยู่หรือ?”

หญิงชราผู้หนึ่งมองกองทัพที่เคลื่อนออกไป น้ำตาแห่งความขมขื่นรินไหล.

ทำไมสัตว์ปีศาจถึงโหดร้ายป่าเถื่อนเพียงนี้?

นี่หรือคือสิ่งที่พระเจ้าผู้สร้างตั้งใจทำให้เป็นไป?

พวกมันไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนี้ แต่กลับเลือกทางนี้เอง.

ความสงสัยก่อตัวในใจนาง.

แต่ก็เป็นเพียงเท่านั้น.

ชายชราข้างกายก็ถอนหายใจ สีหน้าชราภาพยิ่งกว่าก่อน “สัตว์ปีศาจไม่ผิด มนุษย์ก็ไม่ผิด แล้วใครกันที่ผิดเล่า… เพื่อความอยู่รอดของพวกเรา เราจำเป็นต้องทำศึกกวาดล้างสัตว์ปีศาจ แต่สัตว์ปีศาจเองก็โหดร้ายกระหายเลือดเพราะสัญชาตญาณเท่านั้น.”

ชายหญิงชราคู่นี้ไม่อาจเข้าใจได้.

เหมือนพวกเขาเหมือนจะคิดออก แต่กลับไม่กล้าคิดต่อ.

เพราะอำนาจของพระเจ้ายิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่ง.

พวกเขาทำได้เพียงภาวนา ขอให้บุตรชายเพียงคนเดียวที่อยู่ในกองทัพกลับมาแบบยังมีชีวิต.

…

ภายในเผ่าแสงแห่งสวรรค์.

มีเพียงเสียงเคาะทุบเหล็กดังก้องไปทั่ว.

ความร้อนจากเตาหลอมทะลักออกมาเป็นระลอก.

ฝูงสัตว์ปีศาจเครื่องผลิตลูกจำนวนมหาศาลที่เคยมีอยู่ก่อนหน้านี้ถูกกินเกือบหมด ส่งผลให้พละกำลังของทุกคนเพิ่มขึ้นอย่างมาก.

เผ่าที่เคยเบียดเสียดล้นหลาม ตอนนี้พอมีที่ว่างให้ขยับตัวได้บ้าง.

เมื่อศึกใหญ่ใกล้เข้ามา เครื่องผลิตลูกเหล่านั้นก็ไร้ค่า.

การกินพวกมันเสียเลยจึงเป็นทางเลือกที่ดีกว่า.

ยกเว้นเพียงมนุษย์หนึ่งพันคนที่ถูกเก็บไว้.

ท้ายที่สุด พวกเขาเป็นทรัพยากรล้ำค่า จึงไม่ถูกใช้เปล่าประโยชน์.

ภายใต้การตีเหล็กอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ก็อบลินระดับต่ำทั้งหมดได้ใส่เกราะแผ่นเหล็กง่าย ๆ และถือดาบสั้นเรียบ ๆ ไว้.

ส่วนพวกฮอบก็อบลินก็สวมอาวุธยุทโธปกรณ์ครบครัน.

“รวมสัตว์ปีศาจที่เหลือจากสุสานใหญ่แล้ว…เราก็ยังพอสู้ได้” หลินเทียนวิเคราะห์.

จะบอกว่าไม่ประหม่าเลยก็คงเป็นเรื่องโกหก.

ขณะนั้นเอง ก็อบลินสอดแนมที่ถูกส่งไปแนวหน้าก็รีบกลับมารายงาน, “หัวหน้า คนของจักรวรรดิใกล้ถึงสุสานใหญ่แล้ว ตอนนี้หยุดพักอยู่ห่างออกไปสามสิบไมล์!”

สามสิบงั้นหรอ?

หลินเทียนคิดตาม ระยะนั้นน่าจะเป็นที่ราบเล็ก ๆ.

ดูเหมือนพวกนั้นตั้งใจจะเปิดศึกตรงนั้น.

“ข้าเข้าใจแล้ว เฝ้าสอดส่องต่อไป รายงานกลับมาทันที.” หลินเทียนสั่ง.

จากนั้นเขามอบหมายให้อลิซเนีย ผู้มีประสบการณ์นำทัพ จัดทัพเรียงแถว และกล่าวถ้อยคำปลุกใจ.

“พวกเราเป็นทูตแห่งพระเจ้า ผู้ถูกเลือกให้ออกรบศักดิ์สิทธิ์! เราต้องสังหารปีศาจทั้งหมดจากโลกนี้! พวกมนุษย์นั้น บัดนี้ก็คือปีศาจ!”

ในดวงตาของอลิซเนีย ความเกลียดชัง ความเย็นชา และเจตนาสังหารได้ปะทุขึ้นอย่างแรงกล้า!

น่าเสียดายที่แม้ขวัญกำลังใจของนางพุ่งสูง แต่ก็อบลินทั้งหลายกลับไร้ปฏิกิริยา.

หลินเทียนกระแอม, “เอ่อ…งั้นให้ข้าพูดเองละกัน.”

สำหรับก็อบลิน วิธีปลุกใจนั้นแสนง่าย.

“พวกแกอยากได้จักรวรรดิที่ทำอะไรได้ตามใจไหม? ตามข้าไปล้มพวกที่ใส่เกราะเงินนั่นสิ! แล้วพวกแกจะมีผู้หญิงไม่รู้จบ ทั้งเหล้า ทั้งเนื้อกินไม่อั้น!”

สรุปได้เพียงสองประโยคง่าย ๆ.

แต่ก็อบลินทั้งหลายกลับตื่นเต้นทันที!

“ข้าอยากเล่นกับผู้หญิง! ไอ้สัตว์ประหลาดนี่มันน่าเบื่อแล้ว!”

“เหล้ามนุษย์อร่อยที่สุด ข้าอยากดื่มอีก!”

“เลือดกับเนื้อ ข้าอยากกินเลือดสด ๆ เนื้อนุ่ม ๆ พวกสัตว์ประหลาดนี่รสชาติห่วยแตก!”

“สร้างจักรวรรดิ! พิชิตทุกเผ่า ข้าอยากเล่นกับทุกเผ่า! ฮ่า ๆ ๆ!”

เสียงตะโกนบ้าคลั่งดังก้องไปทั่วเผ่าแสงแห่งสวรรค์.

อลิซเนียเห็นแล้วก็ได้แต่ยักไหล่ แสดงความจนปัญญา.

นักล่าก็อบลินถึงกับยกมือปิดหน้า ยิ้มเจื่อน, “ก็อบลินนี่เป็นก็อบลินจริง ๆ.”

หลินเทียนหัวเราะเบา ๆ, “อย่าเหมารวมกับข้าสิ พวกนั้นตื้นเขินเกินไป ข้าต่างหากคือคนที่จะควบคุมอำนาจศักดิ์สิทธิ์.”

ตลอดมา เขาตระหนักดีถึงพิษร้ายแรงของสิ่งที่เรียกว่า “อำนาจศักดิ์สิทธิ์” ที่มีต่อมนุษย์.

แค่คำพูดไม่กี่คำ ก็ล้างสมองผู้คนได้.

แม้แต่อลิซเนียเองก็ยังศรัทธาในอำนาจศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่วแน่.

มีเพียงการเป็น “พระเจ้า” เท่านั้น จึงจะควบคุมทุกคนได้ แม้แต่คนที่ยิ่งใหญ่สูงศักดิ์ที่สุด ก็ต้องก้มกราบเบื้องหน้าพระเจ้า.

ทำให้นางต้องคุกเข่า ไม่กล้านั่งลงต่อหน้า.

หลังจากนั้น อลิซเนียก็เริ่มแจกแจงข้อควรระวังในสงคราม.

ขณะที่หลินเทียนเปิดใช้งาน “การจำลองชีวิต”.

เพราะศึกใหญ่ครั้งนี้เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน และมีศัตรูที่แข็งแกร่งเกินคาด.

ความผิดพลาดเพียงเสี้ยวเดียวก็อาจหมายถึงความตาย.

ด้วยระบบที่ช่วยให้แก้ไขความผิดพลาดได้บ้าง เขาจึงจะมั่นใจในชัยชนะมากขึ้น.

นี่คือเหตุผลที่ก่อนหน้านี้เขาฝืนหยุดการจำลอง เพื่อเก็บไว้ใช้ก่อนสงครามเริ่ม.

【ระบบการจำลองชีวิตเริ่มต้นแล้ว เนื้อหา: สงครามจักรวรรดิ

วันนี้คือวันที่สามร้อยนับตั้งแต่ท่านมาอยู่ในโลกนี้ เกือบหนึ่งปีเต็ม ในที่สุด จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ก็มาถึง.

เผ่ามีพลังเข้มแข็ง ประกอบด้วยก็อบลินระดับต่ำแปดหมื่น ฮอบก็อบลินสามหมื่น สายพันธุ์ฮีโร่แปดพัน และสายพันธุ์ราชาหนึ่งร้อย ทำให้เผ่านี้กลายเป็นเผ่าก็อบลินที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์.

ท่านคุมกองทัพมหึมา เริ่มบุกโจมตี.

พร้อมกันนั้น ท่านก็ปลดปล่อยสกิลเรียกระดม พลิกเรียกสัตว์ปีศาจสติปัญญาต่ำทั้งหมดภายในสุสานใหญ่.

รวมได้สองหมื่นตัว ในจำนวนนั้นมีน้อยกว่าห้าร้อยที่เกินขั้น 5 และเพียงสิบตัวที่เกินขั้น 7.

แต่เมื่อเจอทหารเกราะเต็มแสนนายของจักรวรรดิไลออนฮาร์ท รวมทั้งทัพม้าหนักสามหมื่น นายยังคงรู้สึกกดดัน.

สงครามเปิดฉากท่ามกลางเสียงกรีดร้องบ้าคลั่งของทั้งสองฝ่าย.

พลังของทหารเกราะหนักนั้นเกินคาด สัดส่วนการตายถึง 5 ต่อ 1; ก็อบลินล้มตายเร็วกว่าที่คิดไว้มาก.

ขณะนั้นเอง เวโรนิก้าปรากฏ ใช้สกิลระดับสูงสุด เรียก “ไข่แพะดำ” ลงสู่สนามรบ ทำให้สัดส่วนการตายเริ่มใกล้เคียงกัน.

แต่เมื่อพลังของโบสถ์ถูกปลดปล่อย สถานการณ์ก็กลับตาลปัตรอีกครั้ง.

ท่านกลายเป็นเป้าหมายทันทีจากเหล่าผู้แข็งแกร่งของจักรวรรดิไลออนฮาร์ทและโบสถ์.

ภายใต้การโจมตีมหาศาล ท่านหลบหนีไม่ได้.

เพื่อช่วยท่าน ก็อบปูกวงและพรรคพวกต่างสละชีพตายหมด อลิซเนียถูกทำร้ายจนสลบและถูกจับ.

และไม่เกินคาด ท่านกลายเป็นเบี้ยของสุสานใหญ่.

ท้ายที่สุด ทั้งสองฝ่ายต่างบาดเจ็บหนัก สงครามจบลง…

สรุป: ในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยยอดฝีมือ การเปิดเผยตัวเองคือการตกนรกทั้งเป็น.

คะแนน: 40/100

รางวัล: คะแนนชีวิต x40

การจำลองชีวิตสิ้นสุด ใช้เวลา: 1 วัน】

ทันใดนั้นเอง.

หลินเทียนตื่นจากภวังค์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น, “ข้าตายง่ายขนาดนี้เลยหรือ?”

พลังต่อสู้ของเขาตอนนี้ควรเกินหกพันแล้ว.

ในทุ่งหิมะ เขายังกินหินคริสตัลหิมะมากมาย จนถึงเลเวลเก้าสิบ.

แต่เมื่อคิดดี ๆ เขาก็เข้าใจ เพราะเขาไม่อาจแน่ใจในพลังรบของพวกโบสถ์.

และจากการแสดงออกของราชาโครงกระดูก เวโรนิก้า เขาคาดว่าพระสันตะปาปาผู้เฒ่าก็ต้องมีพลังรบใกล้หมื่นเช่นกัน.

นั่นไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่หลินเทียนจะรับมือได้.

เว้นแต่เขาจะใช้ “โลหิตแห่งหายนะ” ทำให้อีกฝ่ายอ่อนแรงลง.

แต่จะทำให้โลหิตแห่งหายนะได้ผลนั้นไม่ง่าย เขาจึงทำได้เพียงวางแผนลอบโจมตี.

“ดูท่าข้าจะยังเปิดเผยตัวเองไม่ได้ ต้องให้ราชาโครงกระดูกเป็นฝ่ายเรียกสัตว์ประหลาดก่อน.”

หลินเทียนขบคิด ทุกก้าวตอนนี้ต้องระวังอย่างที่สุด.

ไม่เช่นนั้น เขาจะตกสู่นรก.

เขาไปยังวงเวทส่งสาร เพื่อขอเปิดช่องทางเทเลพอร์ต.

เมื่อรีเบคก้าสัมผัสได้ จึงเปิดประตูมิติจากสุสานใหญ่ให้หลินเทียน.

แล้วเขาก็ถูกส่งตัวไป.

“เราเจอกันอีกแล้ว มีธุระอะไรหรือ?” รีเบคก้าฝืนยิ้มถาม.

หลินเทียนกวาดตามอง รอบนี้มีเพียงราชาโครงกระดูก สมเด็จพระสันตะปาปาแห่งศพ และซัคคิวบัสผู้เย้ายวนเท่านั้น.

เขาจึงเข้าสู่เรื่องทันที, “สถานการณ์ร้ายแรงแล้ว จักรวรรดิไลออนฮาร์ทกับโบสถ์ตั้งค่ายอยู่ห่างสุสานใหญ่สามสิบไมล์.”

“โอ้?”

เวโรนิก้าขยับนิดหน่อย, “เช่นนั้น ศึกใหญ่ก็มาถึงแล้วสินะ? พวกเจ้าพร้อมแล้วหรือยัง?”

“ตามที่ท่านต้องการ กำลังพลจัดเตรียมเกือบเต็มที่แล้ว แต่เมื่อเทียบกับทหารเกราะหนักของมนุษย์ เรายังไม่พอ ท่านต้องเป็นฝ่ายลงมือก่อน” หลินเทียนพูดอย่างจริงจัง.

เขาเคยเห็นแผงสถานะของเวโรนิก้ามาก่อน.

【เวโรนิก้า: Lv100

เผ่า: อันเดด

อาชีพ: นักอัญเชิญนอกรีต

บรรดาศักดิ์: มือแห่งนอกรีต, ราชาอันเดด, ผู้เรียกอัญเชิญแห่งความมืด…

พลังชีวิต: 3800

พละกำลัง: 1000

พลังป้องกัน: 1200

สกิล: อัญเชิญนอกรีต, เสริมพลังสัตว์ประหลาด, ม่านฟ้าหม่น…

อุปกรณ์: ผ้าคลุมแห่งความตาย, คทาแห่งความมืด

พลังโดยรวม: 9999】

จากค่าสถานะจริง ๆ แล้ว นางไม่ถือว่าแข็งแกร่งจนเกินไป พื้นฐานหลินเทียนก็ไม่ห่างมากนัก.

แต่เหตุที่พลังโดยรวมของนางน่าสะพรึงก็เพราะสกิล อาชีพ และอุปกรณ์.

อีกทั้งระบบยังเคยบอกว่าในภายหลัง นางจะอัญเชิญ “ไข่แพะดำ” มาร่วมรบ.

นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาคาดเดาเช่นนั้น.

เพราะในช่วงท้าย ๆ ของการต่อสู้ ไม่ค่อยมีใครพึ่งพาสถานะดิบอีกแล้ว ทุกอย่างขึ้นกับสกิล อาชีพ พรสวรรค์เชื้อสาย และอุปกรณ์ทั้งสิ้น.

ค่าสถานะพื้นฐานมีขีดจำกัด เว้นเสียแต่จะเป็นเผ่าศักดิ์สิทธิ์หรือเผ่าพิเศษ.

เมื่อฟังดังนั้น เวโรนิก้ายังไม่พูด แต่รีเบคก้ากลับเป็นฝ่ายถามก่อน, “เจ้ากำลังพูดอะไร? ท่านผู้ยิ่งใหญ่ของเราจะลงมือสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างนั้นหรือ?”

“พอแล้ว เรื่องนี้ไม่เล็กน้อย ปล่อยพวกนอกรีตที่เราจับไว้ก่อนก็แล้วกัน.”

เวโรนิก้ากล่าว พลางเคาะคทาเบา ๆ.

ทันใดนั้น ทั้งสี่ก็ปรากฏบนวงเวทส่งตัวเหนือเผ่าแสงแห่งสวรรค์.

เสียงโหวกเหวกของกองทัพก็อบลินทำให้รีเบคก้าตกใจเล็กน้อย แต่เวโรนิก้าไม่แยแส.

นางเพียงกล่าวเย็นชา, “เจ้าทำได้ไม่เลวจริง ๆ หากเจ้ารอดจากศึกครั้งนี้ได้ ข้าอาจอนุญาตให้เจ้าติดตามและรับใช้ข้า.”

“ท่านหญิง!”

รีเบคก้าเอ่ยออดอ้อน น้ำเสียงแฝงความต่อต้านและอิจฉา.

นางทำดีกับหลินเทียนก็เพียงเพราะเวโรนิก้าต้องการใช้เขา.

แต่ในใจจริงแล้ว นางเกลียดชังและรังเกียจก็อบลิน.

หลินเทียนรู้ดี นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาไม่เคยมองนางดี ๆ มิฉะนั้นคงถูกปั่นหัวเป็นแน่.

“ขอบคุณ”

หลินเทียนยิ้มแห้ง ก้มหัวพลางซ่อนแววดูแคลน.

เขาคิดในใจ: อะไรกัน? ให้ข้าไปติดตามรับใช้เจ้า? บ้าไปแล้ว! ถ้าเจ้าไม่ใช่โครงกระดูกทั้งตัว ป่านนี้ข้าคงจัดการไปแล้ว!

ในโลกนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่คู่ควรให้หลินเทียน “รับใช้”.

มีแต่ผู้หญิงที่ต้องถูกเขาพิชิตเท่านั้น.

แม้เป็นโครงกระดูก… เขาก็จะบดขยี้จนกว่าจะยอมสยบ.

ไม่เช่นนั้น การกระทำทั้งหมดก็สูญเปล่า.

เวโรนิก้าส่งสัญญาณให้รีเบคก้าสงบ แล้วกล่าว, “นี่คือสิ่งที่เจ้าสมควรได้ จากนี้ ให้ข้าเสริมกำลังทัพอีกขั้น.”

“เวทระดับสูงสุด · อัญเชิญนอกรีต!”

ทันใดนั้น วงเวทขนาดมหึก เส้นผ่าศูนย์กลางกว่าสิบเมตร ปรากฏขึ้นสองวงในป่าข้างกองทัพก็อบลิน!

และบนท้องฟ้า วงเวทหลายสีซ้อนทับกัน.

พลังเวทมหาศาลปะทุออกมา.

สายลมพัดกรู เหมือนปีศาจกระซิบ.

ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเย็นเยียบแหลมสูงดังลอดออกมา ‘ฮี ๆ ๆ’ ประหนึ่งปีศาจน้อยกำลังกู่ร้อง.

เงาร่างสองตน ค่อย ๆ โผล่ขึ้นจากวงเวท.

มันคือสัตว์นอกรีตสีดำสนิท สูงกว่าสิบเมตร เต็มไปด้วยหนวดพันเกี่ยว ไร้ตา ไร้หู ไร้แขน.

มีเพียงเท้าคล้ายแพะสามข้าง และปากยักษ์หนึ่งปาก.

รูปร่างคล้ายสัญลักษณ์ลามกพิสดารที่น่าขยะแขยง.

【เทพชั่วร้าย ไข่แพะดำ: Lv100

เผ่า: นอกรีต

อาชีพ: ไม่มี

บรรดาศักดิ์: ความชั่วร้ายสูงสุด, ไข่แห่งมารดาแพะดำ, สาวกแห่งความอัปรีย์…

พลังชีวิต: 5000

พละกำลัง: 800

พลังป้องกัน: 1000

สกิล: ไม่มี

อุปกรณ์: ไม่มี

พลังโดยรวม: 6000】

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………