บทที่ 1189 เภียวเหลียงกั๋วที่หวาดหวั่น (ฟรี)

เพราะเภียวเหลียงกั๋วเองก็เคยโกงมาก่อน ผู้เข้าแข่งขันสองคู่ของพวกเขาร่วมมือกันลับๆ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ละเมิดกฎของการแข่งขัน

ดังนั้นตอนนี้พวกเขาจึงคิดทันทีว่า เซินโจวกั๋วต้องโกงแน่ๆ!

เซินโจวกั๋วต้องใช้วิธีบางอย่างแน่นอน บอกจางฮ่าวหรานถึงตำแหน่งที่อยู่ของทีมไส้เดือนรุ่นใหม่!

นั่นคือเหตุผลที่จางฮ่าวหรานถึงได้ออกเดินทาง มุ่งหน้าไปยังทิศทางของทีมไส้เดือนรุ่นใหม่!

ไม่เช่นนั้น จะบังเอิญอย่างนี้ได้อย่างไร?

แต่อย่างที่เขาว่า ความบังเอิญทำให้เรื่องราวน่าสนใจ เรื่องก็บังเอิญเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ฝ่ายเซินโจวกั๋วก็แข็งกร้าว บอกกับเภียวเหลียงกั๋วตรงๆ ว่า จะบอกว่าพวกเราโกง ก็ได้ แต่ต้องมีหลักฐานมา

ถ้าไม่มีหลักฐาน จะฟ้องข้อหาหมิ่นประมาท!

เภียวเหลียงกั๋วอัดอั้นโกรธแค้น พวกเขาหาหลักฐานอะไรไม่ได้เลย

แน่นอนว่า เรื่องเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องภายในทีมงานรายการของแต่ละประเทศ และเรื่องของผู้มีอำนาจระดับสูงเท่านั้น

ผู้ชมทั่วไปไม่รู้เรื่องพวกนี้

พวกเขาได้แต่คาดเดา เดาทิศทางที่จางฮ่าวหรานจะมุ่งหน้าไป ว่าจะได้พบกับทีมไส้เดือนรุ่นใหม่หรือไม่

แต่ไม่สามารถรู้ความจริงได้

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะพูดอย่างไร การที่จางฮ่าวหรานเริ่มเคลื่อนไหว นี่ก็ยังคงเป็นหัวข้อฮิตใหญ่

แม้แต่โศกนาฏกรรมเมื่อคืน ก็ถูกดันออกจากกระแสร้อนอย่างรวดเร็ว

ผู้เข้าแข่งขันสองคนนั้นแม้จะน่าสงสาร น่าเวทนา แต่ทุกคนก็ไม่ได้คุ้นเคยกับพวกเขามากนัก

ยกเว้นผู้ชมในประเทศของพวกเขาเอง ผู้ชมจากประเทศอื่นแทบไม่ได้ดูไลฟ์ของพวกเขาเลย แม้แต่ชื่อยังเรียกไม่ถูก

แต่ตอนนี้ ชื่อของจางฮ่าวหรานเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก

ดังนั้นทันทีที่เขาเคลื่อนไหว ก็ดึงดูดความสนใจอย่างกว้างขวางทันที

"เทียนหลาง เก่งมาก!"

ฝั่งของจางฮ่าวหราน เขาพาเทียนหลางเริ่มเดินทาง

จริงๆ แล้วเขาแค่อยู่ในถ้ำนานไป อยากออกมาเคลื่อนไหวบ้าง

มีทฤษฎีสมคบคิดอะไรตั้งเยอะ?

ส่วนทิศทางที่เขาเลือก ก็แค่เลือกสุ่มๆ จริงๆ

เซินโจวกั๋วไม่สนใจที่จะทำเรื่องโกงอะไร

พวกจากเภียวเหลียงกั๋วที่บอกว่าเซินโจวกั๋วโกง คนพวกนั้นล้วนเป็นคนที่คิดไม่ดี วัดใจคนอื่นด้วยใจตัวเอง

ตอนนี้ เทียนหลางจับไก่ป่าได้ตัวหนึ่ง เอามาให้จางฮ่าวหราน

จางฮ่าวหรานรับไก่ป่ามา ลูบหัวเทียนหลาง ยิ้มออกมา

เพิ่งออกจากบ้านก็มีเฮงๆ ได้ผลลัพธ์ไม่เลว

จากนั้นเขาก็พาเทียนหลางเดินต่อไป

อีกด้านหนึ่ง ชาร์ล็อตต์และอาบีเกลก็มีกำลังใจเต็มเปี่ยม พวกเขาตื่นแต่เช้า กินอาหารเช้าเสร็จก็เริ่มทำงาน

บ้านของพวกเขาทั้งสอง คงต้องใช้เวลาอีกประมาณสองวันจึงจะสร้างเสร็จ

ช่วงนี้พวกเขาทำงานไม่น้อย แต่กลับไม่รู้สึกเหนื่อยเลย กลับรู้สึกเหมือนได้ฉีดวิตามินเข้าหลอดเลือด

เพราะก่อนหน้านี้ พวกเขาช่างน่าสงสารนัก

ตอนนี้มีโอกาสเริ่มชีวิตใหม่ที่สวยงาม จึงยินดีมาก

รู้สึกเหมือนได้ขึ้นฝั่ง

คนที่เป็นหนี้ใช้หนี้หมด คนที่สอบบัณฑิตสอบติด ล้วนเรียกว่าขึ้นฝั่งได้ ล้วนเป็นเรื่องน่ายินดี

เหมือนยกภูเขาออกจากอก!

พวกเขาทั้งสองยังไม่รู้เลยว่า จางฮ่าวหรานกำลังตามมา!

และนอกจากจางฮ่าวหรานแล้ว ยังมีทีมคนชั่วอีกคู่หนึ่งที่ไกลออกไป ที่ยังพยายามตามหาร่องรอยของพวกเขาอย่างไม่ลดละ

ภายในทีมงานรายการของเภียวเหลียงกั๋ว ทีมงานที่รู้ข้อมูลภายในมากกว่า ต่างมีใจเป็นทุกข์

"ตอนนี้ไอ้จางฮ่าวหรานบ้านั่นกำลังบีบเข้าใกล้ผู้เข้าแข่งขันของเรา ยังต้องใช้เวลาอีกสิบวัน!"

"ไอ้พวกฆาตกรสองคนจากยาอจีกั๋ว (ประเทศไต) ก็โชคดีเหลือเกิน ทิศทางไม่ผิด อย่างมากสิบห้าวัน ก็หาผู้เข้าแข่งขันของเราเจอ!"

"สองฝ่ายนี้ ฝ่ายไหนก็ตามที่พบผู้เข้าแข่งขันของเรา ก็อาจทำให้พ่ายยับเยินได้!"

บางคนในทีมงานถึงกับร้องไห้ด้วยความเร่งร้อน

ใจแทบขาด!

ความรู้สึกนั้น เหมือนกับตอนเล่นเกมแล้วเจอคนโกง พวกเขาบินได้ กำลังบินมาหาคุณ

แล้วคุณก็ซ่อนอยู่ในพุ่มไม้ ตัวสั่นงันงก แต่ทำอะไรไม่ได้!

ผู้มีอำนาจระดับสูงบางคนของเภียวเหลียงกั๋วก็กำลังประชุมหารือกัน

"คิดหาวิธี ช่วยกันคิดหาวิธี!"

"ไม่ว่าอย่างไร พวกเราต้องไม่พ่ายยับเยิน!"

"ชาร์ล็อตต์กับอาบีเกลเป็นผู้เข้าแข่งขันคู่สุดท้าย พวกเขาต้องไม่มีปัญหาเด็ดขาด!"

"จะติดต่อผ่านสร้อยข้อมือไลฟ์สตรีมได้ไหม ให้พวกเขารีบหนี?"

"ไม่ได้! ไอ้เซินโจวกั๋วบ้านั่นสามารถตรวจจับความผิดปกติพวกนี้ได้ พวกเราถูกเตือนไปแล้วครั้งหนึ่ง มาอีกครั้งจะถูกตัดสิทธิ์ทันที!"

"บ้าชิบ บ้าจริง! สู้กันเลยดีกว่า ทำลายประเทศอื่นให้หมด!"

"คำพูดแบบนี้ไม่ต้องพูดออกมาหรอก แค่คิดในใจก็พอ อย่าพูดเรื่องไร้สาระ!"

............

คนพวกนี้สับสนอลหม่าน แต่ก็ไม่มีวิธีใด

พวกเขาอยากจะทำลายประเทศอื่นให้หมด ครองโลก

แต่อุดมคติอาจสวยหรู ความจริงกลับโหดร้าย พวกเขายังไม่มีกำลังขนาดนั้น

หลังจากพูดคุยกันมากมาย สุดท้ายก็ไม่ได้ข้อสรุป

ดูเหมือนว่าพวกเขาได้แต่รอดูตาเฉยๆ

ได้แต่หวังว่าจางฮ่าวหรานและทีมคนชั่วจะเปลี่ยนทิศทาง ไม่ได้เดินไปถึงที่ที่ทีมไส้เดือนรุ่นใหม่อยู่

เรื่องนี้ก็มีความเป็นไปได้

เพราะตอนนี้ จางฮ่าวหรานห่างจากทีมไส้เดือนรุ่นใหม่สิบวัน ทีมคนชั่วห่างจากทีมไส้เดือนรุ่นใหม่สิบห้าวัน

พวกเขาเปลี่ยนทิศทางระหว่างทาง ก็เป็นเรื่องปกติ

"จับตาให้ดี ถ้าพวกเขาเปลี่ยนทิศทาง รายงานทันที"

ผู้บังคับบัญชามอบหมายให้มีคนจับตาดูตลอด

ในเวลาเดียวกัน ในเซินโจวกั๋ว ที่สำนักงานนายหน้าอสังหาริมทรัพย์แห่งหนึ่ง

อีวากับอีวานอฟกำลังดูบ้าน

ในที่สุดพวกเขาก็พบว่า อยากกินอาหารเซินโจวกั๋วให้ครบในชีวิตนี้ ยากเกินไป!

ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจซื้อบ้านในเซินโจวกั๋ว

พวกเขาปรากฏตัวในสำนักงานนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ และถูกจำได้ทันที

นายหน้าในร้านต่างขอลายเซ็น ถ่ายรูปร่วม ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นดาราใหญ่

อารมณ์ดีทั้งคู่

จากนั้น พวกเขาก็เริ่มเลือกบ้าน

เพราะเข้าร่วมการแข่งขัน ได้รับทิปมากมาย บวกกับเงินรางวัลจากประเทศ พวกเขามีเงินไม่น้อย

ดังนั้นจึงเริ่มดูบ้านหลังใหญ่ๆ ทันที!

ในเวลาเดียวกัน บนผนังร้านยังมีทีวีแขวนอยู่

"หมาน้อยนี่นา เขาออกเดินทางแล้ว ฮ่าๆๆ!"

"ดีมาก หมาน้อยในที่สุดก็ออกเดินทางแล้ว!"

"เห็นไหม นั่นสามีฉันเอง"

"อย่าหน้าด้านไป ฉันต่างหากที่เป็นภรรยาของหมาน้อย!"

นายหน้าหญิงในร้านพูดหยอกล้อกัน

"โอ้?"

"นั่นคือผู้เข้าแข่งขันจางฮ่าวหรานของเซินโจวกั๋ว"

อีวาพูดพลางมองที่หน้าจอ

หลังจากเธอถอนตัว เธอก็รู้ความจริงแล้ว

ตอนนั้นเธอกำลังว่ายน้ำในทะเล คนที่เดินมาพร้อมกับหมาป่าคือจางฮ่าวหราน ตอนนั้นเธอตกใจมาก

"ไม่รู้ว่าจางฮ่าวหรานจะพบผู้เข้าแข่งขันคู่สุดท้ายของเภียวเหลียงกั๋วหรือเปล่า"

"หวังว่าเขาจะทำให้เภียวเหลียงกั๋วพ่ายยับเยินเร็วๆ นี้"

อีวานอฟก็พูดขึ้น

เขาไม่ชอบเภียวเหลียงกั๋ว รวมถึงเจิ้งจงกั๋วและนี่หงกั๋ว เขาดูถูกทั้งหมด

ตอนนี้เจิ้งจงกั๋วและนี่หงกั๋วพ่ายยับเยินไปนานแล้ว เหลือแค่เภียวเหลียงกั๋ว

แต่ก็ใกล้แล้ว เภียวเหลียงกั๋วเหลือผู้เข้าแข่งขันคู่สุดท้าย เขาไม่เชื่อว่าคนสองคนนี้จะทนได้อีกนานแค่ไหน!

"ฉันตัดสินใจแล้ว พวกคุณสองคนซื้อบ้าน จะให้ส่วนลดต่ำสุด!"

"ฉันจะช่วยพวกคุณต่อรองผลประโยชน์ให้มากที่สุด!"

เจ้าของร้านได้ยินคำพูดนั้น ตัดสินใจทันที

คุณก็เกลียดเภียวเหลียงกั๋ว เราก็เป็นเพื่อนกันแล้ว!

ต่อจากนั้น พวกเขาก็พูดคุยกันต่อ เลือกบ้านต่อไป

แวบเดียว ก็ถึงเวลาเที่ยงแล้ว ยังเลือกบ้านไม่เสร็จ

ส่วนบนเกาะ ทีมคู่จิ้นเฟิงกวง

เหลิงเฟิงออกไปทั้งเช้า เพิ่งกลับมาที่พัก หลี่กวงกำลังอุ้มลูกเสือทำอาหารกลางวันอยู่

"พี่เฟิง มีอะไรค้นพบไหม?"

เห็นเหลิงเฟิงกลับมา หลี่กวงรีบถาม

จบบท