บทที่ 701 ลิงซ์ที่ตายตาไม่หลับ

เรื่องที่น่าตกใจได้เกิดขึ้น

เหลิงเฟิงโยนอาวุธทิ้งไป เขาตั้งใจจะใช้มือเปล่าต่อกรกับลิงซ์ตัวนี้

นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้เข้าแข่งขันตั้งใจเพิ่มความยากให้กับตัวเอง

ต้องบอกว่าเหลิงเฟิงกระหายการต่อสู้มาก ป่าฝนเขตร้อนที่เต็มไปด้วยอันตรายไม่อาจตอบสนองความต้องการในการต่อสู้ของเขาได้

ผู้ชมบางคนแสดงความไม่เข้าใจ แต่ก็มีบางคนที่เข้าใจได้

เช่นพวกนักเขียน ถ้าวันไหนไม่ได้เขียน ก็จะรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป ตลอดทั้งปีก็เขียนทุกวัน

เขียนในวันปีใหม่ วันเกิดก็เขียน ทุ่มเทมาก

เหลิงเฟิงก็เป็นคนแบบนั้น เขาเกิดมาเพื่อการต่อสู้

ถ้าไม่ได้ต่อสู้อย่างสะใจ เขาก็จะรู้สึกอึดอัด

ตอนนี้ในที่สุดก็ได้เจอลิงซ์ตัวหนึ่ง เขาย่อมต้องสู้กันให้สนุก

หลี่กวงเห็นภาพนี้แล้วก็อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องกลั้นไว้

เขาอยากจะพูดอะไรสักหน่อย แต่ก็รู้ว่าเหลิงเฟิงคงไม่ฟังอยู่แล้ว

"ดูสีหน้าแม่กวงสิ เหมือนคนท้องผูกเลย"

"พี่กวงเหนื่อยแล้ว!"

"พี่กวงบอกว่านี่คือการรับใช้ประชาชน"

"ไม่ใช่ ไม่ใช่ นี่คือการรับใช้พี่เฟิงต่างหาก!"

"เหลิงเฟิงคนบ้าสงครามคนนี้ อย่าได้บาดเจ็บเชียวนะ ถ้าโดนกัดที จะได้รับตั๋วเครื่องบินทันที"

"ฉันว่าไม่หรอก เหลิงเฟิงทำแบบนี้ต้องมีความมั่นใจแน่ เขาแม้จะกระหายการต่อสู้ แต่ก็ไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น"

ผู้ชมวิจารณ์กันไม่หยุด ส่วนในหน้าจอไลฟ์สตรีม เหลิงเฟิงกับลิงซ์ต่างก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง พุ่งเข้าใส่กัน

พูดช้าทำเร็ว

ตั้งแต่เหลิงเฟิงพบลิงซ์จนถึงตอนนี้ ก็แค่เรื่องของหนึ่งหรือสองนาทีเท่านั้น

เหลิงเฟิงมีสมาธิเต็มที่ กำหมัดแน่น เส้นเลือดปูดโปน

ผู้ชมที่ช่างสังเกตถึงกับเห็นว่าขมับของเขากระตุกเล็กน้อย

ในนิยายกำลังภายใน นี่เป็นลักษณะของยอดฝีมือในยุทธภพ แสดงว่าคนผู้นั้นมีหยางชี่เต็มเปี่ยม ทั้งพลังภายในก็แข็งแกร่ง และเส้นลมปราณก็พัดกระหน่ำอะไรทำนองนี้

แน่นอนว่าก็มีแบบขมับบุ๋มด้วย ว่ากันว่าเกี่ยวกับวิชาที่ฝึกฝน เหมือนกับที่จินหลุนฝ่าหวังมีขมับบุ๋ม

แต่ความจริงก็ไม่ได้มีอะไรลึกลับขนาดนั้น เหลิงเฟิงแค่กัดฟันแรงเท่านั้นเอง

ตอนกัดฟัน กล้ามเนื้อบริเวณขมับจะปูดขึ้นมา

กลับมาเรื่องเดิม ตอนนี้เหลิงเฟิงประชิดตัวอีกครั้ง เขาเคลื่อนไหวเร็วมาก แม้แต่ในป่าก็มีเสียงลมดังขึ้น!

ลิงซ์อ้าปากจะกัด แต่กลับโดนเหลิงเฟิงต่อยหมัดเสยเข้าให้

ปั้ง!

หมัดนี้แรงมาก ปากใหญ่เหมือนหม้อเลือดของลิงซ์ถูกเหลิงเฟิงต่อยจนปิด

แม้แต่ลิ้นก็ถูกฟันของมันเองทิ่มทะลุ เลือดไหลนองเต็มไปหมด!

"เยี่ยม!"

"ต่อยเดียวทำให้ลิงซ์กระอักเลือด เหลิงเฟิงเจ๋งสุด!"

"ไม่แปลกที่เหลิงเฟิงบอกว่าพอต่อสู้เล่นๆ เพราะลิงซ์ตัวนี้เทียบกับพี่เฟิง มันไม่ได้อะไรเลย"

"เหลิงเฟิงคนนี้ เป็นไดโนเสาร์ทีเร็กซ์ในร่างมนุษย์ชัดๆ!"

"ลิงซ์คงร้องไห้แล้วมั้ง ฉันเห็นมีน้ำตาในดวงตามันนะ!"

"จริงด้วย! ฮ่าๆๆๆ!"

ผู้ชมต่างตื่นเต้น บางคนถึงกับชกหมัดไปพร้อมกับเหลิงเฟิง

สมัยก่อนมีคนดูหนังยิปมันแล้ว พอออกจากโรงหนังก็อดไม่ได้ที่จะชกหมัดหย่งชุนใส่อากาศสักสองสามที

แต่บนอินเทอร์เน็ตมีพี่ชายคนหนึ่งที่เก่งกว่า เขาชกใส่แฟนตัวเอง ไม่รู้ว่าหญ้าบนหลุมศพเขาโตแค่ไหนแล้ว

ตอนนี้ หมัดเดียวนี้ ทำให้ลิงซ์มึนไปหมด

เกิดอะไรขึ้น?

เกิดอะไรขึ้นน่ะ?

ลิงซ์เริ่มสงสัย มันไม่กล้าโจมตีเหลิงเฟิงอีก ตอนนี้ในปากก็เจ็บมาก

แต่เหลิงเฟิงไม่ปล่อยมันไป เขายังคงรุกเข้าไป โจมตีต่อทันที!

ลิงซ์กระโดดขึ้น ยกอุ้งเล็บจะข่วนเหลิงเฟิง

ภาพที่น่าตื่นเต้นปรากฏขึ้น!

เห็นเพียงเหลิงเฟิงยื่นมือออกไป จับอุ้งเล็บของลิงซ์ได้ทันที แล้วใช้แรงเหวี่ยงลิงซ์กระแทกเข้ากับต้นไม้ต้นหนึ่ง!

ปั้ง!

โครม!

เสียงกระแทกดังขึ้นก่อน ตามด้วยต้นไม้ที่มีใบไม้อยู่เยอะ น้ำฝนที่เกาะอยู่บนใบยังไม่แห้ง ตอนนี้ก็ร่วงลงมาหมด

เหมือนฝนตกลงมาอีกครั้ง

เหลิงเฟิงยังไม่ปล่อยมือ ท่อนล่างของเขามั่นคงมาก พลังจมสู่ตันเถียน ออกแรงอีกครั้ง สะบัดแขน อาศัยแรงสะท้อนจากต้นไม้ เหวี่ยงลิงซ์กระแทกพื้นอีกครั้ง!

เหมือนกับฉากที่ฮัลค์เหวี่ยงโลกิกระแทกพื้นไม่หยุด

ตอนนี้ลิงซ์แทบไม่มีแรงตอบโต้แล้ว เหลิงเฟิงเตะที่เอวของลิงซ์หนึ่งที แล้วคุกเข่านั่งทับบนตัวลิงซ์ สองหมัดชกพร้อมกัน

ปัง ปัง ปัง!

เสียงหมัดที่กระทบก้องสะท้อนในป่า ลิงซ์ตอนแรกยังดิ้นรน แต่ต่อมาก็แทบไม่ขยับแล้ว

หลี่กวงเบือนหน้าหนีไปเงียบๆ ตอนนี้เขาอยากจะจุดบุหรี่สักมวน

แม่ง พี่เฟิงบอกว่าต่อสู้เล่นๆ ก็ต่อสู้แค่เล่นๆ จริงๆ

การต่อสู้จบเร็วเกินไป!

ตั้งแต่ต้นจนจบ ลิงซ์ไม่เคยทำให้เหลิงเฟิงบาดเจ็บได้เลย แค่นี้ก็ถูกตีตายแล้ว?

แม้หลี่กวงจะรู้ว่าเหลิงเฟิงแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้ก็รู้สึกเหมือนกำลังดูหนังอยู่

ไม่ใช่ แม้แต่ในหนังการต่อสู้ก็ยังสู้กันไปมา ชนะแบบถล่มทลายไม่ค่อยเห็นบ่อย

เหมือนกับอุลตร้าแมนต่อสู้กับมอนสเตอร์ ต้องรอให้อกกะพริบแสงแดงแล้วค่อยยอมใช้ท่าไม้ตาย

ตอนนี้ผู้ชมต่างเริ่มสงสารลิงซ์ตัวนี้แล้ว

มันกำลังกินกระต่ายอย่างเอร็ดอร่อย เหลิงเฟิงมา ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ตีลิงซ์ตายเลย

ลิงซ์นี่ตายตาไม่หลับเลยทีเดียว!

จริงด้วย ตอนนี้มันเบิกตากว้างจริงๆ

ลูกตาเกือบจะถูกเหลิงเฟิงตีแตกแล้ว

ตอนนี้เหลิงเฟิง มือเปื้อนเลือด ถอนหายใจยาว ลุกขึ้นยืน ยิ้มให้หลี่กวง

"ฮ่าๆๆๆ!"

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของเหลิงเฟิง ทุกคนรู้สึกว่าเขาสามารถกินเด็กได้

ไอ้หมอนี่ น่ากลัวจริงๆ!

"เป็นไงบ้าง พี่กวง!"

เหลิงเฟิงยังเหยียบบนตัวลิงซ์ด้วยเท้าข้างหนึ่ง มือทั้งสองเช็ดเลือดบนตัวอย่างไม่ใส่ใจ

หลี่กวงจะพูดอะไรได้?

"พี่เฟิงเจ๋งมาก!"

หลี่กวงเดินเข้าไป ดูมือเหลิงเฟิงก่อน สมกับเป็นแม่กวง

มือเหลิงเฟิงไม่เป็นอะไรเลย หมอนี่หลังมือก็มีหนังด้านเต็มไปหมด

จากนั้นหลี่กวงก็มองดูลิงซ์ตัวนี้ หัวเกือบแบนแล้ว รุนแรงจริงๆ

"พี่เฟิง ลิงซ์ถูกพี่ตีตายแล้ว พวกเราจัดการมันนิดหน่อย แล้วรีบกลับดีกว่า"

"ที่นี่เป็นฐานที่สองนะ ฐานหลักของเราอยู่โน่น ออกมานานแล้ว ผมก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ"

หลี่กวงรีบพูดในขณะที่เหลิงเฟิงอารมณ์ดี

เหมือนจะได้ผล คราวนี้เหลิงเฟิงพยักหน้า

"ได้!"

"แม้จะไม่ได้เจอเสือ แต่ก็ได้ตีลิงซ์ตาย ระบายอารมณ์พอแล้ว"

"รีบจัดการมันหน่อย แล้วเรากลับไปดูที่ฐาน"

เหลิงเฟิงตกลงอย่างรวดเร็ว

แล้วเขาก็แบกซากลิงซ์เดินกลับ ไปที่ริมลำธารเพื่อจัดการมัน

การต่อสู้จบลงแล้ว แต่คลื่นแห่งความตื่นเต้นยังไม่จางหาย

เหลิงเฟิงเพดานแห่งพลังการต่อสู้ นักรบหกเหลี่ยม ตอนนี้ไม่มีใครกล้าโต้แย้งแล้ว

ลิงซ์ที่ดุร้ายในมือของเหลิงเฟิง เหมือนกับทำด้วยกระดาษ

ทั่วโลกกำลังพูดถึงการต่อสู้ครั้งนี้ วิดีโอการต่อสู้ก็แพร่กระจายอย่างกว้างขวาง ยังมีผู้เชี่ยวชาญเริ่มวิเคราะห์วิธีการต่อสู้ของเหลิงเฟิงด้วย

เมื่อเทียบกับฉากอันเร่าร้อนของเหลิงเฟิง ฝั่งของเย่ฮั่นกลับดูสงบเงียบ สบายอารมณ์

เขาพาซูเสี่ยวฉีนั่งยองๆ เล่นโคลน

เอ่อ จริงๆ ก็ไม่ได้เล่นโคลน แต่กำลังทำเตาหลอมเหล็กใหม่

เตาเก่ามีรอยแตกและถูกฝนชะเซาะจนเปียกแฉะ เย่ฮั่นรื้อทิ้งไปแล้ว

หลังจากยุ่งอยู่ครึ่งวัน เตาหลอมเหล็กใหม่ก็เกือบเสร็จแล้ว

จากประสบการณ์ครั้งก่อน เย่ฮั่นรู้สึกว่าครั้งนี้จะดีกว่าเดิม

จบบท