บทที่ 65 ข่าวถูกเปิดเผย! การลงทุนครั้งใหญ่ของทีมงานรายการ!

เห็นว่าฝนกำลังจะตกอีกแล้ว เย่ฮั่นจึงรีบจุดไฟต้มน้ำ

หม้อสองใบทำงานพร้อมกัน หม้อใบหนึ่งต้มน้ำ อีกใบหนึ่งเอาไว้ทำอาหารเย็น

"วันนี้กินอาหารเย็นก่อนเวลา ไม่งั้นเดี๋ยวฝนตก ก็จะไม่สามารถทำอาหารได้แล้ว"

เย่ฮั่นพูดพลางเริ่มทำอาหาร

ในใจเขาเกิดความคิดอีกอย่าง

นั่นคือสร้างบ้านอีกหลังเพื่อใช้เป็นครัว

อย่างน้อยก็ต้องสร้างเพิงที่สามารถกันลมกันฝนได้

จะได้ทำอาหารได้ในวันที่ฝนตก

อย่างตอนพายุฝนครั้งที่แล้ว เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีต้องกัดปลารมควันประทังชีวิต แม้แต่น้ำร้อนก็ดื่มไม่ได้

ถ้าวันไหนฝนตกยาวๆ ล่ะ?

ยังคงต้องมีสถานที่ที่สามารถทำอาหารได้ในวันที่ฝนตก

เย่ฮั่นทำงานพลางวางแผนในใจไปด้วย

"เจ้านาย ฉันมาช่วยคุณเถอะ"

ซูเสี่ยวฉีออกจากหอไผ่ มาอยู่กับเย่ฮั่น

เรื่องทำอาหาร เธอถนัดกว่า

อาหารที่เย่ฮั่นทำ จะเทียบเธอได้อย่างไร?

"ไหวหรือ?"

เย่ฮั่นมองซูเสี่ยวฉี

ซูเสี่ยวฉีพยักหน้า

"ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นซักหน่อย"

"สองวันมานี้ฉันคิดอยู่ตลอด ทำไมฉันกลายเป็นแจกันประดับไปได้ ตามหลักแล้วไม่ควรเป็นแบบนี้นี่"

"ตอนนี้ฉันถึงเข้าใจ ที่แท้เป็นเพราะคุณพาฉันเข้าไปในเส้นทางนั้นเอง!"

ซูเสี่ยวฉีพูดพลางเริ่มทำอาหาร

เป็นเพราะการเอาใจใส่ของเย่ฮั่นที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองอ่อนแอมาก

จริงๆ แล้วไม่ถึงขนาดนั้น

ก่อนหน้านี้ตอนมีประจำเดือน เธอก็ยังทำอะไรได้ตามปกติ ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันเลย

สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้มีกระดาษแล้ว ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

ถ้าไม่มีกระดาษ เธอคงไม่กล้าเคลื่อนไหวมากนัก

"แจกันประดับ?"

"มีแจกันประดับที่ผมมันมันแบบคุณไหม?"

เย่ฮั่นล้อเลียน

ซูเสี่ยวฉีถลึงตาใส่เขา

"นอกจากผมมัน ยังพูดอะไรได้อีกไหม?"

เย่ฮั่นยักไหล่

ดูเหมือนนอกจากผมมัน ตอนนี้เขาก็หาจุดบกพร่องอะไรของซูเสี่ยวฉีไม่ได้

ทั้งสองคุยหัวเราะกันพลางทำอาหาร

อากาศมืดครึ้มจริงๆ ถ้าไม่ใช่เย่ฮั่นรีบก่อไฟก่อน ตอนนี้คงก่อไฟไม่ได้แล้ว

เขาอาศัยแสงอาทิตย์แสงสุดท้าย ก่อไฟอย่างยากลำบาก

"ไฟแช็กโบราณใช้ได้แล้ว"

เย่ฮั่นหยิบไฟแช็กโบราณที่เพิ่งทำเสร็จออกมา

จุดไฟด้วยกองไฟ

แล้วปิดฝากระบอกไผ่

"ตั้งแต่เวลานี้ เริ่มจับเวลาดูว่าไฟแช็กโบราณอันหนึ่งจะไหม้นานเท่าไหร่"

เย่ฮั่นดูเวลา

ตอนนี้เป็นบ่ายสามครึ่งของวันที่สิบ

ต่อไปก็คือกินข้าว แล้วพักผ่อน

"คุณดื่มน้ำร้อนเยอะๆ นะ น้ำซุปร้อน"

เย่ฮั่นต้มน้ำร้อนหม้อหนึ่ง ใส่ในแก้วกระบอกไผ่เก็บไว้

จากนั้นก็ต้มซุปปลารมควันกับสาหร่ายทะเลอีกหม้อ

พยายามให้ซูเสี่ยวฉีดื่มเยอะๆ

ซุปหนึ่งหม้อ ซูเสี่ยวฉีดื่มไปเกือบครึ่ง ท้องเธอนูนเต่งไปหมด

"จริงหรือเปล่า?"

"ให้แฟนดื่มน้ำร้อนเยอะๆ จะไม่โดนตีหรือไง?"

"ฮ่าๆ ทุกคนอย่าเชื่อ นี่คือการแสดงของพวกเขา!"

"ใช่ ครั้งก่อนฉันบอกให้แฟนดื่มน้ำร้อนเยอะๆ ผลคือแฟนกลายเป็นแฟนเก่าไปแล้ว"

"จริงๆ แล้วประโยคนี้ต้องใช้คู่กับหน้าตา คนหล่อพูดก็ใช้ได้ ไม่หล่อพูดอะไรก็ใช้ไม่ได้"

"จริงเหรอ ฉันรู้สึกว่าฉันก็ไม่หล่อ แต่เวลาแฟนไม่สบาย ฉันซื้อกระเป๋าให้เธอเลย เธอก็สบายแล้ว"

"ต้องหล่อ หรือไม่ก็รวย! หนาวจนตัวสั่น พวกเราคนธรรมดาจะได้ยืนขึ้นมาเมื่อไหร่?"

ในห้องไลฟ์สตรีม เกิดการถกเถียงกันมากมาย

ประมาณบ่ายสี่โมงกว่า เย่ฮั่นและซูเสี่ยวฉีกินอาหารเย็นเสร็จแล้ว เก็บกวาดเรียบร้อย เข้าหอไผ่ไปนอน

เร็วจริงๆ!

หนึ่งเพราะวันนี้ไม่มีเรื่องอื่นต้องทำแล้ว เวลาก็ไม่ค่อยพอ

สองเพราะฝนกำลังจะตก

และแน่นอนว่า หลังจากที่ทั้งสองเข้าไปในหอไผ่ไม่นาน ข้างนอกก็เริ่มมีเสียงฟ้าร้อง

"นอนกันเถอะ!"

"วันที่ฝนตกนอนสบาย ช่วงนี้ก็ไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่เลย"

เย่ฮั่นถอนหายใจยาว นอนลงอย่างสบาย

หมอนใบไผ่หนังกระต่ายส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ เย่ฮั่นหลับตาลง

ซูเสี่ยวฉีนอนเอียงตัวชิดเย่ฮั่น ในอ้อมกอดมีแก้วกระบอกไผ่ใบหนึ่ง ข้างในบรรจุน้ำร้อน

ความร้อนที่แผ่ออกมา แพร่ไปทั่วร่างกาย รู้สึกสบายมาก

เหมือนกับกระเป๋าน้ำร้อนเลย

พวกเขาไม่มีอะไรต้องทำแล้ว

แต่ทางทีมงานรายการกลับปวดหัวหนักหนา

ตั้งแต่จาซังอีตาย ทีมงานรายการแทบไม่ได้พักเลย!

ตอนนี้เกิดเรื่องแบบนี้อีก ถึงขั้นมีนักฆ่าปรากฏตัว!

"การดูแลเกาะของทีมงานรายการเรา ยังมีช่องโหว่ใหญ่มาก ถึงขั้นปล่อยให้นักฆ่าขึ้นเกาะได้!"

"นั่นคือปืนหนึ่งกระบอก จะเป็นอันตรายต่อชีวิตของผู้เข้าแข่งขัน!"

ในห้องทำงานห้องหนึ่ง มีผู้บริหารคนหนึ่งกำลังทุบโต๊ะด้วยความโกรธ

ถ้าเรื่องนี้รั่วไหลออกไป อาจจะทำให้ผู้ชมทั่วโลกไม่พอใจ!

ดังนั้นตอนนี้ สิ่งแรกที่ทีมงานรายการต้องทำคือ ปิดข่าวนี้

ห้ามไม่ให้เรื่องนี้ถูกเปิดเผยเด็ดขาด!

"ตรวจสอบให้เข้มงวด!"

"แม้แต่ตาเท้าก็เดาได้ว่าเป็นฝีมือครอบครัวของจาซังอี ฟ้องพวกเขา!"

ทีมงานรายการส่งทนายความออกไปทันที ส่งหนังสือจากทนายความ!

แต่ตามมาด้วยเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดยิ่งกว่า

ทางครอบครัวของจาซังอียอมรับทันที!

คนที่ออกมาพูด คือพ่อบ้านเก่าในบ้านของจาซังอี

"ผมดูคุณชายจาซังอีเติบโตขึ้นมา เขาตายที่ทีมงานรายการ ผมมีชีวิตอยู่ก็ไม่มีความหมายแล้ว"

"ฮึ คุณท่านบอกว่า สู้ทีมงานรายการไม่ได้ ได้แต่อดทน แต่ผมเป็นคนที่จะลงหลุมศพไปแล้วครึ่งตัว จะกลัวอะไร?"

"ผมจ้างนักฆ่า ขึ้นเกาะแข่งขัน จะฆ่าโซล์เพื่อแก้แค้นให้คุณชาย!"

"ดูเหมือนทีมงานรายการก็ไม่เท่าไหร่นี่นา ส่งนักฆ่าขึ้นเกาะง่ายๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเวลาไม่พอ ผมยังอยากจ้างนักฆ่าอีกหลายคน ไปฆ่าผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่นทั้งหมดเลย!"

"คุณชายตายไปแล้ว พวกคุณยังมีชีวิตอยู่ทำไม!"

...

แย่แล้ว!

ทางทีมงานรายการ มีผู้บริหารระดับสูงคนหนึ่งเป็นลมล้มลงไปทันที

แม้แต่คนโง่ก็รู้ว่า พ่อบ้านเฒ่าคนนี้ถูกผลักออกมารับเคราะห์

คนอยู่เบื้องหลังที่แท้จริง แน่นอนว่าเป็นพ่อของจาซังอี!

แต่นั่นไม่สำคัญแล้ว

สิ่งสำคัญคือ ตอนนี้ผู้ชมทั่วโลกรู้แล้วว่า มีนักฆ่าขึ้นเกาะได้อย่างง่ายดาย สามารถส่งผลกระทบต่อการแข่งขันปกติได้!

ผู้ชมจำนวนมากออกมาต่อว่าทีมงานรายการ!

"ถ้าผู้เข้าแข่งขันประสบอุบัติเหตุตายบนเกาะ ยังพอเข้าใจได้ แต่ถ้าถูกกลั่นแกล้งอย่างร้ายกาจล่ะ จะทำอย่างไร?"

"ไม่จริงใช่ไหม การแข่งขันใหญ่ขนาดนี้ ทำกันแบบเล่นๆ?"

"ส่งนักฆ่าธรรมดาๆ ก็ขึ้นเกาะได้?!"

"คนอื่นฉันไม่สนใจ แต่ถ้านางฟ้าหยางชิงชิงของฉันเป็นอะไรไป ฉันจะชนหัวตายหน้าประตูทีมงานรายการ!"

"ทำไมครอบครัวของอินเดียคนนั้นก่อเรื่องอีกแล้ว น่ารำคาญชะมัด!"

"ดูว่าทีมงานรายการจะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร ถ้าแก้ไขไม่ได้ รายการนี้ก็พังแล้ว"

กระแสบนอินเทอร์เน็ตช่างน่ากลัว

ทางทีมงานรายการ ตอบสนองอย่างรวดเร็ว

แรกสุดออกแถลงการณ์ ประณามอย่างรุนแรงต่อการกระทำที่รบกวนการแข่งขันปกติ ใช้มาตรการทางกฎหมายลงโทษพ่อบ้านเฒ่าคนนี้อย่างเคร่งครัด

จากนั้นจัดการขั้นต่อไป

นั่นคือจัดคนทันที สร้างฐานทัพเรือหลายแห่งรอบเกาะ ส่งคนตรวจตราทั้งวันทั้งคืน ปิดกั้นความเป็นไปได้ทั้งหมดที่บุคคลที่ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันจะขึ้นเกาะ!

นี่คือการลงทุนครั้งใหญ่จริงๆ จำนวนเงินที่ใช้อาจจะถึงหลายหมื่นล้าน!

จบบท