บทที่ 338 เปี้ยวครูโลภเหล้าแช่อวัยวะเพศเสือ จูฉวนฉีเห็นผ่านโลกีย์

จิ่วเทียน!

ชื่อนี้ฟังดูยิ่งใหญ่ มีความหมายว่านกอินทรีโบยบินเหนือท้องฟ้าเก้าชั้น นับว่าเป็นชื่อที่ดีที่สุดที่เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีตั้งขึ้นมาจนถึงตอนนี้

"สมาชิกใหม่ในบ้านเรา จะชื่อว่าจิ่วเทียน!"

เย่ฮั่นพูดพลางยิ้มตาหยี

ซูเสี่ยวฉีพอใจกับชื่อนี้มาก จึงทำอาหารให้เย่ฮั่นอย่างมีความสุข

ในห้องไลฟ์สตรีม

"โย่ว ดีนี่ เมื่อกี้ฉันก็คิดถึงชื่อนี้เหมือนกัน"

"ต้องยอมรับว่า เย่ฮั่นกับฉันเป็นวีรบุรุษที่มีวิสัยทัศน์คล้ายกัน"

เปี้ยวครูปรบมือพูด

เสี่ยวถวนจื้อที่อยู่ข้างๆ มองเขาด้วยหางตา

"เปี้ยวครูคะ คุณนี่ชอบเอาเหรียญมาแปะหน้าตัวเองจริงๆ"

"ถ้าฉันจำไม่ผิด เมื่อกี้คุณคิดชื่อพวกนั้นออกมาไม่ใช่เหรอ อะไรนะ... 'อาอิง' 'อิงอิงอิง' พวกชื่อห่วยๆ แบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ?"

เสี่ยวถวนจื้อไม่ปรานีเลย เปิดโปงเปี้ยวครูอย่างไม่ไว้หน้า

ผู้ชมทั้งหลายหัวเราะจนท้องปวด

เปี้ยวครูจิบน้ำอย่างใจเย็น แล้วส่ายหน้าส่ายหางมองเสี่ยวถวนจื้อ

"เสี่ยวถวนจื้อ นี่คุณไม่รู้แล้วล่ะ"

"เมื่อกี้ผมแค่แกล้งทำเป็นไม่เก่ง ในใจผมคิดชื่อดีๆ ไว้แล้ว เช่น จิ่วเทียน ฉางคง พวกชื่อเท่ๆ แบบนี้"

"แต่ผมไม่ได้พูดออกมา นี่เป็นการเว้นหน้าไว้ให้เย่ฮั่นและเสี่ยวฉี เป็นศาสตร์แห่งการเป็นคน เรียกว่า 'แฝงตัวในชุดงาม'"

"อืม เมื่อการแข่งขันจบลง เย่ฮั่นต้องขอบคุณผมให้ดี ส่งขวดเหล้าแช่อวัยวะเพศเสือให้ผมด้วย!"

เปี้ยวครูตบท้องตัวเองเบาๆ

เสี่ยวถวนจื้อดวงตาเป็นประกายทันที ราวกับค้นพบทวีปใหม่

"เปี้ยวครูคะ คุณอยากได้เหล้าแช่อวัยวะเพศเสือขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ฉันรู้สึกว่าฉันค้นพบอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่นะคะ!"

ถึงแม้จะสวมหน้ากากอยู่ แต่ก็เดาได้ว่า เสี่ยวถวนจื้อต้องมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เต็มหน้าแน่ๆ

ผู้ชมก็พากันแซวตาม มีคนบอกว่าจะส่งยาบำรุงไปให้เปี้ยวครูด้วย

ครั้งนี้ เปี้ยวครูทำหน้าไม่ถูกแล้ว

"ผมขอประกาศอย่างเป็นทางการ ความสามารถส่วนตัวของผมไม่มีปัญหาแม้แต่นิดเดียว!"

"ที่พูดถึงเหล้าแช่อวัยวะเพศเสือเป็นแค่พูดลอยๆ ของพวกนี้ผมไม่เคยลองกิน เลยอยากลองดูเท่านั้น!"

"เสี่ยวถวนจื้อ และพวกคุณที่คิดไม่ซื่อทั้งหลาย ผมบอกให้นะ การใส่ร้ายเป็นเรื่องผิดกฎหมายนะ ทนายของผมอีกห้าวินาทีจะถึงสนามรบแล้ว!"

เปี้ยวครูพูดอย่างหน้าตาย

ไม่เสียแรงที่เป็นสตรีมเมอร์มืออาชีพ เอฟเฟกต์รายการนี้ทำได้เต็มร้อยเลย

มีคนถึงกับบอกว่าตัวเองกำลังท้อง แล้วหัวเราะจนคลอดเลย!

ในห้องไลฟ์สตรีมเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะร่าเริง บรรยากาศสนุกสนาน

มีคนถึงขั้นทำอิโมจิเปี้ยวครูขึ้นมาเลย มีกรอบข้อความเขียนว่า "รีบเอาเหล้าแช่อวัยวะเพศเสือมาให้ฉัน!"

เปี้ยวครูทั้งคนเริ่มชา

.............

ในขณะเดียวกัน ที่บ้านของโจวหมิง

มีนักข่าวคนหนึ่งกำลังสัมภาษณ์จูฉวนฉี!

ใช่แล้ว คราวที่แล้วจูฉวนฉีเขียนจดหมายขอโทษด้วยลายมือ เรื่องนี้จนถึงตอนนี้ก็ยังมีกระแสไม่น้อย

กระแสหมายถึงยอดวิว หมายถึงรายได้!

หลายวันนี้มีคนมากมายพยายามหาวิธีติดต่อจูฉวนฉี

พวกที่ทำสื่อออนไลน์ ข่าวเล็กๆ จูฉวนฉีปฏิเสธหมด

จริงๆ แล้วเขาไม่อยากให้สัมภาษณ์ แต่ครั้งนี้เป็นนักข่าวที่ปฏิเสธยาก พูดให้ถูกคือเคยร่วมงานกับจูฉวนฉีด้วย

นี่คือนักข่าวจากหนังสือพิมพ์เมืองยามเย็น เคยสัมภาษณ์จูฉวนฉีมาครั้งหนึ่งแล้ว ถือว่ารู้จักกัน

ท่าทางของเขาก็จริงใจมาก จูฉวนฉีเลยตกลง

ระหว่างการสัมภาษณ์ ทั่วร่างของจูฉวนฉียังปักเข็มเงินอยู่ กำลังรับการรักษาด้วยการฝังเข็ม

"ฉวนฉี จดหมายขอโทษเขียนด้วยลายมือครั้งนี้ของคุณ สร้างความประทับใจให้กับชาวเน็ตมากมาย มีคนเยอะแยะฝากข้อความให้คุณทางอินเทอร์เน็ต อยากทราบว่าคุณได้อ่านไหม?"

นักข่าวคนนั้นถาม

จูฉวนฉีส่ายหน้า

"ผมไม่ได้อ่าน"

นักข่าวประหลาดใจเล็กน้อย เขาเข้าใจจูฉวนฉีพอสมควร เมื่อก่อนเขาชอบดูความคิดเห็นของชาวเน็ตมาก ยังจะเข้าไปลบความคิดเห็นไม่ดีด้วยตัวเอง

"ทำไมล่ะครับ?"

เขารีบถาม

จูฉวนฉียิ้ม เข็มเงินบนใบหน้าก็สั่นไปด้วย

"เมื่อก่อน ผมสนใจมากว่าคนอื่นจะมองผมยังไง แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนไปแล้ว"

"การสนใจความคิดของคนอื่นมากเกินไป เป็นเรื่องที่เหนื่อยมาก ผมป่วยเป็นโรคอารมณ์ ก็เพราะเห็นคนด่าผมบนอินเทอร์เน็ต"

"ตอนนี้ผมไม่สนใจแล้วว่าคนอื่นจะมองผมยังไง"

ตอนนี้จูฉวนฉีพูดมีกลิ่นอายความสบายใจแบบพระแล้ว

นักข่าวเลิกคิ้ว

"ฉวนฉี คุณบอกว่าจะบริจาครายได้ส่วนใหญ่ไปทำการกุศล นี่เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ?"

คำถามนี้สำคัญมาก

จูฉวนฉีทำหน้าจริงจัง พยักหน้า

"ใช่ครับ นี่เป็นการตัดสินใจหลังจากที่ผมคิดอย่างรอบคอบแล้ว"

"วิดีโอปลอมของผมก่อนหน้านี้ ทำให้ผมได้ผลประโยชน์มากมาย ผมยอมรับทั้งหมด"

"เงินพวกนี้ไม่ได้สะอาด ผมทำให้แฟนๆ ที่ชอบผมผิดหวัง ตอนนี้ผมจะเก็บไว้แค่บางส่วนให้แม่ใช้ยามแก่เฒ่า เพื่อดำรงชีวิตที่เรียบง่ายที่สุด ที่เหลือจะบริจาคให้คนที่ต้องการมากกว่า"

"ถือว่าเป็นการชดใช้ความผิดของผมด้วยแล้วกัน!"

จูฉวนฉีพูด

นักข่าวพยักหน้า การทำได้ถึงขั้นนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ

ยุคนี้ ใครไม่รักเงินล่ะ?

ไม่มีเงิน คุณจะก้าวไปไหนได้!

หลังจากนั้น นักข่าวถามคำถามเกี่ยวกับการรักษาโรค เกี่ยวกับแพทย์แผนจีน จูฉวนฉีก็ตอบทั้งหมด

และยังมีเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนร่วมทีม จางฮ่าวหราน

จูฉวนฉีขอโทษอย่างจริงใจ

"ก่อนหน้านี้ผมหยิ่งเกินไป ยังดูถูกจางฮ่าวหราน แล้วแยกตัวออกจากเขา"

"ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของผม ความจริงพิสูจน์แล้วว่าเขาเก่งมาก ผมก็ขอให้พรจากใจจริงให้เขามีผลงานที่ดีขึ้นเรื่อยๆ สร้างชื่อเสียงให้เซินโจวกั๋วของเรา!"

คำถามสุดท้ายเกี่ยวกับแผนการในอนาคตของจูฉวนฉี

จูฉวนฉีในอดีตเป็นบล็อกเกอร์วิดีโอ เน้นการถ่ายวิดีโอเอาตัวรอดในป่าแบบต่างๆ มีผู้ติดตามสิบล้านคน

ตอนนี้สภาพของเขาคงไม่สามารถทำต่อได้แน่นอน แล้วต่อไปเขาจะทำอะไร?

"ช่วงนี้ ผมเจอทั้งขึ้นและลง และก็คิดถึงคำถามนี้มาตลอด"

"เมื่อก่อนผมไม่เคยคิดถึงคำถามนี้เลย แต่ตอนนี้คนพิการแล้ว กลับเริ่มคิดอย่างจริงจัง"

"ผมมีแผนเบื้องต้นแล้ว นั่นคือการบวช"

อะไรนะ?!

นักข่าวตกใจ โจวหมิง จางอวิ๋น และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ก็ตกใจหมด

จูฉวนฉีจะบวช?

นี่เขาเบื่อหน่ายโลกียวิสัยแล้ว จะเข้าสู่ประตูว่างแล้วหรือ?

"คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?"

นักข่าวร้องออกมาด้วยความตกใจ

จูฉวนฉียิ้ม ทั่วร่างของเขาราวกับเปล่งประกายแสงแห่งพระพุทธเจ้า

"จริงครับ"

"โลกีย์วุ่นวาย เงินทอง สุรา คฤหาสน์ สตรี... ทั้งหมดนี้เป็นเพียงเมฆที่ผ่านตา โครงกระดูกที่แต่งแต้มสีแดง"

"รูปไม่ต่างจากความว่าง ความว่างไม่ต่างจากรูป รูปนั่นแหละคือความว่าง ความว่างนั่นแหละคือรูป สรรพสิ่งที่ถูกปรุงแต่ง เป็นดั่งฝัน ภาพลวงตา ฟองน้ำ เงาสะท้อน ผมตัดสินใจแล้ว"

..........

การสัมภาษณ์เสร็จสิ้น นักข่าวจากไปด้วยความตื่นเต้น เตรียมทำรายงานออกมา

จูฉวนฉีมีทัศนคติสบายๆ แบบพระ ถือว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเลย

โจวหมิง จางอวิ๋น ต่างมาถามเขา

"ผมตัดสินใจจริงๆ แล้ว แม่ของผมก็รู้ความคิดนี้ของผมมานานแล้ว เธอสนับสนุนผมมาก"

"พอรักษาอาการป่วยของผมดีขึ้นระดับหนึ่ง ผมก็จะออกเดินทาง ต้องขอบคุณพวกคุณที่ดูแลผมช่วงนี้นะครับ"

จูฉวนฉีพูดอย่างจริงใจ

โจวหมิงและจางอวิ๋นก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีก ได้แต่ถอนหายใจในใจ

อดีตมือหนึ่งด้านการเอาตัวรอดในป่าของเซินโจวกั๋ว สุดท้ายจะไปบวชเป็นพระ!

การเปลี่ยนแปลงนี้ใหญ่เกินไปหน่อย!

จบบท