บทที่ 121 ภัยคุกคามขนาดใหญ่! (ฟรี)

หลังฝนตกหนัก การออกไปเก็บซากสัตว์เป็นสิ่งที่ผู้เข้าแข่งขันหลายคนมักจะทำ

แม้ว่าเย่ฮั่นก็วางแผนจะทำเช่นกัน แต่ตอนนี้เขาตัดสินใจที่จะสร้างรังไก่ให้เสร็จก่อน

ในส่วนของหยางชิงชิงและถังหง พวกเธอทั้งสองกำลังใช้ชีวิตอยู่อย่างค่อนข้างดี

จากทีมทั้งหมด มีเพียงสามทีมเท่านั้นที่มีผู้เข้าแข่งขันเป็นผู้หญิงทั้งคู่

พวกเธอเป็นหนึ่งในนั้น

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนแสดงให้เห็นอย่างสมบูรณ์แบบว่าอะไรคือคำว่า "สตรีไม่แพ้บุรุษ"

พวกเธอล้วนเป็นคนที่เคยสร้างชื่อเสียงให้ประเทศและคว้าแชมป์โลกมาแล้ว!

ขณะนี้ หยางชิงชิงแบกธนูไว้ที่หลัง ส่วนถังหงถือท่อนไม้ขนาดใหญ่ไว้ในมือ

ท่อนไม้นี้ช่างน่าขนลุกจริงๆ!

ในทีมของเหลิงเฟิง หลี่กวงก็ใช้ท่อนไม้ใหญ่เป็นอาวุธเช่นกัน

แต่หากเทียบกับท่อนไม้ของถังหง ก็เหมือนกับเทียบของเล่นเด็กกับอาวุธจริง

ท่อนไม้ของถังหงนั้นใหญ่เกินจริง!

เธอเป็นนักกีฬายกน้ำหนักมาก่อน เคยคว้าเหรียญทองยกน้ำหนัก มีแรงมากกว่าผู้ชายส่วนใหญ่!

ถ้าต้องต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง เย่ฮั่นเองก็สู้เธอไม่ได้

บางทีคงมีเพียงเหลิงเฟิงและจางฮ่าวหรานระดับนี้เท่านั้น ที่จะสามารถสู้กับเธอได้

เหลิงเฟิงเป็นทหารหน่วยพิเศษที่ปลดประจำการแล้ว ชำนาญเทคนิคการต่อสู้หลากหลายรูปแบบ

ส่วนจางฮ่าวหรานจัดเป็นประเภทที่กลับสู่ธรรมชาติ หากถามว่าการต่อสู้ของเขามีรูปแบบอะไร จริงๆ แล้วไม่มี

แต่ทุกการโจมตีล้วนมุ่งไปที่จุดอ่อน จุดตาย ดุดันไร้ความปรานี มีสัญชาตญาณสัตว์ที่รุนแรง!

กลับมาที่เรื่อง หลังฝนตกหนักครั้งนี้ หยางชิงชิงและถังหงออกไปเก็บซาก

ขณะนี้แสงอาทิตย์กำลังเผาผลาญพื้นดิน จนสามารถเห็นบางจุดเหมือนมีควันลอยขึ้นมา

นั่นเป็นไอน้ำที่เกิดจากการระเหยของน้ำ

"พี่หง พวกเราเก็บของได้ไม่น้อยเลยนะคะในทริปนี้!"

หยางชิงชิงถือธนูคอยระวังความเคลื่อนไหวรอบข้าง

ธนูของเธอแน่นอนว่าได้รับการอัพเกรดแล้ว

ตอนที่เพิ่งขึ้นเกาะ เธอเพียงแค่ประดิษฐ์ธนูอย่างลวกๆ ใช้งานไม่ถนัดเท่าไหร่

แต่ตอนนี้เป็นวันที่สิบแปดแล้ว เธอสร้างธนูใหม่มาใช้นานแล้ว

เทียบกับธนูที่เธอใช้ฝึกซ้อมไม่ได้เลย แต่ก็เป็นธนูที่ดีที่สุดที่สามารถทำได้ในขณะนี้

มีผู้ชมบางคนคิดว่า ธนูที่หยางชิงชิงทำเองนี้ น่าจะมีความแข็งแรงใกล้เคียงกับธนูไผ่ของเย่ฮั่น

ซึ่งยิ่งแสดงให้เห็นถึงความเก่งกาจของเย่ฮั่น

หยางชิงชิงเป็นนักยิงธนูมืออาชีพ การที่เธอสามารถทำธนูได้ดีก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

แต่เย่ฮั่นก็สามารถทำได้ไม่แตกต่างกันเลย นี่เขาเก่งแค่ไหน?

"เป็นสัตว์ขนาดเล็กทั้งนั้น พวกนกเล็กๆ กบ หนู"

"ถ้าเราได้สัตว์ล่าขนาดใหญ่สักตัวก็คงดี"

"ถ้าเรามีอาหารสำรองเพียงพอ เราก็จะสามารถมุ่งสร้างที่พักได้อย่างเต็มที่แล้ว"

ถังหงมีความคิดไม่น้อยเช่นกัน แต่ทุกวันต้องวุ่นวายเรื่องอาหาร ทำให้ไม่มีเวลาเพียงพอ

นี่ทำให้พวกเขารู้สึกกังวลมาก

"จากที่เห็นตอนนี้ ผู้แข่งขันส่วนใหญ่แทบไม่มีอาหารสำรอง"

"แม้แต่คนที่มี ก็มีพอกินแค่สามถึงห้าวันเท่านั้น"

"มีเพียงเย่ฮั่นที่เป็นคนผิดปกติ!"

ในห้องไลฟ์สตรีมของหยางชิงชิงและถังหง มีผู้บรรยายคนหนึ่งพูดขึ้น

เขาได้รับฉายาว่าเป็น "คนอ้วนที่เล่นบอลไม่เป็น"

นี่เป็นบุคคลระดับชาติของเซินโจวกั๋ว เขาสร้างแชมป์โลกมาแล้วกี่คน?

ครั้งนี้เขาก็ได้รับเชิญพิเศษให้มาเป็นผู้บรรยาย

นอกจากนี้ ในห้องไลฟ์นี้ยังมีแขกรับเชิญพิเศษหลายคนที่บอกว่ามาเยี่ยมเยียน!

เช่น เสือเหี้ยมแห่งจักรวรรดิ ชายที่ไม่รู้จักความรัก และยังมีมหาจอมมารอีกด้วย!

เจ้าของเหรียญทองหลายคนที่ทุกคนคุ้นหูมักปรากฏตัวในห้องไลฟ์นี้บ่อยๆ

อีกผู้บรรยายหนึ่งในห้องไลฟ์เป็นศาสตราจารย์ด้านชีววิทยาจากมหาวิทยาลัยชิงหัว ผมขาวโพลน ได้รับเชิญพิเศษให้มาด้วย

ศาสตราจารย์อาวุโสท่านนี้มีความรู้กว้างขวางมาก แม้แต่เสี่ยวเหลียงมาก็ต้องเรียกเขาว่าอาจารย์

"ทั้งหมดที่พวกเธอเก็บได้นั้นกินได้"

"แต่ในการเอาชีวิตรอดในป่า สิ่งที่ผมกังวลที่สุดคือพยาธิ"

"แม้จะระมัดระวังมาก ต้มน้ำก่อนดื่ม ปรุงอาหารให้สุกก่อนกิน ก็ยังมีโอกาสติดพยาธิได้"

ศาสตราจารย์อาวุโสกล่าว

จริงๆ แล้วปัญหานี้มีการถกเถียงกันบนอินเทอร์เน็ตมาแล้ว

ในที่สุดทุกคนก็ได้ข้อสรุปว่า

การหลีกเลี่ยงพยาธิอย่างสิ้นเชิงนั้นแทบเป็นไปไม่ได้

ทำได้เพียงรอให้การแข่งขันสิ้นสุด กลับเข้าเมือง ไปโรงพยาบาลเพื่อรับการตรวจอย่างละเอียด

จากนั้นรักษาตามอาการ กำจัดพยาธิในร่างกาย

สัตว์ป่าหลายชนิดมีพยาธิอันตรายอยู่ในร่างกาย

พูดถึงพยาธิขนาดเล็ก เช่น พยาธิไส้เดือน แทบทุกคนเคยเป็น

พูดถึงพยาธิขนาดใหญ่ เช่น พยาธิใบไม้ในสมอง นั่นน่ากลัวมาก

นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีวิธีหลีกเลี่ยงที่ดีจริงๆ

"พี่หง ดูนั่นสิ นั่นอะไรน่ะ?"

ระหว่างพูดคุย หยางชิงชิงดูเหมือนจะพบบางอย่าง

เธอชี้ไปที่สิ่งหนึ่งข้างหน้าและพูด

มันดำทะมึน มองไม่ออกว่าเป็นอะไร

ด้านบนมีกิ่งไม้แห้งและใบไม้ร่วงปกคลุมอยู่ไม่น้อย แม้จะอยู่ห่างออกไปก็ได้กลิ่นคาวเลือดฉุนที่ค่อนข้างแสบจมูก

ถังหงเริ่มระแวดระวังทันที กำไม้ท่อนใหญ่ในมือแน่น

มีเพียงคนที่เล่นยกน้ำหนักอย่างเธอเท่านั้นที่ยกท่อนไม้ใหญ่นี้ได้

"ชิงชิง ระวังหน่อยนะ ฉันจะเข้าไปดูก่อน"

ถังหงพูดพลางเดินเข้าไป

เธอดูแลหยางชิงชิงเป็นอย่างดี มักเสี่ยงอันตรายเอง กลัวว่าหยางชิงชิงจะได้รับบาดเจ็บ

ในแง่ของเกม หยางชิงชิงเป็นผู้โจมตีระยะไกล ส่วนถังหงเป็นนักสู้ระยะประชิด เลือดเยอะ ป้องกันสูง

คู่นี้ก็เก่งมากทีเดียว

ตอนนี้ ถังหงเดินเข้าไปสังเกตใกล้ๆ แล้ว ใบหน้าเธอปรากฏความตื่นเต้นยินดี

"ชิงชิง นี่ดูเหมือนจะเป็นหมูป่านะ!"

"พวกเรารวยแล้ว!"

ถังหงร้องอย่างตื่นเต้น เธอปัดกิ่งไม้แห้งและใบไม้ร่วงบนตัวหมูป่าออกไป

จากนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเฮือกใหญ่

"หมูป่าตัวนี้ถูกสัตว์ร้ายกัดตาย!"

"ดูตรงนี้สิ มันถูกกัดจนพัง เห็นรอยฟันชัดเจน เนื้อและอวัยวะภายในถูกกินไปบางส่วนแล้ว!"

ถังหงร้องอย่างตกใจ

หยางชิงชิงรีบเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เห็นภาพตรงหน้าชัดเจน

นี่เป็นหมูป่าที่ตายแล้วจริงๆ คาดว่าน่าจะหนักประมาณเกือบสองร้อยจิน

นี่เป็นครั้งที่สองที่ผู้เข้าแข่งขันได้หมูป่าเป็นเหยื่อบนเกาะนี้

ครั้งแรกแน่นอนว่าเป็นเย่ฮั่น

แต่ครั้งนั้นเย่ฮั่นเพียงแค่เก็บซาก หมูป่าตกลงไปในหนองน้ำและจมน้ำตาย

แต่ครั้งนี้ หมูป่าที่หยางชิงชิงและถังหงพบ ถูกสัตว์ร้ายโจมตีและกัดตาย แถมยังถูกกินไปบางส่วนแล้ว!

นี่พิสูจน์ว่าในพื้นที่นี้มีสัตว์ร้ายขนาดใหญ่!

"ไม่มีรอยเท้าอะไรในบริเวณนี้เลย คงถูกน้ำฝนชะไป"

"แต่มีขนหลงเหลืออยู่บ้าง ฉันสงสัยว่าอาจเป็นเสือดาวหรือเสือ!"

สีหน้าของถังหงเคร่งเครียดขึ้น เธอมองไปรอบๆ

ผู้ชมทั้งหมดก็พลอยเครียดไปด้วย

บริเวณรอบๆ ที่พักของพวกเธอมีสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ นี่เป็นภัยคุกคามขนาดใหญ่จริงๆ!

จบบท