บทที่ 781 โจแอนขอแต่งงาน

ฟ้าแลบฟ้าร้อง ฟ้ามืดครึ้มไปทั่วทั้งผืนดิน

โจแอนไม่รู้ว่าตัวเองกอดเอมิลี่อยู่นานแค่ไหน ในที่สุดก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์

ลมพัดแรงกระโชกผ่านมา กดหญ้าและพืชรอบตัวเขาให้แนบลงกับพื้น

เจ้าหน้าที่กู้ภัยและทีมแพทย์จากทีมรายการรีบเข้าไปช่วยเหลือ พาทั้งคู่ขึ้นเฮลิคอปเตอร์

ผ้าเช็ดตัว น้ำอุ่น อาหาร

แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ดึงความสนใจของโจแอนเลยแม้แต่น้อย เขาจ้องเอมิลี่ไม่วางตา

"คุณหมอ คุณหมอ เธอเป็นยังไงบ้าง?"

ทั้งตัวของโจแอนสั่นไปหมด ผมก็ยังมีน้ำไหลลงมา

"โจแอน ใจเย็นๆ เธอไม่เป็นไรหรอก"

"ผ่อนคลายหน่อย ตอนนี้คุณก็ต้องการพักผ่อน ต้องใจเย็นๆ"

"ใช่ ผมบอกคุณได้เลย เธอไม่เป็นไร จริงๆ ไม่เป็นอะไรเลย!"

เจ้าหน้าที่พยาบาลคนหนึ่งปลอบโจแอน ส่งน้ำอุ่นให้เขา

ที่จริงเขาตื่นตระหนกเกินไป ความเป็นห่วงทำให้สับสน

ถ้าเขาใจเย็นกว่านี้หน่อย ก็จะรู้ว่าเอมิลี่ไม่น่าจะมีอะไรมาก

ถ้าเธอมีอะไรจริงๆ สายรัดข้อมือไลฟ์สตรีมของเอมิลี่ก็คงเตือนไปแล้ว

แต่ตอนนี้ไม่มีเสียงเตือนใดๆ เลย

นั่นแสดงว่า เอมิลี่ไม่ได้มีปัญหาอะไรรุนแรง

"ให้น้ำเกลือกลูโคสก่อน"

"ระวังรักษาความอบอุ่น ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าเปียกออกให้เธอด้วย เจ้าหน้าที่ผู้ชายหันหลังไปก่อน แล้วก็ปิดไลฟ์ด้วย"

พยาบาลผู้หญิงคนหนึ่งสั่งการ

โจแอนรีบปิดไลฟ์สตรีมของตัวเอง ส่วนไลฟ์ของเอมิลี่ก็ถูกพยาบาลปิดลงเช่นกัน

ในทันที ผู้ชมก็มองไม่เห็นภาพอะไรแล้ว

"หายไปแล้ว จอดำหมดแล้ว"

"ไม่เป็นไร พวกเราก็ยืนยันแล้วว่าเอมิลี่ไม่เป็นไร แค่นี้ก็วางใจได้แล้ว"

"เอมิลี่น่าจะทั้งหิวทั้งเหนื่อย แถมมีประจำเดือนแล้วยังโดนฝนด้วย อ่อนแรงเกินไปเลยหมดสติ"

"น่าสงสารจริงๆ แต่แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังขนาดนั้น เอมิลี่ก็ยังมีพลังในตัวเองมาก จิตใจของเธอแข็งแกร่งมาก สมควรที่พวกเราทุกคนจะยกย่องและเรียนรู้จากเธอ"

"ฉันมักจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่เศร้าที่สุดในโลก โชคร้ายที่สุดในโลก ทำอะไรก็ล้มเหลว แพ้ตลอดกาล แต่พอคิดดีๆ ก็จริงนั่นแหละ ทั้งหมดมันเป็นเพราะตัวฉันเองทั้งนั้น"

"คำพูดช่วงนี้ของเอมิลี่จะสร้างแรงบันดาลใจให้คนที่ผิดหวังทั่วโลก จะมีคนที่ล้มเหลวนับไม่ถ้วนลุกขึ้นมาใหม่ เริ่มต้นพยายามอีกครั้ง ฉันก็จะออกเดินทางแล้ว"

"สู้ๆ สู้ๆ สู้ๆ! พยายามๆๆ!"

............

การแข่งขันของผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนี้ถือว่าจบลงอย่างสมบูรณ์แล้ว

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ในช่วงสุดท้ายของการแข่งขัน คำพูดของเอมิลี่จะถูกส่งต่อไปเรื่อยๆ สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนอีกมากมาย

เฮลิคอปเตอร์ยังไม่ถึงโรงพยาบาล ยังบินอยู่เหนือท้องทะเล เอมิลี่ก็ลืมตาขึ้นแล้ว

อาการหมดสติชั่วคราวสิ้นสุดลง เธอเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้แล้ว

"เอมิลี่!"

โจแอนโน้มตัวเข้าหาเธอ จับมือเธอไว้

"โจแอน เราถอนตัวแล้วเหรอ?"

เอมิลี่มองไปรอบๆ นี่คือบนเฮลิคอปเตอร์

ตอนมาเข้าร่วมการแข่งขัน พวกเขาก็นั่งเฮลิคอปเตอร์แบบนี้

"ใช่ เอมิลี่"

"การแข่งขันของเราจบแล้ว แต่เธอพูดถูก พวกเรายังมีชีวิตที่ยาวนานข้างหน้าที่ต้องก้าวเดินไปด้วยกัน"

"ขอบคุณนะ เอมิลี่ เธอสอนให้ฉันเติบโต ฉันคิดว่า ถึงเวลาแล้วที่ฉันควรจะเป็นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอ"

โจแอนพูดพลางสั่นไปทั้งตัว

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะตื่นเต้น อีกส่วนหนึ่งก็เพราะเขายังไม่มีสมาธิจัดการกับสภาพตัวเอง

ไม่ได้ดื่มน้ำร้อน ไม่ได้เช็ดน้ำฝนบนตัว เพราะเขาไม่มีอารมณ์จะทำ

"ไม่ใช่นะ โจแอน"

"เราสองคนต่างหาก ที่จะเผชิญชีวิตในวันข้างหน้าด้วยกัน ไม่ว่าจะรวยหรือจน ไม่ว่าจะสุขภาพดีหรือเจ็บป่วย..."

ฟังคำพูดนี้แล้ว โจแอนน้ำตาไหลพรั่ง คุกเข่าข้างเดียวลงต่อหน้าเอมิลี่ทันที

"แต่งงานกับผมนะ เอมิลี่!"

ตอนนี้ บนเครื่องบิน พยาบาลผู้หญิงเอามือปิดปากไว้

โรแมนติกมาก!

พวกเขาได้เห็นการขอแต่งงานกับตาตัวเอง!

แต่ในตอนนี้ หลังจากที่เอมิลี่พูดว่า "ฉันยินดี" นักบินก็เริ่มปรบมือนำ

แล้วพูดประโยคนี้

"เรื่องอื่นผมไม่กล้ารับรอง แต่พวกคุณจะรวยแน่นอน"

สาเหตุก็ง่ายมาก นั่นคือทิปจากผู้ชมทั่วโลก โดยเฉพาะในช่วงสุดท้าย มีผู้ชมมากมายแข่งกันให้ทิป

ดังนั้น ชีวิตของพวกเขาในอนาคตจะไม่มีทางยากจนอย่างแน่นอน

ส่วนอีกด้านหนึ่ง บนเกาะ

หยางชิงชิงและถังหงต่างก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์ลางๆ

"พี่หง หลับแล้วหรือยัง?"

ในความมืด หยางชิงชิงถาม

"ยังจ้ะ"

"ชิงชิง เธอก็ได้ยินเหรอ?"

ถังหงลุกขึ้นนั่ง จิบน้ำไปด้วย

จริงๆ ตอนที่ฝนเริ่มตก ทั้งคู่ก็ตื่นแล้ว

ตั้งใจจะนอนต่อ แต่ตอนที่กำลังครึ่งหลับครึ่งตื่นก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์

"ค่ะ เสียงค่อนข้างเบา หนูนึกว่าได้ยินผิด"

"พี่หงคะ หนูรู้สึกว่าน่าจะเป็นคู่รักจากไต๋ซูกั๋ว"

หยางชิงชิงบอกสิ่งที่เธอคาดเดา

ถ้ามีผู้เข้าแข่งขันถอนตัวในบริเวณใกล้เคียงนี้ โอกาสสูงก็น่าจะเป็นคู่รักจากไต๋ซูกั๋วที่เคยเจอกันก่อนหน้านี้

การคาดเดานี้ไม่มีอะไรผิด มันคือความจริง

"พี่ก็คิดว่าเป็นพวกเขา"

"แต่ว่า ตอนที่พวกเราเจอกัน เป็นวันที่เก้าสิบเก้า ตอนนี้ผ่านเที่ยงคืนไปแล้ว ก็เป็นวันที่หนึ่งร้อยเก้าแล้ว"

"ที่เราได้ยินเสียงเบาๆ น่าจะเกี่ยวกับทิศทางลมด้วย"

ถังหงวิเคราะห์

ตอนนี้ นักสืบแมวที่กำลังดูไลฟ์อยู่ก็พยักหน้า

การวิเคราะห์ของถังหงไม่มีที่ติ

คู่รักจากไต๋ซูกั๋วเดินทางไปเกือบสิบวันแล้ว ทั้งสองกลุ่มอยู่ห่างกันพอสมควร ในป่าฝนเขตร้อนที่มีพืชพรรณหนาแน่น ก็ถือว่าเป็นตัวกั้นเสียงที่ดี

เสียงเดียวกัน ในที่โล่งกับที่ที่มีพืชพรรณหนาแน่น ระยะทางที่เสียงเดินทางไปได้ย่อมต่างกันอย่างแน่นอน

เหตุผลหลักที่ทั้งคู่ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์เบาๆ ก็เพราะทิศทางลม

เสียงเดินทางตามทิศทางลมได้ไกลกว่า

"ดูเหมือนผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนั้นถูกฝนฟ้าทำให้ตกรอบไปแล้ว"

"พวกเขาคงไม่มีที่หลบฝนระหว่างย้ายที่อยู่ จำเป็นต้องถอนตัวจากการแข่งขัน"

หยางชิงชิงพูด

"หรืออาจจะเจออุบัติเหตุอะไรก็ได้"

"แต่ยังไงก็ขอให้พวกเขาปลอดภัยทั้งคู่นะ"

ถังหงเสริมอีกสองประโยค

หลังจากนั้น พวกเธอก็คุยกันอีกสักพัก แล้วก็กลับไปนอน เข้าสู่ห้วงฝัน

แต่ผู้ชมจำนวนมากกลับยังไม่ได้นอน พวกเขายังคงรอความคืบหน้า

แม้ว่าจะรู้แล้วว่าเอมิลี่ไม่เป็นไร แต่ก็ยังอยากรอฟังข่าว

ในที่สุด ทีมรายการก็ออกประกาศ

"ผู้เข้าแข่งขันจากไต๋ซูกั๋ว โจแอนและเอมิลี่ได้เดินทางถึงโรงพยาบาลอย่างปลอดภัย กำลังรับการตรวจและรักษา ขณะนี้อาการดี ขอให้ทุกคนวางใจ และขอบคุณผู้ชมทุกท่านที่เป็นห่วงพวกเขา"

เมื่อเห็นข่าวนี้ หลายคนก็วางใจลงเต็มที่แล้ว จึงเริ่มเข้านอน

แต่ในตอนนี้ เจ้าหน้าที่บนเครื่องบินเมื่อครู่เริ่มเปิดเผยเรื่องราวทางอินเทอร์เน็ต

ผู้ชมที่กำลังจะเข้านอนจึงได้รู้ข่าวการขอแต่งงานของโจแอน

จะนอนเหี้ยอะไรล่ะ!

อีกไม่นาน อาจจะได้ข่าวงานแต่งงานของทั้งคู่ ช่างน่าอิจฉา!

หลายคนตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน อดจนถึงรุ่งเช้า

ตอนนี้เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีก็ตื่นมาแล้ว มองดูสภาพข้างนอก

"ได้เลย ฝนนี่คงไม่หยุดตกทั้งวันแน่ๆ"

"อยู่บ้านเล่นกันเถอะ!"

เย่ฮั่นมองอย่างพินิจพิจารณา ก็ได้ข้อสรุปแบบนี้

จบบท