บทที่ 631 วิ่งสู่ยุคใหม่!
บทที่ 631 วิ่งสู่ยุคใหม่!
ตอนนี้เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีทั้งสองคน เกือบจะเลื่อยไม้มาครึ่งวันแล้ว
บนพื้นกองเศษขี้เลื่อยหนาทับถมกัน มองจากระยะไกลเหมือนว่าที่นี่หิมะตกเลยทีเดียว!
ตอนนี้ทั้งสองรู้สึกเมื่อยแขนขึ้นมาแล้ว แต่ครั้งนี้ได้ผลผลิตไม่น้อยเลย
รวมทั้งหมดได้ท่อนซุงหกท่อน!
นี่คือฐานที่จะใช้ตีเหล็กในอนาคต!
ส่วนค้อนที่จะใช้ทุบก้อนเหล็กนั้น เย่ฮั่นก็เลือกใช้ไม้ ทำเป็นค้อนไม้ขนาดใหญ่ออกมา
ตัวเลือกที่ดีที่สุดแน่นอนคือค้อนเหล็ก แต่เย่ฮั่นไม่มีไง
ถ้าใช้หินก็อาจทำให้หินแตก ก่อให้เกิดอุบัติเหตุบาดเจ็บได้
ค้อนไม้ใหญ่แข็งแรงไม่เท่าหิน แต่ปลอดภัยกว่า
การเดินทางครั้งนี้ได้ผลคุ้มค่า ควายน้ำสองตัวแบกท่อนซุงเริ่มเดินกลับ
"คุณ พรุ่งนี้จะเริ่มถลุงเหล็กแล้วเหรอคะ?" ซูเสี่ยวฉีถามระหว่างทางกลับ
เย่ฮั่นพยักหน้า
การเตรียมการทั้งหมดเกือบจะเสร็จสิ้นแล้ว
พรุ่งนี้เตรียมอีกนิดหน่อย ก็จะสามารถเริ่มถลุงเหล็กได้
"รวดเร็วจังนะคะ!" ซูเสี่ยวฉีรู้สึกว่าความคืบหน้านี้ไม่ช้าเลย
สิ่งที่ใช้เวลามากที่สุด กลับกลายเป็นการตัดฟืน
"ก็ต้องดูว่าฉันเป็นใครสิ"
"พอถลุงเหล็กสำเร็จแล้ว จะทำอุปกรณ์ดีๆ ออกมาชุดหนึ่ง ทำให้ใหญ่ให้แข็งแกร่ง สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้ง!" เย่ฮั่นพูดอย่างคึกคัก
เขาวางแผนไว้แล้วว่า ถ้าถลุงเหล็กรอบนี้สำเร็จ จะเอาไปทำอะไร
อันดับแรก เพิ่มหัวลูกธนูเหล็ก!
เพิ่มอานุภาพการทำลายล้าง!
จากนั้นทำจอบเหล็กและสิ่วออกมา เพื่อสะดวกในการขุดแร่เหล็กและกำมะถันเพิ่มเติมในอนาคต
สุดท้ายทำค้อนเหล็กออกมา ใช้สำหรับตีเหล็ก
การทำงานใดๆ ย่อมต้องมีเครื่องมือที่ดี คราวนี้จะทำชุดอุปกรณ์ดีๆ ออกมาก่อน งานต่อไปจะได้ทำง่ายขึ้น
ถ้ายังมีเหล็กเหลือ เย่ฮั่นก็วางแผนจะทำอาวุธใหม่
พลั่วสนามสามารถใช้เป็นดาบได้ แต่เย่ฮั่นอยากทำหอกยาวอะไรแบบนั้น
อย่างไรก็ตาม เรื่องพวกนี้ซูเสี่ยวฉีล้วนฟังเย่ฮั่น ทำตามคำสั่งของเย่ฮั่นก็พอแล้ว
ติดตามเย่ฮั่นไป มีเนื้อกิน!
ทั้งสองกลับมาที่หอไผ่ จัดเก็บอย่างง่ายๆ เย่ฮั่นเดินตรวจตรารอบหนึ่ง ซูเสี่ยวฉีเริ่มทำอาหารเย็น
เย่ฮั่นตรวจดูแร่เหล็กที่กองอยู่ด้วยกัน และเริ่มการปฏิบัติการของเขา
ถ้าบอกว่าแร่เหล็กสามารถนำมาสร้างได้โดยตรง นั่นก็ผิดถนัด
ก้อนแร่เหล็กขนาดใหญ่ โตกว่ากำปั้นของเย่ฮั่นอีก จะถลุงยังไง?
เนื่องจากเงื่อนไขมีจำกัด จึงต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม
ดังนั้น เย่ฮั่นจึงเริ่มก่อกองขึ้นที่พื้นที่โล่งซึ่งเขาเผาถ่านไม้
บนพื้นปูชั้นฟืนก่อน แล้วปูชั้นแร่เหล็ก
ข้างบนก่อฟืนต่อ แร่เหล็ก ฟืน แร่เหล็ก
ก่อเรียงเป็นรูปหอคอย แล้วจุดไฟ
ในความมืดของราตรี เปลวไฟลุกโชนขึ้น
นี่เป็นการเตรียมการที่สำคัญมากอีกขั้นตอนหนึ่ง
จากนั้นเย่ฮั่นกลับไปทานอาหารที่ครัว
ส่วนผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างถกเถียงกัน
บางคนแสดงความสงสัย บางคนชื่นชมไม่หยุด
"นี่มันอะไรกัน เย่ฮั่นรู้สึกว่าฟืนมากเกินไปหรือไง อยากเผาทิ้งบ้าง?"
"ฉันว่าเย่ฮั่นอยากจัดงานรอบกองไฟ เดี๋ยวเขาจะพาซูเสี่ยวฉีมาเต้นรำที่นี่ ฉลองการเริ่มถลุงเหล็ก"
"ทำไมจะต้องเป็นงานรอบกองไฟด้วย ใช้สมองคิดหน่อย เย่ฮั่นชัดเจนว่ากำลังเผาแร่เหล็ก"
"หา? หรือว่าการถลุงเหล็กเริ่มแล้ว แต่การถลุงเหล็กไม่ต้องใช้เตาถลุงเหรอ?"
"ฉันจะอธิบายให้พวกคุณฟัง แร่เหล็กก้อนใหญ่ยากที่จะหลอมละลาย แข็งมาก ต้องเผาด้วยไฟก่อน แร่เหล็กจะแตกเมื่อทุบ แล้วค่อยตีให้เป็นผง จากนั้นค่อยนำไปเผา"
"อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง! ฉันนึกว่าเอาแร่เหล็กทั้งก้อนไปถลุงเสียอีก!"
"ได้ความรู้อีกแล้ว เย่ฮั่นเก่งจริงๆ ไม่มีอะไรที่เขาไม่รู้เลย!"
..................
ผู้ชมทั้งหลายอัศจรรย์ใจ แท้จริงนึกไม่ออกว่าเย่ฮั่นรู้ทักษะมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร
หลังทานอาหารเย็นเสร็จ เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีเข้านอนที่หอไผ่
ข้างนอกเปลวเพลิงโชติช่วง สองคนหลับสบายในห้อง
วันที่แปดสิบเก้าผ่านไป
ในพริบตา ก็มาถึงวันที่เก้าสิบแล้ว
แต่เช้าตรู่ ผู้ชมทั่วโลกต่างเดือดดาลขึ้นมา
เหตุผลง่ายๆ กองถ่ายทำรายการส่งประกาศออกมาหนึ่งข้อ
จางฮ่าวหรานผู้เข้าแข่งขันจากเซินโจวกั๋วจะพบกับผู้เข้าแข่งขันจากเจิ้งจงกั๋วสองคนในบ่ายวันนี้!
หินก้อนเดียวสร้างคลื่นพันชั้น!
ผู้ชมนับไม่ถ้วนต่างถกเถียงกันอย่างบ้าคลั่งเกี่ยวกับเรื่องนี้
เมื่อคืนก่อนนอน ทุกคนต่างรอคอยการถลุงเหล็กของเย่ฮั่นวันนี้
คนส่วนใหญ่เชื่อว่า จุดสนใจที่สุดของวันนี้ควรเป็นการถลุงเหล็กของเย่ฮั่น
หากเขาประสบความสำเร็จ นั่นหมายความว่าเขาก้าวเข้าสู่ยุคเหล็ก กลายเป็นคนเดียวบนเกาะที่ทำได้
นี่จะเป็นความสำเร็จที่มีความหมายแบบหมุดหมายประวัติศาสตร์
เพราะก่อนการแข่งขันจะเริ่มต้น ในอินเทอร์เน็ตก็มีการถกเถียงกันมาแล้ว
ผู้เข้าแข่งขันบนเกาะจะพัฒนาไปได้ถึงระดับไหน?
บางคนเชื่อว่า อย่างมากก็แค่เผาเครื่องปั้นดินเผา อิฐกระเบื้องอะไรทำนองนั้น
การคิดจะถลุงเหล็กเองบนเกาะ ความยากนั้นสูงเกินไป ผู้ชมหลายคนเชื่อว่า แม้กระทั่งเมื่อการแข่งขันจบลง ก็จะไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น
พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรผิด แต่ไม่มีใครคิดว่าจะมีตัวแปรใหญ่อย่างเย่ฮั่นปรากฏขึ้น
เพียงแค่วันที่เก้าสิบ เย่ฮั่นก็จะเริ่มถลุงเหล็กแล้ว!
การแข่งขันเพิ่งดำเนินมาแค่หนึ่งในสี่เท่านั้นนะ!
พูดกลับมา ตอนนี้ทั้งเจิ้งจงกั๋วจมอยู่ในอารมณ์วิตกกังวลไม่สบายใจ
จางฮ่าวหรานกำลังจะพบผู้เข้าแข่งขันจากเจิ้งจงกั๋วสองคนที่ไม่เคยยุ่งกับใคร กำลังเล่นเก็บหอยอยู่ที่ชายหาด!
ช่างโหดร้ายเหลือเกิน!
พวกเขาเชื่อว่าจางฮ่าวหรานเป็นคนป่า คนหมาป่า ดุร้ายมาก
แต่ผู้เข้าแข่งขันสองคนจากเจิ้งจงกั๋วไม่เคยทำอะไรเลวร้าย แต่กลับต้องเผชิญหน้ากับจางฮ่าวหราน
สองคนนั้นต้องแย่แน่ๆ!
ตรงกันข้ามกับฝั่งเซินโจวกั๋ว ผู้ชมทั้งหมดต่างตื่นเต้น
"ฮ่าๆๆๆๆ! จางฮ่าวหรานกำลังจะเจอกับผู้เข้าแข่งขันจากเจิ้งจงกั๋วแล้ว!"
"ผู้เข้าแข่งขันจากเจิ้งจงกั๋วสองคนไหนล่ะ?"
"ใครก็ช่างเถอะ ยังไงสองคนนี้ต้องซวยแน่!"
"ใช่ คราวนี้จางฮ่าวหรานจะเผาบ้านอีกหลังเพื่อเพิ่มความสนุก"
"เวลาที่แน่นอนคือเมื่อไหร่ล่ะ กองถ่ายทำบอกแค่ว่าบ่ายวันนี้"
"พอเถอะพอเถอะ จะให้บอกเวลาที่แน่นอนได้ยังไง รอดูก็พอแล้ว"
..........
ทั่วเซินโจวกั๋ว ทุกคนต่างรอคอยภาพนี้
ที่น่าสนใจคือ ทั้งนี่หงกั๋วและไป่เซียงกั๋วก็ตื่นเต้นมาก มีคนอยากตีฆ้องร้องป่าวฉลองด้วยซ้ำ
ผู้เข้าแข่งขันของสองประเทศนี้พ่ายแพ้ทั้งหมดไปนานแล้ว แต่เจิ้งจงกั๋วยังคงเงียบๆ ดำเนินต่อไป
สองประเทศนี้ทนดูไม่ไหวแล้ว ต่างอยากให้มีประเทศที่แพ้ยับเร็วๆ อีกสักกี่ประเทศ มาเป็นเพื่อนพวกเขา
จิตวิทยานี้เข้าใจง่าย คนส่วนใหญ่เคยมีประสบการณ์
ตัวเองไม่ได้ทำการบ้าน แล้วพบว่ามีเพื่อนคนอื่นไม่ได้ทำเหมือนกัน มีเพื่อนร่วมชะตา ในใจก็จะสบายขึ้นมาก
ถกเถียงเป็นอย่างหนึ่ง แต่ทางเย่ฮั่นกำลังจะเริ่มทำงานจริงๆ แล้ว
กิจการถลุงเหล็ก เริ่มตั้งแต่วันนี้!
ภายใต้สายตาของคนนับล้าน เย่ฮั่นได้พาซูเสี่ยวฉีเตรียมเริ่มขั้นตอนการถลุงเหล็กแล้ว!
พวกเขาทั้งสองกำลังจะวิ่งสู่ยุคเหล็ก ยุคใหม่!
จบบท