บทที่ 1313 การบำเพ็ญรับปราณอดอาหารตามวิถีเต๋า (ฟรี)

เรื่องนี้มันดูลี้ลับเกินไปหรือเปล่า?

ความเชื่อประเภทที่ว่า "ดื่มกินรอยรุ่งอรุณและสูดรับไอฟ้าดิน" ปกติแล้วมักจะมีบันทึกอยู่แค่ในตำราโบราณเท่านั้น

ในยุคสมัยนี้ยังมีคนทำแบบนั้นอยู่อีกจริงๆ หรือ?

คนเราสามารถฝึกวิถีเซียนได้จริงๆ น่ะหรือ?

ผู้ชมส่วนใหญ่ต่างไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น

เหมือนกับประโยคคลาสสิกที่ว่า "ผู้เสพปราณย่อมมีจิตกระจ่างและอายุยืนยาว"

ในนิยายแนวบำเพ็ญเซียนมักจะมีการกล่าวถึงความรู้ประเภทนี้อยู่บ่อยครั้ง เช่น นักปฏิบัติธรรมจะอาศัยจังหวะที่ดวงตะวันเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้าและมีไอม่วงมงคลลอยมาจากทิศตะวันออกเพื่อฝึกฝน ซึ่งจะช่วยเพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียรได้

แต่สิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้แน่นอนก็คือ โลกใบนี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "ผู้บำเพ็ญเซียน" จริงๆ นั่นเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นในนิยายหรือปรากฏในตำนานเทพปกรณัมเท่านั้น

ดังนั้น นักพรตอู๋เฉินจึงไม่มีทางเป็นผู้บำเพ็ญเซียนในตำนานไปได้

ทว่าเขาก็มีความโดดเด่นและเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด

"มีคนหน้าใหม่เข้ามาเพียบเลยแฮะ ฮ่าๆๆ!"

"อย่ามัวแต่สงสัยเลย ต่อให้เขาจะแสดงละครจริงๆ แต่เขาก็แสดงมาตั้งสองร้อยวันแล้วนะเป้าหมายคืออะไรล่ะ? การแสร้งทำเป็นบำเพ็ญพรตต่อเนื่องยาวนานขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องมีพลังใจที่แกร่งกล้ามาก!"

"จู่ๆ ฉันก็รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์ขึ้นมาแฮะ วัฒนธรรมเก่าแก่ของประเทศเซินโจวเราที่มีมาอย่างยาวนาน ทั้งพุทธและเต๋า ทุกคนควรจะรู้จักกันดีอยู่แล้วแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับมาได้รับความสนใจเพียงเพราะอาบิเกลกำลังจะเดินผ่านมาทางนี้"

"อะแฮ่ม ตอนนี้จิตใจคนเรามันว้าวุ่นน่ะ ทุกคนดูไลฟ์เพื่อความบันเทิงกันทั้งนั้น ห้องนี้มันค่อนข้างน่าเบื่อ ผู้ชมเลยน้อยเป็นธรรมดา"

"เดี๋ยวฉันสรุปให้ฟังเอง นักพรตอู๋เฉินน่ะคือยอดคนของจริง อย่างน้อยที่สุดเขาก็บำเพ็ญปี้กู่มาต่อเนื่องถึงสองร้อยวันแล้ว"

"ไม่กินไม่ดื่มเลยตลอดสองร้อยวันเหรอ? ฉันแทบไม่เคยเข้ามาห้องนี้เลย ใครก็ได้บอกทีว่ามันเป็นไปได้ยังไง?"

"ชื่ออย่าให้ยาวเหมือนฉันก็พอแล้ว: เดี๋ยวผมมาให้ความรู้เองครับ"

ผู้ชมจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ของทีมพุทธ-เต๋า พวกเขาจ้องมองนักพรตอู๋เฉินที่กำลังฝึกกำหนดลมหายใจพลางถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน

คนส่วนใหญ่ยังคงสงวนท่าทีและไม่ปักใจเชื่อ

ในตอนนั้นเอง ก็มีผู้เล่นระดับบิ๊กโผล่มาในห้องแชท เขาใช้ชื่อไอดีว่า 'ชื่ออย่าให้ยาวเหมือนฉันก็พอแล้ว'

เขามักจะปรากฏตัวในห้องไลฟ์ของเย่หันบ่อยๆ และคอยเปย์ของขวัญให้เสมอ เนื่องจากชื่อไอดีเขายาวมาก ชาวเน็ตจึงมักเรียกเขาเรียกสั้นๆ ว่า 'พี่นามยาว'

พี่นามยาวเริ่มอธิบายความรู้เกี่ยวกับการบำเพ็ญ "ปี้กู่" (อดธัญญาหาร) ให้ทุกคนฟังอย่างง่ายๆ

"ความจริงแล้วการปี้กู่น่ะ ไม่ได้หมายความว่าต้องอดไปเสียทุกอย่างเหมือนที่ทุกคนเข้าใจกัน"

"ถ้าไม่กินไม่ดื่มเลย นั่นเขาไม่เรียกบี้กู่หรอกครับ เขาเรียกว่าหาที่ตาย"

"เพราะพลังงานย่อมมีกฎการอนุรักษ์ ร่างกายมนุษย์ต้องใช้พลังงาน ถ้าไม่มีการเติมเข้าไปเลยก็ต้องอดตายเป็นธรรมดา"

คำพูดของพี่นามยาวทำให้ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย แม้แต่ในนิยายบำเพ็ญเซียน ผู้บำเพ็ญก็ยังต้องกินต้องดื่มอยู่เลย

"แนวคิดเรื่องปี้กู่ มีต้นกำเนิดมาจากวิถีการถนอมสุขภาพของเหล่านักสิทธิ์โบราณที่ว่า 'ไม่เสพเบญจธัญญา' หมายถึงการไม่กินธัญพืชหลักทั้งห้าชนิด เพราะเชื่อกันว่าหากมนุษย์กินธัญพืชเข้าไป ร่างกายจะสะสมสารพิษจำนวนมากซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพ"

"มันช่างน่าตลกที่ความเป็นจริงก็เป็นเช่นนั้น อาหารขยะที่ทำลายสุขภาพมีโผล่ออกมาไม่หยุดหย่อน!"

"แต่การไม่กินธัญพืชก็ไม่ได้แปลว่าไม่กินอะไรเลย พวกเขาจะกินยาสมุนไพร ดื่มน้ำสะอาด และอาจมีการอดอาหารอย่างสิ้นเชิงเป็นช่วงๆ ซึ่งเป็นวิธีการถนอมสุขภาพที่คนโบราณนิยมใช้กัน"

"แม้แต่ในยุคปัจจุบัน ก็ยังมีคนบางกลุ่มที่ทำแบบนี้อยู่ ส่วนข้อดีข้อเสียเราคงไม่ต้องไปวิเคราะห์กันให้ลึกซึ้งนัก"

พี่นามยาวอธิบายได้อย่างมีหลักการ

ผู้ชมต่างพากันเบิกตากว้างตั้งใจฟัง

เห็นได้ชัดว่าในหมู่ผู้ชมนั้นซ่อนยอดฝีมือเอาไว้มากมายจริงๆ! บ่อยครั้งที่เวลาคนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจเรื่องไหน ก็จะมีผู้รู้โผล่มาช่วยอธิบายครอบคลุมทุกแง่มุม

พี่นามยาวเริ่มอธิบายต่อ

"และการปี้กู่ มักจะทำควบคู่ไปกับการฝึกรับปราณ หรือที่เรียกว่า 'ฝูชี่บี้กู่' (อดอาหารรับปราณ)"

"คำว่ารับปราณ (ฝูชี่) ถ้าจะพูดให้เห็นภาพก็คือการกินอากาศนั่นแหละครับ เหมือนที่พวกเราชอบพูดกันว่าจนจนต้องกินลมกินแล้งนั่นแหละ!"

ประโยคนี้แฝงไปด้วยอารมณ์ขัน ทำเอาผู้ชมหัวเราะกันยกใหญ่

"แน่นอนว่าในทางลัทธิเต๋า การรับปราณไม่ได้หมายถึงแค่อากาศธรรมดา แต่หมายถึงพลังต้นกำเนิดแห่งฟ้าดิน พลังบริสุทธิ์ของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์"

"อย่างเช่นนักพรตอู๋เฉินในตอนนี้ เขากำลังสูดรับไอม่วงมงคลที่ลอยมาจากทิศตะวันออกในยามเช้า"

"ความจริงเรื่องนักพรตปี้กู่รับปราณมีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นแล้ว และจนถึงปัจจุบันก็ยังมีคนปฏิบัติสืบต่อกันมา"

"ลองไปค้นหาดูได้ครับ ในประวัติศาสตร์มีตัวอย่างเยอะแยะ แม้จะฟังดูลี้ลับไปบ้าง เช่น บางคนสูดรับไอฟ้าดินจนอายุร้อยกว่าปีแต่ผมยังดกดำ เดินขึ้นเขาได้คล่องแคล่วเหมือนเดินบนพื้นราบ หรือบางคนบำเพ็ญปี้กู่จนอายุแปดสิบแต่ร่างกายยังกำยำเหมือนชายหนุ่ม เป็นต้น"

พี่นามยาวกล่าวต่อ ก่อนจะสรุปสั้นๆ

"จากการสังเกตของผม นักพรตอู๋เฉินกำลังปฏิบัติสืบสานประเพณีเต๋าเรื่องการรับปราณปี้กู่อย่างแท้จริง เขาไม่กินเนื้อสัตว์ แต่จะดื่มน้ำบ่อยๆ กินผลไม้ป่า และเก็บสมุนไพรบางชนิดมากิน"

"เขานั่งสมาธิเป็นเวลานานในแต่ละวัน ซึ่งแทบไม่ได้ใช้พลังงานอะไรเลย จริงไหมล่ะ?"

"รวมถึงลมหายใจของเขาที่ยาวและลึกมาก ความจุของปอดช่างน่าทึ่ง เขาแตกต่างจากคนทั่วไปจริงๆ"

"แต่เขาคือนักพรตที่ฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก คนธรรมดาอย่างพวกเราอย่าไปหาทำตามเลย ดูไว้เป็นความรู้ก็พอ สรุปสั้นๆ คือวิถีชีวิตของเขายังอยู่ในเกณฑ์ที่มีเหตุมีผล ไม่ได้หลุดโลกเหมือนที่คนบางกลุ่มพยายามกล่าวหา"

สุดท้าย พี่นามยาวแอบจิกกัดพวกที่เข้ามาป่วนห้องไลฟ์เล็กน้อย

ก่อนหน้านี้มีคนกล่าวหาว่านักพรตอู๋เฉินต้องแอบกินเนื้อตอนกลางคืนที่ปิดไลฟ์แน่ๆ

แต่นั่นเป็นไปไม่ได้เลย

ในทางกลับกัน หลวงจีนอู้เฉินต่างหากที่ทุกคนลงความเห็นว่าเป็น "หลวงจีนนักกินเนื้อ"

แม้ว่าตอนที่หลวงจีนอู้เฉินไลฟ์จะเป็นตอนที่เขานอนหลับ แต่บ่อยครั้งผู้ชมมักจะเห็นคราบน้ำมันหรือเศษเนื้อติดอยู่ที่มุมปากและเสื้อผ้าของเขา!

นี่มันร่องรอยของการกินเนื้อชัดๆ!

แม้จะยังไม่มีหลักฐานคาหนังคาเขาแต่ก็ถือว่าความแตกไปค่อนตัวแล้ว

และนี่คงเป็นเหตุผลหลักที่เขาไม่ค่อยยอมเปิดไลฟ์

เขาไม่อยากให้ใครเห็นตอนเขากำลังแทะเนื้อนั่นเอง!

ในตอนนี้ กระแสความนิยมของทีมพุทธ-เต๋าพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว โลกออนไลน์เต็มไปด้วยบทวิเคราะห์มากมาย

บทวิเคราะห์เรื่องหลวงจีนอู้เฉินแอบกินเนื้อนั้นค่อนข้างง่าย ทุกคนมองออกหมดแล้ว

แต่หัวข้อที่ถูกพูดถึงมากที่สุดกลับเป็นเรื่องของนักพรตอู๋เฉิน

การบำเพ็ญรับปราณอดอาหารตามวิถีเต๋าเป็นเรื่องที่หลายคนเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก จึงรู้สึกตื่นตาตื่นใจเป็นพิเศษ

มีผู้หญิงบางคนถึงกับบอกว่า นี่มันไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่พวกเธอทำตอนกำลังลดความอ้วนเลยไม่ใช่เหรอ?

พวกใจเด็ดบางคนสามารถอดข้าวได้หลายวันเพื่อลดน้ำหนัก โดยดื่มแต่น้ำและกินแต่นอกแตงกวาหรือมะเขือเทศ

ความจริงแล้วการทำแบบนั้นมันผิดวิธี แม้จะช่วยให้น้ำหนักลดฮวบในระยะสั้น แต่จะเกิดโยโย่เอฟเฟกต์ที่รุนแรงกว่าเดิมและทำลายสุขภาพอย่างมาก

วิธีการอดอาหารเพื่อลดน้ำหนักกับการบำเพ็ญรับปราณปี้กู่นั้นมีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

มันคือคนละโลกกันเลยทีเดียว

ในตอนนั้นเอง ดวงตะวันก็สาดแสงขึ้นเต็มที่ นักพรตอู๋เฉินสิ้นสุดช่วงเวลาการนั่งสมาธิในยามเช้า

เขาเหลือบมองไปยังกระท่อมไม้ที่อยู่ข้างหลังไม่ไกลนัก แว่วเสียงกรนดังออกมาจากข้างในจนเขาต้องส่ายหัว

ความจริงแล้วเขาค่อนข้างจะรำคาญเพื่อนร่วมทีมคนนี้อยู่ไม่น้อย

แม้แต่ธัญพืชเขายังไม่แตะ แต่อีกฝ่ายกลับขาดเนื้อไม่ได้แม้แต่มื้อเดียว!

อีกด้านหนึ่ง อาบิเกล ศักดิ์ศรีสุดท้ายแห่งประเทศสวยงาม เพิ่งจะจัดการอาหารเช้าซึ่งก็คือไส้เดือนเสร็จสิ้น

จากนั้นเขาก็เริ่มออกเดินทางต่อ

ในขณะเดียวกัน ณ ฐานวิจัยแห่งหนึ่งในประเทศสวยงาม กลุ่มนักวิจัยต่างพากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

จากนั้นพวกเขาก็รีบติดต่อหา "โฮส" ชายหน้ายาวทันที

จบบท