บทที่ 1307 วิกฤตของถังหง (ฟรี)
บทที่ 1307 วิกฤตของถังหง (ฟรี)
ให้ตายสิ!
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมแมวดาวจุดสนิมถึงวิ่งแจ้นกลับมาทันทีที่เห็นหน้า แถมยังมุดหัวซ่อนอยู่บนตัวหยางชิงชิง
ที่แท้มันก็ไปเจอคู่ต่อสู้ที่ไม่อาจเทียบชั้นได้เข้าให้นี่เอง!
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้ชมต่างก็อดไม่ได้ที่จะพากันหัวเราะออกมา
"เสี่ยวมีมี่น่ารักเกินไปแล้ว!"
"นั่นสิ เมื่อกี้เห็นมันพุ่งออกไป ฉันยังนึกว่ามันจะไปจับนกจับหนูที่ไหนได้ ฝั่งตรงข้ามดันเป็นวัวเถื่อนตัวเบ้อเร่อ!"
"วัวตัวนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ ดูท่าทางจะรับมือยากชะมัด"
"ฮ่าๆๆ เจ้าอ้วนโดนตบหน้าเข้าให้แล้ว เมื่อกี้ยังบอกอยู่เลยว่าแถวนี้ไม่มีสัตว์ใหญ่ พูดยังไม่ทันขาดคำสัตว์ใหญ่ก็โผล่มาเลย"
"รอบนี้ถือว่าทำนายพลาดอย่างแรง แต่อรรถรสได้ใจมาก เจ้าอ้วนเก่งเรื่องพลิกแพลงจริงๆ"
"แต่วัวตัวนี้รับมือยากนะ หนังหนาขนาดนั้น ธนูจะยิงเข้าเนื้อหรือเปล่าก็ไม่รู้"
ผู้ชมต่างพากันรัวกระสุนตัวอักษรเพื่อวิพากษ์วิจารณ์สถานการณ์อย่างดุเดือด
ในขณะเดียวกัน ทางด้านทีมเหรียญทอง การต่อสู้ก็ระเบิดขึ้นในพริบตา
เจ้าสัตว์ยักษ์จ้องเขม็งไปที่หยางชิงชิงและถังหง จมูกของมันพ่นลมออกมาเสียงดังฟืดฟาด ราวกับราชาปีศาจกระทิงในตำนาน
ในที่สุด มันก็เล็งเป้าหมายไปที่ถังหง
ดูเหมือนมันจะรู้สึกว่าหยางชิงชิงไม่มีภัยคุกคามอะไร และถังหงนี่แหละคือคู่ต่อสู้ที่คู่ควร
"ชิงชิง เธอถอยไปก่อน หาโอกาสเข้าโจมตี!"
ถังหงเอ่ยเสียงหนัก
ในใจเธอรู้ซึ้งดีว่าศึกนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย
หยางชิงชิงถอยฉากออกไปทันที เธอหลบไปอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ คอยซุ่มหาจังหวะยิงธนู
เธอรู้ตำแหน่งของตัวเองดี เธอไม่ถนัดการปะทะซึ่งหน้า แต่เป็นจอมเวทสายโจมตีระยะไกล
ส่วนการต่อสู้ระยะประชิดต้องยกให้ถังหง
ดูท่าว่าถังหงจะต้องใช้พละกำลังเข้าหักหาญกับวัวป่าตัวนี้เสียแล้ว!
ผู้ชมหลายคนเริ่มวิตกกังวลอย่างเลี่ยงไม่ได้
ถังหงนั้นมีแรงเยอะมากจริงๆ เพราะเธอเป็นถึงนักกีฬายกน้ำหนักเหรียญทอง
แต่วัวป่าตัวนี้ดูแล้วมีพละกำลังมหาศาล ไม่ใช่สิ่งที่จะจัดการได้ง่ายๆ เลย
"มออออ!"
วินาทีต่อมา วัวป่าส่งเสียงคำรามก้อง ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ถังหงอย่างบ้าคลั่ง!
แรงปะทะนั้นหนักหน่วงจนพื้นดินดูเหมือนจะสั่นสะท้าน!
เหล่านกในป่าละแวกนั้นต่างพากันตื่นตกใจบินหนีว่อน ส่งเสียงร้องเซ็งแซ่ไปทั่วป่า
พริบตาเดียว วัวป่าก็พุ่งมาถึงตรงหน้าถังหงแล้ว!
จะต้านทานตรงๆ ไม่ได้เด็ดขาด!
แรงพุ่งชนนี้รุนแรงมหาศาล ถังหงตัดสินใจในเสี้ยววินาที เธอรีบหลบไปก่อน!
เธอย่อตัวลง กลิ้งตัวไปบนพื้นอย่างรวดเร็วแล้วดีดตัวลุกขึ้นยืน
มันเป็นความคล่องแคล่วที่ขัดกับรูปร่างกำยำ ซึ่งนี่คือสิ่งที่เธอเรียนรู้มาจากการฝึกฝนพิเศษก่อนเริ่มการแข่งขัน
หากจะสืบสาวไปถึงต้นตอ คนที่สอนเทคนิคนี้ก็คือ เหล่งเฟิง!
ก่อนเริ่มการแข่งขัน ผู้เข้าแข่งขันแต่ละประเทศได้มารวมตัวกันเพื่อฝึกซ้อม และครั้งนั้นเหล่งเฟิงได้สอนทักษะการต่อสู้พื้นฐานและเทคนิคการปะทะระยะประชิดให้แก่คนอื่นๆ
มันเป็นทักษะที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง
'เหล่งเฟิง นายมันเจ๋งจริงๆ!'
ถังหงรำพึงในใจ
ในอีกด้านหนึ่ง เหล่งเฟิงที่กำลังสับเนื้ออยู่ก็จามออกมาเสียงดัง
หูจื่อที่อยู่ข้างๆ ถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ
ถังหงยืนขึ้นและโก่งหลังเล็กน้อย จ้องมองไปที่วัวป่าที่พุ่งพลาดเป้าไป
วัวป่าตัวนั้นยังไม่ทันจะได้หันหัวกลับมา ถังหงก็พุ่งเข้าไปประชิดตัวมันแล้ว!
วินาทีต่อมา มือทั้งสองข้างของถังหงก็คว้าเข้าที่เขาของวัวป่าทันที!
"มออออ!"
วัวป่าคำรามด้วยความคลุ้มคลั่ง พละกำลังมหาศาลระเบิดออกมา มันขยับหัวดันถังหงให้ถอยร่นไปเรื่อยๆ!
เท้าทั้งสองข้างของถังหงจมลงไปในดินจนเป็นรอยลาก เธอถูกวัวป่าดันจนแทบไม่มีโอกาสตอบโต้
ในที่สุด เธอก็ถูกดันไปจนติดต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง แผ่นหลังกระแทกเข้ากับลำต้นต้นไม้จนกลายเป็นจุดยันร่างกาย
"ชิงชิง!"
ถังหงตะโกนเรียก
ตอนนี้วัวป่ายังคงพยายามขวิดและดันเธออย่างสุดแรง เป็นโอกาสทองที่จะยิงธนูแล้ว
ความจริงไม่ต้องรอให้ถังหงบอก หยางชิงชิงก็คอยหาจังหวะยิงวัวป่าอยู่ตลอดเวลา
เพียงแต่เธอไม่สามารถหาจังหวะที่จะปลิดชีพมันได้ในดอกเดียว
เหตุผลหลักคือหนังของมันหนาเกินไป!
จุดอ่อนอย่างดวงตาหรือปากก็อยู่ใกล้กับถังหงมากเกินไป หยางชิงชิงไม่กล้าเสี่ยง
ศรพิษที่โดนเลือดแล้วตายทันทีไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
'ถ้าข้างหน้าไม่ได้ ก็ต้องข้างหลัง!'
สายตาของหยางชิงชิงจับจ้องไปที่ส่วนท้ายของวัวป่า
บั้นท้ายของวัวตัวนี้กลับเป็นสีขาว และขาทั้งสี่ข้างก็เป็นสีขาวเช่นกัน นี่มันวัวพันธุ์อะไรกันแน่?
หยางชิงชิงไม่มีเวลามานั่งสงสัย เธอรีบน้าวสายธนูแล้วปล่อยศรออกไปดอกหนึ่ง
เป้าหมายคือทวารหนักของมัน!
ฟึ่บ!
ฝีมือการยิงธนูของเธอนั้นแม่นยำมาก ไม่เคยมีใครกังขาในเรื่องนี้
แต่ในขณะที่ลูกศรกำลังจะปักเข้าที่เป้านั้น หางของวัวป่ากลับแกว่งไกวไปมาพอดี มันฟาดเข้ากับลูกศรจนกระเด็นตกพื้นไป!
สีหน้าของหยางชิงชิงเปลี่ยนไปทันที
พวกสัตว์ตระกูลวัวมักจะแกว่งหางอยู่ตลอดเวลาเพื่อไล่แมลง
หยางชิงชิงยิงออกไปอีกดอก ครั้งนี้มันปักเข้าที่หางของวัวป่าพอดี
แต่มันกลับทำอะไรวัวตัวนี้ไม่ได้เลย!
หนังหนาเกินไป!
แม้แต่ที่หางก็ยังปกคลุมไปด้วยผิวหนังและขนที่หนาเตอะ ยากที่จะสร้างบาดแผลให้มันได้แม้เพียงนิด!
และในตอนนี้ ใบหน้าของถังหงเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำแล้ว!
สถานการณ์วิกฤตถึงขีดสุด!
หยางชิงชิงเหงื่อซึมเต็มหน้าผากด้วยความร้อนรน ในตอนนี้ถังหงไม่สามารถสลัดตัวหลุดออกไปได้แล้ว
หากยังยื้อเวลาต่อไปจนถังหงหมดแรง เธอต้องถูกวัวป่าขวิดจนตายแน่ๆ!
"พี่หง!"
หยางชิงชิงกัดฟันแน่น พยายามหาจังหวะยิงธนูอย่างต่อเนื่อง
ในช่วงเวลาสั้นๆ เธอรัวยิงธนูไปถึงสิบดอก!
แต่กลับไม่มีลูกไหนทำอันตรายวัวป่าได้เลย
จบสิ้นกันที!
ผู้ชมจำนวนมากต่างรู้สึกใจหายวูบ
แม้แต่เสี่ยวเหลี้ยงก็ยังไม่มีอารมณ์จะมาให้ความรู้เกี่ยวกับสายพันธุ์ของวัวป่าตัวนี้
ตอนนี้ชีวิตของถังหงแขวนอยู่บนเส้นด้าย ใครจะไปมัวสนใจว่ามันคือวัวพันธุ์อะไร?
"เมี๊ยว!"
ในวินาทีสำคัญ เสียงร้องเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากไหล่ของหยางชิงชิง
มันคือแมวดาวจุดสนิม!
มันกระโดดลงจากไหล่ของหยางชิงชิงและพุ่งเข้าใส่วัวป่าทันที!
"เสี่ยวมีมี่!"
ถังหงเค้นเสียงพูดอย่างยากลำบาก
เจ้าตัวเล็กนี่มาทำอะไร มันไม่มีทางสู้กับวัวป่าได้หรอกนะ!
อย่าเข้ามาตายสิ!
ถังหงร้อนใจจนพละกำลังระเบิดออกมา ในวินาทีนี้เธอดูเหมือนจะกลับไปอยู่ในสนามแข่งขันอีกครั้ง เพื่อที่จะยกน้ำหนักในระดับที่มนุษย์ทั่วไปทำไม่ได้ให้โลกได้เห็น!
"ย้าก!"
ถังหงคำรามก้อง สองมือออกแรงผลักเขาของวัวป่าสุดกำลัง จนทำให้ฝีเท้าของวัวป่าถึงกับถอยกรูดไปก้าวหนึ่ง!
ในเวลานั้นเอง แมวดาวจุดสนิมก็พุ่งเข้าไปถึงตัววัวป่าได้สำเร็จ เจ้าตัวเล็กคล่องแคล่วว่องไวอย่างยิ่ง มันปีนขึ้นไปบนหลังของวัวป่าเพียงไม่กี่ก้าว
จากนั้นมันก็เริ่มใช้กรงเล็บตะปบและข่วนลงบนหลังของวัวป่าอย่างบ้าคลั่ง!
ฉึ่บ!
กรงเล็บของมันแหลมคมเป็นอย่างมาก มันสามารถข่วนผ่านหนังวัวจนเริ่มมีเลือดซึมออกมา!
ลูกธนูของหยางชิงชิงทำไม่ได้ แต่แมวดาวจุดสนิมกลับทำสำเร็จ!
"มันมีแผลแล้ว!"
ถังหงตะโกนสุดเสียง
เธอไม่เหลือแรงจะทำอะไรต่อได้อีกแล้ว จึงถูกวัวป่าขวิดดันติดต้นไม้อีกรอบจนดิ้นไม่หลุด
หลังจากที่ระเบิดพลังแฝงออกมาเมื่อครู่ สิ่งที่ตามมาคือความอ่อนแรงถึงขีดสุด แขนขาเริ่มสั่นเทา ตอนนี้เธอฝืนยืนหยัดอยู่ได้ด้วยพลังใจเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
หากลมหายใจเฮือกสุดท้ายนี้หมดลง เธอต้องตายแน่นอน!
"เลือด!"
หยางชิงชิงหรี่ตาลง เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปรับลมหายใจให้คงที่ แล้วปล่อยศรออกไปอีกครั้ง
ฟึ่บ!
ลูกศรแหว่งอากาศพุ่งเข้าเป้าอย่างแม่นยำ มันปักลงตรงรอยแผลเล็กๆ ที่แมวดาวจุดสนิมข่วนเอาไว้อย่างพอดิบพอดี!
ศรพิษเข้าเป้าแล้ว!
แต่นั่นยังไม่พอ แมวดาวจุดสนิมยังคงข่วนสร้างบาดแผลบนหลังวัวป่าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ หยางชิงชิงยังคงเล็งและยิงต่อไป
ดอกแล้วดอกเล่า!
เธอระดมยิงธนูที่มีอยู่ทั้งหมดออกไป จนตอนนี้บนหลังของวัวป่าเต็มไปด้วยลูกธนูปักอยู่ยั้วเยี้ย!
แต่มันยังคงขวิดดันถังหงต่อไป!
ราวกับว่าลูกธนูเหล่านี้เพียงแค่ทำให้มันโกรธจัดขึ้นกว่าเดิม แต่กลับไม่ได้สร้างความเสียหายรุนแรงให้แก่มันเลยสักนิด!
จบบท