บทที่ 37 นักแข่งคนแรกที่เสียชีวิต!

"คุณชาย พวกเราต้องรีบไปกันเดี๋ยวนี้!"

"เราต้องออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวอีกสักพักจะต้องว่ายน้ำแล้ว!"

ทหารรับจ้างคนนั้นพูดกับจาซังอี

สีหน้าของจาซังอีในตอนนี้ดูแย่มาก

เขาไม่เคยลำบากขนาดนี้มาก่อนเลย!

"ไป นายนำทาง รีบหาที่ที่ปลอดภัยและหลบฝนได้!"

จาซังอีสั่ง

นาอี โซล์พยักหน้า เก็บของเล็กน้อย แล้วเริ่มพาจาซังอีออกจากที่นี่

โซล์คนนี้ก็เป็นคนวรรณะสูงของประเทศไป่เซียงกั๋วเช่นกัน แต่สถานะไม่สูงเท่าจาซังอี

เขาแทบจะไม่ได้อยู่ในประเทศ แต่มักจะอยู่ในสถานที่ที่วุ่นวาย เต็มไปด้วยสงคราม

เหมือนไฮยีนาในทุ่งร้าง เคลื่อนไหวตามกระแสลม

เรื่องปล้นฆ่าวางเพลิง เขาทำมาไม่น้อย

ตอนแรกเขาก็ไม่เต็มใจที่จะรับงานนี้ แต่ไม่มีทางเลือก ครอบครัวของจาซังอีให้เงินมากเกินไป

รวมถึงยังมีแรงกดดันจากหน่วยงานบางส่วนของประเทศไป่เซียงกั๋ว เขาจึงจำใจมาที่นี่

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาอดทนกับจาซังอีมาตลอด

ตอนนี้เขามีความหงุดหงิด แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร

สถานที่นี้เป็นเขาเองที่เลือก และเกิดความผิดพลาด

ดังนั้น เขาจึงนำหน้าออกเดินทาง เริ่มหาสถานที่ที่เหมาะสม

เขาสะพายกระเป๋าไว้บนหลัง มือถือพลั่วทหารเพื่อเปิดทาง

จาซังอีเดินตามหลังเขาไป

"ฉันเดินไม่ไหวแล้ว!"

"แบกฉันไปด้วย!"

จาซังอีเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ทนไม่ไหวแล้ว

การเดินในน้ำเป็นเรื่องที่ลำบากมาก

คนทั่วไปแค่ถุงเท้าเปียก ก็รู้สึกไม่สบายแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงการเดินในน้ำที่ท่วมเกือบถึงเอวแล้ว!

ใช่แล้ว ตอนนี้น้ำท่วมถึงเอวแล้ว มันขึ้นเร็วมาก!

โซล์ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่แบกจาซังอีขึ้นมา

ตอนนี้สามารถเห็นได้ว่าในน้ำขุ่นมีแมลงจำนวนมาก แม้กระทั่งงู!

สิ่งเหล่านี้ปกติจะซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน หรือในพุ่มไม้

ตอนนี้ไม่มีที่หลบซ่อนแล้ว ทั้งหมดถูกน้ำฝนชะออกมา

จาซังอีเห็นกับตาว่ามีตะขาบตัวใหญ่ยาวเท่าแขนของเขา กำลังว่ายอยู่ในน้ำ!

เขาตกใจจนหน้าซีด!

จากนั้นตะขาบตัวใหญ่นี้กลับคลานมาทางขาของเขา!

"ฉันไม่แข่งแล้ว!"

"ฉันขอถอนตัว ฉันขอถอนตัว!"

จาซังอีกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว เตะน้ำอย่างบ้าคลั่ง

ไม่แข่งแล้ว!

เขาสั่นสะท้าน กดปุ่มสีแดงบนสายรัดข้อมืออย่างแรง

นั่นคือปุ่มประกาศถอนตัว

เมื่อกดปุ่มนี้ หมายความว่านักแข่งสมัครใจถอนตัว ไม่เข้าร่วมการแข่งขันอีกต่อไป

และคณะผู้จัดรายการจะส่งเฮลิคอปเตอร์มารับตัวไป

เหตุการณ์นี้กลับทำให้โซล์โล่งใจ เกือบจะหัวเราะออกมา

มันสนุกมาก!

ตอนแรกเขาได้ทำสัญญาไว้แล้ว ไม่ว่าจะอยู่นานแค่ไหน ตราบใดที่จาซังอีถอนตัว การแข่งขันสิ้นสุด เขาก็จะได้รับเงินทั้งหมด

นั่นคือสิ่งที่เขาสมควรได้รับ

ดังนั้นสำหรับเขา ยิ่งจาซังอีถอนตัวเร็วเท่าไร เขาก็ยิ่งสบายเท่านั้น

เพียงไม่กี่วัน วันนี้เป็นวันที่ห้า เขาก็ได้เงินหลายล้านแล้ว!

สบายกว่าออกไปฆ่าฟันข้างนอกเยอะ นี่มันเรื่องดีนี่!

โซล์พยายามกลั้นหัวเราะ เขารู้ว่ากำลังมีการถ่ายทอดสดอยู่ การหัวเราะออกมาคงไม่ดีนัก

เขาผ่านการฝึกอบรมมาอย่างมืออาชีพ จะไม่มีทางหัวเราะออกมา เว้นแต่จะกลั้นไม่อยู่จริงๆ

อย่างไรก็ตาม แม้จะถอนตัวแล้ว ก็ยังต้องออกจากที่นี่ก่อน หาที่ปลอดภัย แล้วรอให้คณะผู้จัดมารับคน

โซล์เต็มไปด้วยพลัง เดินไปข้างหน้า

อย่างไรก็ตาม เกิดเหตุไม่คาดฝัน

จาซังอีตกใจมาก แม้จะเตะตะขาบไปได้แล้ว แต่ก็มีงูอีกตัวมา!

ลำตัวมีสีสันสดใส ดูก็รู้ว่าเป็นงูพิษ ว่ายในน้ำได้เร็วมาก

ถ้าถูกกัดเพียงครั้งเดียว อาจจะเสียชีวิตได้

จาซังอีร้องเสียงดัง ทำให้โซล์ปวดหัว

น้ำขุ่น เขามองไม่เห็นสถานการณ์ใต้เท้า พลาดเดินสะดุดก้อนหิน

ทันใดนั้น ทั้งสองคนก็เสียการทรงตัว ล้มลงในน้ำ กลืนโคลนเข้าไปเต็มปาก

โซล์รีบลุกขึ้นทันที ยื่นมือไปดึงจาซังอี

จาซังอีลุกขึ้นมาพร้อมกับสบถ ถ่มน้ำสีเหลืองออกมา ตัวสั่นทั้งตัว ริมฝีปากก็เริ่มเขียว

โซล์ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ ยังคงแบกเขาเดินต่อไป

เพราะน้ำฝนที่เทลงมา ทำให้ร่างกายเปียกโชก มันจะพาความร้อนออกจากร่างกาย เขาคิดว่าจาซังอีแค่หนาวเท่านั้น

นี่เป็นเพียงปัญหาเล็กน้อย แค่ออกจากที่นี่ อาบน้ำร้อนและนอนสักงีบ ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว

แต่ผ่านภาพถ่ายทอดสด ผู้ชมทั่วโลกกลับสังเกตเห็นความผิดปกติ

"ทำไมสีหน้าของจาซังอีดูแย่มาก?"

"ไม่ถูกต้องแล้ว เขาดูเหมือนจะได้รับพิษนะ!"

"อีเหี้ย โซล์คนนั้น ดูเหมือนยังไม่ทันสังเกตเห็น!"

"สภาพของเขาแย่มาก ต้องได้รับการรักษาทันที เกิดอะไรขึ้นกับเขา!"

"นักแข่งจากประเทศไป่เซียงกั๋ว จาซังอีได้รับพิษแล้ว!"

..........

ผู้ชมมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างสังเกตเห็นจุดนี้

โซล์กำลังแบกจาซังอีอยู่ เขายังไม่รู้อะไรเลย กำลังพยายามออกจากที่นี่ หาที่ที่เหมาะสม

ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ!!!!

ทันใดนั้น บนสายรัดข้อมือของจาซังอี มีเสียงเตือนภัยดังขึ้นอย่างเร่งด่วน

นี่ทำให้โซล์ตกใจมาก จากนั้นสีหน้าของเขาก็ซีดลง

ถ้าเขาจำไม่ผิด เสียงเตือนภัยนี้ เหมือนจะหมายถึงหัวใจของนักแข่งหยุดเต้น!

เป็นไปไม่ได้!

โซล์หวังว่าเขาจะฟังผิดไป

เขารีบหยุดเท้า วางจาซังอีลงจากหลัง ตรวจสอบสภาพของจาซังอี

เมื่อมอง เขาก็ตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง

จาซังอีมีใบหน้าเขียวคล้ำ ริมฝีปากม่วง ลูกตาเบิกกว้างมองไปข้างหน้า ร่างกายเย็นเฉียบ ไม่มีลมหายใจ ไม่มีชีพจร!

ตาย!!!

โซล์ในขณะนี้ เหมือนถูกฟ้าผ่า

เขาไม่คิดว่าจาซังอีจะตาย!

เขาดูแล้วรู้ว่านี่คือพิษ แน่นอนว่าถูกสัตว์มีพิษกัด แต่ไม่ทันได้สังเกตเห็น

เกิดขึ้นเมื่อไหร่?

สมองของโซล์หยุดทำงานอย่างสิ้นเชิง

เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ระดับน้ำเพิ่มสูงขึ้น เกือบถึงหน้าอกของเขาแล้ว

แต่เขาไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ราวกับกลายเป็นรูปปั้นหิน

จบแล้ว!

ในสมองของเขามีเพียงเสียงนี้

นายจ้างตายแล้ว!

การคืนเงินหรืออะไรก็ตาม นั่นเป็นเรื่องเล็ก

สำคัญคือเขารู้ว่า ครอบครัวของจาซังอีจะไม่ปล่อยเขาแน่!

จาซังอีเป็นลูกคนเดียวของครอบครัว เป็นที่รักยิ่ง ตอนนี้เขาตายแล้ว!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า พวกเขาจะต้องโทษโซล์ มาหาเรื่องโซล์ เอาชีวิตเขา!

โซล์ไม่เคยคิดว่า เมื่อสักครู่ยังอยู่บนสวรรค์ แต่ตอนนี้กลับตกลงสู่นรกเสียแล้ว!

อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ อย่างรุนแรง!

ตอนนี้ควรทำอย่างไร?

สมองของเขาเริ่มคิดอย่างรวดเร็วถึงแผนการต่อไป

และในขณะเดียวกัน การเสียชีวิตของจาซังอีก็สร้างเสียงสะท้อนอย่างมหาศาลไปทั่วโลก

วันที่ห้าของการแข่งขัน ในที่สุดก็มีนักแข่งคนแรกเสียชีวิต ก่อให้เกิดคลื่นลูกใหญ่!

ทั่วโลกกำลังถกเถียงเรื่องนี้!

ทางคณะผู้จัดรายการได้ส่งเฮลิคอปเตอร์มุ่งหน้าไปยังเกาะเพื่อมารับคนแล้ว

แต่พวกเขาไม่คิดว่า ขณะที่เฮลิคอปเตอร์ยังอยู่ครึ่งทาง คนก็ตายไปแล้ว!

การเอาชีวิตรอดในป่า 365 วัน วันที่ 5 มีนักแข่งคนแรกเสียชีวิต!

จบบท