บทที่ 641 หนีรอดจากความตาย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือเหตุการณ์ร้ายแรงครั้งใหญ่อีกครั้งนับตั้งแต่การแข่งขันเริ่มต้น!

เป็นเหตุการณ์ที่ส่งผลให้นักแข่งคนหนึ่งเสียชีวิตโดยตรง!

และหากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที นักแข่งอีกสองคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุก็อาจประสบชะตากรรมเช่นเดียวกัน!

ในทันทีนั้น หลายคนเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมา

ตอนนี้ฮันจุนโฮบาดเจ็บสาหัสอย่างเห็นได้ชัด อาจเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ

จางฮ่าวหรานก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เขาถูกชิ้นส่วนต่างๆ ทับร่างหลายครั้ง และยังสูดดมก๊าซพิษเข้าไปไม่น้อย ตอนนี้รู้สึกมึนงงและสมองพร่าเลือน

เฮลิคอปเตอร์ของทีมรายการกำลังรีบมุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว

เจ้าหน้าที่ภายในเฮลิคอปเตอร์ได้ติดอาวุธและเตรียมอุปกรณ์อย่างเต็มที่ด้วยความเร็วสูงสุด

สวมชุดป้องกันและใส่หน้ากากป้องกันสารพิษ!

อุปกรณ์เหล่านี้เป็นสิ่งจำเป็นทุกครั้งที่ออกไปช่วยเหลือนักแข่ง เป็นสิ่งที่ทีมรายการเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว

ใครจะรู้ว่านักแข่งอาจเผชิญกับสิ่งอันตรายเช่นไอพิษบนเกาะ?

เตรียมพร้อมย่อมดีกว่า

และตอนนี้ แม้จะไม่มีไอพิษ แต่ก็ถึงเวลาต้องใช้หน้ากากป้องกันสารพิษแล้ว

"เฮ้ย! ระเบิดวาฬนี่รุนแรงมาก เมื่อกี้ผมถึงกับรู้สึกถึงแรงลมเลย!"

นักบินของเฮลิคอปเตอร์อดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

เวลาที่คนตกใจ คำแรกที่มักจะพูดออกมาก็คือประโยคแบบนี้

ในช่วงที่เกิดระเบิดวาฬเมื่อกี้นี้ คนทั่วโลกที่พูดประโยคนี้คงมีราวสองสามพันล้านคน!

"ผมเหมือนได้กลิ่นแล้วนะ"

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกระชับหน้ากากป้องกันสารพิษบนใบหน้า

และเมื่อเฮลิคอปเตอร์บินเข้าไปใกล้มากขึ้น กลิ่นนี้ก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ในที่สุด เฮลิคอปเตอร์ก็หยุดลอยอยู่เหนือผิวทะเล บันไดเชือกถูกหย่อนลงไป เจ้าหน้าที่บางคนปีนลงไปและช่วยกันนำตัวฮันจุนโฮที่หมดสติขึ้นเฮลิคอปเตอร์

ทันทีที่ขึ้นมา บุคลากรทางการแพทย์ก็เริ่มตรวจสอบและให้การรักษา

ฉีดอะดรีนาลินเป็นอันดับแรก

และในตอนนี้ ภายในเครื่องบินเต็มไปด้วยกลิ่นอันน่ากลัวนั้น

ราวกับว่าเครื่องบินลำนี้ตกลงไปในกระป๋องปลาเฮอร์ริ่งยักษ์ หรือตกลงไปในบ่อส้วมขนาดใหญ่ ความรู้สึกแบบนั้นเลย

มีเจ้าหน้าที่บางคนถึงกับเล่าในภายหลังว่า ตัวเองรู้สึกว่ากลิ่นเหม็นเริ่มจะกลายเป็นของแข็ง ห่อหุ้มตัวเองไว้จนไม่มีที่ให้หนี จนเกิดความรู้สึกหวาดกลัวอย่างที่สุด!

"นักแข่งฮันจุนโฮต้องได้รับการช่วยเหลือโดยด่วน!"

"เขามีกระดูกหักหลายจุดทั่วร่างกาย อวัยวะภายในได้รับความเสียหาย สถานการณ์วิกฤตมาก!"

บุคลากรทางการแพทย์รายงานหลังจากตรวจสอบเบื้องต้น

ตอนนี้ฮันจุนโฮดูเหมือนทั้งตัวอ่อนปวกเปียกไปหมด ราวกับไม่มีกระดูก น่ากลัวมาก

ต้องเป็นแรงกระแทกที่รุนแรงแค่ไหนกัน?

พูดโดยไม่เกินจริงเลยว่า พลังนี้สามารถเทียบได้กับระเบิดหรือขีปนาวุธแล้ว!

"แล้วจางฮ่าวหรานล่ะ จะทำยังไง?"

"ขอคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาครับ!"

มีคนเริ่มติดต่อกับผู้บังคับบัญชาเพื่อขอคำสั่งแล้ว

จางฮ่าวหรานยังมีสติและยังเคลื่อนไหวได้ จำเป็นต้องไปช่วยเหลือเขาหรือไม่?

ภาพเปลี่ยนมาที่จางฮ่าวหราน

หัวใจของจางฮ่าวหรานเต้นเร็วมาก เหมือนกลองที่ตีไม่หยุดดังก้องในหู

ภาพตรงหน้าเขาพร่าเลือน ทำให้เขาเดินสะดุดล้มหลายครั้ง

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังปกป้องโซล์ที่อยู่ในอ้อมกอด ทั้งกลิ้งทั้งคลานลงจากภูเขาอย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าต้องแลกมาด้วยราคา

บนร่างของจางฮ่าวหรานมีบาดแผลถลอกเพิ่มขึ้นมากมาย เลือดไหล แผลที่หลังที่เกือบจะหายดีแล้วก็แยกออกอีกครั้ง

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องพวกนี้ บาดแผลที่ผิวหนังไม่ใช่เรื่องใหญ่

หลังจากลงจากภูเขา จางฮ่าวหรานเดินตรงไปข้างหน้า พยายามให้ห่างจากจุดเกิดระเบิดวาฬให้มากที่สุด

ทางฝั่งเซินโจวกั๋ว มีคนคอยติดตามสถานการณ์ตลอดเวลา และมีผู้เชี่ยวชาญเริ่มแสดงความคิดเห็น

"ตอนนี้สถานการณ์ของนักแข่งจางฮ่าวหรานไม่ดีเลย เขาได้รับการกระแทกอย่างรุนแรง เมื่อกี้เราเห็นกันแล้วว่ามีอวัยวะภายในของวาฬหลังค่อมตกลงมากระแทกที่คอของจางฮ่าวหราน!"

"และก๊าซพิษที่เกิดจากการระเบิดของวาฬนั้นอันตรายถึงชีวิต ระยะห่างระหว่างเขากับวาฬหลังค่อมเมื่อกี้ไม่ได้อยู่ในระยะปลอดภัย ตอนนี้เขาถูกก๊าซพิษห่อหุ้มทั้งตัว!"

"ผมแนะนำให้นำตัวจางฮ่าวหรานกลับมา นี่เป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด สามารถรับประกันความปลอดภัยของเขาได้"

ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งกล่าว

ต้องยอมรับว่านี่เป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด

แค่ให้คนของทีมรายการพาจางฮ่าวหรานออกมา

ขึ้นเฮลิคอปเตอร์ สูดออกซิเจนก่อน แล้วฉีดยาสักสองเข็ม ด้วยร่างกายของจางฮ่าวหราน รับรองว่าไม่เป็นไรแน่นอน

แต่ก็มีคนที่มีความเห็นตรงข้าม

จางฮ่าวหรานยังพยายามสู้อย่างชัดเจน ไม่มีใครสามารถตัดสินใจถอนตัวแทนเขาได้

ผู้ชมทางบ้านก็แบ่งเป็นสองฝ่าย ถกเถียงกันไม่หยุด

ในขณะเดียวกัน ทีมรายการฝั่งเซินโจวกั๋วเริ่มติดต่อนักสืบแมวอย่างเร่งด่วน

ทีมรายการมีช่องทางติดต่อนักสืบแมวมาตลอด และยังเคยเชิญนักสืบแมวมาเป็นผู้บรรยาย แต่นักสืบแมวปฏิเสธ

หลังจากโทรศัพท์ติดต่อกันแล้ว นักสืบแมวไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแต่ส่งสัญญาณไปยังทีมรายการฝั่งเซินโจวกั๋ว

นั่นคือ ไม่ต้องไปแทรกแซงการแข่งขันของจางฮ่าวหราน

เพราะตามการคำนวณของนักสืบแมว เขามั่นใจว่าจางฮ่าวหรานจะไม่เป็นอะไร

ทีมรายการฝั่งเซินโจวกั๋วเลือกที่จะเชื่อนักสืบแมว

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าการคาดการณ์ของนักสืบแมวไม่เคยผิดพลาด

ก่อนหน้านี้ นักสืบแมวเคยคาดการณ์ผิดเกี่ยวกับนักแข่งจากเจิ้งจงกั๋วและเรื่องของจางฮ่าวหราน

แต่นั่นเป็นเพราะข้อมูลไม่ครบถ้วน เขาไม่รู้ว่ามีวาฬหลังค่อมอยู่ที่นี่

และเมื่อกี้นี้ ในขณะที่ทุกคนกำลังตกใจและร้องอุทานกัน นักสืบแมวก็คำนวณตลอดเวลา สมองของเขาทำงานอย่างต่อเนื่อง

สุดท้ายเขาก็มั่นใจว่าจางฮ่าวหรานจะไม่เป็นอะไร

เพียงแค่เดินออกไปให้ไกลพอ ยิ่งเดินไกลออกไปเท่าไร ก๊าซพิษก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น ผลกระทบต่อจางฮ่าวหรานก็จะยิ่งลดลง

ที่นี่เป็นป่าเขตร้อน พืชพรรณอุดมสมบูรณ์ พืชเองก็มีความสามารถในการฟอกอากาศที่แข็งแกร่ง

และวันนี้ชายหาดมีลม ทิศทางลมสวนทางกับทิศทางที่จางฮ่าวหรานกำลังมุ่งหน้าไปอย่างสิ้นเชิง!

จางฮ่าวหรานก็ฉลาด เขาเดินทวนลม ด้วยวิธีนี้เขาจะสูดดมก๊าซพิษน้อยลงมาก หากเดินต่อไป เขาจะหลุดพ้นจากผลกระทบของก๊าซพิษอย่างสมบูรณ์!

ในตอนนี้ ทีมกู้ภัยก็ได้รับคำสั่งแล้ว

ไม่ต้องสนใจจางฮ่าวหราน ให้ไปนำศพของคิมกึนซอกกลับมา เท่านั้นก็พอ

ดังนั้น พวกเขาจึงรีบทำอย่างรวดเร็ว นำศพของคิมกึนซอกกลับมาด้วยความเร็วสูงสุด แล้วรีบออกจากที่นั่น

ถึงแม้จะบรรยายช้าๆ แต่จริงๆ แล้วเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมาก

ตั้งแต่จางฮ่าวหรานมาถึงชายหาด แล้วเขาก็จากไป ซ่อนตัวอยู่บนยอดเขาเล็ก ตามด้วยนักแข่งสองคนจากเจิ้งจงกั๋วมาถึง จากนั้นเกิดระเบิดวาฬ และทีมกู้ภัยมาถึง

ทั้งกระบวนการนี้ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง

ฝั่งเย่ฮั่นยังคงหลอมเหล็กอยู่ ซูเสี่ยวฉีเพิ่งอาบน้ำเสร็จและมาช่วย เพราะอยู่ห่างไกลมาก ทั้งสองคนไม่รู้เรื่องอะไรเลย!

ส่วนนักแข่งที่อยู่ไม่ไกลนัก ต่างก็ได้ยินเสียงระเบิดบ้าง ต่างก็สงสัย

ทั่วเน็ตเต็มไปด้วยการถกเถียงอย่างบ้าคลั่ง สายตาจำนวนมากจับจ้องไปที่จางฮ่าวหราน

เพราะคิมกึนซอกตายแล้ว ฮันจุนโฮบาดเจ็บสาหัสจนหมดสติ คนที่ยังอยู่บนเกาะก็เหลือแต่จางฮ่าวหรานคนเดียวเท่านั้น

ตอนนี้จางฮ่าวหรานยังคงฝืนเดินหน้าต่อไป เขาวิ่งทวนลม หายใจเข้าออกเฮือกใหญ่ เติมออกซิเจน

ตอนนี้ความเร็วของเขาช้ากว่าช่วงที่ร่างกายสมบูรณ์มาก แต่ก็ยังไม่ช้า นี่คือข้อดีที่มาจากสมรรถภาพร่างกายอันแข็งแกร่งของเขา

ก้าวต่อไปเรื่อยๆ กลิ่นเหม็นในอากาศจางลงเรื่อยๆ และยังเต็มไปด้วยกลิ่นของพืชมากมาย ทำให้จางฮ่าวหรานรู้สึกว่าหอมอย่างที่สุด

ในที่สุด จางฮ่าวหรานก็วิ่งไม่ไหวอีกต่อไป เขาล้มฟุบลง นอนในลำธารสายหนึ่ง ปล่อยให้น้ำเย็นไหลผ่านร่างทั้งตัว

เขายังใช้มือตรวจดูลมหายใจของโซล์ หลังจากแน่ใจว่าโซล์ยังไม่ตาย ในที่สุดเขาก็วางใจอย่างสมบูรณ์

นอนแหงนหน้า จางฮ่าวหรานรู้สึกเหมือนได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

หนีรอดจากความตาย!

จบบท