บทที่ 371 ความตายของอิโต้อิชิโช (ฟรี)

โอ้โฮ! ซูเสี่ยวฉีกำลังจะให้เย่ฮั่นเล่นหมากจักรพรรดิ!

หมากจักรพรรดิคืออะไร?

ก็คือสมัยโบราณเมื่อจักรพรรดิอยากเล่นหมาก พระองค์ต้องหาคนมาเล่นด้วย

ยกตัวอย่างง่ายๆ จักรพรรดิเรียกขุนนางคนหนึ่งมาเล่นหมากด้วย

ถ้าขุนนางไม่เก่งอยู่แล้ว ก็ไม่มีปัญหา แพ้ก็แพ้ไป

แต่ถ้าเขาเก่งล่ะ?

เขากล้าเอาชนะจักรพรรดิหรือ?

เขาไม่กล้าหรอก!

อย่างที่เขาว่า อยู่ใกล้เจ้าเหมือนอยู่ใกล้เสือ ถ้าทำให้จักรพรรดิไม่พอใจขึ้นมา เดี๋ยวหาข้ออ้างมาสังหารยกตระกูลแล้วจะทำยังไง?

ดังนั้นขุนนางจำต้องแกล้งแพ้จักรพรรดิ แต่ต้องทำเป็นเล่นสุดความสามารถ เพื่อให้จักรพรรดิชนะอย่างยากลำบาก

สุดท้ายเมื่อจักรพรรดิคิดจนสมองแทบแตก ในที่สุดก็ชนะการเล่นครั้งนี้ได้ ในใจก็จะรู้สึกดีใจมาก

คิดว่าตัวเองชนะด้วยฝีมือของตัวเอง

ขุนนางก็พูดสองสามคำว่า "ฝ่าบาท พระองค์ช่างเก่งเหลือเกิน ข้าน้อยสู้ไม่ได้" แล้วจักรพรรดิก็จะยิ่งรู้สึกดี

การแกล้งแพ้แบบนี้ แต่ต้องทำให้อีกฝ่ายไม่รู้ตัวด้วย เรียกว่าหมากจักรพรรดิ

ยัยซูเสี่ยวฉีนี่ จะเป็นอู่เจ๋อเทียนหรือไง?

"เสี่ยวฉีครับ คุณพูดออกมาแล้ว ผมจะทำยังไงได้ล่ะ?"

"ถ้าผมแกล้งให้คุณชนะตอนนี้ คุณก็รู้ทันทันทีสิ"

เย่ฮั่นทำอะไรไม่ถูก

แต่เขาก็มีวิธี

เขาพลิกหมากทั้งหมดคว่ำลง วางสลับไปมาอย่างไม่เป็นระเบียบ แล้วจัดวางบนกระดาน

แต่ละครั้งสามารถพลิกหมากได้หนึ่งตัว การเดินหมากยังคงใช้กฎแบบเดิม

ใครที่ทหารหรือจักรพรรดิตายก่อนก็แพ้

นี่เป็นอีกวิธีการเล่นหมากรุกที่สนุก เรียกว่าหมากปิด

ทันใดนั้น ซูเสี่ยวฉีเหมือนค้นพบโลกใหม่ เริ่มเล่นกับเย่ฮั่นอย่างสนุกสนาน

แต่เย่ฮั่นเพิ่งรู้ตัวว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

โชคของเขาดีเกินไป ทุกครั้งที่เปิดหมากก็เจอแต่หมากที่เก่ง เช่น เรือ หรือปืนใหญ่ ที่สามารถกินหมากของซูเสี่ยวฉีได้อย่างง่ายดาย!

ลืมไปเรื่องนี้! หมากปิดโชคสำคัญมาก บางทียังสำคัญกว่าฝีมือด้วยซ้ำ ซูเสี่ยวฉียิ่งไม่มีทางชนะได้!

สองคนจมอยู่กับการเล่นหมาก ไม่รู้ตัวว่าถึงเวลากลางคืนแล้ว

"อ๊า แพ้อีกแล้ว!"

"วันนี้ฉันไม่ชนะเลยสักเกม!"

"ไม่เล่นแล้ว ไม่เล่นแล้ว!"

ซูเสี่ยวฉีโกรธจนกัดฟันกรอด

ตอนนี้เธอได้ข้อสรุปแล้วว่า ตั้งแต่ต้นจนจบ โชคดีทั้งหมดเกี่ยวข้องกับเย่ฮั่น

น่าเสียดายที่แรกๆ เธอคิดว่าเป็นเพราะตัวเองโชคดี!

ที่แท้ตัวตลกก็คือฉันเอง!

ผู้ชมก็พบความจริงนี้มานานแล้ว เรื่องที่เกี่ยวกับโชค เย่ฮั่นไม่มีทางแพ้!

แล้วมาแข่งขันอะไรกันอีก ไปคาสิโนเลยสิ ไปซื้อลอตเตอรี่สิ รวยเละไม่ใช่หรือ?

แต่พูดอีกแง่หนึ่ง เย่ฮั่นดูเหมือนไม่ขาดเงิน เขาเป็นลูกคนรวยอยู่แล้ว

"ผมง่วงแล้ว"

"เสี่ยวฉี คุณล่ะ?"

เย่ฮั่นเก็บกระดานและหมากเสร็จแล้วก็หาว

ซูเสี่ยวฉีก็ง่วงเหมือนกัน วันนี้ไม่ได้ใช้แรงกายมาก แต่การเล่นหมากเป็นการใช้สมอง ซึ่งจริงๆ แล้วทำให้คนง่วงได้ง่ายกว่า

"ฉันก็ง่วงแล้วเหมือนกัน งั้นเรานอนกันเลยดีกว่า เนื้อหมีที่กินตอนเที่ยงยังไม่ย่อยเลย รีบนอนดีกว่า"

ซูเสี่ยวฉีพูด

เย่ฮั่นก็คิดเหมือนกัน คืนนี้ไม่ต้องกินข้าวแล้ว นอนเลย

ทั้งสองนอนลงพักผ่อน ฟังเสียงฝนด้านนอก ไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทรา

"นอนแล้วเหรอ?"

"ฉันเพิ่งหัดเล่นหมากรุกจีน พวกเขาไม่เล่นแล้ว!"

"ช่างเถอะ วันนี้ฉันก็จะนอนเร็ว เมื่อวานนอนไม่เป็นเวลา ตื่นเต้นจนนอนเกือบตีสอง"

"ทุกคนดูแลสุขภาพด้วย ต้องนอนเร็วตื่นเช้านะ!"

"วันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ฉันก็จะไปนอนละ"

"เฮ้อ อย่างฉันที่มีสามีนี่นะ นอนกอดสามี..."

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างพูดว่าจะนอนเร็ว

จากนั้นแต่ละคนก็เปิดแอปวิดีโอสั้น แอปเกม

"ฉันจะเลื่อนดูแป๊บเดียวแล้วนอน"

"ฉันจะเล่นเกมหนึ่งเกมแล้วนอน"

"ฮิฮิ อ่านนิยายนิดหน่อยแล้วค่อยนอน"

แล้วพวกเขาก็จะตกใจเมื่อพบว่า ไม่รู้ตัวฟ้าก็สว่างแล้ว

ฝั่งของเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีเริ่มนอนหลับ ส่วนเหลิงเฟิง หลี่กวง หยางชิงชิง ถังหง จางฮ่าวหราน บิล เจ็ค และคนอื่นๆ

ผู้แข่งขันบนเกาะส่วนใหญ่ล้วนนอนอยู่ในบ้าน บางคนนอนทั้งวัน กลางคืนก็นอนต่อ

วันที่ห้าสิบสามผ่านไปแบบนี้

สำหรับผู้แข่งขันบนเกาะ วันนี้ผ่านไปอย่างสงบ

แต่สำหรับคนในโลกภายนอก กลับเกิดเหตุการณ์มากมาย

การดำเนินการของเภียวเหลียงกั๋วต่อเหลิงเฟิงล้มเหลว เซินโจวกั๋วปกป้องเหลิงเฟิงอย่างสุดกำลัง พวกเขาไม่มีทางเลือก

ดังนั้นพวกเขาจึงหันความสนใจไปที่นี่หงกั๋ว

ถ้าไม่ใช่เพราะอิโต้อิชิโชปรากฏตัวและเผาบ้านของโทมัส ก็คงไม่มีเรื่องราวต่อเนื่องมากมายที่ตามมา!

ดังนั้น ต้นเหตุที่ทำให้โทมัสเสียชีวิตก็คืออิโต้อิชิโช!

เภียวเหลียงกั๋วที่โกรธแค้นได้ชี้เป้าไปที่อิโต้อิชิโช

ก่อนหน้านี้พวกเขาก็กดดันนี่หงกั๋วมาตลอด ให้นี่หงกั๋วยอมจำนน ก้มหัวขอโทษ

สุนัขจะกัดเจ้านายได้ยังไงกัน?

ตอนนี้นี่หงกั๋วทนไม่ไหวแล้ว พวกเขาไม่เหมือนเซินโจวกั๋วที่กระดูกแข็ง

ในที่สุด มีคนบางคนมาที่โรงพยาบาลที่อิโต้อิชิโชพักอยู่ ไม่รู้ว่าพูดอะไร ไม่รู้ว่าทำอะไร

รุ่งเช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวการเสียชีวิตของอิโต้อิชิโชก็แพร่ออกไป

ทั้งโลกรู้เรื่องนี้

"อิโต้อิชิโชกระโดดตึกฆ่าตัวตายในโรงพยาบาล!"

คนที่ตื่นแต่เช้า หรือคนที่อดนอนทั้งคืน ต่างก็ได้ยินข่าวนี้

จริงๆ แล้วหลายคนทายถูกแล้ว

ตอนที่อิโต้อิชิโชเพิ่งถอนตัวจากการแข่งขัน ที่โรงพยาบาลก็มีมือสังหารมาหาแล้ว แต่มือสังหารคนนั้นไม่มืออาชีพพอ เลยล้มเหลว

สักวันมือสังหารคนอื่นก็ต้องปรากฏ อิโต้อิชิโชยอมรับชะตากรรมแล้ว

และวันนั้นก็มาถึงแล้ว

จริงๆ แล้วอิโต้อิชิโชกระโดดตึกเอง สาเหตุก็ไม่พ้นการข่มขู่และเย้ายวน

เขาไม่ตาย จะทรมานไปตลอด และยังอาจจะทำให้ครอบครัวเดือดร้อน

ถ้าเขาตาย ครอบครัวของเขาจะได้เงินก้อนใหญ่ ไม่ต้องกังวลในช่วงบั้นปลายชีวิต

คนส่วนใหญ่เมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้ มักจะเลือกแบบที่สอง

เพราะเขาไม่มีความสามารถที่จะต่อต้าน!

"ไอโต้พี่กินอึตายแล้วเหรอ?"

"ตอนที่มีมือสังหารมาก่อเรื่อง ฉันก็รู้แล้วว่าเขาถูกจับตา ต้องตายแน่ๆ"

"เฮ้อ การแข่งขันครั้งนี้ของนี่หงกั๋ว ตายไปไม่น้อยนะ!"

"ตายเพราะพิษบ้าง ถูกหมาป่ากินบ้าง ถูกรถชนบ้าง กระโดดตึกบ้าง โหดมากๆ!"

"น่าขำที่ในเน็ตยังมีคนเชียร์นี่หงกั๋ว บอกว่านี่หงกั๋วดีมาก ตลกจริงๆ!"

"มองอย่างเป็นกลางหน่อย มีทั้งข้อดีข้อเสีย แต่มีสิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนแปลง นั่นคือไม่มีที่ไหนดีกว่าเซินโจวกั๋วของเรา!"

"ความรักชาติของฉันพุ่งสูงขึ้นทันที เปิดเพลงชาติ ชักธงชาติ!"

"..........."

ตั้งแต่เช้าตรู่ ทุกคนต่างพูดถึงการตายของอิโต้อิชิโช

ถ้าไม่มีเรื่องเหลิงเฟิงฆ่าโทมัส เขาอาจจะมีชีวิตอยู่ได้อีกสักสองสามวัน

ตอนนี้เภียวเหลียงกั๋วโกรธมาก กดดันอย่างรุนแรง นอกจากเซินโจวกั๋วแล้วใครจะรับได้?

ดังนั้นอิโต้อิชิโชมีทางตายทางเดียว

ตอนนี้ วันที่ห้าสิบสี่มาถึงแล้ว เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีต่างก็ตื่นขึ้นมา

ฝนด้านนอกยังไม่หยุด แต่ครั้งนี้นอนอิ่มแล้ว นอนต่อก็หลับไม่ลง

อีกอย่าง นอนมากเกินไปก็ไม่ดี ทั้งตัวจะรู้สึกมึนๆ บางทีอาจจะปวดหัวด้วย

เย่ฮั่นเปิดหน้าต่างระบายอากาศ ดูสถานการณ์ด้านนอก

"ผมหิวแล้ว ฝนยังตกหนักอยู่เลย!"

"ช่างมันเถอะ ผมจะไปทำอาหารที่เตาดิน!"

เย่ฮั่นพูด

จริงๆ แล้วเขาตื่นเพราะความหิว ไม่มีทางเลือก ก็ต้องไปทำอาหารที่เตาดินเหมือนครั้งก่อน

จบบท