บทที่ 571 ช่วงเวลาสำคัญที่ทุกคนรอคอยทั้งวัน

ก่อนหน้านี้ เย่ฮั่นใช้ต้นอ้อที่เติบโตในพื้นที่หนองน้ำ รวมถึงหญ้าแกลบหอม และวัสดุคล้ายกันนี้ในการทำกระดาษ ซึ่งเหมาะสมมาก

แต่หลังจากที่อนาคอนดาสีเขียวปรากฏตัวขึ้น พื้นที่นั้นก็กลายเป็นเขตหวงห้ามไปเลย

ในระยะเวลาอันสั้นนี้ เย่ฮั่นไม่มีวิธีใดที่จะจัดการกับอนาคอนดาสีเขียวได้ ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าเข้าไปในพื้นที่นั้นอีก

สัตว์ประหลาดระดับนั้นโดยทั่วไปแล้วมีแต่ในหนังเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าตัวที่อยู่บนเกาะจะโตได้ขนาดนั้น

แค่นึกถึงมัน เย่ฮั่นก็อดรู้สึกกลัวไม่ได้

ตอนนี้กระดาษที่บ้านใกล้จะหมดแล้ว จำเป็นต้องรีบหาทางผลิตเพิ่ม

ไม่เช่นนั้นเมื่อซูเสี่ยวฉีมีประจำเดือน ถ้าไม่มีกระดาษใช้คงไม่ได้

ความจริงแล้ว วัสดุสำหรับทำกระดาษมีมากมาย

ต้นไม้นานาชนิด ไม้ไผ่ พืชจำพวกฝ้ายและป่าน ล้วนเป็นวัสดุชั้นดีในการทำกระดาษ

ความก้าวหน้าทางอุตสาหกรรมสมัยใหม่ทำให้มีวัสดุทำกระดาษเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

บนเกาะมีพืชและต้นไม้อยู่ทั่วไป แต่หลายชนิดก็ไม่เหมาะสำหรับผู้เข้าแข่งขันที่จะนำมาทำกระดาษ

อย่างเช่น ไม้ไผ่หรือต้นไม้อื่นๆ

จะใช้อย่างไรล่ะ?

โรงงานกระดาษสมัยใหม่มีเครื่องมือพิเศษที่สามารถบดวัตถุดิบเหล่านี้เป็นเยื่อกระดาษ เย่ฮั่นจะมีความสามารถแบบนั้นได้อย่างไร?

ดังนั้นเขาจึงต้องใช้พืชจำพวกหญ้ามาทำกระดาษแทน

เย่ฮั่นพาซูเสี่ยวฉี รวมถึงต้าหนิวเอ๋อร์ เสี่ยวฮันฮัน จิ่วเทียน และต้าหวง ออกเดินทางไปด้วยกัน

ทีมนี้ยังคงมีสมาชิกที่ยอดเยี่ยมเหมือนเดิม แค่ชื่อทีมไม่ค่อยน่าฟังเท่านั้น

ผู้ชมตอนนี้ขี้เกียจวิจารณ์ระดับการตั้งชื่อของเย่ฮั่นแล้ว ชื่อพวกนี้ไม่มีชื่อไหนที่เป็นปกติเลยสักชื่อ

"หลังจากฝนหยุดแล้ว ออกไปข้างนอกทุกวัน เย่ฮั่นคงจะอึดอัดมากเลย"

"มีเรื่องต้องทำเยอะ จำเป็นต้องออกไปข้างนอก"

"เย่ฮั่น นายลืมเรื่องการหลอมเหล็กไปเลยใช่ไหม?"

"ไม่ต้องรีบ เพิ่งผ่านไปแค่เจ็ดสิบกว่าวันเอง ข้างหน้ายังมีเวลาอีกเยอะที่จะทำอย่างอื่น"

"จะไม่รีบได้ยังไง ฉันอยากไปช่วยเย่ฮั่นบนเกาะมาก ฉันรู้วิธีหลอมเหล็ก เป็นคนงานในโรงงานเหล็กกล้า"

"ฉันเป็นคนงานในโรงงานกระดาษเลยนะ ฉันอยากเอาอุปกรณ์ในโรงงานทั้งหมดไปให้เย่ฮั่นใช้บนเกาะจริงๆ"

"ฝั่งของบิล เขาฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์แล้ว ตอนนี้แข็งแรงมาก พวกเราโดนหักหน้าไปครั้งนี้!"

...........

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์

มีคนพูดถึงบิล

ก่อนหน้านี้ผู้ชมจากเซินโจวกั๋วหลายคนเข้าไปในห้องไลฟ์ของบิลเพื่อไปหยอกล้อ คิดว่าบิลกำลังจะถูกคัดออกในเร็วๆ นี้

แต่ผลลัพธ์กลับทำให้พวกเขาเสียหน้า

บิลฟื้นตัวแล้ว!

พูดตามตรง บิลมีความสามารถจริงๆ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของท่านเป่ย

ชายคนนี้มีร่างกายที่แข็งแรงมาก เขาป่วยหนักขนาดนั้น สร้อยข้อมือไลฟ์สตรีมส่งสัญญาณเตือนถึงสองครั้ง แต่เขากลับอดทนผ่านมันมาได้

ถ้าเป็นคนทั่วไปที่ป่วยขนาดนี้ ก็ต้องกินยาบ้าง ฉีดยาบ้างอะไรแบบนี้

บิลอดทนผ่านมันมาล้วนๆ อย่างมากก็แค่ต้มสมุนไพรในน้ำแล้วดื่ม นั่นจะได้ประโยชน์อะไรมากนัก?

ตอนนี้ ในห้องไลฟ์ของบิล

เขากำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าต้นยางพารา

ครั้งล่าสุดที่ฝนตกหนัก เขาต้องการออกมาที่ต้นยางพารานี้ แล้วตากฝนจนเป็นหวัดมีไข้ ระหว่างนั้นเขาเกือบถูกหมาจิ้งจอกตัวหนึ่งฆ่าด้วยซ้ำ

สองวันนี้บิลเดินแถวโพรงไม้ที่เขาเคยอยู่หลายรอบ สำรวจหลายครั้ง

แต่ไม่พบร่องรอยของหมาจิ้งจอกตัวนั้นเลย

ถ้าหากพบละก็ บิลจะไม่ปล่อยหมาจิ้งจอกตัวนั้นไปอย่างแน่นอน

น่าเสียดาย หมาจิ้งจอกตัวนั้นคงหนีไปแล้ว ไปไกล ไปหาเพื่อนของมันแล้ว

บิลได้แต่ยอมแพ้

"ครั้งนี้ ในที่สุดก็ได้น้ำยางธรรมชาติมาแล้ว"

"ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับวิธีการจัดการแล้ว"

บิลเก็บน้ำยางธรรมชาติแล้วเริ่มเดินกลับ

จากน้ำยางธรรมชาติไปเป็นยางพารา ต้องผ่านขั้นตอนกระบวนการผลิตที่ซับซ้อนหลายขั้นตอน

บิลแน่นอนว่าไม่มีทางทำตามขั้นตอนเหล่านี้ได้ แต่เขาสามารถลองวิธีอื่นๆ ได้

บางทีอาจจะได้ยางพารา

ไม่ว่าจะอย่างไร ตอนนี้บิลเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกบนเกาะที่ได้น้ำยางธรรมชาติมา

"บิลจากเภียวเหลียงกั๋วของเรา เก่งมาก!"

"ฮ่าๆๆ พวกลิงจากเซินโจวกั๋วไม่กล้าพูดอะไรแล้ว ครั้งก่อนพวกเขายังบอกว่าบิลจะไม่รอด!"

"สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์ของท่านเป่ย พรุ่งนี้ท่านเป่ยจะกลับมาที่ห้องไลฟ์แล้ว รอชมเลย!"

"รอคอยการกลับมาของท่านเป่ย การวิเคราะห์ของท่านเป่ยมืออาชีพที่สุด"

"ถึงตอนนั้นบิลคนเดียว อดทนจนถึงที่สุด คว้าแชมป์ ดูสิว่าคนพวกนั้นจากเซินโจวกั๋วจะพูดอะไร!"

...........

ในห้องไลฟ์ของบิล ผู้ชมหลายคนพากันเชียร์บิล

จากผู้เข้าแข่งขันที่เหลือของเภียวเหลียงกั๋ว ตอนนี้ผู้ที่มีความนิยมสูงเป็นอันดับสองคือบิล

อันดับหนึ่งคือวาซิลีและแชน

ช่วยไม่ได้ วาซิลีน่าโกรธจริงๆ แม้แต่ผู้ชมในประเทศเภียวเหลียงกั๋วเองก็อยากให้เขาตาย

ตอนนี้วาซิลีทำเรื่องโง่อีกแล้ว เพื่อความสะใจชั่วขณะ ทำตัวอย่างกับจะฆ่าตัวตาย ทุกคนกำลังรอดูเขาโชคร้าย

เวลาผ่านไป ผู้เข้าแข่งขันแต่ละทีมต่างมีความเคลื่อนไหวของตัวเอง

บิลถือน้ำยางธรรมชาติกลับบ้าน เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีกำลังหาเสบียงเพิ่มเติมอยู่ข้างนอก

วาซิลีกลับบ้านแล้ว เขาอยู่ในกระท่อมไม้ รู้สึกกังวลใจ

แชนยังเดินเล่นอยู่ข้างนอก แค่ไม่เจอวาซิลี อารมณ์ของเขาก็ดีมาก แม้แต่ตะขาบที่เจอก็ยังรู้สึกว่าน่ารัก

ภาพมาถึงทีมขี้เมาจากประเทศหมีขนดก

ทีมนี้ มีผู้ชมติดตามดูอยู่เสมอ

แม้แต่คนที่ไม่ได้ติดตามดู ก็จะค้นหาวิดีโอที่ตัดต่อที่เกี่ยวข้องบนอินเทอร์เน็ต เพื่อติดตามความเคลื่อนไหวของพวกเขา

ในตอนนี้ ความคืบหน้าของทีมนี้ถือว่าน่าทึ่งมาก

หลักๆ เป็นเพราะอีวานอฟชายร่างใหญ่คนนี้ มีพลังไม่รู้จักหมด แข็งแรงมาก

กระท่อมไม้หลังใหม่ค่อยๆ มีรูปร่างขึ้นมา ขยายขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึงห้าเท่าเมื่อเทียบกับรากฐานเดิม ถือว่าเป็นกระท่อมไม้หลังใหญ่ ใหญ่กว่ากระท่อมของผู้เข้าแข่งขันหลายคน

ในช่วงนี้ อีวาก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ

รอบๆ พื้นที่นี้ อีวาได้วางกับดักไว้หลายอัน ถ้าโชคดีทุกวันจะมีเหยื่อติดกับ

และยังมีอาหารที่ได้จากการเก็บซากหลังฝนตกหนัก สามารถประทังไปได้ระยะหนึ่ง

ดังนั้น เธอจึงทุ่มพลังส่วนใหญ่ไปกับการสร้างเตาเผาดิน พยายามเร่งให้เผาเครื่องปั้นดินเผาออกมาให้เร็วที่สุด เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการกลั่นเหล้า

อากาเว่สีน้ำเงินเหล่านี้เติบโตอยู่ข้างๆ ทุกวันได้แต่มอง ทั้งสองคนต่างรู้สึกร้อนใจ

ยิ่งเร็วยิ่งดี จะได้ดื่มเหล้าเร็วๆ

มีผู้ชมคาดการณ์ว่า ภายในหนึ่งสัปดาห์ ทีมนี้จะสามารถเริ่มงานกลั่นเหล้าได้แล้ว

นอกจากทำงานแล้ว ทั้งสองคนนี้ยังรักกันมาก มักจะโรยความหวานให้คนโสดอิจฉาบ่อยๆ

มีผู้ชมบางคน กินอาหารหมาจากเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีเสร็จแล้ว ก็มาที่นี่เพื่อกินอาหารหมาจากอีวาและอีวานอฟ สุดท้ายยังต้องไปที่ทีมคู่รักไต๋ซูกั๋ว โจแอนและเอมิลี่เพื่อกินเพิ่มอีก

นี่ประหยัดค่าอาหารไปได้เท่าไหร่กันนะ ปัดเศษก็คงได้สักหนึ่งร้อยล้านแล้วมั้ง?

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ที่ออกไปข้างนอกก็กลับบ้านกันหมดแล้ว เริ่มเตรียมอาหารเย็น

ส่วนผู้ชมเริ่มตื่นเต้น หลายคนแม้แต่ตัวเองยังไม่ได้กินข้าว แต่ก็ต้องดูไลฟ์ ตาแทบไม่กระพริบเลย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ช่วงเวลาสำคัญที่ทุกคนรอคอยทั้งวันกำลังจะมาถึง

แชนมาถึงฐานลับของเขาแล้ว ถ้ำเล็กๆ ที่เก็บของ

เขากำลังจะได้รู้ว่าวาซิลีทำอะไรไว้บ้าง และจากนั้นวาซิลีก็จะซวยหนัก!

ไม่ว่าเรื่องนี้จะพัฒนาไปอย่างไร ผลลัพธ์สุดท้ายก็คือวาซิลีถูกคัดออก นั่งเครื่องบินกลับประเทศไปตาย!

จบบท