บทที่ 1 พี่สาวนางฟ้าจะมาเยียวยาหรือไร?

บทที่ 1 พี่สาวนางฟ้าจะมาเยียวยาหรือไร?

"เจี๊ย เจี๊ย เจี๊ย~"

เสียงน่าขนลุกดังก้องรอบตัวหลินเทียน ทำให้เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เขาอยู่ในสภาพสับสน

ฉากที่อยู่ตรงหน้าทำให้หลังเขาเย็นเฉียบ!

ทุกที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดที่มีเขี้ยวแหลม จมูกใหญ่ หูแหลม แขนขาลีบผอม และร่างกายที่ดูผิดรูปผิดร่าง!

เนื่องจากแสงสลัว ดวงตาสีแดงฉานของพวกมันจึงดูน่าขนลุกเป็นพิเศษ!

หลินเทียนมีความคิดเพียงอย่างเดียว ความคิดที่แน่วแน่

นี่คือนรก และสิ่งที่อยู่รอบตัวเขาล้วนแต่เป็นวิญญาณชั่วร้าย!

เพราะเขาตายไปแล้ว เขาถูกรถชน

อย่างไรก็ตาม เสียงกระซิบของหญิงสาวดังมาจากที่ไกลออกไปเล็กน้อย เต็มไปด้วยความกลัวและสิ้นหวัง

หลินเทียนตามเสียงไป จิตวิญญาณสั่นสะเทือน

"หึ่! ข้าอยู่นรก หรือสวนสวรรค์กันแน่?"

ห่างออกไปเพียงสิบกว่าเมตร มีสาวผมทองสองคนแต่งตัวเบาบางกอดกันอยู่ในมุม

รอบตัวพวกนาง 'วิญญาณชั่วร้าย' หน้าตาดุร้าย ดวงตาแดงฉานกำลังเคลื่อนไหว เตรียมจะตะครุบ

ราวกับกำลังจะทำลายดอกไม้อย่างโหดร้าย

"สวรรค์ นี่ต้องเป็นสวรรค์! ไม่อย่างนั้นจะมีพี่สาวนางฟ้ามาเยียวยาเราได้อย่างไร?"

หลินเทียนคิดไปคิดมา ยิ่งตื่นเต้น!

ยังไงเสียเขาก็เป็นผีแล้ว ก็ต้องสนุกให้คุ้ม

เขาก็รีบตามไป อยากจะแย่งตำแหน่ง

"ช่วยข้าด้วย! ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ทำไมถึงมีก็อบลินเยอะขนาดนี้!"

"อย่าช่วยข้าเลย พระเจ้า ข้าอยากตาย! ข้าไม่อยากคลอดก็อบลินน่าขยะแขยง!"

ฟังเสียงพี่สาวนางฟ้า หลินเทียนตกใจ

"เดี๋ยว ทำไมพี่สาวนางฟ้าตะโกนขอความช่วยเหลือ? หึ่ ก็อบลิน? สิ่งผีๆ พวกนี้ คือก็อบลินเหรอ?!"

ทันใดนั้น หลินเทียนก็รู้ว่าเขาเดินทางข้ามโลกมาแล้ว!

และกลับชาติมาเกิดเป็นมอนสเตอร์ระดับต่ำจากอนิเมะ คือก็อบลิน!

แม้เขาจะไม่อยากยอมรับ แต่เขาปฏิเสธการ 'เยียวยา' ของ 'พี่สาวนางฟ้า' ไม่ได้

เป็นก็อบลินก็เป็น สำคัญอันดับแรกก่อน!

ณ ขณะนี้ พลังที่มองไม่เห็นพุ่งเข้ามาอย่างดุเดือดในตัวหลินเทียน เขาไม่อยากคิดเรื่องอื่นอีกแล้ว

จะปล่อยสาวน้อยที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมไปได้อย่างไร?

แต่ทันใดนั้น เสียงคำรามโกรธจากพุ่มไผ่ข้างหน้า! ทำให้คนตัวสั่น!

"ขยะ! ข้าจะฆ่าพวกแกทุกตัว!"

มนุษย์สูงใหญ่สี่ห้าคนพุ่งออกมา! ดาบและใบมีดแวววาว!

แน่นอนว่าพวกเขาสูงเพียงประมาณ 1.7 เมตร แต่ดูสูงมากเมื่อเทียบกับก็อบลินที่สูงเพียงประมาณ 1 เมตร

พวกเขาสวมเกราะธรรมดา ถือดาบเหล็ก โล่ไม้ และใบหน้าเต็มไปด้วยความเกลียดชังอย่างแรงกล้า!

"เอ๋อ อ่า!"

ทันที ก็อบลินหลายตัวที่นอนทับสาวมนุษย์ถูกใบมีดคมตัด!

เลือดสีเขียว เหนียวเหนอะ เหม็นเน่า และน่าขยะแขยงกระเซ็นใส่หลินเทียนเต็มตัว!

หลังจากรู้ตัว ก็อบลินยี่สิบสามตัวรอบๆ รีบหยิบอาวุธกระบองไม้แล้วโต้กลับ! พวกมันพุ่งไปเหมือนฝูงผึ้ง!

ในหมู่มนุษย์ นักบวชชุดขาวก้าวไปข้างหน้า หนังสือเวทย์ในมือพลิกหน้าโดยไม่มีลม

นางเริ่มสวดมนต์ทักษะ!

"เวทมนตร์ขั้นหนึ่ง การปะทะของแสงศักดิ์สิทธิ์!"

"บูม!"

แสงทองศักดิ์สิทธิ์ที่จ้าแสบตาระเบิดขึ้น และในแรงกระแทกรุนแรง ก็อบลินทั้งหมดถูกเป่าไปไกลกว่าสิบเมตร

หลินเทียนก็ไม่รอด เขารู้สึกเหมือนกระดูกทั้งหมดจะหักเสียแล้ว

"หัวหน้า หัวหน้า ฆ่าข้าเถอะ..."

บนพื้นดิน สาวน้อยคนหนึ่งร้องไห้ ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ชายที่ถือดาบเหล็กในฝูงชนมีสีหน้าหนักหน่วง แล้วทันใดนั้นก็แทงดาบลง!

สาวอีกคนตายจากการเสียเลือดและช็อกไปแล้ว เลือดเหม็นเน่าและเหนียวเหนอะ น่าขยะแขยงอย่างที่สุด

ดวงตาของหลัวเต๋อเต็มไปด้วยเส้นเลือด พูดว่า

"ขยะน่าขยะแขยงพวกนี้ผสมพันธุ์กับมนุษย์แล้ว ต้องไม่ปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่อย่างเด็ดขาด!!! ฆ่า!"

ยีนของก็อบลินแปลกประหลาดมาก

นอกจากจะสามารถกลืนกิ่นเลือดและเนื้อหนังของสิ่งมีชีวิตอื่นเพื่อรับความสามารถและวิวัฒนาการแล้ว พวกมันยังสามารถแข็งแกร่งขึ้นและเพิ่มเพดานความสามารถโดยการมีลูกหลานมากขึ้น

คล้ายกับ 'ลูกเยอะ จะโชคดี'

ตอนนี้สำหรับก็อบลินที่ไม่เคยมีลูกหลาน จะไม่มีทางวิวัฒนาการได้เลย และระดับจะขึ้นได้สูงสุดเพียง 10

แม้จะมีลูกกับสิ่งมีชีวิตเช่นหมูป่าหรือลิงบาบูน ก็สามารถเพิ่มระดับสูงสุดได้

อย่างไรก็ตาม ลูกที่เกิดมาจะอ่อนแอมาก

แต่หากมีลูกกับสัตว์ปีศาจ ลูกยิ่งแข็งแกร่ง ก็อบลินเองก็จะแข็งแกร่งขึ้น แม้กระทั่งวิวัฒนาการเป็นฮอบก็อบลิน

ปัจจุบัน ยีนมนุษย์สมบูรณ์กว่า ให้ลูกหลานที่แข็งแกร่งกว่า และจะวิวัฒนาการเป็นฮอบก็อบลินเร็วกว่า!

หากมีลูกมากขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น ขีดจำกัดการวิวัฒนาการก็จะสูงกว่า แม้กระทั่งอนุญาตให้วิวัฒนาการเป็นวีรบุรุษก็อบลิน เจ้าแห่งก็อบลิน และอื่นๆ

นอกจากนี้ หญิงใดๆ ที่ถูกก็อบลินจับได้ โดยทั่วไปจะหนีไม่พ้นถูกย่ำยีเป็นของเล่น

นี่คือพรจากเทพเจ้า

มอนสเตอร์อื่น กึ่งมนุษย์ และแม้กระทั่งมนุษย์ก็มีพรจากเทพเจ้า

โลกนี้ ในแง่หนึ่ง เหมือนเป็นเกมที่เล่นโดยเหล่าเทพเจ้า

"แก้แค้นให้พวกนาง!"

ในทันใด การต่อสู้ปะทุขึ้น!

แน่นอน มันเป็นการสังหารฝ่ายเดียว พลังการต่อสู้ของมนุษย์พวกนี้เหนือชั้น และก็อบลินในมือพวกเขาเหมือนการหั่นผัก

หลินเทียนที่ไม่เคยต่อสู้มาก่อน หวาดกลัวอย่างที่สุด

ที่เหลือล้วนแต่แขนขาขาดและซากที่แตกสลาย!

พื้นดินเต็มไปด้วยเลือดเหม็นเน่า ทำให้เดินไปไหนไม่ได้

ในขณะที่เขายังลังเลว่าจะเคลื่อนไหวอย่างไร ก็อบลินก็ถูกกำจัดจนเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงแค่เขา

"หัวหน้า เราจะทำยังไงกับก็อบลินตัวนี้?"

นักบวชชุดขาวใช้เวทมนตร์ห่อหุ้มหลินเทียนแล้วถาม

หลินเทียนรู้สึกสบายอย่างไม่อาจอธิบายได้ แล้วรีบขอความเมตตา

"ข้าเป็นมนุษย์ ข้าจริงๆ แล้วกลับชาติมาเกิดเป็นก็อบลิน อย่าฆ่าข้า พี่สาวนักบวช ข้าเชื่อในพระเจ้า พระเยซูคริสต์ ขอให้พระแม่มารีย์อวยพรเจ้า!"

โดยไม่รู้ตัว หลินเทียนเริ่มจินตนาการถึงการถูกรับเลี้ยงและดูแลโดยพี่สาวนักบวช จากนั้นเกิดความรู้สึก และไปถึงจุดสูงสุดของชีวิต

นี่คือเนื้อเรื่องทั่วไปของนิยายข้ามโลกในโลกอีกใบ ไม่ใช่หรอ?

แต่วินาทีต่อมา ใบหน้าเสน่ห์ของพี่สาวนักบวชที่เดิมทีทันใดนั้นกลายเป็นเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นดำและการดูถูก สายตามองเหมือนกำลังมองกองขี้

นางพูดว่า

"สิ่งน่าขยะแขยงแบบนี้ เจ้าคิดว่าเจ้าสมควรพูดถึงพระเจ้าหรือ? การที่พระแม่มารีย์ถูกพูดจากปากเจ้าเป็นบาป!"

จากนั้นนางก็เตรียมที่จะพาหลินเทียนไปด้วยท่าเดียว

ณ ขณะนี้ หลัวเต๋อพูดว่า

"เดี๋ยว ก็อบลินตัวนี้ดูมีอะไรต่างออกไป เอากลับไปก่อน ข้าอยากศึกษามันอย่างระมัดระวัง มันอาจเป็นพวกกลายพันธุ์"

ทั้งสองมองหน้ากัน แล้วยิ้มให้กัน

หลินเทียนไม่ได้สังเกตอะไรผิดปกติ แต่กลับโล่งอกมาก

"ดีจริง หัวหน้าพี่ใหญ่ เมื่อข้ากลับเป็นมนุษย์แล้ว ข้าจะตอบแทนท่านอย่างดีแน่นอน!"

"อย่างนั้นหรือ? งั้นข้าจะรอการตอบแทนของเจ้า!"

อย่างไรก็ตาม หลังจากถูกพากลับไป หลินเทียนตะลึงโดยสิ้นเชิง!

...

"ดูเจ้าตัวน้อยน่าสงสารสิ เกือบหมดลมแล้ว เป็นความผิดของข้าที่ลงมือหนักเกินไป"

"ข้าจะตัดสิ่งนั้นของมันออก แล้วทำเป็นตัวอย่าง"

"น่าเบื่อจัง ข้าเล่นกับมันเพียงครึ่งเดือนก็ตาย แม้แต่ยาฟื้นฟูก็ช่วยไม่ได้แล้ว"

"ข้าจะไปจับมาอีกสักสองสามตัวในวันอื่น"

ฟังการเย้ยหยันของพวกเขา สติของหลินเทียนค่อยๆ เลือนลาง

ในที่สุด เขาก็ตายในชีวิตนี้

ข้างๆ เขามีเครื่องมือทรมานต่างๆ ที่เปื้อนเลือดสีเขียวเหนียวเหนอะ และหลัวเต๋อและคนอื่นๆ ที่ยิ้มเยาะอย่างพอใจ ยังดูไม่พอใจ

【ดิ้ง! ระบบจำลองชีวิตเชื่อมต่อแล้ว!】

【ท่านตายแล้ว เพราะความโง่เขลาของท่าน ท่านลืมไปว่าท่านเป็นก็อบลิน มนุษย์จะไว้วางใจท่านหรือสงสารท่านได้อย่างไร? นี่นำไปสู่การตายของท่านจากการทรมานและการทารุณไม่สิ้นสุด

ความเจ็บปวดของวันเหล่านี้ยังติดตราอยู่ในวิญญาณของท่าน

ในฐานะนักเดินทางข้ามโลก นี่เป็นหนึ่งในวิธีการตายที่น่าสลดที่สุด

ในที่สุด ศพของท่านถูกทำเป็นอาหารและถูกกินหมดโดยหมู】

【เริ่มชีวิตใหม่เร็วๆ นี้】

【ชีวิตที่เหลือ: x3】

【จำนวนครั้งการจำลองชีวิตที่เหลือ: x1, คูลดาวน์: 10 วัน】

(คำใบ้: ความคืบหน้าการจำลองที่นานที่สุดในปัจจุบันคือ 1 ปี)

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🏪ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

💂‍ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ