บทที่ 841 ผู้เข้าแข่งขันจำนวนมากเริ่มย้ายถิ่นฐาน

ปัจจุบัน ในห้องไลฟ์สตรีมของอีวาและอีวานอฟยังคงมีผู้ชมจำนวนมาก

ทุกคนค่อนข้างเป็นห่วงสถานการณ์ของอีวานอฟ

นอกเหนือจากนิสัยชอบเหล้าและผู้หญิงแล้ว ไอ้หมอนี่ก็ไม่มีข้อเสียอะไร

แล้วอีกอย่าง เหล้าและผู้หญิงใครไม่ชอบล่ะ!

"ดูเหมือนสีหน้าของอีวานอฟยังโอเคนะ!"

"ฉันว่าก็ไม่เลว หมอนี่ร่างกายแข็งแรง น่าจะฟื้นตัวได้"

"ตั้งแต่เมื่อวานฉันก็อยากถามแล้ว ทำไมเขาต้องเย็บแผล แต่จางฮ่าวหรานไม่ต้อง?"

"แผลของจางฮ่าวหรานไม่ลึกขนาดนั้น แต่แผลของเขาลึกเกินไป เพราะโดนเศษเครื่องปั้นดินเผาแทงเข้าไปแล้วฉีก"

"แต่จางฮ่าวหรานโดนเสือกัดนะ!"

"ลองดูให้ดีก็จะเห็นว่าแผลของจางฮ่าวหรานไม่ลึกจริงๆ ฉันทำอาหารที่บ้านแล้วบาดมือ แผลยังลึกกว่าเขาเยอะเลย เห็นถึงกระดูกด้วย"

เมื่อมีคนพูดถึงปัญหาที่แผลของจางฮ่าวหรานไม่ต้องเย็บ ทุกคนก็คุยกันเรื่องนี้

จริงๆ แล้วแผลของจางฮ่าวหราน ถ้าจะเย็บก็ควรเย็บ

เป็นแผลประเภทที่จะเย็บหรือไม่เย็บก็ได้ แต่จางฮ่าวหรานเลือกที่จะไม่เย็บ

ตอนนี้จางฮ่าวหรานฟื้นขึ้นมาแล้ว

หลังจากพักผ่อนช่วงนี้ เขาเกือบจะเดินได้ตามปกติแล้ว

แผลที่เท้าของเขาดูน่ากลัว แต่อย่าลืมว่าฝ่าเท้าของหมอนี่เป็นหนังด้านทั้งหมด จริงๆ แล้วเนื้อที่ถูกแทงก็ไม่มากหรอก

ตอนนี้เดินแล้วเจ็บนิดหน่อย แต่ก็ยังอยู่ในระดับที่ทนได้

สิ่งที่จางฮ่าวหรานทำมากที่สุดในช่วงไม่กี่วันนี้คือกินเนื้อเสือและนอน

เขาและเทียนหลางกินจุมาก เสือตัวนั้นถูกกินไปครึ่งหนึ่งแล้ว

กินจริงๆ!

"จางฮ่าวหรานกับเทียนหลางกินเยอะเกินไป ดูชาร์ลีสิฉลาดกว่า เลี้ยงหนู หนูกินน้อย"

"จริงๆ หนูก็กินไม่น้อยนะ ฉันดูมาตลอด หนูตัวใหญ่นั่นกินจุเหมือนกัน!"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า แต่จะกินเยอะแค่ไหนก็ไม่เท่าเทียนหลางหรอก แต่เทียนหลางของเราจับสัตว์เป็น หนูตัวนั้นมันทำอะไรได้เหรอ"

"หนูนั่นจะตายเมื่อไหร่ล่ะ? ฉันไม่ได้เล็งชาร์ลีนะ ฉันเล็งเภียวเหลียงกั๋วเท่านั้น หวังว่าเภียวเหลียงกั๋วจะเหลือผู้เข้าแข่งขันน้อยลงอีกหนึ่งคน"

"เข้าใจทั้งนั้น เข้าใจทั้งนั้น ชาร์ลีไม่ผิดอะไร แต่ฉันก็หวังว่าเภียวเหลียงกั๋วจะพ่ายแพ้ยับเยินเร็วๆ"

ในห้องไลฟ์สตรีมของจางฮ่าวหราน ผู้ชมพูดถึงชาร์ลีและเภียวเหลียงกั๋ว

เมื่อชาวเน็ตจากเภียวเหลียงกั๋วเห็นแล้ว ก็โกรธไม่น้อย

พวกนี้ช่างไร้มารยาทเหลือเกิน!

เภียวเหลียงกั๋วมีผู้เข้าแข่งขันถูกคัดออกไปมากแล้ว ยังจะอยากให้น้อยกว่านี้อีกเหรอ!

นับๆ ดูแล้ว เภียวเหลียงกั๋วสูญเสียหนักจริงๆ

บราวน์ฆ่าจิมโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็ติดคุกตาย

แอนนาทำร้ายครูซ ทั้งคู่ถอนตัวจากการแข่งขัน

โทมัสกับบิล คนหนึ่งตาย อีกคนเป็นอัมพาต

วาซิลีที่ศรัทธาในพระเจ้าตายอย่างน่าสยดสยอง

นี่เท่ากับสี่ทีมเลยนะ ตอนนี้เหลือแค่ชาร์ลีคนเดียวที่ยังอยู่บนเกาะ

ส่วนผู้เข้าแข่งขันอีกสามทีม จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีผลงานเป็นที่น่าสนใจอะไรเลย ไม่โดดเด่น

ผู้ชมจากเภียวเหลียงกั๋วรู้สึกแย่มาก

ก่อนเริ่มการแข่งขัน พวกเขาโอ้อวดว่าจะได้แชมป์อย่างแน่นอน แถมจะถล่มเซินโจวกั๋วเลยด้วย

ตอนนี้ดีแล้ว โดนเซินโจวกั๋วขี่หน้าเอาๆ

ช่างน่าอนาถเหลือเกิน!

อย่างที่เขาว่ากัน "จุดสำคัญอยู่ที่ความลับ การพูดจาสร้างความปราชัย" ถ้าคุณยังไม่เริ่มต้นทำอะไรแล้วเฉลิมฉลองความสำเร็จล่วงหน้า โอกาสที่จะล้มเหลวก็สูงมาก

ยังมีคนอีกมากที่คิดว่ากำลังจะทำอะไรสำเร็จแล้ว รีบโพสต์ในเพจส่วนตัวอวดกันสักหน่อย แล้วก็ต้องเจอกับการถูกหักหน้า

ตัวอย่างแบบนี้มีมากมายนับไม่ถ้วน

ชาวเน็ตจำนวนมากจากทั่วโลกกำลังคุยกันในห้องไลฟ์สตรีมต่างๆ

"สถานการณ์ของอีวานอฟเริ่มมั่นคงแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะไม่มีปัญหาอะไรมาก"

"แต่ตอนนี้ยังบอกไม่ได้แน่นอน ต้องสังเกตการณ์ต่อไป"

"ได้ ภาพของเราตอนนี้ไปที่ผู้เข้าแข่งขันอีกทีมจากเภียวเหลียงกั๋ว"

ในห้องไลฟ์สตรีมอย่างเป็นทางการ ท่านเป่ยและท่านเต๋อกำลังให้คำอธิบายอย่างมืออาชีพ

"นี่คืออาดัม ผู้เข้าแข่งขันจากเภียวเหลียงกั๋ว และคู่หูของเขาอันเดร"

"ตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนนี้มีการพัฒนาอย่างมั่นคง ตอนนี้มีกระท่อมไม้สองหลังและมีอาหารสำรองเพียงพอ"

ท่านเต๋อกล่าว

ทีมผู้เข้าแข่งขันจากเภียวเหลียงกั๋วนี้ ความจริงในประเทศเภียวเหลียงกั๋วเองก็มีอัตราการสนับสนุนที่ไม่ต่ำ

แต่ผู้ชมจากประเทศอื่นๆ แทบไม่ค่อยมีใครดูไลฟ์สตรีมของพวกเขาเลย

เหตุผลง่ายๆ และพูดกันมานานแล้ว เพราะไม่มีความโดดเด่นอะไรเลย ไม่มีจุดเด่น

ชีวิตประจำวันของพวกเขาซ้ำซากมาก หาอาหาร จัดการอาหาร เก็บสำรองอาหาร กินข้าว นอน

จุดเดียวที่น่าสนใจคือ ทั้งสองคนนี้มีกระท่อมไม้สองหลัง

ไม่ใช่เพราะทั้งคู่อยากสร้างโครงสร้างพื้นฐานอะไร แต่เพราะอันเดรชอบกรน และเสียงดังมาก

อีกทั้งอาดัมหลับตื้น ถูกปลุกให้ตื่นได้ง่าย

ดังนั้นทั้งสองจึงปรึกษากันและสร้างกระท่อมไม้สองหลัง นอนแยกกัน

ในชีวิตประจำวัน หลายคนก็เจอปัญหาแบบนี้

เช่นตอนมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย อาศัยอยู่ในหอพักของโรงเรียน ถ้ามีเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งกรน ก็จะทรมานมาก

หลังจากทำงานแล้วอาศัยอยู่ในหอพักของบริษัทก็เหมือนกัน

ถ้าต้องการความสะดวกสบาย ก็ต้องออกไปเช่าบ้านอยู่เอง แต่นั่นหมายถึงต้องเสียเงินมากขึ้น

แล้วอีกอย่าง นักเรียนที่อยู่ประจำส่วนใหญ่ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปเช่าบ้านเอง ยกเว้นในช่วงท้ายๆ ของมหาวิทยาลัยที่จะมีอิสระมากขึ้น

จากการสำรวจพบว่า ความขัดแย้งที่เกิดจากการที่คนอยู่ร่วมกันแล้วกรนมีจำนวนมาก ทะเลาะกันเล็กน้อย ตีกัน แม้แต่ฆ่ากันก็มี

เมื่อคนนอนไม่หลับ ก็จะหงุดหงิดมาก

กลับมาที่เรื่อง ตอนนี้อาดัมและอันเดรผู้เข้าแข่งขันทีมนี้กำลังเริ่มวันใหม่ของพวกเขา

ตามปกติ ตรวจสอบกับดักรอบๆ บ้าน

นี่เป็นสิ่งที่ผู้เข้าแข่งขันหลายคนต้องทำทุกวัน

แหล่งอาหารหลักของพวกเขามาจากสัตว์ที่ติดกับดัก

แต่เมื่ออยู่ในสถานที่เดียวนานๆ สัตว์ที่จะจับได้จากกับดักก็จะน้อยลงเรื่อยๆ

วันนี้เป็นวันที่หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด ก็พอสมควรแล้ว

บริเวณที่ผู้เข้าแข่งขันอาศัยอยู่ถาวร สัตว์ที่จะปรากฏตัวก็ปรากฏหมดแล้ว ทำให้ทุกคนเก็บเกี่ยวอาหารได้น้อยลงเรื่อยๆ

ยกเว้นผู้เข้าแข่งขันอย่างเย่ฮั่นที่อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ คนอื่นๆ ล้วนต้องเผชิญกับปัญหาขาดแคลนอาหารอีกครั้ง

เหมือนตอนที่เพิ่งมาถึงเกาะนั่นแหละ

ในช่วงเวลาสำคัญนี้ จำเป็นต้องปรับตัว

ไม่ก็ขยายพื้นที่ค้นหา สำรวจพื้นที่ใหม่ หาอาหารเพิ่มเติม หรือไม่ก็ย้ายบ้านไปเลย

พื้นที่ที่ไม่เคยมีกิจกรรมของมนุษย์มาก่อน สัตว์จะมีมาก นั่นคือแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์

ตอนนี้อาดัมและอันเดรกำลังหารือเรื่องนี้

"อันเดร พวกเราไม่ได้จับสัตว์อะไรจากกับดักสามวันติดต่อกันแล้ว แม้แต่เส้นขนสักเส้นก็ไม่มี!"

อาดัมยกประเด็นนี้ขึ้นมา

"ถึงเวลาที่ต้องคิดให้ดีแล้ว"

"ในพื้นที่นี้ไม่มีสัตว์ให้ล่าแล้ว เราต้องหาทางแก้ไข"

อันเดรก็ไม่โง่ เขาก็คิดถึงปัญหานี้ได้

ในที่สุดทั้งสองตัดสินใจขยายพื้นที่ค้นหา เลือกทิศทางหนึ่งและออกเดินทาง อย่างน้อยก็เดินไปหนึ่งหรือสองวัน ไปสำรวจดูสถานที่ที่ไม่เคยไปมาก่อน

ในเวลาเดียวกัน เหลิงเฟิงและหลี่กวงก็ออกเดินทางอีกครั้ง

อยู่บ้านหลังเก่าไม่กี่วัน เหลิงเฟิงก็เบื่อแล้ว

อยู่บ้านเฉยๆ มันเรื่องอะไร นี่มันการเอาตัวรอดในป่าเถื่อน ไม่ใช่การนอนเฉยๆ ในป่าเถื่อน

"ไปๆๆ อากวง"

"ไปอยู่ที่ฐานที่สองสักสองสามวัน ที่นั่นมีสัตว์มากกว่าด้วย"

เหลิงเฟิงนำทางไปยังฐานที่สอง

หลี่กวงสู้เหลิงเฟิงไม่ได้ จึงต้องตามเหลิงเฟิงไป

พูดอีกอย่างหนึ่ง ที่บ้านเก่าของพวกเขา สัตว์ที่จะล่าได้ก็น้อยลงมากจริงๆ ไม่ง่ายที่จะจับได้

เมื่อเปรียบเทียบกัน ฐานที่สองมีสัตว์มากที่สุดในสามฐานของพวกเขา เหมาะสำหรับการสะสมอาหาร

ทั่วทั้งเกาะ มีผู้เข้าแข่งขันเริ่มย้ายที่อยู่มากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อเติมเต็มอาหาร

บางคนคาดการณ์ว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะดำเนินไปอย่างน้อยครึ่งเดือน และในระหว่างนี้จะต้องเกิดเหตุการณ์ไม่น้อย

อาจมีกรณีที่ผู้เข้าแข่งขันพบกับอุบัติเหตุและถอนตัวจากการแข่งขัน หรือแม้แต่การพบกันของผู้เข้าแข่งขันที่นำไปสู่การปะทะกัน!

จบบท