บทที่ 870 เขายังมาขัดจังหวะฉันกินเนื้อ!
บทที่ 870 เขายังมาขัดจังหวะฉันกินเนื้อ!
สองคนของทีมไส้เดือนตกตะลึงไปเลย
มองยังไงก็เหมือนการแสดง ช่างประหลาดเหลือเกิน!
สำหรับสถานการณ์เช่นนี้ ทางคณะผู้จัดรายการได้ส่งเฮลิคอปเตอร์ออกไปช่วยเหลือทันที
ทั่วทั้งเน็ตก็เดือดเป็นหม้อ ทุกคนต่างถกเถียงเรื่องนี้
"จางหมิงหยางตายแล้ว!!"
"ตายแล้วเหรอ ตายไปแล้วจริงๆ?"
"ยังไม่ตาย แต่ใกล้ตายแล้ว!"
"พวกคุณนี่นะ ทำไมพูดแต่เรื่องตายๆๆ พูดเรื่องอื่นบ้างสิ!"
"สองคนในทีมไส้เดือนตกใจไม่น้อยเลย อาหารมื้อดีๆ ต้องมาถูกรบกวนแบบนี้!"
"เจอแบบนี้ใครจะไม่กลัว พวกเขาทั้งสองก็โชคร้าย เพิ่งจะได้กินอาหารดีๆ ยังกินไม่ทันจะหนำใจ ทีมน่าสะอิดสะเอียนก็มา"
"มีแค่ฉันคนเดียวที่รอให้คณะผู้จัดรายการประกาศรายชื่อผู้ชนะหรือไง?"
...........
พวกนี้ล้วนเป็นคำพูดที่ไม่มีความหมายอะไร
แน่นอนว่ามีคนวิเคราะห์อย่างมืออาชีพด้วย
"ผมขอพูดสักหน่อย สถานการณ์ตอนนี้ ดูแล้วค่อนข้างประหลาด เหมือนเป็นการแสดง แต่ความจริงแล้วไม่ใช่"
"ผลลัพธ์ของทุกเรื่อง ล้วนเกิดจากปัจจัยที่ซับซ้อนมากมาย"
"สองคนในทีมน่าสะอิดสะเอียนนี้ ประการแรกพวกเขาไม่ลงรอยกันอยู่แล้ว ต่างคนต่างมองหน้ากันไม่ติด ประการที่สองพวกเขาไม่ได้กินอาหารเป็นมื้อเป็นจานมาหลายวันแล้ว ทั้งสองคนอารมณ์แย่มาก"
"ในสภาพแบบนี้ พวกเขายังเจอกับทีมไส้เดือน เห็นทีมไส้เดือนกินอย่างเอร็ดอร่อย และคิดวิธีที่ดีไม่ออกว่าจะได้เนื้อย่างมาอย่างไร ในใจยิ่งรู้สึกแย่!"
"บวกกับเมื่อตอนกลางวัน หลิวจี๋ซงยังตีจางหมิงหยางอีก ทั้งหมดนี้เป็นชนวนที่นำไปสู่ผลลัพธ์ในตอนนี้!"
มีคนในอินเทอร์เน็ตยกการวิเคราะห์มาเป็นชุดใหญ่ ทำให้คนไม่น้อยรู้สึกเห็นด้วย
พูดได้อย่างมีเหตุผล
อย่างที่เขาว่า น้ำไม่ได้เย็นเป็นน้ำแข็งสามฟุตในวันเดียว
พลั่วของหลิวจี๋ซงฟาดลงไปนี้ ไม่ใช่เพิ่งจะมีอารมณ์ชั่ววูบ แต่เป็นการระเบิดของเหตุการณ์ต่างๆ ในอดีตทั้งหมด
บวกกับการที่เขาถูกกัด ทำให้เขาทนความเจ็บปวดอย่างมาก สมองร้อนวูบ ก็เลยลงมือเลย
จะไปสนใจอะไรอีก?
แต่ตอนนี้ เขาได้สติกลับมาแล้ว และตกใจมาก
ในหัวมีแต่เสียงหึ่งๆ
เขารีบย่อตัวลงไปดูอาการของจางหมิงหยาง
ยื่นมือไปสัมผัส มีเลือดเต็มมือ
ทางเซินโจวกั๋ว ก็ใส่ใจมากโดยการเซ็นเซอร์ภาพนี้
"คุณฆ่าคนแล้ว!"
ไทเลอร์จากทีมไส้เดือนตะโกน
และเขายังเรอออกมาอย่างไม่เข้ากับสถานการณ์
นี่ไม่ใช่ความผิดของไทเลอร์ เพราะเมื่อกี้เขากินอย่างรีบร้อนเกินไป
ส่วนเบคก็รีบจิกไทเลอร์ที และดึงเขาถอยหลัง
"โอ๊ย!"
"คุณจิกผมทำไม?"
ไทเลอร์ยังไม่ทันตั้งตัว จ้องเบคตาขวาง
แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเก้อเขิน เพราะตอนนี้เขาเข้าใจความหมายของเบคแล้ว
ชัดเจนมาก!
เบคจิกเขาที เพื่อต้องการให้เขาเงียบ ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้หลิวจี๋ซงจะทำอะไร
ภาพนี้ ทำให้ผู้ชมหัวเราะออกมาอีกครั้ง
ทำไมไม่มีความเข้าใจกันเลย!
ในเวลานี้ หลิวจี๋ซงเงยหน้าขึ้นมองไปที่สองคนจากทีมไส้เดือน
ในใจของเขากำลังคิดเรื่องหนึ่ง
ยังไงก็จะถูกคัดออกแล้ว จะลากสองคนนี้ลงน้ำด้วยดีไหม?
เขารู้สึกหวั่นไหว
ตัวเองเดินในป่ามานาน ก็หาเหยื่อไม่ได้ ตอนนี้ยังหิวท้องอยู่
แต่สองคนนี้กลับกำลังกินเนื้อย่าง!
บ้าเอ๊ย!
พวกนายทั้งสองก็อย่าหวังจะได้แข่งต่อ!
คิดมาถึงตรงนี้ หลิวจี๋ซงหยิบพลั่วสนามขึ้นมาอีก พุ่งไปที่ทีมไส้เดือนทันที!
"ฟัค!"
เบคสบถ รีบโบกพลั่วสนามในมือ ต้านการโจมตีของหลิวจี๋ซง
ผู้ชมไม่น้อยลุกขึ้นมาแล้ว คาดไม่ถึงจริงๆ ไม่เคยคิดว่าเรื่องจะพัฒนามาถึงขนาดนี้
หลิวจี๋ซงกับจางหมิงหยางทะเลาะกันเอง ฟาดหัวจางหมิงหยางจนแตก ตอนนี้เริ่มทำตัวสุดๆ แล้ว จะลากทีมไส้เดือนลงน้ำด้วย ให้ทุกคนถอนตัวพร้อมกัน!
ทางฝั่งฟูกั๋วเต็มไปด้วยเสียงด่า ทุกคนด่าทีมน่าสะอิดสะเอียน
นายจะไปก็รีบไป ยังจะมาลากทีมของฟูกั๋วลงไปด้วย?
นายไปตายซะเถอะ!
"เบค ระวัง!"
ในเวลานั้น ไทเลอร์ตะโกน แล้วแทงกิ่งไม้ในมือออกไป
เมื่อเทียบกับพลั่วสนาม กิ่งไม้ของเขายาวกว่ามาก
หลิวจี๋ซงยังต้องวิ่งเข้ามาถึงจะโจมตีพวกเขาได้ แต่กิ่งไม้ของไทเลอร์แทงถึงหลิวจี๋ซงแล้ว
"อ๊า!"
หลิวจี๋ซงร้องด้วยความเจ็บปวด ในความมืดเขามองไม่ชัด โดนไทเลอร์แทงเข้าที่ซอกขาเต็มๆ
เจ็บมากจริงๆ!
หลิวจี๋ซงรู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงทั้งหมดหายไป แต่ความจริงเขาก็ไม่ได้มีแรงมากอยู่แล้ว
ครั้งนี้ เขาทรุดลงกับพื้นแล้วกลิ้งไปมา
แต่ไทเลอร์ยังรู้สึกว่าไม่พอ โบกกิ่งไม้ในมือฟาดลงไปที่หัวหลิวจี๋ซง
"พอแล้ว พอแล้วไทเลอร์!"
"อย่าตีเขาจนตาย!"
เบคเห็นกิ่งไม้ในมือไทเลอร์กำลังจะหัก รีบห้ามเขาไว้
แม้ว่าหลิวจี๋ซงจะเป็นฝ่ายโจมตีก่อน แต่เขาก็ไม่อยากให้มีคนตาย
ไทเลอร์เป็นคนค่อนข้างซื่อ แต่ถ้ามือไทเลอร์เปื้อนเลือด นั่นก็ไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจ
และจะนำมาซึ่งปัญหาแน่นอน
แค่พอดีๆ ก็พอ
"เขาจะตีพวกเรา!"
"เขาเป็นฆาตกร ฆ่าเพื่อนร่วมทีม แล้วยังจะฆ่าเราทั้งสอง นี่เป็นการป้องกันตัว ไม่ถือว่าผิดกติกา!"
"เขายังมาขัดจังหวะฉันกินเนื้อ!"
ไทเลอร์พูดอย่างโมโห
ตอนนี้ ผู้ชมหลายคนเริ่มชอบไทเลอร์คนนี้
แต่ก่อนไม่เคยสังเกต ว่าไอ้หมอนี่โง่แต่น่ารัก
คนที่มองออกรู้ว่า ที่ไทเลอร์ไม่พอใจก็เพราะหลิวจี๋ซงมาขัดจังหวะเขากินเนื้อ ฮ่าๆๆๆ!
"กลายเป็นแฟนคลับแล้วใช่ไหม ไทเลอร์น่ารักดีนะ!"
"พูดตามตรง ถ้ามีคนมาขัดจังหวะฉันกินเนื้อ ฉันก็จะโกรธเหมือนกัน"
"ดีมาก ยินดีด้วย ทีมน่าสะอิดสะเอียนได้ตั๋วเครื่องบินแล้วหนึ่งใบ!"
"ทีมน่าสะอิดสะเอียนไปให้พ้นๆ เสียที ในที่สุดก็ไม่ต้องเห็นทีมน่าสะอิดสะเอียนอีก"
"คอแห้ม จริงๆ แล้วทีมน่าสะอิดสะเอียนก็ไม่ได้ขอให้พวกคุณดูนะ พวกคุณสามารถไม่ดูได้ ก็จะไม่ต้องรู้สึกขยะแขยง"
"พูดแบบนี้ ทีมน่าสะอิดสะเอียนก็ไม่ได้ผิดอะไร?"
"แล้วจางหมิงหยางตายหรือยัง? พูดตามตรงนะ ฉันอยากได้หมากของเขา..."
"น้อง กินหมากให้น้อยหน่อย ของนั่นทำให้เป็นมะเร็งได้"
ในห้องไลฟ์เต็มไปด้วยเสียงถกเถียง
หลังจากจัดการหลิวจี๋ซงแล้ว สองคนจากทีมไส้เดือนก็รีบถอยหลัง รักษาระยะห่างที่ปลอดภัย แต่ยังคงระมัดระวังมาก
หลิวจี๋ซงนอนดิ้นอยู่บนพื้นสักพัก แต่ก็ยังเจ็บมาก ลุกไม่ขึ้น
ส่วนจางหมิงหยางนอนอยู่ข้างๆ แขนขาแผ่ไปทั่ว ลมหายใจเริ่มอ่อนลง หน้าผากยังมีเลือดไหลอยู่
เรื่องราวทำไมถึงได้เป็นแบบนี้?
หลิวจี๋ซงคิดไม่ออก ทำไมตัวเองถึงได้โชคร้ายแบบนี้
"คุณควรจะรีบช่วยเพื่อนร่วมทีมของคุณ ถ้าเขาตาย คุณก็ฆ่าคนแล้ว"
เบคเอ่ยขึ้น
แต่น่าเสียดายที่หลิวจี๋ซงฟังไม่เข้าใจ นึกว่าคนต่างชาติคนนี้กำลังเยาะเย้ยเขา ในใจยิ่งโกรธมากขึ้น
ดังนั้น เขาพยายามดิ้นลุกขึ้น แล้วขว้างพลั่วสนามในมือออกไป!
ฉึบ!
พลั่วสนามพุ่งฝ่าอากาศ แล้วไปกระทบต้นไม้ตกลงพื้น
ไทเลอร์เห็นดังนั้น ก็ไม่ปล่อยให้เขาลอยนวล ก้าวสองก้าวออกไป ยกกิ่งไม้ในมือขึ้นฟาดลงไป ฟาดลงบนหัวของหลิวจี๋ซง กิ่งไม้หักทันที!
หลิวจี๋ซงร้องโหยงเหยง ล้มลงกับพื้นอีกครั้ง!
จบบท