บทที่ 575 คืนก่อนการประลอง

ถูกต้อง อย่างที่กู่อีเจี้ยนคิด หลี่ชิงเฉินต้องการคู่ต่อสู้จริงๆ คู่ต่อสู้ที่สามารถทำให้ตนเองต่อสู้ได้อย่างเต็มที่

บางทีวิธีนี้อาจจะเป็นประโยชน์อย่างใหญ่หลวงต่อระดับพลังบำเพ็ญเพียรของเขา

หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ รอบข้างก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที

“นี่...นี่...กู่อีเจี้ยนจะท้าประลองท่านหลี่ชิงเฉิน?”

"นี่มันเป็นการต่อสู้ครั้งประวัติศาสตร์จริงๆ! ระดับพลังบำเพ็ญเพียรของเขาก็บรรลุถึงขอบเขตบรรพชนสวรรค์แล้วหรือ??"

“นั่นแน่นอนอยู่แล้ว! กู่อีเจี้ยนเป็นอัจฉริยะอันดับสองในทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์ แถมยังไปดินแดนเทพศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว การไปถึงขอบเขตบรรพชนสวรรค์จึงเป็นเรื่องปกติ!”

“เอ๊ะ พวกเจ้าว่าการต่อสู้ครั้งนี้ท่านหลี่ชิงเฉินจะรับคำท้าหรือไม่?”

“แน่นอนอยู่แล้ว! พูดตามตรง แม้ว่าตบะของกู่อีเจี้ยนจะบรรลุถึงขอบเขตบรรพชนสวรรค์แล้ว แต่ข้าก็ยังคิดว่าท่านหลี่ชิงเฉินแข็งแกร่งกว่า!”

ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเผ็ดร้อน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสาส์นท้ารบของกู่อีเจี้ยนราวกับระเบิดลูกใหญ่ที่ถูกโยนลงไปในทะเลที่สงบ

ทั่วทั้งโลกปีศาจเดือดพล่าน ไม่ใช่แค่โลกปีศาจ โลกอื่นก็เดือดพล่านเช่นกัน

ทุกโลกต่างเกิดการถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน

นี่เป็นการต่อสู้ที่ทุกคนจับตามองอย่างไม่ต้องสงสัย!

เสวียอู๋ซวง อสูรหยก ทั้งสองคนตกตะลึงอีกครั้ง พูดตามตรง พวกเขาไม่มีความกล้าที่จะส่งสาส์นท้ารบให้หลี่ชิงเฉิน

อาจกล่าวได้ว่า นอกจากกู่อีเจี้ยนแล้ว คงไม่มีใครกล้าส่งสาส์นท้ารบให้หลี่ชิงเฉินอีกแล้ว!

เพียงแค่ข้อนี้ ตำแหน่งอันดับสองในทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์ของกู่อีเจี้ยนก็สมควรแล้ว

ก่อนหน้านี้เสวียอู๋ซวงยังไม่พอใจที่อันดับของตนเองลดลงไปหลายอันดับ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความจริงก็เป็นเช่นนั้น

ในขณะนี้ ทุกคนต่างรอคอยคำตอบของหลี่ชิงเฉิน

หลี่ชิงเฉินก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวัง รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งเด่นชัดขึ้น

เสียงที่ทำให้คนรู้สึกสบายใจราวกับได้อาบสายลมในฤดูใบไม้ผลิก็ดังขึ้น "การท้าประลองนี้ ข้ารับแล้ว!"

เช่นเดียวกัน เสียงของเขาก็ดังก้องไปทั่วโลกปีศาจในทันที จากนั้นก็แผ่กระจายไปยังโลกอื่นๆ ต่อไป

แดนเทพ โลกอสูร แล้วก็โลกเทียนหลาน จนกระทั่งเข้าไปในหูของกู่อีเจี้ยน

สีหน้าของกู่อีเจี้ยนก็ผ่อนคลายลงในตอนนี้ ตอบกลับทันที "ขอบคุณพี่หลี่ที่ตอบตกลง งั้นอีกสามวัน ที่ภูเขาชิงซวน ข้าน้อยจะรอการมาถึงของพี่หลี่!"

ด้วยเหตุนี้ การต่อสู้ของทั้งสองคนจึงได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในสี่พิภพเกิดเสียงคำรามดังกึกก้องนับไม่ถ้วน

นั่นคือเสียงที่ตื่นเต้นและคลั่งไคล้ของทุกคน

"อ๊าาาาา ตอบตกลงแล้ว ตอบตกลงแล้ว!!!!!"

"ฮ่าๆๆ การต่อสู้ครั้งนี้ข้าต้องไปดูให้ได้!!!"

"ภูเขาชิงซวนอยู่ที่ไหน!! ใครก็ได้บอกข้าที!!!"

ตื่นเต้น เดือดพล่าน รีบร้อน ตกตะลึง อารมณ์ต่างๆ นานาถาโถมเข้ามาในใจของทุกคน

ผู้คนนับไม่ถ้วนส่งเสียงคำรามอย่างตื่นเต้น

ผู้คนนับไม่ถ้วนสืบหาข่าวเกี่ยวกับภูเขาชิงซวนอย่างบ้าคลั่ง

ผู้คนนับไม่ถ้วนทิ้งเรื่องที่ทำอยู่ มุ่งหน้าไปยังภูเขาชิงซวน

เพื่อที่จะได้ตำแหน่งที่ดี พวกเขาบ้าคลั่งอย่างยิ่ง

คนอื่นๆ ที่อยู่ในทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์เช่นกันก็รีบออกจากกองกำลังของตนและมุ่งหน้าไปยังภูเขาชิงซวน

การต่อสู้ครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระดับสูงสุดในสี่พิภพในปัจจุบัน

การต่อสู้ครั้งนี้ คือการต่อสู้ที่ผู้คนนับไม่ถ้วนรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

ในตอนนี้โลกปีศาจก็วุ่นวายเช่นกัน ผู้คนนับไม่ถ้วนได้เริ่มออกเดินทางไปยังภูเขาชิงซวนแล้ว

แม้แต่เสวียอู๋ซวงและอสูรหยกก็กล่าวทักทายกับหลี่ชิงเฉินแล้วจากไป

ทั่วทั้งแดนมารแท้จริง เหลือเพียงหลี่ชิงเฉิน ซูชิงเหยา และเทียนเสี่ยวหยูสามคนในทันที

"ภูเขาชิงซวนนี้อยู่ที่ไหน?"

หลี่ชิงเฉินไม่เคยได้ยินชื่อสถานที่นี้มาก่อนจริงๆ

เทียนเสี่ยวหยูกลับรู้ เขายิ้มแล้วกล่าวว่า "พี่ชาย ภูเขาชิงซวนนี้อยู่ในโลกเทียนหลาน ได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการประลอง"

"โอ้?" หลี่ชิงเฉินรู้สึกสงสัยขึ้นมา "ทำไมล่ะ?"

"เพราะภูเขาชิงซวนนี้ไม่เพียงแต่สูง แต่ยังไม่มีใครอาศัยอยู่ในรัศมีแสนลี้โดยรอบ"

"อย่างนี้นี่เอง" หลี่ชิงเฉินพยักหน้า แล้วกล่าวด้วยสีหน้าสบายๆ "เอาล่ะ พวกเรากลับไปพักผ่อนกันเถอะ!"

ราวกับไม่ได้ใส่ใจกับการประลองครั้งนี้เลยแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นท่าทีสบายๆ ของหลี่ชิงเฉิน เทียนเสี่ยวหยูก็อยากจะพูดแต่ก็ไม่พูด

"เป็นอะไรไป?"

หลี่ชิงเฉินถาม

"ถ้าข้าเดาไม่ผิด ระดับพลังบำเพ็ญเพียรของกู่อีเจี้ยนน่าจะถึงขั้นสูงสุดของขอบเขตบรรพชนสวรรค์แล้วใช่ไหม?"

เทียนเสี่ยวหยูยังไม่ทันได้พูด ซูชิงเหยาก็พูดขึ้นมาก่อน

นางก็เหมือนกับหลี่ชิงเฉิน ไม่ได้กังวล

รอยยิ้มของหลี่ชิงเฉินเมื่อครู่ได้อธิบายทุกอย่างแล้ว

เทียนเสี่ยวหยูรีบพยักหน้ากล่าว "ใช่ๆๆ พี่สาวชิงเหยาพูดถูก ระดับพลังบำเพ็ญเพียรของเขาเป็นขั้นสูงสุดของขอบเขตบรรพชนสวรรค์แล้ว แต่พี่ชายท่านเพิ่งจะอยู่ขอบเขตบรรพชนสวรรค์ขั้นกลาง นี่..."

"ฮ่าๆๆ" หลี่ชิงเฉินเงยหน้าหัวเราะเสียงดัง กล่าวอย่างมั่นใจ "ข้านึกว่าพวกเจ้ากังวลอะไรเสียอีก! วางใจเถอะ พวกเจ้ารอดูได้เลย!"

การต่อสู้ครั้งนี้ หลี่ชิงเฉินมีความมั่นใจในตนเอง

ความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม แม้ว่าเขาจะไม่รู้จักพลังและวิธีการที่แท้จริงของกู่อีเจี้ยนก็ตาม

สามวันผ่านไปในพริบตา

สามวันนี้สำหรับทุกคนล้วนเป็นความทรมาน

รอบๆ ภูเขาชิงซวนเต็มไปด้วยผู้คนหนาแน่น แน่นอนว่าพวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป การต่อสู้ระดับนี้หากพลาดพลั้งถูกลูกหลงก็มีแต่ตายสถานเดียว

ผู้คนแล้วคนเล่าต่างรอคอยการมาถึงของหลี่ชิงเฉินและกู่อีเจี้ยน

สามวันนี้ พวกเขาไม่ได้หลับตากันเลย จิตใจตึงเครียดอยู่ตลอดเวลา

ช่วยไม่ได้ หากไม่ระวังก็อาจจะถูกคนอื่นลอบทำร้ายแล้วโยนออกไปได้ง่ายๆ

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องระมัดระวังตัวอย่างสูงอยู่ตลอดเวลา ตำแหน่งชมการต่อสู้นี้จะถูกคนอื่นแย่งไปไม่ได้

"ดูสิ! นั่นไม่ใช่เสวียอู๋ซวงหรือ?"

"นี่ไม่ปกติหรือ? ดูสิ อู๋เต้าก็อยู่ทางนั้น!"

“ไม่เพียงเท่านั้น อสูรหยกอันดับเจ็ด หมานหลี่อันดับหก และหยูคุนอันดับสี่ในทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์ก็มาด้วย!”

“มีอะไรน่าแปลก การต่อสู้ของอันดับหนึ่งและสองในทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์พวกเขาจะไม่มาได้อย่างไร? ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือการต่อสู้ของสองยอดฝีมือขอบเขตบรรพชนสวรรค์ การได้ชมการต่อสู้ครั้งนี้มีประโยชน์อย่างมหาศาลสำหรับทุกคน!”

หากมองดูอย่างละเอียด จะเห็นได้ว่าในที่ที่สูงกว่า ยอดอัจฉริยะบนทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์ล้วนมาถึงแล้ว

"สหายเต๋าอู๋เต้า ท่านคิดว่าหลี่ชิงเฉินกับกู่อีเจี้ยนใครแข็งแกร่งกว่ากัน?" บนจุดที่สูงแห่งหนึ่ง หยูคุนยิ้มพลางถามอู๋เต้าที่อยู่ไม่ไกล

เขารู้ว่าก่อนหน้านี้อู๋เต้าเคยต่อสู้กับหลี่ชิงเฉินมาแล้วครั้งหนึ่ง และพ่ายแพ้ให้กับหลี่ชิงเฉิน และยังรู้ว่าอู๋เต้าเคยต่อสู้กับกู่อีเจี้ยนมาแล้ว และก็พ่ายแพ้ให้กับกู่อีเจี้ยนเช่นกัน

อาจกล่าวได้ว่า ในที่นี้มีเพียงเขาคนเดียวที่เคยต่อสู้กับทั้งหลี่ชิงเฉินและกู่อีเจี้ยน

ดังนั้นหยูคุนจึงถามเขา

เสียงของหยูคุนไม่ได้ปิดบัง ดังนั้นคนอื่นๆ ก็ได้ยินเสียงของเขาเช่นกัน

ทุกคนที่อยู่ในทำเนียบอัจฉริยะสวรรค์ต่างก็หันไปมองอู้เต้าโดยไม่ได้นัดหมาย

ต่างรอคอยคำตอบของเขา

อู๋เต้ายังคงหลับตาอยู่ นึกถึงความหวาดกลัวที่หลี่ชิงเฉินและกู่อีเจี้ยนสองคนสร้างให้เขาในตอนนั้น เขาอยากจะบอกว่าหลี่ชิงเฉินแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย

แต่ในตอนนั้นกู่อีเจี้ยนยังไม่มีระดับพลังบำเพ็ญเพียรเท่ากับตอนนี้

ดังนั้น ตอนนี้ใครแข็งแกร่งใครอ่อนแอ เขาก็ตัดสินได้ยากจริงๆ

อู๋เต้าทำได้เพียงส่ายหน้าช้าๆ กล่าวว่า "ไม่รู้"

ทุกคนรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่กลับเห็นอู๋เต้าพูดต่อ "ถ้าเป็นเมื่อก่อน ข้าคงจะบอกว่าหลี่ชิงเฉินแข็งแกร่งกว่า แต่ตอนนี้ ระดับพลังบำเพ็ญเพียรของกู่อีเจี้ยนก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ใครแข็งแกร่งใครอ่อนแอก็ต้องดูผลลัพธ์แล้ว"

ทุกคนต่างพยักหน้า ดูเหมือนว่าจะเป็นเหตุผลนี้