บทที่ 340 พรุ่งนี้ล่าหมี!
บทที่ 340 พรุ่งนี้ล่าหมี!
ระหว่างทาง เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีคุยกันไป
"เพราะนกอินทรีเทา การปรากฏตัวของจิ่วเทียน ทำให้หมีดำตัวนี้ยังมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้"
"ถ้าเป็นไปตามปกติ หมีดำตัวนี้น่าจะตายไปแล้ว"
เย่ฮั่นส่ายหน้าพูด
"คุณคะ คุณคิดวิธีรับมือหมีดำไว้แล้วหรือยัง?"
ซูเสี่ยวฉีถามอย่างตื่นเต้น
เรื่องอุ้งตีนหมี เธอคิดมานานแล้ว
ถ้ามีโอกาสได้ปรุงอุ้งตีนหมีสักข้าง จะเป็นเรื่องวิเศษขนาดไหน?
เชฟมากมายคิดไม่กล้าคิดเลยนะ!
"แค่หมีดำตัวเดียว มันหนักหนาอะไร?"
"เจ้านายอย่างฉันอยากจัดการมัน ไม่ใช่แค่ปลายนิ้วเดียวเหรอ?"
"เดี๋ยวพอฉันแผ่ร่างกายเสือผู้ยิ่งใหญ่ หมีดำจะคุกเข่าทันที เอามือทั้งสองส่งหัวมาให้เลย"
เย่ฮั่นคุยโม้
ซูเสี่ยวฉีทำปากเบ้
"อวดเก่ง!"
"พูดจริงๆ มา คุณวางแผนจะจัดการหมีดำยังไง?"
ซูเสี่ยวฉีดึงชายเสื้อเย่ฮั่นพูด
วันนี้เย่ฮั่นใส่เสื้อผ้าและรองเท้าของชาวไป่เซียงกั๋ว
ทุกอย่างซักสะอาดแล้ว ผ่านการฆ่าเชื้อด้วยความร้อนสูง แต่เย่ฮั่นยังรู้สึกขัดๆ อยู่ รู้สึกว่าสกปรก
จริงๆ แล้วไม่สกปรกแล้ว ยังมีกลิ่นหอมของลูกสบู่ด้วย
น่าเสียดายที่ชาวไป่เซียงกั๋วสองคนนั้นตายแล้ว เถ้ากระดูกถูกโปรยลงในแม่น้ำคงคา ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงจะตกใจ ที่แท้เสื้อผ้าก็สะอาดขนาดนี้ได้
"ก็ใช้กับดักไง หมีดำตัวนี้พิการ ขาเป๋ ตรงนี้เราสามารถจัดการได้เยอะ"
"ใช้น้ำผึ้งเป็นเหยื่อล่อ แล้ววางกับดัก ไม่เห็นจะยากเลย"
เย่ฮั่นพูด
จริงๆ ก็เป็นเหตุผลแบบนี้แหละ ทุกคนก็เข้าใจ
แต่ลงมือทำจริงๆ ก็ยังมีความยากอยู่บ้าง
อย่ามองว่าเย่ฮั่นพูดเหมือนง่าย แต่ในใจเขาได้ปฏิเสธความคิดหลายอย่างไปแล้ว ถึงได้ความคิดสุดท้ายที่สมบูรณ์
ตอนนี้เขาจะไปสำรวจพื้นที่จริงเป็นครั้งสุดท้าย และเริ่มเตรียมการเบื้องต้น
ตลอดทาง ทั้งสองคุยกันไป ผู้ชมก็รู้สึกสนุก
เพราะทั้งสองหน้าตาดี ตอนนี้ใบหน้าของเย่ฮั่นมีเคราเล็กน้อย ทำให้ดูมีเสน่ห์ความเป็นชายมากขึ้น หล่อมาก
ส่วนซูเสี่ยวฉี เธอไม่จำเป็นต้องแต่งหน้า ก็เหมือนบัวที่โผล่พ้นน้ำ สวยสง่าเหนือโลกีย์
สิ่งที่ทำให้ผู้ชมหญิงหลายคนอิจฉาคือ เธอไม่ได้ถูกแดดเผาดำเลย ช่างไร้เหตุผล!
อาจจะเป็นเพราะสวยมาแต่กำเนิดก็ได้
"ชีวิตหมีดำเริ่มนับถอยหลัง!"
"ชะตาของหมีดำต้องเจอกับเคราะห์ครั้งนี้! ถ้ามันผ่านไม่ได้ ก็จะไม่มีทางฟื้นคืนอีก!"
"ติ๊ง! ระบบหมีดำสุดเทพลงมา หมีดำได้รับระบบ กลับมาฆ่าเย่ฮั่น ที่แท้หมีดำต่างหากที่เป็นตัวเอก ไม่คิดใช่ไหม!"
"ถ้าไม่เป็นโรคสมองอักเสบมาสิบปี คงคิดไอเดียนี้ไม่ออก!"
"ฮ่าๆๆๆๆ ฉันได้ยินมาว่าคนที่แจกระบบค้นหาปูเทพเป็นแบทช์ครั้งที่แล้ว โดนหักขาแล้ว เป็นขาที่สามด้วยนะ!"
"........."
ผู้ชมต่างพูดคุยกัน เล่าเรื่องตลก
ในขณะนั้น บทความหนึ่งปรากฏขึ้น ดึงดูดสายตาผู้คนมากมายอย่างรวดเร็ว
"สัมภาษณ์พิเศษจูฉวนฉี?!"
"ตำนานป่าเถื่อนในอดีต ปัจจุบันเบื่อหน่ายโลก?"
"เด็ดขนาดนี้เลยเหรอ ฉันรีบไปดูหน่อย"
"นี่เป็นข่าวลือสินะ ครั้งก่อนไม่ได้บอกหรอกว่าเถ้ากระดูกของจูฉวนฉีถูกโปรยไปแล้ว แล้วตอนนี้จะบวชเป็นพระ?"
"ในร่างของจูฉวนฉีได้รวบรวมพระบรมสารีริกธาตุแล้ว พวกเธอที่พูดจาไร้มารยาทรอดูเถอะ!"
"เธอหมายถึงนิ่วในไตหรือนิ่วในถุงน้ำดี?"
บทความนี้แพร่กระจายอย่างรวดเร็วเหมือนไวรัส ก่อให้เกิดการถกเถียงกันอย่างกว้างขวาง
คนสื่อหลายคนอิจฉาสุดๆ ทำไมไอ้หมอนั่นถึงได้สัมภาษณ์จูฉวนฉีล่ะ?
พอสืบดูก็เพิ่งรู้ว่าเคยสัมภาษณ์มาก่อนแล้ว
ในห้องไลฟ์สตรีม เสี่ยวถวนจื้อก็เห็นข่าวที่ส่งมาทางมือถือ
"จูฉวนฉีจะบวชหรือ?"
เสี่ยวถวนจื้ออุทานด้วยความตกใจ
เปี้ยวครูร้อง "อ้อ" แล้วรีบดูด้วย
"ดูจบแล้ว ฉันคิดว่าเขาทำดีนะ"
"บริจาค ขอโทษจางฮ่าวหราน เห็นได้ชัดว่าเขารู้ตัวว่าผิดจริงๆ ทุกคนก็ไม่จำเป็นต้องตามด่าเขาแล้ว"
เปี้ยวครูพูดแทนจูฉวนฉี
จริงๆ แล้วการทำได้ถึงขั้นนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
จุดด่างพร้อยในอดีตถูกล้างไปไม่น้อยแล้ว
แน่นอนว่า ผิดก็คือผิด ไม่อาจทำเป็นว่าไม่เคยเกิดขึ้น
"ส่วนเรื่องบวชนี่ emmmm"
"หลังจากบวชแล้วก็กินเนื้อไม่ได้เหรอ?"
สมกับเป็นเปี้ยวครู พูดสามประโยคไม่พ้นเรื่องกินเรื่องดื่ม
ถึงเสี่ยวถวนจื้อจะใส่หน้ากาก แต่ทุกคนก็เดาได้ว่า ตอนนี้เธอคงมีสีหน้าแบบอิโมจิชาวผิวสีที่มีเครื่องหมายคำถาม
"น่าจะกินเนื้อไม่ได้นะ"
"ฉันว่าคุณลองดูก็ได้นะ กินอาหารเจ ยังลดน้ำหนักได้อีก"
เสี่ยวถวนจื้อแซวเปี้ยวครู
เปี้ยวครูจ้องเสี่ยวถวนจื้อ
"เหล้าเนื้อผ่านไส้ไป พระพุทธเจ้าอยู่ในใจ"
"ขอบอกความจริง ข้าน้อยเป็นศิษย์คฤหัสถ์ของวัดเส้าหลิน และยังเป็นผู้มีวิทยายุทธ์ชั้นสูงที่ซ่อนตัวอยู่"
เปี้ยวครูทำท่า แล้วต่อยสองหมัดฉับๆ
เสี่ยวถวนจื้อหัวเราะจนท้องแทบแตก ผู้ชมก็ขำกันยกใหญ่
แค่ดูไลฟ์ของพวกเขาก็สนุกมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการปฏิบัติการพลิกโลกของเย่ฮั่นอีก
ไม่แปลกเลยที่ห้องไลฟ์นี้จะดัง!
"นี่คือหงเฉวียนของอาจารย์หง!"
"หา? อาจารย์หงไม่ได้ถูกพายุทอร์นาโดฆ่าตายบนเวทีหรอกเหรอ นี่เป็นการยืมร่างกลับมาชีพหรือไง!"
"อาจารย์เย่ ถึงตาท่านแล้ว อาจารย์หงบอกว่าถ้าท่านอยากเปิดสำนักศิลปะการต่อสู้ ก็ต้องได้รับการยอมรับจากเขา!"
"ข้าน้อยหย่องชุน เย่เหวิน!"
"ไม่ใช่ท่านี้... ข้าประมาท ไม่ได้หลบ..."
"ฮึ่ย! อาจารย์หลัวและผู้นำสำนักไท่จี๋รูปทรงกลมร่วมมือกันอย่างเหนือความคาดหมาย ท่านช่างไม่ให้เกียรติวงการ!"
..........
ทุกคนเล่นมุขกันสุดๆ หัวเราะกันไม่หยุด
เปี้ยวครูเป็นคนที่มีจุดตลกในตัวจริงๆ
ในขณะที่ทุกคนพูดคุยหัวเราะกัน เย่ฮั่นก็พาซูเสี่ยวฉีมาถึงใกล้ๆ ที่อยู่ของหมีดำ
ทั้งสองคนชะลอการเดินหน้า ระมัดระวัง
ก่อนอื่นสามารถยืนยันได้ว่าหมีดำไม่ได้ดื่มน้ำที่ริมลำธาร ไม่อย่างนั้นจะมองเห็นได้ทันที
ต่อมา ทั้งสองปรับทิศทางตามทิศลม มองเห็นหมีดำในโพรงไม้
หมีดำกำลังนอนหลับ พลั่วทหารก็ยังอยู่ในโพรงไม้
มันไม่รู้เลยว่า ตัวมันเองถูกเทพมัจจุราชจับตามองแล้ว
"หมีดำอย่าเพิ่งนอน แกกำลังจะตายแล้ว!"
"จบแล้ว บาร์บีคิวแล้ว!"
"เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีมองดูหมีดำในโพรงไม้ กำลังจะเริ่มแผนการล่าหมี จะเป็นอย่างไรต่อไป โปรดติดตามตอนต่อไป!"
"พวกคุณคิดว่ารถไฟเล็กจะมาถึงที่นี่ไหม แล้วเจอหมีดำ ต่อสู้กับหมีดำจนบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย แล้วเย่ฮั่นมาเก็บกวาด?"
"ไอเดียดีนะ แต่ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้น้อยมาก รถไฟเล็กน่าจะไม่เจอเย่ฮั่น"
"ฉันคิดว่ารถไฟเล็กอาจจะเจอกับคู่เหลิงเฟิง-หลี่กวง แล้วต่อสู้กับเหลิงเฟิง!"
ผู้ชมแสดงความคิดเห็นกันไป ถกเถียงกันอย่างดุเดือด
ส่วนฝั่งเย่ฮั่น หลังจากสำรวจครั้งนี้ เขาได้ยืนยันแผนการแล้ว
"พอแล้ว เรากลับกันเถอะ"
"พรุ่งนี้ก็สามารถมาล่าหมีได้แล้ว"
เย่ฮั่นสูดหายใจลึกๆ แล้วพูด
คำพูดหนึ่งประโยคของเขา ขึ้นอันดับค้นหายอดนิยมทันที กดข่าวสัมภาษณ์จูฉวนฉีลงไปเลย
พรุ่งนี้เย่ฮั่นจะล่าหมี!
นี่จะกลายเป็นไฮไลท์สำคัญที่สุดของวันพรุ่งนี้ ทุกคนตั้งตารอ!
จบบท