บทที่ 77 ผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของพวกเจ้ามารับแล้ว

หลังจากแกล้งกันเล่นๆ อยู่ครู่หนึ่ง หลี่คุนก็เรียกคนมาหลายคนเพื่อพาแต่ละคนไปยังที่ตั้งของหน่วยย่อยที่เกี่ยวข้อง

คนที่นำทางหลี่ชิงเฉินและคนอื่นๆ คือชายร่างสูงผอมคนหนึ่ง

ตลอดทาง สีหน้าของเขาดูแปลกๆ ทำให้หลี่ชิงเฉินรู้สึกสงสัยเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นว่า:

“สหายเต๋าผู้นี้ ดูจากสีหน้าของท่านแล้ว หรือว่าพวกเรามีอะไรไม่ถูกต้องหรือ?”

ชายคนนั้นส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “พวกเจ้าจะไปหน่วยย่อย 103 ใช่หรือไม่? ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าต้องเตรียมตัวให้ดีแล้ว”

“เตรียมตัว? เตรียมตัวอะไร?”

หลายคนรู้สึกสงสัย

“หน่วยย่อย 103 ล้วนเป็นคนที่อยู่ที่นี่มานานแล้ว ค่อนข้างคุ้นเคยกันดี แต่สำหรับสมาชิกใหม่ พวกเขาจะทดสอบพลังของพวกเขาก่อน”

“และวิธีการทดสอบพลังก็คือการต่อสู้ ดังนั้นพวกเจ้าต้องเตรียมตัวถูกซ้อมสักยก”

หลี่ชิงเฉินมีสีหน้าเข้าใจในทันที แล้วถามกลับว่า “ถ้าเช่นนั้น ถ้าพวกเขาถูกพวกเราซ้อมล่ะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของชายคนนั้นก็ยิ่งแปลกประหลาดขึ้น

ไม่ผิดใช่ไหม? คนในหน่วยย่อย 103 มีระดับพลังต่ำสุดก็ขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว

ชายคนนั้นมองไปที่หลี่ชิงเฉินและคนอื่นๆ อีกครั้ง

พบว่าระดับพลังสูงสุดมีเพียงขอบเขตกึ่งศักดิ์สิทธิ์ และชายที่เพิ่งคุยกับเขาเมื่อครู่นี้ก็เพิ่งจะอยู่ขอบเขตราชันย์มารขั้นแรกเริ่มเท่านั้น

ไม่รู้จริงๆ ว่าไปเอาความกล้ามาจากไหน

“ขออภัยที่ต้องพูดตรงๆ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย”

ชายคนนั้นส่ายหน้า ด้วยระดับพลังของพวกเขาแล้ว ไม่น่าเชื่อถือเลยจริงๆ

“แล้วถ้าข้าเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยล่ะ?”

หลี่ชิงเฉินถามอีกครั้ง

หลังจากได้ยินประโยคนี้ ชายคนนั้นแทบจะระเบิดอยู่ตรงนั้น

ตกลงว่าตนเองกำลังฝันไปหรือว่าหูแว่วกันแน่?

คนขอบเขตราชันย์มารเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของหน่วยย่อยที่ 103?

บ้าไปแล้ว!

“เจ้าพูดจริงหรือ?”

หลี่ชิงเฉินพยักหน้า

ชายคนนั้นหันไปมองคนที่อยู่ข้างหลังเขาด้วยสายตาที่สงสัย

ทุกคนก็พยักหน้าเช่นกัน

ในวินาทีต่อมา ชายคนนั้นก็วิ่งหนีไป หลี่ชิงเฉินตอบสนองทันที คว้าตัวเขากลับมา

ในขณะเดียวกันก็รู้สึกสงสัยในใจว่าทำไมเจ้าหมอนี่ถึงวิ่งหนีเมื่อรู้ว่าตนเองเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของหน่วยย่อย 103 มันน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ?

“สหายเต๋า ท่านจะวิ่งหนีทำไม?” หลี่ชิงเฉินถามพลางจับตัวเขาไว้

หลังจากชายคนนั้นดิ้นรนไม่สำเร็จ ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกล่าวว่า:

“พวกเจ้าไม่รู้ถึงความน่ากลัวของหน่วยย่อย 103 หรอก โดยเฉพาะเวลาที่มีคนจะมาเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อย มันช่างน่าสังเวชเหลือเกิน”

“เมื่อก่อนไปหนึ่งคนก็พิการหนึ่งคน ตอนนี้เพราะคิดว่าสถานการณ์ค่อนข้างเลวร้ายจึงเพลาๆ ลงไปมาก แต่ก็ยังคงถูกสั่งสอนอยู่ดี”

“และคนที่พาคนไปส่งก็มักจะถูกซ้อมไปด้วย ดังนั้นข้าจึงกลัว ถ้าพวกเจ้าเป็นสมาชิกธรรมดาก็ยังดี”

“พวกเขาคงไม่ทำอะไรข้าหรอก แต่ถ้าเจ้าไปเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อย ข้าเองก็จะโดนซ่อมไปด้วย”

ยิ่งพูด ชายคนนั้นก็ยิ่งตื่นเต้น

ระหว่างนั้นก็คอยสังเกตปฏิกิริยาของหลี่ชิงเฉินอยู่ตลอดเวลา อยากจะเห็นสีหน้าของหลี่ชิงเฉินที่ยอมแพ้

แต่เขาก็ต้องผิดหวัง ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไร บนใบหน้าของหลี่ชิงเฉินนอกจากสีหน้าครุ่นคิดที่ปรากฏขึ้นในช่วงแรกแล้ว

ที่เหลือก็มีแต่รอยยิ้มจางๆ

สิ่งนี้ทำให้ชายคนนั้นตกตะลึงอย่างยิ่ง

“เจ้าไม่กลัวหรือ?”

หลี่ชิงเฉินเลิกคิ้วขึ้นแล้วยิ้ม “ข้าจะกลัวทำไม? ไม่ใช่ว่าพวกเขาควรจะกลัวหรือ?”

“พาพวกเราไปเถอะ วางใจได้ เจ้าจะไม่เป็นอะไร”

ชายคนนั้นพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

หลี่ชิงเฉินบอกให้เขานำทาง แต่จริงๆ แล้วมือกลับจับแน่นจนหนีไม่ได้ ทำให้ชายคนนั้นจนปัญญาอย่างยิ่ง

ทำได้เพียงพาหลี่ชิงเฉินและคนอื่นๆ ไปยังที่ตั้งของหน่วยย่อย 103

ในใจได้แต่หวังว่าคำพูดของหลี่ชิงเฉินจะเป็นความจริง มิฉะนั้นคงได้แต่ร้องไห้ไม่มีน้ำตา

จากนั้นคนหลายคนก็เดินไปยังที่ตั้งของหน่วยย่อย 103 ไม่นานก็ถึง

เมื่อมาถึง สิ่งที่ทำให้หลี่ชิงเฉินประหลาดใจคือ ข้างๆ กันนั้นเป็นที่ตั้งของหน่วยย่อยอื่นๆ อีกหลายหน่วย

เขายังคิดว่าที่ตั้งของแต่ละหน่วยย่อยจะแยกกันอยู่คนละที่เสียอีก ที่แท้ก็อยู่ด้วยกันนี่เอง

แต่ละที่ตั้งเป็นบ้านหลังหนึ่ง เหนือประตูใหญ่มีชื่อของแต่ละหน่วยย่อย

หลี่ชิงเฉินมองไปทีละหลัง พบว่าบริเวณใกล้เคียงมีหน่วยย่อย 104 หน่วยย่อย 105 หน่วยย่อย 102 และหน่วยย่อย 101 แต่กลับไม่เห็นหน่วยย่อย 103

สิ่งนี้ทำให้เขาสงสัยอีกครั้ง

“ทำไมที่นี่ไม่มีหน่วยย่อย 103?”

หลี่ชิงเฉินหันไปพูดกับชายคนนั้น

ชายคนนั้นยิ้มอย่างขมขื่นแล้วชี้ไปข้างหน้า หลี่ชิงเฉินหันไปมอง

พบว่าเป็นบ้านหลังหนึ่งที่เขาเพิ่งเห็น แต่ข้างบนเขียนว่ากองกำลังโลหิต

และสีก็แตกต่างจากที่อื่นด้วย

ชายคนนั้นเห็นว่าหลี่ชิงเฉินยังคงมีสีหน้างุนงง จึงอธิบายว่า “อันที่จริง หน่วยย่อยที่ค่อนข้างเก่งกาจจะมีสมญานามของตัวเอง”

“สมญานามของหน่วยย่อยที่ 103 ก็คือกองกำลังโลหิต ในการต่อสู้กับอสูรมารนอกพิภพนั้นกล้าหาญอย่างยิ่ง กระหายเลือดและสังหารโหด สมญานามนี้ท่านแม่ทัพเป็นผู้มอบให้ด้วยตนเอง”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ สีหน้าของชายคนนั้นก็ดูหดหู่อีกครั้ง

ในใจคิดไม่หยุด ด้วยระดับพลังบำเพ็ญเพียรของหลี่ชิงเฉิน จะสามารถเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยได้อย่างราบรื่นหรือไม่? ตัวเองจะปลอดภัยดีหรือไม่?

หลังจากที่ชายคนนั้นอธิบาย หลี่ชิงเฉินก็เข้าใจ

ดูเหมือนว่าหน่วยย่อย 103 นี้ก็มีดีอยู่บ้าง หน่วยย่อยข้างๆ มากมายขนาดนั้นยังไม่มีสมญานามเลย

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่ชิงเฉินก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาตะโกนเข้าไปข้างในทันที “คนของกองกำลังโลหิตรีบออกมาต้อนรับผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของพวกเจ้าเร็วเข้า”

พอพูดจบ ในหัวของชายที่อยู่ข้างๆ ก็เหมือนกับระเบิดออก เสียงดังสนั่นไม่หยุด

เขาตกตะลึงไปเลย ไม่คิดว่าหลี่ชิงเฉินจะใช้วิธีที่หยาบคายเช่นนี้

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น เนื่องจากเสียงของหลี่ชิงเฉินดังมาก คนในหน่วยย่อยอื่นๆ รอบข้างก็ได้ยินเสียงของเขาเช่นกัน

“บ้าจริง ใครกันช่างกล้าหาญชาญชัย สั่งให้คนของกองกำลังโลหิตออกมาต้อนรับ แถมยังบอกว่าเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของกองกำลังโลหิตอีก?”

“ข้าก็อยากจะดูเหมือนกันว่าเจ้าหนุ่มคนไหนที่โอหังขนาดนี้”

“ต้องเป็นคนมาใหม่แน่ๆ ช่วงนี้แดนเซียนหลินหลางน่าจะมีคนมาเยอะ คนที่อยู่ที่นี่มานานใครบ้างจะไม่รู้นิสัยของกองกำลังโลหิต?”

“ใช่แล้ว อย่าว่าแต่เป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยเลย แค่เข้าร่วมกองกำลังโลหิตก็ไม่ง่ายขนาดนั้น ถึงแม้เข้าไปแล้วจะได้ผลประโยชน์มากกว่าก็เถอะ”

คนในหน่วยย่อยรอบๆ ต่างพากันประหลาดใจ มีหลายคนเดินออกมา อยากจะดูว่าคนโง่คนไหนที่กล้าโอหังขนาดนี้

แต่เมื่อพวกเขาเห็นหลี่ชิงเฉิน สีหน้าก็เริ่มเปลี่ยนไป

“เจ้าหมอนี่เอาจริงหรือ?”

“ขอบเขตราชันย์มาร? ไม่ผิดใช่ไหม? แค่ระดับพลังบำเพ็ญเพียรเท่านี้ยังอยากเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของกองกำลังโลหิตอีกเหรอ?”

“ข้าสงสัยว่าเขายังไม่ตื่นนอน”

“แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องจริงจังนะ ท่านผู้บัญชาการกองพันกำลังทำอะไรอยู่?”

ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เดินออกมาดูความสนุก

เพราะคนที่กล้าพูดว่าจะมาเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของกองกำลังโลหิตทั้งที่อยู่แค่ขอบเขตราชันย์มารนั้นมีไม่มากแล้ว

ก่อนหน้านี้ พวกที่อยู่ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ถูกหามออกไปหลายคนแล้ว

ผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของหน่วยย่อยอื่นๆ เมื่อเห็นฉากนี้ก็พากันส่ายหน้า ไม่ได้มองหลี่ชิงเฉินในแง่ดี

มีเพียงคนที่มาพร้อมกับหลี่ชิงเฉินเท่านั้นที่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ในใจของพวกเขาแล้ว การที่หลี่ชิงเฉินอยากจะเป็นผู้บัญชาการหน่วยรบย่อยของหน่วยย่อยนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก