บทที่ 201 จางฮ่าวหรานค้นพบกระท่อมไม้! (ฟรี)

เย่ฮั่นฮัมเพลงไปพลางพาซูเสี่ยวฉีมาที่รังกระต่าย

ไฮยีน่าถูกจัดการไปหมดแล้ว และยังจับหนูป่าเหลืองได้อีกตัวหนึ่งในกับดัก หลังจากนั้นก็ไม่มีสัตว์อะไรที่ไม่รู้จักประสาทัพพีมารบกวนพวกกระต่ายอีกเลย

ดังนั้นพวกกระต่ายจึงอยู่กันอย่างสบายดี

ลูกกระต่ายที่เกิดมาตั้งแต่แรกตอนนี้วิ่งกระโดดได้แล้ว ขนฟูนุ่มน่ารักมาก

แม่กระต่ายอีกห้าตัวก็ตั้งท้องลูกกระต่ายหมดแล้ว

"กระต่ายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เติบโตเร็วๆ นะ!"

ซูเสี่ยวฉีอารมณ์ดีให้อาหารพวกกระต่าย

กระต่ายตัวโตๆ จริงๆ แล้วก็ค่อนข้างกลัวพวกเขาทั้งสอง

แต่พวกลูกกระต่ายยังไม่รู้จักกลัวคน วิ่งกระโดดรอบๆ ซูเสี่ยวฉี

ซูเสี่ยวฉีเดินอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะเผลอเหยียบลูกกระต่ายเข้า

ทั้งสองออกจากรังกระต่าย อารมณ์ดีทั้งคู่

จากนั้นก็ไปตรวจสอบไร่มันฝรั่งและสภาพของเป็ดไก่

"อีกไม่กี่วันหาเวลามาปลูกมันฝรั่งอีกรอบนึง"

"มันฝรั่งเอาไว้กินเป็นอาหารหลักก็ได้ กินเป็นกับข้าวก็ได้"

เย่ฮั่นพูด

ไร่มันฝรั่งแปลงนี้จะโตได้ต้องใช้เวลาอีกเกือบสองเดือน

ในช่วงนี้ เขาต้องปลูกมันฝรั่งเพิ่มอีก เพื่อให้ได้ผลผลิตมากขึ้นในอนาคต

อย่างน้อยต้องรับประกันว่าการจัดหามันฝรั่งจะไม่ขาดก่อนจบการแข่งขัน

วันนี้ทั้งไก่และเป็ดก็ทำงานได้ดี แต่ละตัวออกไข่มาหนึ่งฟอง

"ไป ขนโอ่งดินเผาใบใหญ่กลับไปก่อน แล้วค่อยกินอาหารเช้า"

หลังจากเดินตรวจรอบๆ เนินเขาเล็กครบหนึ่งรอบ ทำการตรวจสอบประจำวันเสร็จแล้ว ทั้งสองกลับมาที่เตาเผาดิน

พวกเขาคลานเข้าไปในเตาเผาดิน ขนโอ่งดินเผาขนาดใหญ่ออกมาทีละใบ

นี่เป็นโอ่งดินเผารุ่นอัพเกรด ไม่เพียงแต่จุได้มากขึ้น แต่ยังแข็งแรงขึ้น ให้ความรู้สึกเหมือนคนสามารถคลานเข้าไปข้างในได้

ความจริงแล้ว เด็กตัวเล็กๆ อาจจะคลานเข้าไปในโอ่งดินเผาใบใหญ่นี้ได้จริงๆ

"คุณคะ หนูเคยได้ยินว่ามีที่เรียกว่าสาวแจกัน คือเติบโตออกมาจากในแจกัน มีแค่หัวโผล่ออกมา สามารถแสดงได้ทุกที่ คุณเคยเห็นไหมคะ?"

ซูเสี่ยวฉีมีความคิดไม่เล็กเลย มองโอ่งดินเผาใบใหญ่แล้วนึกถึงสาวแจกันได้

"สาวแจกันเป็นแค่การหลอกลวงแบบหนึ่ง"

"บอกว่าโตมาในแจกันตั้งแต่เด็ก ยังมีคนเชื่อจริงๆ"

"หลักการที่อยู่เบื้องหลังก็แค่การหลอกตาในกลมายากล ที่แสดงไปทั่วก็เพื่อหลอกเงินเท่านั้น"

เย่ฮั่นเคยเห็นการหลอกลวงแบบนี้มาก่อนจริงๆ

นั่นเป็นในชาติก่อน ในหมู่บ้านบนภูเขาแห่งหนึ่ง เย่ฮั่นได้พบกับคณะละครสัตว์ที่มาแสดงในหมู่บ้าน

หนึ่งในการแสดงก็คือสาวแจกัน

ที่น่าสนใจคือ สาวแจกันที่มีแค่หัวโผล่ออกมา หลังจากจบการแสดงกลับมีแขนขาครบสมบูรณ์ รูปร่างอวบอิ่ม และยังมาถามเย่ฮั่นว่าต้องการบริการพิเศษหรือไม่

เย่ฮั่นยังไม่ถึงขั้นหิวจนกินอะไรก็ได้ รีบปฏิเสธไป

ตอนนั้นสาวแจกันผู้นั้นยังรู้สึกเสียดายมากๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ฮั่น ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมจำนวนไม่น้อยบอกว่าพวกเขาก็เคยเห็นเช่นกัน

กลุ่มเป้าหมายหลักของการแสดงประเภทนี้มักเป็นหมู่บ้านห่างไกล ส่วนใหญ่เป็นคนสูงอายุที่มีการศึกษาไม่สูง หลอกได้ง่าย

ตอนนี้ผู้ชมจำนวนมากได้รวมตัวกันในห้องไลฟ์สตรีมของจางฮ่าวหราน แต่ในห้องไลฟ์สตรีมของเย่ฮั่นก็มีแฟนคลับตัวจริงที่ไม่ยอมย้ายไปไหนเลย

อย่างมากก็แค่เปิดห้องไลฟ์สตรีมของเย่ฮั่นค้างไว้ในมือถือ แล้วใช้มือถืออีกเครื่องหรือคอมพิวเตอร์ หรือดูผ่านทีวี เพื่อดูสถานการณ์ทางฝั่งจางฮ่าวหราน

ดังนั้น ตอนนี้ห้องไลฟ์สตรีมของจางฮ่าวหรานมียอดฮอตพุ่งสูง อยู่ในอันดับหนึ่ง

แต่อันดับสอง ยังคงเป็นห้องไลฟ์สตรีมของเย่ฮั่น จำนวนคนไม่ได้ลดลงมากนัก

นี่คือพลังดึงดูดผู้ชมของเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉี ทั้งสองคนได้รับฉายาว่าเป็นสัตว์ประหลาดดูดแฟนคลับ

มีคนจำนวนมากที่เดิมเป็นแฟนคลับของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น แต่หลังจากดูไลฟ์สตรีมของเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีแล้วก็ไม่ยอมไปไหน กลายเป็นแฟนคลับของทั้งคู่ไปเลย

หลังจากขนโอ่งดินเผาใบใหญ่กลับมาแล้ว เย่ฮั่นล้างทำความสะอาดที่ริมลำธาร ส่วนซูเสี่ยวฉีเริ่มทำอาหารเช้า

ล้างโอ่งดินเผาใบใหญ่เสร็จแล้ว เย่ฮั่นเก็บกระดาษที่ทำเมื่อวานนี้ขึ้นมา ตากแห้งแล้ว พร้อมใช้งานได้

หลังกินอาหารเช้า ทั้งสองเก็บข้าวของเรียบร้อย เดินทางตรงไปยังต้นมะม่วงหิมพานต์

"วันนี้เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีจะยุ่งแล้ว"

"ปัญหาหลักคือต้นมะม่วงหิมพานต์อยู่ไกลจากพวกเขามาก"

"ช่วงนี้เนื้อหาไลฟ์สตรีมของเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีจะเป็นการเก็บมะม่วงหิมพานต์เป็นหลัก"

"เมื่อเย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีไปถึงต้นมะม่วงหิมพานต์ จางฮ่าวหรานก็น่าจะได้พบกับผู้เข้าแข่งขันจากนี่หงกั๋วสองคนแล้ว"

"น่าตื่นเต้นจริงๆ ผมใช้มือถืออีกเครื่องเปิดห้องไลฟ์สตรีมของจางฮ่าวหรานไว้ รอดูเขาเจอกับพวกญี่ปุ่นอยู่!"

"มีมือถือสองเครื่องเก่งนักหรือไง ผมใช้แท็บเล็ตต่างหาก!"

ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมพากันสนทนา

วันนี้เย่ฮั่นไม่ได้วางแผนจะเดินทางตามเส้นทางเดิม

ครั้งที่แล้วเป็นเส้นทางตรง เดินไปถึงต้นมะม่วงหิมพานต์

วันนี้เขาวางแผนจะเดินตามด้านขวาของเส้นทางเดิม บุกเบิกเส้นทางใหม่เพื่อเดินหน้า ลองดูว่าจะมีการค้นพบอะไรใหม่ๆ ไหม

ซูเสี่ยวฉีเดินตามหลังเย่ฮั่น ทั้งสองเดินหน้าต่อไป ฝ่าพงหนามไป

เย่ฮั่นระมัดระวังมาก เมื่อเจอพื้นที่ที่มีหญ้าสูง เขาจะใช้พลั่วทหารตัดหญ้าและต้นไม้พวกนั้นให้ล้มลงก่อน แล้วค่อยเดินต่อไป

หากมีสัตว์มีพิษซ่อนอยู่ในพงหญ้า ก็จะเป็นอันตรายได้

เขายังไม่รู้ว่า โจวหมิงเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะเจองูพิษ

ผู้เข้าแข่งขันจากไป่เซียงกั๋วก็ตายเพราะพิษจากกบพิษลูกธนู

และผู้เข้าแข่งขันจากนี่หงกั๋วก็ถูกพิษจากต้นจินปี่ ตายไปหนึ่งคน อีกคนต้องทนทุกข์กับผลข้างเคียงของพิษ

พูดถึงโจวหมิง ตอนนี้โจวหมิงก็ตื่นแล้ว

เห็นรอยคล้ำใต้ตาและเส้นเลือดในดวงตาของจางอวิ๋น โจวหมิงถอนหายใจ

"จางอวิ๋น อย่ากดดันตัวเองมากเกินไป"

"ผลข้างเคียงของผมถึงจะรักษาได้ ก็ต้องใช้เวลานาน ถ้าคุณพังไปก่อน ใครจะรักษาผมล่ะ?"

"คุณต้องพักผ่อนให้ดีนะ!"

โจวหมิงพูดอย่างจริงจัง

จางอวิ๋นพยักหน้า เริ่มฝังเข็มให้โจวหมิง ทำการรักษาด้วยการฝังเข็ม

ไม่นาน ทั้งตัวของโจวหมิงก็ถูกปักด้วยเข็มเงินหลายสิบเล่ม ดูเหมือนเม่นตัวหนึ่ง

จากนั้นจางอวิ๋นยังทำการรมยา นั่นคือการใช้ก้านโหระพาและสมุนไพรอื่นๆ มาทำเป็นแท่งรมยา จุดไฟและนำไปรมจุดฝังเข็มตามตำราแพทย์แผนจีน

ระหว่างทำการรักษา ทั้งสองก็ดูไลฟ์สตรีมไปด้วย

ห้องนั่งเล่นบ้านของโจวหมิงมีทีวีขนาดใหญ่ กำลังแสดงภาพไลฟ์สตรีมของจางฮ่าวหราน

"ในเน็ตบอกว่า จางฮ่าวหรานจะได้พบกับผู้เข้าแข่งขันจากนี่หงกั๋วสองคนในเร็วๆ นี้"

"หวังว่าเขาจะจัดการผู้เข้าแข่งขันจากนี่หงกั๋วทั้งสองนี้ได้"

โจวหมิงมองทีวีพลางพูด

ในเน็ตมีคนบอกว่าคุณปู่ของเขาถูกทหารญี่ปุ่นฆ่าตอนอายุแปดขวบ นั่นเป็นเรื่องเหลวไหลแท้ๆ

แต่โจวหมิงมีคุณปู่ที่ถูกทหารญี่ปุ่นฆ่าจริงๆ

ดังนั้นเขาจึงหวังว่าจางฮ่าวหรานจะทำอะไรสักอย่าง เพื่อระบายความแค้นให้ได้

เวลาผ่านไป ใกล้เที่ยงแล้ว ผู้ชมก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นและกระวนกระวายในใจ

ในขณะนี้ จางฮ่าวหรานเดินทางมาเรื่อยๆ ตรงหน้าเขา รางๆ เหมือนมีกระท่อมไม้ปรากฏขึ้น!

จบบท