บทที่ 661 ตั๊กแตนจับจักจั่น นกกระจอกคอยอยู่เบื้องหลัง

เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ จางฮ่าวหรานค่อยๆ ซ่อนตัวอย่างระมัดระวังและยังคงสังเกตสถานการณ์ข้างหน้าต่อไป

สัญชาตญาณบอกเขาว่านอกจากคนสองคนที่กำลังนอนกรนนั่น รวมกับตัวเขาแล้ว ที่นี่น่าจะมีคนที่สี่อยู่ด้วย

นั่นก็คือเพื่อนร่วมทีมของคนที่เพิ่งจากไปเมื่อครู่นี้!

เพราะจางฮ่าวหรานสามารถวิเคราะห์ได้ว่า คนที่เพิ่งจากไปเมื่อครู่ดูโกรธมาก คำพูดที่พึมพำออกมาน่าจะเป็นการด่าทอ

ดังนั้น พวกเขาทั้งสองคงมีความเห็นไม่ตรงกันจนทำให้คนหนึ่งแยกตัวไป ส่วนอีกคนยังคงอยู่ที่นี่!

ต้องยอมรับว่าความสามารถในการคาดการณ์ของจางฮ่าวหรานครั้งนี้ค่อนข้างดีทีเดียว

ถ้ามีใครมายกย่องเขาตรงหน้าตอนนี้ เขาคงจะบอกว่าเป็นเพราะอิทธิพลจากการ์ตูนประเทศนี่หงกั๋วเรื่องหนึ่ง ชื่อ "นักสืบโคนัน"

ก่อนหน้านี้เราได้กล่าวไปแล้วว่าจางฮ่าวหรานชอบดูการ์ตูนจากประเทศนี่หงกั๋ว เขาจึงได้ดูผลงานระดับตำนานเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน

ประเทศนี่หงกั๋วอาจจะไม่ค่อยดีนัก แต่การ์ตูนที่พวกเขาทำออกมานั้นดีจริงๆ

แม้แต่แมลงสาบที่ทุกคนเกลียดก็ยังใช้เป็นยาได้ ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนมีข้อเสียและก็มีข้อดีเช่นกัน

"น่าตื่นเต้นจริงๆ ผู้เข้าแข่งขันสามทีมมารวมตัวกันแล้ว!"

"สองคนจากประเทศสยามนั่นเหมือนตั๊กแตนที่กำลังจับจักจั่น แต่จางฮ่าวหรานกลับเป็นเหมือนนกกระจอกที่คอยอยู่เบื้องหลัง!"

"ขอทำนายอย่างหนึ่ง สุดท้ายแล้วอุปกรณ์ทั้งหมดของทั้งสองทีมนี้ น่าจะตกไปอยู่ในมือของจางฮ่าวหรานทั้งหมด!"

"ฮ่าๆๆๆ ตอนนี้จางฮ่าวหรานกลับให้ความรู้สึกเหมือนวายร้ายเบื้องหลัง ซ่อนตัวอยู่ในความมืดและหัวเราะเยาะมนุษย์ที่โง่เขลา!"

"ถ้าทำสำเร็จจริงๆ จางฮ่าวหรานจะได้กำไรมหาศาล อย่าลืมว่าอุปกรณ์ของไอ้พวกเกาหลีที่ชายหาดนั่นก็จะตกเป็นของจางฮ่าวหรานในที่สุด!"

"เขาอาจจะกลายเป็นคนที่มีอุปกรณ์มาตรฐานที่ทางรายการจัดให้มากที่สุดบนเกาะนี้เลยก็ได้!"

...............

ทำให้ผู้ชมจำนวนมากเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างคึกคัก

ปัจจุบัน ทีมที่มีอุปกรณ์มาตรฐานจากทางรายการเกินจำนวนเดิมนั้นมีไม่มากนัก

สรุปได้ดังนี้ อันดับแรกคือเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉี มีหม้อสามใบ พลั่วสนามสองอัน เป้สองใบ และชุดเปลี่ยนสองชุด

ต่อมาคือเหลิงเฟิงและหลี่กวง มีหม้อสองใบ พลั่วสนามสองอัน เป้สองใบ และชุดเปลี่ยนหนึ่งชุด

หยางชิงชิงและถังหง มีพลั่วสนามสองอัน

ทั้งหมดล้วนเป็นผู้เข้าแข่งขันจากประเทศเซินโจวกั๋วทั้งสิ้น

ก็มีบางคนที่น่าสงสาร เช่น จางฮ่าวหราน เขามีพลั่วสนามหนึ่งอันและหม้อหนึ่งใบ ทั้งหมดได้มาจากพวกญี่ปุ่น

ส่วนบิลนั้น เขาไม่มีพลั่วสนาม เพราะถูกทอมัสทำหาย

และอีกคนที่น่าสงสารคือฌอน ข้าวของของฌอนถูกวาซิลีทำลายเกือบหมด กระเป๋าถูกเผาไป เขาเหลือเพียงพลั่วสนามหนึ่งอันและหม้อหนึ่งใบ

บางคนมีมาก บางคนมีน้อย

แต่ถ้าครั้งนี้จางฮ่าวหรานทำสำเร็จจริงๆ ได้อุปกรณ์ทั้งหมดจากสองทีมนี้ แล้วยังไปเอาอุปกรณ์ที่พวกเกาหลีทิ้งไว้ที่ชายหาดอีก เขาก็จะมีอุปกรณ์มากกว่าเย่ฮั่น

และกลายเป็นคนที่มีอุปกรณ์มาตรฐานจากทางรายการมากที่สุดบนเกาะ

ผู้ชมคิดได้ถึงจุดนี้ จางฮ่าวหรานเองก็คิดได้เช่นกัน

หลังจากที่เขาเคยขโมยของและถูกเผากระท่อมไปครั้งหนึ่งแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกขัดข้องกับเรื่องนี้อีก

ตราบใดที่ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศเซินโจวกั๋ว เขาก็ไม่มีปัญหาที่จะลงมือ

การสร้างฐานเองอย่างช้าๆ จะได้เร็วเท่าไปขโมยเล่า?

นี่เป็นความคิดของขโมยหลายคน ซึ่งนำพวกเขาไปสู่เส้นทางที่ผิด

แน่นอนว่านั่นเป็นในสังคมปกติ ต่างจากการเอาตัวรอดในป่า

ในเวลานี้ จางฮ่าวหรานเห็นร่างๆ หนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างหน้า

นั่นคืออาวัง จรัญวงศ์!

"แย่แล้ว ไอ้พวกโง่สองคนนี้เปิดเผยตัวหมดแล้ว!"

"บ้าจริง คราวนี้อาจจะโดนคนเซินโจวกั๋วชิงไปอีกแล้ว!"

"นักท่องเที่ยวเซินโจวกั๋วนั้นทั้งขี้ขลาดและมีเงินเยอะ พวกเขามาเที่ยวประเทศสยามของเรา มีกำลังซื้อที่แข็งแกร่งมาก แต่ผู้เข้าแข่งขันของพวกเขาก็ไม่ควรทำร้ายผู้เข้าแข่งขันจากประเทศของเราสิ!"

"จางฮ่าวหรานต้องลงมือแน่นอน หวังได้แต่เพียงว่าจรัญวงศ์จะฉลาดหน่อย ส่วนวราฤทธิ์นั้นไม่ต้องไปหวังแล้ว เขาโง่เกินไป"

"ตามความเห็นผม ไม่ควรมาที่นี่ตั้งแต่แรก ทำตัวเองให้ดี จะได้ไม่ต้องเจอเรื่องแบบนี้"

"มันเป็นแบบนี้ไปแล้ว พูดอะไรตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ ในโลกนี้ไม่มียาแก้สำนึกผิด"

...........

ในห้องไลฟ์สตรีมของประเทศสยาม ผู้ชมชาวสยามจำนวนมากต่างรู้สึกกังวล

ทัศนคติเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

แต่เดิมพวกเขาคิดว่าผู้เข้าแข่งขันจากประเทศตัวเองเป็นนักล่า แต่ไม่นึกว่าเร็วขนาดนี้ ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศของพวกเขากลับกลายเป็นเหยื่อในสายตาของคนอื่น!

ในเวลานี้ จรัญวงศ์รู้สึกทนไม่ไหวแล้ว

การนั่งซุ่มอยู่ตรงนี้ทำให้เขารู้สึกทรมานจริงๆ ทั้งตัวคันไปหมด ถูกกัดเป็นตุ่มมากมาย

แม้จะทาน้ำยาสมุนไพรบนตัวแล้ว ก็แทบไม่ได้ผล

ตอนนี้เขาต้องการปลดทุกข์ก่อน กลั้นฉี่ไม่ไหวแล้ว

เขาเดินออกไปไกลนิดหน่อย แล้วหันกลับมามองกระท่อมอีกครั้ง จากนั้นก็ถอดกางเกงอย่างสบายใจ

ปกติแล้วเขาจะจำได้ว่าต้องปิดกล้องถ่ายทอดสด แต่ตอนนี้เขาลืมไป

โชคดีที่มีทีมงานห้องไลฟ์สตรีมรีบเซ็นเซอร์ภาพให้เขาทันที

"ไขคดีได้แล้ว อาวังยืนฉี่ เขาเป็นผู้ชาย"

"เจ้าฟาง แกคิดเห็นอย่างไร?"

"ฉันมองไม่เห็นนะ เซ็นเซอร์หมดแล้ว!"

"เพศของอาวังต้องเดากันขนาดนี้เลยเหรอ?"

"แน่นอนสิ อย่าลืมว่าเขามาจากประเทศสยามนะ!"

"ไอ้หมอนี่ใช้ไม่ได้เลย ฉี่เกือบจะเปียกรองเท้าอยู่แล้ว ทุเรศ"

"เคยฉี่ทวนลมสามวา แต่วันนี้ฉี่ตามลมยังเปียกรองเท้า!"

ผู้ชมชาวเซินโจวกั๋วต่างพากันดูอย่างตื่นเต้น

และสังเกตว่าอาวังฉี่ไกลแค่ไหน ชอบคิดร้ายกันทุกคน

การปรากฏตัวของอาวังยืนยันการคาดเดาของจางฮ่าวหรานอย่างชัดเจน สถานการณ์ในหัวเขายิ่งชัดเจนขึ้น

คนที่กำลังฉี่อยู่นี้กับคนที่เพิ่งเดินจากไปพร้อมกับด่าทอเมื่อสักครู่ พวกเขาเป็นพวกเดียวกัน

พวกเขาจับตาดูสองคนที่กำลังนอนกรนในกระท่อม คงวางแผนจะลงมือสักตั้ง

จางฮ่าวหรานยิ้ม ใบหน้าเผยรอยยิ้ม

เขาไม่ชอบชีวิตที่จำเจ ไม่อย่างนั้นคงไม่ออกเดินทางไกลขนาดนี้

ตอนนี้นอกจากเรื่องปลาวาฬระเบิดแล้ว ในที่สุดเขาก็เจอเรื่องที่น่าสนใจอีกเรื่องหนึ่ง!

ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ตัวเรื่องนี้ก็น่าสนใจมากอยู่แล้ว!

รวมตัวเขาเองด้วย ที่นี่มีผู้เข้าแข่งขันถึงสามทีม รวมทั้งหมดห้าคน!

จางฮ่าวหรานเดาได้ว่า เหตุการณ์แบบนี้บนเกาะ คงไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เกาะนี้ใหญ่มาก ผู้เข้าแข่งขันก็ค่อนข้างกระจัดกระจาย โอกาสที่จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้น้อยมาก

ขณะที่จางฮ่าวหรานกำลังครุ่นคิด อาวังก็ดึงกางเกงขึ้นแล้ว เขารู้สึกโล่งสบายจนต้องสั่นตัวเล็กน้อย

จากนั้น อาวังยืนอยู่ที่เดิม มองไปทางกระท่อม

ในใจเขาเกิดความคิดขึ้นมา

ในเมื่อไม่มีทางเข้าไปขโมยของในกระท่อมได้ ก็ต้องสร้างโอกาสขึ้นมา!

เขาสามารถทำเสียงดังบางอย่างให้คนสองคนนั้นตื่นและออกมาตรวจสอบ แล้วค่อยๆ แอบเข้าไป!

"ฉันช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ!"

"ไม่เหมือนวราฤทธิ์ไอ้ขี้เหร่นั่น!"

อาวังคิดในใจ

เขาจึงเริ่มมองหาก้อนหินในบริเวณใกล้เคียง ก้อนเล็กๆ ก็ได้ หรือแม้แต่กิ่งไม้สั้นๆ หรือกำดินสักกำ แล้วเก็บใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อ

การกระทำของเขาทำให้จางฮ่าวหรานขมวดคิ้ว

จางฮ่าวหรานรู้ว่าผู้เข้าแข่งขันคนนี้ที่ไม่รู้ว่ามาจากประเทศไหน กำลังจะก่อเรื่องแล้ว!

จบบท