บทที่ 1199 ถ้ำม่านน้ำแห่งที่สอง (ฟรี)

เย่ฮั่นก็อารมณ์พาไป

เห็นน้ำตกไหลซู่ๆ อยู่ตรงหน้า จู่ๆ ก็อยากปัสสาวะ จึงคิดจะปลดทุกข์ลงไปในน้ำตก

ซูเสี่ยวฉีก็ปิดไลฟ์ตามไปด้วย แล้วหันหน้าไปทางอื่น ไม่ดูเย่ฮั่นทำการแสดง

"ผู้ชายช่างเด็กจริงๆ"

ซูเสี่ยวฉีคิดในใจ

ส่วนเย่ฮั่นกำลังสนุกสุดๆ ราวกับอยากฉี่ให้ถึงยอดเขา

ต้าหวงก็อยู่ข้างๆ เริ่มเลียนแบบเย่ฮั่น ทำท่าเหมือนกันไม่มีผิด

ผู้ชมในห้องไลฟ์หัวเราะกันใหญ่

"ไอ้หนูเย่ฮั่นปิดไลฟ์ไปฉี่!"

"เห็นน้ำตกนี่แล้ว ฉันก็อยากปลดปล่อยบ้าง"

"ฮ่าๆๆ พวกพ้องเดียวกันนี่เอง พี่ชาย!"

"ผู้ชายนี่ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกจริงๆ แฟนฉันบอกว่าเขาอยากใช้ปัสสาวะพังน้ำตกให้ได้"

"แฟนเธอดูจะไม่รู้จักประมาณตัวไปหน่อยนะ ฮ่าๆๆๆๆ"

"อย่างน้อยอุดมการณ์ก็ดี ฉันกำลังคิดว่า ถ้าบนเกาะไม่มีฝนตกเลย น้ำตกแห้ง ก็อาจเป็นไปได้นะ"

ขณะที่ผู้ชมกำลังคุยกันอยู่นั้น ไลฟ์ของเย่ฮั่นก็กลับมา

ภาพปรากฏอีกครั้ง

ในภาพ เย่ฮั่นกำลังขมวดคิ้ว จ้องมองน้ำตกตรงหน้าอย่างละเอียด

"เกิดอะไรขึ้นเหรอคุณ?"

ซูเสี่ยวฉีถามจากด้านข้าง

"ผมเหมือนเห็นถ้ำ"

เย่ฮั่นตอบ

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้ชมทุกคนต่างตกใจ

ถ้ำเหรอ?

พวกเขาแต่ละคนอยากจะมุดเข้าไปในหน้าจอเพื่อดูสถานการณ์

ถ้ามีถ้ำตรงนี้ นั่นก็จะเป็นถ้ำม่านน้ำในความหมายที่แท้จริง

ต้องแท้จริงกว่าถ้ำที่เชิงเขาแน่นอน

"อยู่ตรงไหนเหรอ?"

"ผมไม่เห็นเลย ตามองจนเบลอแล้ว ไม่มีอะไรนี่"

"ผมเห็นแล้ว มีถ้ำจริงๆ!"

"ภูเขาปี้เซิ่งนี่มีถ้ำเยอะจริงๆ ในถ้ำนี้จะมีสมบัติอะไรไหมนะ?"

"จะเข้าไปยังไงดีล่ะ น้ำที่กลางเขานี่ไหลแรงพอสมควร"

"ดูเย่ฮั่นทำยังไงก่อนเถอะ แต่ต้องระวังความปลอดภัยหน่อย ถ้าพลาดตกลงไป ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ"

"อุ้ย อุ้ย อย่าพูดอะไรไม่เป็นมงคล"

ในขณะที่ผู้ชมกำลังถกกัน เย่ฮั่นก็เริ่มก้าวเท้าแล้ว

"คุณระวังนะ!"

ซูเสี่ยวฉีเตือน

การจะเข้าไปในถ้ำที่ซ่อนอยู่หลังน้ำตกนี้ ไม่ใช่แค่ก้าวข้ามไปก้าวเดียว

แต่ต้องเหยียบบนก้อนหินตรงกลางก่อน

ก้อนหินนี้ดูลื่น ไม่รู้ว่าจะมั่นคงหรือไม่

ถ้าเผลอพลาดล่ะจะทำยังไง?

"ไม่ต้องกังวล ผมแค่ลองดูก่อน"

เย่ฮั่นพูดพลางวางเท้าข้างหนึ่งลงบนก้อนหิน

ทดสอบดูว่ามั่นคงหรือไม่

เย่ฮั่นเหยียบก้อนหินอย่างแรง

แต่ก้อนหินไม่ขยับเลย

"มั่นคงดี"

"แค่ลื่นไปหน่อย"

เย่ฮั่นพูด

ตอนนี้กางเกงของเขาเปียกไปหมดแล้ว เพราะน้ำจากน้ำตกที่ไหลผ่านตลอดเวลา

ซูเสี่ยวฉีและผู้ชมจำนวนมากต่างเป็นห่วงเย่ฮั่น

แต่เย่ฮั่นกลับรู้สึกตื่นเต้น

เพราะมันทำให้เขาหวนนึกถึงความรู้สึกเมื่อครั้งเล่นกีฬาเอ็กซ์ตรีม

แน่นอนว่า เมื่อเทียบกับก้อนหินเล็กๆ ตรงหน้า กับกีฬาเอ็กซ์ตรีมอันตรายสุดๆ ที่เขาเคยเล่นมา มันห่างกันไกลมาก

ไม่มีความยากลำบากใดๆ เลย

ในอึดใจต่อมา เย่ฮั่นก็ก้าวขาข้ามไป ยืนบนก้อนหินนั้น

มือทั้งสองจับส่วนที่ยื่นออกมาของหินผาหลังน้ำตก ยืนได้อย่างมั่นคง

ผู้ที่มองออกก็รู้ว่า สำหรับเย่ฮั่นแล้ว มันไม่มีความยากอะไรเลย

ไม่จำเป็นต้องกังวลเลยจริงๆ

"เสี่ยวฉี คุณรออยู่ตรงนี้นะ"

"ผมจะไปดูสถานการณ์"

เย่ฮั่นพูดจบ ก็ลอดผ่านน้ำตก พุ่งเข้าไปในถ้ำ

ภาพนี้ดึงดูดผู้ชมจำนวนมากให้เข้ามาดู

"ผมเพิ่งมา เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

"เย่ฮั่นค้นพบถ้ำม่านน้ำ!"

"ก็ค้นพบถ้ำม่านน้ำไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ นี่เป็นอันใหม่เหรอ?"

"ใช่ อันนี้ใหม่ อยู่หลังน้ำตกตรงกลางภูเขา"

"แน่เลย ในถ้ำนี้ต้องมีคัมภีร์บำเพ็ญเซียน!"

"ทำไมไม่บอกว่าข้างในเป็นฐานของมนุษย์ต่างดาวล่ะ ยังจะมีคัมภีร์บำเพ็ญเซียนอีก"

"ฐานมนุษย์ต่างดาวไม่น่าสนใจเลย ผมไม่ใช่คริส อะไรนะสกี อะไรนะ"

"เขาชื่อคริสตอฟสกี้ ไม่ใช่อะไรนะสกี ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ดูเร็ว! ในถ้ำมีงู!"

ข้อความคอมเมนต์พุ่งเข้ามามากมาย

ผู้ชมหลายคนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนสำรวจถ้ำนี้ แทบไม่กล้าหายใจเสียงดัง

เย่ฮั่นก็ระมัดระวังมาก ถือพลั่วสนามไว้ตลอดเวลา

อาศัยแสงที่ลอดผ่านน้ำตกเข้ามา ทำให้พอจะมองเห็นสภาพภายในถ้ำได้ แม้จะค่อนข้างมืด

ในอากาศมีกลิ่นคาวอยู่

เท้าของเขายืนในน้ำที่ท่วมขัง เป็นน้ำจากน้ำตกที่ไหลเข้ามาในถ้ำ

จากนั้น เย่ฮั่นก็เห็นงูตัวหนึ่ง ปรากฏอยู่ตรงหน้าบนผิวน้ำ

เป็นงูน้ำ กำลังว่ายเข้ามาใกล้เย่ฮั่น

เย่ฮั่นไม่ลังเล ใช้พลั่วสนามจัดการงูตัวนั้น

หัวงูถูกตัดขาด จากนั้นเขาใช้พลั่วสนามกวาดสองสามที หัวงูถูกตีออกไปจากถ้ำม่านน้ำ ถูกกระแสน้ำตกพัดพาไป

"เก่งมาก สังหารทันที!"

"งูตัวนี้โชคร้ายสุดๆ ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"เย่ฮั่นยังเอาซากงูไปด้วย คงจะเอาไปให้จิ่วเทียนกิน"

"ถ้ำนี่มืดๆ ดูน่ากลัว ไม่เหมือนถ้ำม่านน้ำที่เชิงเขา ฉันรู้สึกว่าข้างในอันตราย บางทีอาจมีงูอนาคอนดาสีเขียวโผล่ออกมาก็ได้"

"อย่าพูดไม่เป็นมงคลสิ อย่าให้มีสัตว์อันตรายออกมาเลย"

"ไม่ต้องกังวล โชคของเย่ฮั่นดีขนาดนี้ เขายังมีปืนด้วย ไม่ต้องกลัว!"

ข้อความคอมเมนต์พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

ผู้ชมยิ่งทยอยเข้ามาในห้องไลฟ์มากขึ้น

เมื่อเทียบกับวันธรรมดาที่จำเจ ชัดเจนว่าการสำรวจในตอนนี้น่าสนใจกว่ามาก

และยิ่งเป็นถ้ำลึกลับ ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของทุกคน

"ยอดมาก"

"ถ้ำนี้มีน้ำท่วมขังเยอะเลย รู้สึกเหมือนมันเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำใต้ดินด้วย"

เย่ฮั่นก้าวเดินต่อไป

น้ำด้านหน้ายิ่งลึกขึ้นเรื่อยๆ มีแนวโน้มลาดลง

โชคดีที่ทั้งสองด้านของถ้ำยังมีพื้นที่ให้เดิน ไม่อย่างนั้นต้องลุยน้ำแล้ว ซึ่งเย่ฮั่นไม่อยากลุยน้ำเลย

ใครจะรู้ว่าในน้ำอาจซ่อนอะไรไว้?

เดินต่อไปอีกพักหนึ่ง เย่ฮั่นเห็นงูอีกสองตัว และสัตว์จำพวกแมลง แมงมุม และสัตว์อื่นๆ

"ถ้ำนี้ไม่ใช่สถานที่ที่ดีเลย!"

เย่ฮั่นขมวดคิ้ว

ถ้าเดินต่อไป แสงก็จะไม่เพียงพอแล้ว

ไม่มีไฟส่องสว่าง เขาไม่อยากเดินต่อไปแน่

ดังนั้น เย่ฮั่นจึงเริ่มเดินกลับ

การสำรวจครั้งนี้ขอแค่นี้ก่อน คราวหน้าค่อยเตรียมตัวให้พร้อมกว่านี้

ข้างนอก ซูเสี่ยวฉียืนรออยู่ข้างน้ำตกด้วยความกังวล กลัวว่าเย่ฮั่นจะเป็นอันตราย

เมื่อเห็นเงาของเย่ฮั่นปรากฏหลังม่านน้ำตก เธอจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"คุณ ระวังหน่อยนะคะ"

เมื่อเห็นเย่ฮั่นกำลังจะกลับมา ซูเสี่ยวฉีเตือนอีกครั้ง

เย่ฮั่นพยักหน้า แล้วกลับมาอย่างรวดเร็วภายในสองสามก้าว

"ก็บอกให้ค่อยๆ ไงคะ ถ้าคุณตกลงไปจะทำยังไง!"

ซูเสี่ยวฉีจ้องเย่ฮั่นด้วยความไม่พอใจ

จากนั้น เธอเริ่มถามถึงสภาพภายในถ้ำ

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ผมเดินเข้าไปในถ้ำ แล้วเจอนักพรตชราผมขาวหน้าเด็กนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น"

"นักพรตชราบอกว่า เขากำลังรอผู้มีวาสนา แล้วเขาก็..."

เย่ฮั่นเริ่มพรรณนาอย่างสนุกสนาน แต่แล้วก็ถูกซูเสี่ยวฉีหยิกเนื้อที่เอว

เขารีบหยุด แล้วเล่าสภาพจริงภายในถ้ำ

จบบท