บทที่ 480 หากเซินโจวกั๋วเผชิญหน้ากับอารยธรรมระดับที่หนึ่ง?
บทที่ 480 หากเซินโจวกั๋วเผชิญหน้ากับอารยธรรมระดับที่หนึ่ง?
คำพูดของนักสืบแมวทำให้ใบหน้าของโซล์บิดเบี้ยวไปหมด
และความจริงแล้ว ไม่ว่านักสืบแมวจะชนะหรือไม่ เขาก็จะไม่ปล่อยให้นักสืบแมวออกไปได้
เขาได้ตัดสินโทษประหารนักสืบแมวไปนานแล้ว คนคนนี้ต้องตาย
นักสืบแมวก็รู้เรื่องนี้ดี วันนี้การพลิกสถานการณ์ไม่ใช่เรื่องง่าย ถึงจุดนี้แล้ว นักสืบแมวก็วางชีวิตและความตายไว้นอกกาย
ชนะให้สวยงามก่อนแล้วค่อยว่ากัน!
ภายใต้สายตาของทุกคน การแข่งขันรอบที่สาม ก็ได้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว
รอบนี้แข่งเรื่องการคาดการณ์
นี่เป็นสาขาที่นักสืบแมวถนัดที่สุด
"สู้ๆ นะนักสืบแมว ต้องชนะ!"
"ห่มธงชาติออกรบ เร้าใจจัง!"
"ด้วยความเชี่ยวชาญของนักสืบแมวในการคาดการณ์ ผมนึกไม่ออกเลยว่าโซล์จะชนะได้ยังไง แต่ทุกคนก็ดูถูกเขาไปชัดๆ เขาดูเหมือนเป็นบุคคลที่อันตรายมาก"
"ผมรู้สึกว่าคนแบบนี้เหมือนตัวร้ายในละครทีวีเลย ไม่ต้องแต่งหน้าก็เล่นได้"
"ก็ต้องระวังหน่อย เขาชัดเจนว่าเป็นอาชญากร!"
"ผู้หญิงข้างหลังนักสืบแมวนั่น ก็ไม่ใช่คนดีนะ ฉันนึกว่าเธอเป็นแฟนของนักสืบแมวซะอีก ไม่คิดว่าเธอก็เป็นคนไม่ดี"
"สวดมนต์ให้นักสืบแมวกันเถอะ หวังว่าเขาจะชนะการแข่งขัน และกลับประเทศอย่างปลอดภัย"
..........
ในห้องไลฟ์สดของแพลตฟอร์มฉลามเสือ ผู้ชมจำนวนมากกำลังพูดคุยกัน
ชาวจีนโพ้นทะเลบางคน นักเรียนต่างประเทศ ต่างก็กำลังคิดหาวิธี
จะทำอย่างไรถึงจะรับประกันความปลอดภัยของนักสืบแมวได้?
และในตอนนี้ การแข่งขันรอบที่สาม ก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว
ตามนิสัยของโซล์ รอบนี้จะต้องมีกับดักที่เขาวางไว้อย่างแน่นอน เพื่อทำให้นักสืบแมวรู้สึกแย่ มุ่งเป้าที่นักสืบแมว
นักสืบแมวได้เตรียมพร้อมรับมือแล้ว
"การคาดการณ์ โจทย์เดียวกัน ให้ทั้งสองฝ่ายเริ่มคาดการณ์พร้อมกัน ฝ่ายที่ได้ข้อสรุปที่ถูกต้องเป็นผู้ชนะ หากทั้งสองฝ่ายคาดการณ์ถูกต้อง ฝ่ายใดใช้เวลาน้อยกว่า ฝ่ายนั้นจะเป็นผู้ชนะ"
"ตอนนี้ เริ่มจับเวลา!"
กรรมการจากสำนักงานรับรองคนหนึ่งประกาศ จอใหญ่ที่ไทม์สแควร์ปรากฏโจทย์หนึ่งข้อ และในเวลาเดียวกัน นาฬิกาจับเวลาสองเรือนปรากฏขึ้นพร้อมกัน เริ่มนับถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง
"นี่มันโจทย์อะไร?"
"สมมติว่าตอนนี้เซินโจวกั๋วถูกโจมตีโดยอารยธรรมระดับที่หนึ่ง โปรดถามว่าเซินโจวกั๋วจะสามารถต้านทานได้นานแค่ไหนก่อนจะถูกทำลาย?"
"แม่งโซล์ นี่ต้องเป็นโจทย์ที่โซล์ออกแน่นอน คาดการณ์บ้าอะไร ให้ตาย ฉันจะนั่งเครื่องบินไปฆ่ามันเดี๋ยวนี้!"
"อารยธรรมระดับที่หนึ่งคืออะไร? ฉันอ่านโจทย์ไม่เข้าใจด้วยซ้ำ จะทำยังไงล่ะ?"
"คำพูดนี้ มาจากมาตรวัดคาร์ดาเชฟ เป็นการวัดระดับของอารยธรรม อารยธรรมระดับที่หนึ่งหมายถึงสามารถควบคุมพลังงานทั้งหมดบนดาวเคราะห์ของตัวเองได้ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินในปัจจุบันยังห่างจากอารยธรรมระดับที่หนึ่งอย่างน้อยอีกร้อยปี"
"หมายความว่า เซินโจวกั๋วถูกโจมตีโดยอารยธรรมที่ล้ำหน้าไปกว่าร้อยปี?"
"โซล์สมควรตาย ในโลกนี้ทำไมถึงมีคนน่ารังเกียจขนาดนี้?"
..............
หลังจากการสนทนาและค้นหาสั้นๆ คนส่วนใหญ่ก็เข้าใจแล้วว่าอารยธรรมระดับที่หนึ่งคืออะไร
พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ อารยธรรมระดับที่หนึ่งสามารถควบคุมทรัพยากรและสิ่งต่างๆ ทั้งหมดบนดาวเคราะห์ดวงหนึ่งได้ เป็นเทพที่ทรงพลังทุกอย่างบนดาวเคราะห์
แต่ในปัจจุบัน ดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวงก็ยังห่างไกลจากขั้นนี้มาก
เช่น ส่วนลึกที่สุดของมหาสมุทร มนุษย์ยังไม่สามารถเข้าถึงได้!
ห่างไกลเกินไป
ช่องว่างนี้ต้องใช้หน่วยร้อยปีในการคำนวณ ถ้าเซินโจวกั๋วเจอสถานการณ์แบบนี้จริงๆ จะรับมืออย่างไร?
เหมือนกับฉากในภาพยนตร์หรือนิยายวันสิ้นโลก จะอยู่ในอันตรายทันที หรือแม้กระทั่งสูญพันธุ์!
"สมมติฐานนี้เองก็ไม่ถูกต้อง อารยธรรมระดับที่หนึ่งสามารถย้ายถิ่นฐานระหว่างดาวเคราะห์ได้เท่านั้น เช่น จากดาวเคราะห์สีน้ำเงินไปยังดาวอังคาร แต่ไม่มีความสามารถในการย้ายถิ่นฐานระหว่างระบบดาวฤกษ์"
นักสืบแมวเอ่ยปาก
เขาใช้ความเร็วสูงสุดจับช่องโหว่ในโจทย์นี้
แต่สำหรับเรื่องนี้ โซล์เตรียมพร้อมมาแล้ว
"ฮึฮึ นี่แหละที่คุณคิดผิด"
"นักสืบแมว คุณรู้ได้ยังไงว่าในระบบดาวฤกษ์นี้ไม่มีอารยธรรมอื่น คุณเคยไปดาวอังคารมาแล้วหรือ?"
"ไม่มีใครในโลกปัจจุบันกล้าพูดว่าในระบบดาวฤกษ์ที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินตั้งอยู่ไม่มีอารยธรรมอื่น คุณก็ตอบคำถามอย่างว่าง่ายเถอะ"
"คำนวณดูสิ ธงชาติที่คุณห่มอยู่นี่ จะสามารถเอาชีวิตรอดได้อีกนานแค่ไหนเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของอารยธรรมระดับที่หนึ่ง!"
โซล์หัวเราะเย็นชาต่อเนื่อง
บนจอใหญ่ เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
นักสืบแมวขมวดคิ้ว ในสมองกำลังคาดการณ์อย่างบ้าคลั่ง
ส่วนโซล์ดูสบายๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ กวาดตามองไปทั่วสถานที่
ในที่สุด สายตาของเขาก็จับอยู่ที่นักสืบแมว
เพียงแค่นักสืบแมวมีท่าทีจะเปิดปาก เขาก็จะรีบตอบก่อนทันที เขาไม่มีทางปล่อยให้นักสืบแมวชนะรอบนี้แน่นอน
"ความตั้งใจของโซล์ชัดเจนมาก ใช้เซินโจวกั๋วมารบกวนจิตใจผม เขามั่นใจว่าสุดท้ายผมจะต้องคำนวณออกมาเป็นช่วงเวลาหนึ่ง หรือแม้กระทั่งเวลาที่แน่นอน นั่นคือเวลาที่เซินโจวกั๋วล่มสลาย"
"แต่ก่อนหน้านั้น ผมจะต้องพยายามอย่างหนัก ดิ้นรน หาวิธีเพื่อช่วยเหลือเซินโจวกั๋ว แต่สุดท้ายก็ต้องยอมรับว่าต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน นี่คือจุดประสงค์ของโซล์"
"แต่เซินโจวกั๋วจะแพ้จริงหรือ?"
นักสืบแมวหลับตาลง ในสมองของเขา ราวกับว่ามีภาพต่างๆ ปรากฏขึ้นแล้ว
การปรากฏตัวของอารยธรรมนอกโลก ลักษณะต่างๆ ของอารยธรรมระดับที่หนึ่ง พลังอำนาจ เปรียบเทียบกับกำลังของเซินโจวกั๋ว
"ผมแนะนำให้คุณยอมแพ้เสียแต่เนิ่นๆ จะดีกว่า"
"โจทย์ข้อนี้ได้ผ่านการคาดการณ์ด้วยคอมพิวเตอร์นับหมื่นครั้ง พิจารณาปัจจัยทั้งหมด และได้ข้อสรุปสุดท้ายเพียงข้อเดียว"
"นั่นคือเซินโจวกั๋วจะต้องล่มสลายภายใต้การโจมตีของอารยธรรมระดับที่หนึ่งอย่างแน่นอน"
โซล์หัวเราะเย็นชา พยายามรบกวนนักสืบแมว
แต่ตอนนี้ นักสืบแมวกลับไม่ได้ยินอะไรเลย เขาปิดกั้นคำพูดของโซล์โดยสิ้นเชิง
ความสามารถในการใช้สมองห้าส่วนพร้อมกันถูกนักสืบแมวใช้อย่างเต็มที่ นี่คือพรสวรรค์ของเขา ตอนนี้เขาใช้กำลังเต็มที่ คาดการณ์ความเป็นไปได้แบบต่างๆ อย่างบ้าคลั่ง
ถึงขั้นนี้ก็เป็นระดับเทพแล้ว ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมในที่เกิดเหตุ หรือผู้ชมทั่วโลก คนส่วนใหญ่แทบไม่มีวิธีที่จะเริ่มสิ่งที่เรียกว่าการคาดการณ์ได้
นี่ยังจะคาดการณ์ได้อีกหรือ?
จะคาดการณ์อย่างไร?
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที ค่อยๆ ผ่านไป
และอีกด้านหนึ่ง บนเกาะ
เย่ฮั่นยังคงก่อกำแพงอยู่ สำหรับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในโลกภายนอก เขาย่อมไม่รู้อะไรเลย
ตอนนี้ซูเสี่ยวฉีก็ออกมาแล้ว แม้ว่าร่างกายจะไม่สบาย แต่เธอก็ไม่อยากนอนอยู่ในบ้านตลอด เธออยากออกมาอยู่เป็นเพื่อนเย่ฮั่น
"เสี่ยวฉี คุณไม่พักผ่อนอยู่บ้าน ออกมาทำไม?"
เย่ฮั่นตำหนิอย่างอ่อนโยน หวังจะส่งซูเสี่ยวฉีกลับไปนอนที่หอไผ่
"โธ่ บอส ฉันไม่ใช่เครื่องกระเบื้องนะคะ โดนนิดหน่อยก็จะแตกหรอกเหรอ?"
"พอดีฉันออกมาก็จะได้อาบแดดด้วย"
ซูเสี่ยวฉีกล่าว
อาบแดดก็อาบได้ อาบแดดแล้วอุ่นๆ ดี น่าจะทำให้รู้สึกสบายขึ้น
"งั้นก็ได้ คุณอาบแดดไป"
"ผมทำต่อนะ"
เย่ฮั่นพูดพลางหยิบอิฐอีกก้อนขึ้นมา
ตอนนี้กำแพงด้านที่สามเสร็จแล้ว เย่ฮั่นกำลังทำกำแพงด้านที่สี่ ซึ่งเป็นด้านสุดท้าย
บนกำแพงด้านนี้ เย่ฮั่นจะเว้นพื้นที่ส่วนหนึ่งไว้ เพื่อติดตั้งประตู
และบนกำแพงด้านอื่นๆ ก็มีตำแหน่งที่เย่ฮั่นเจาะจงเว้นไว้ เพื่อทำหน้าต่าง และมีพื้นที่ส่วนหนึ่งที่เขาเว้นไว้เพื่อติดตั้งเครื่องดูดควัน
แน่นอน บนเกาะไม่มีทางผลิตเครื่องดูดควันสมัยใหม่ได้ มันเป็นได้แค่พัดลมระบายอากาศแบบง่ายๆ แต่ก็สามารถทำได้
"ก้าวหน้าเร็วจังบอส!"
"แต่คุณพักก่อนสักหน่อยนะ คุณอยากกินอะไร ฉันจะทำให้"
"เนื้อเสือเป็นไง?"
ซูเสี่ยวฉีมองห้องครัวที่ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง ดีใจเต็มหัวใจ
จบบท