บทที่ 29: การแข่งขันที่ดำเนินไป

บทที่ 29: การแข่งขันที่ดำเนินไป

เกมบุกของเทย์โคดุดัน รุกคืบเข้าไปใกล้เส้นสามคะแนนแล้ว

หากดูจากสถานการณ์และคะแนน ไม่มีความจำเป็นต้องเล่นบุกหนักขนาดนี้ แต่นั่นคือสไตล์ของเทย์โค หรือพูดให้ถูกคือสไตล์ของเด็กใหม่ทั้งห้าคนนี้

เกมบุกที่ทุ่มสุดตัว!

ชิราอิ เอย์อิจิขอบอลจากอาคาชิ เซย์จูโร่อยู่ตลอด หลังจากฮายามะ โคทาโร่ทำไปสองแต้ม เขาต้องเอาแต้มคืนให้ได้

อีกด้านหนึ่ง อาโอมิเนะ ไดกิก็ขอบอลไม่หยุดเช่นกัน ความกระหายในการทำแต้มของเขาไม่ได้น้อยไปกว่าใครเลย

ท้ายที่สุด บอลก็ถูกส่งไปให้ชิราอิ เอย์อิจิ

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ไว้ใจอาโอมิเนะ ไดกิ แต่เกมบุกของชิราอิ เอย์อิจินั้นดีกว่าจริงๆ และอัตราความสำเร็จก็สูงกว่า

“เข้ามา! คอยดูฉันกันนายให้ได้นะ!” ฮายามะ โคทาโร่โชว์เขี้ยวเล็กๆ แววตาเป็นประกาย

แม้ชิราอิ เอย์อิจิจะกวนประสาทเขามาก แต่หมอนี่ก็เป็นคู่ต่อสู้ที่ดีจริงๆ

ไม่นาน เกมบุกของชิราอิ เอย์อิจิก็ระเบิดออกมา

เริ่มจากใช้สายตาหลอกล่อ ทำให้ฮายามะ โคทาโร่หลงเชื่อว่าเขาจะบุกทะลวงไปทางซ้าย และร่างกายของฮายามะ โคทาโร่ก็เอนไปทางซ้ายจริงๆ จุดศูนย์ถ่วงของเขาก็เทไปที่มุมซ้ายด้วย

ปัง!

ลูกบาสเกตบอลในมือชิราอิ เอย์อิจิกระดอนไปอีกทางด้วยมุมที่แปลกประหลาดสุดๆ

ร่างทั้งสองสวนกัน และด้วยช่องโหว่เพียงเล็กน้อย ชิราอิ เอย์อิจิก็ฉวยโอกาสทะลวงเข้าไปวงใน

“นายผ่านฉันไปไม่ได้หรอก!” อย่างไรก็ตาม ตัวซ้อนของฮาคุซันก็รวดเร็วมากเช่นกัน

ในเมื่อเกมบุกยกหน้าที่ให้ฮายามะ โคทาโร่ไปแล้ว ภาระหนักอึ้งในเกมรับจึงตกอยู่ที่พวกเขาเต็มๆ

ชิราอิ เอย์อิจิเหลือบมองอย่างเฉยเมย เขาชะลอความเร็วลงเพื่อให้คู่ต่อสู้คลายการป้องกัน แล้วจู่ๆ ก็เปลี่ยนความเร็วฉับพลัน ทำให้อีกฝ่ายตอบสนองไม่ทัน

กว่าพวกเขาจะรู้ตัว เสียง “สวบ...” ก็ดังมาจากด้านหลังแล้ว

“เบอร์ห้านี่เป็นเด็กปีหนึ่งจริงเหรอ?” ผู้เล่นที่โดนชิราอิ เอย์อิจิหลอกหัวทิ่มตกใจมาก

ถ้าเป็นนิจิมูระ ชูโซ เขาคงไม่ตกใจเลยสักนิด

แต่หมอนี่… ยังเป็นแค่เด็กใหม่ปีหนึ่งแท้ๆ

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันเอาคืนให้เอง” ฮายามะ โคทาโร่ตบไหล่ปลอบใจเขา

“โคทาโร่…”

เป็นเกมบุกของฮายามะ โคทาโร่อีกครั้ง เขาต้องการเอาคืนให้เร็วที่สุด แต่ชิราอิ เอย์อิจิไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เคี้ยวง่าย

ถ้าเขาไม่ระวัง ระวังให้มากที่สุด เขาอาจโดนตัดบอลได้ถ้าเผลอแม้แต่นิดเดียว

ผู้เล่นคนอื่นๆ ในสนามไม่ได้เข้าไปยุ่งกับการดวลของพวกเขา

สำหรับฮาคุซัน ไม่ต้องพูดถึง พวกเขาย่อมไว้ใจฮายามะ โคทาโร่อยู่แล้ว

และเทย์โคเองก็เลือกที่จะเชื่อใจชิราอิ เอย์อิจิเช่นกัน

แววตาของชิราอิ เอย์อิจิฉายแววจริงจัง เขาจะหยุดฮายามะที่นี่และชิงความได้เปรียบมาให้ได้!

ชิราอิ เอย์อิจิกางแขนออก สร้างแรงกดดันในการป้องกันที่มีประสิทธิภาพมาก

สมาธิของทั้งคู่พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง ต่างฝ่ายต่างมองหาจุดอ่อนของกันและกัน

ในที่สุด ฮายามะ โคทาโร่ก็เปิดฉากบุก

การเร่งความเร็วอย่างกะทันหัน แต่น่าเสียดายที่เขาสลัดชิราอิ เอย์อิจิไม่หลุด และกลับถูกบีบให้ถอยไปที่ขอบเส้นสามคะแนนแทน

บึ้ม!

เลี้ยงบอลสายฟ้าฟาด ปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมการหักเลี้ยวฉับพลัน

“บอกแล้วไง ท่านี้ใช้กับฉันไม่ได้ผลแล้ว” ชิราอิ เอย์อิจิปรากฏตัวขวางหน้าฮายามะทันควัน ปิดทางบุกของเขาโดยสมบูรณ์

ทั้งสองพัวพันกันอยู่ที่ขอบสนาม เมื่อเห็นว่าเวลาช็อตคล็อกใกล้จะหมด ฮายามะ โคทาโร่จึงเลือกที่จะฝืนชูต ซึ่งเป็นการเสี่ยงดวงพอสมควร และชิราอิ เอย์อิจิก็กระโดดขึ้นตาม

ทว่า ร่างของฮายามะ โคทาโร่กลับค่อยๆ หดเล็กลง

“หลอกเหรอ!?”

ขณะที่ผู้เล่นทุกคนคิดว่าฮายามะ โคทาโร่กำลังจะเอาชนะชิราอิ เอย์อิจิผู้แข็งแกร่งได้ ด้วยเสียง “เพียะ” ลูกบอลก็ถูกขโมยไปอีกครั้ง

“อะไรนะ!” ฮายามะ โคทาโร่ตกตะลึง ไม่ต้องพูดถึงว่าชิราอิ เอย์อิจิมองท่าหลอกเขาออกได้ยังไง แค่ความเร็วในการสตีลครั้งนี้ก็เร็วเกินไปแล้ว

“คิดจะใช้ท่าหลอกต่อหน้าฉันงั้นเหรอ”

ท่าหลอกทุกท่ามีจุดสังเกตบางอย่างในการเคลื่อนไหว สำหรับชิราอิ เอย์อิจิที่สามารถเชื่อมโยงทักษะพื้นฐานได้อย่างสมบูรณ์แบบและเป็นปรมาจารย์ด้านการหลอกล่ออยู่แล้ว การมองสิ่งเหล่านี้ให้ออกจึงไม่ใช่เรื่องยาก

“ฟาสต์เบรก!”

อีกด้านหนึ่ง อาโอมิเนะ ไดกิกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงมาก ลูกยาวถูกส่งไปเข้ามือเขา

ในจังหวะนี้ ผู้เล่นฮาคุซันไม่มีทางกลับมาป้องกันทัน เมื่อเจอกับสถานการณ์ที่ไร้ตัวประกบ อาโอมิเนะ ไดกิย่อมเลย์อัพทำแต้มได้อย่างง่ายดาย

6:2!

ฮาคุซันตามหลังอยู่ แต่ฮายามะ โคทาโร่และชิราอิ เอย์อิจิต่างก็กัดไม่ปล่อยในการดวลตัวต่อตัวของพวกเขา

การเปลี่ยนทิศทางนับครั้งไม่ถ้วน การเลี้ยงบอลแพรวพราว ครอสโอเวอร์ การเปลี่ยนความเร็ว เทคนิคการเลี้ยงบอลที่น่าตื่นตาตื่นใจ เคล้าคลอไปกับเสียงรองเท้าเสียดสีกับพื้น ทำให้ผู้ชมทุกคนไม่อาจละสายตาได้

นี่คือการปะทะกันของสองหอก!

เกมรับไม่ต้องพูดถึง ต่างฝ่ายต่างทุ่มสุดตัว แต่พลังเกมบุกของทั้งคู่ก็รุนแรงเกินไป การดวลนี้ดำเนินต่อเนื่องไปตลอดทั้งควอเตอร์

เมื่อจบควอเตอร์แรก คะแนนสูสีกันมากที่ 26:21 ตามหลังอยู่ห้าแต้ม

“สำหรับตอนนี้ พวกเธอทำได้ดีมาก” โค้ชชิโรคาเนะพยักหน้าเล็กน้อย “อย่างไรก็ตาม ความได้เปรียบเล็กน้อยที่เราได้มานี้ยังไม่พอที่จะเปลี่ยนเป็นแต้มนำที่เด็ดขาด”

“ในความคิดของฉัน ฝ่ายตรงข้ามคงจะลดการครองบอลของฮายามะลงในควอเตอร์หน้า ดังนั้นคุณชิราอิ คุณเองก็ควรพยายามเล่นซัพพอร์ตให้มากขึ้นในควอเตอร์ที่สองนะ”

ชิราอิ เอย์อิจิพยักหน้า

“เพื่อทิ้งห่างคะแนน ลูกสามคะแนนของคุณมิโดริมะเป็นสิ่งจำเป็น ดังนั้น...ต่อไปเราจะเน้นเกมบุกหลักไปที่วงนอก และค่อยๆ ขยายช่องว่างคะแนนออกไป!”

“ครับ!!!”

ช่วงเวลานอกสั้นๆ จบลง และผู้เล่นทั้งสองทีมก็กลับลงสู่สนาม

คราวนี้ เกมบุกของฮาคุซันไม่รีบส่งบอลให้ฮายามะ โคทาโร่ แต่พวกเขาเปลี่ยนรูปแบบการเล่น โดยใช้การส่งบอลเพื่อรุกคืบเข้ามาเรื่อยๆ

อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นคนอื่นๆ ของเทย์โคก็ไม่ใช่หมู พวกเขาไม่เสียขบวนเมื่อเจอกับการส่งบอลเร็ว

“บ้าเอ๊ย!” เมื่อหาโอกาสบุกดีๆ ไม่ได้สักที พอยต์การ์ดฮาคุซันก็เริ่มร้อนรน

ยิ่งไปกว่านั้น การเผชิญหน้ากับเจ้าหัวแดงนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาเลย และเขาแทบไม่อยากเชื่อว่าหมอนี่เป็นเด็กปีหนึ่ง

อาคาชิ เซย์จูโร่ประกบเขาด้วยสีหน้าจริงจัง ในขณะที่สมาชิกเทย์โคคนอื่นๆ ตัดเส้นทางจ่ายบอลของพอยต์การ์ดฮาคุซันได้อย่างสมบูรณ์แบบ

มีเพียงในเขตโทษ… ที่มีความเป็นไปได้ที่จะไม่โดนตัดบอล

ตำแหน่งถูกยึดครองแล้ว แต่เซ็นเตอร์ในเขตโทษก็เจองานหนักเมื่อต้องเผชิญหน้ากับมุราซากิบาระ อัตสึชิ สัตว์ประหลาดเด็กโข่งร่างยักษ์

แม้เทคนิคจะไม่ดีนัก แต่พละกำลังและความสามารถทางกายภาพของมุราซากิบาระนั้นเหนือกว่าเซ็นเตอร์ชิโรคาเนะอย่างเทียบไม่ติด

ในเขตโทษ เซ็นเตอร์ชิโรคาเนะตกเป็นฝ่ายตั้งรับอย่างหนักในการปะทะพลังโพสต์เพลย์กับมุราซากิบาระ

เพียะ!

บอลยังคงส่งมาถึงมือเซ็นเตอร์ชิโรคาเนะ

“ฉันจะขยี้นายให้เละ!” แรงกดดันจากมุราซากิบาระ อัตสึชิรุนแรงขึ้น

“เลิกโม้ได้แล้ว เจ้าเด็กปีหนึ่ง!” เซ็นเตอร์ชิโรคาเนะเลือกเล่นโพสต์เพลย์ ใช้ลูกเล่นเล็กน้อยค่อยๆ ดันมุราซากิบาระ อัตสึชิออกไป

“ย้าก...”

หลังจากหาตำแหน่งที่คิดว่าดีได้แล้ว เซ็นเตอร์ชิโรคาเนะก็เลือกที่จะดังก์

มุราซากิบาระพยายามกระโดดบล็อก แต่ถูกพาวเวอร์ฟอร์เวิร์ดของฮาคุซันที่โผล่มาจากไหนไม่รู้บ็อกซ์เอาต์ไว้

ตู้ม!

ลูกบาสเกตบอลถูกยัดลงห่วง ฮาคุซันประคองสถานการณ์ไว้ได้บ้าง แต่มันยังไม่พอ

“บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย!” มุราซากิบาระ อัตสึชิกระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิด โกรธจัดมาก

“มุราซากิบาระ ใจเย็นๆ” มิโดริมะ ชินทาโร่เตือนสติ

ในที่สุด มุราซากิบาระ อัตสึชิก็เบะปากและเลิกโวยวาย

เกมดำเนินต่อไป เกมบุกของเทย์โคยังคงใช้ได้ และฮาคุซันก็เกาะติดคะแนนไว้อย่างเหนียวแน่น

ในแง่ของความแข็งแกร่งดิบ เด็กใหม่ของเทย์โคอาจไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้เล่นฮาคุซัน แต่พวกเขามักจะตื่นเต้นเกินเหตุจนทำให้เสียโอกาสไปหลายครั้ง ต้องขอบคุณลูกสามคะแนนของมิโดริมะ และเกมบุกของฮาคุซันที่ไม่รุนแรงนักหลังจากเอซของพวกเขาถูกชิราอิ เอย์อิจิปิดตาย ทำให้เทย์โคยังคงรักษาสกอร์นำไว้ได้เล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม พวกเขาจะพึ่งพามิโดริมะตลอดไปไม่ได้ แม้ชิราอิ เอย์อิจิจะพยายามกดดันอย่างเต็มที่และทำแต้มได้ไม่น้อย แต่มันก็ยังไม่พอ และเขาการันตีไม่ได้ว่าทุกเพลย์ที่บุกจะได้แต้มเสมอไป

ยิ่งไปกว่านั้น เทย์โคที่อาจจะเพราะจังหวะเกมบุกสะดุด ทำให้เล่นกันกระจัดกระจาย ราวกับกองทรายที่ร่วนซุย

ในขณะเดียวกัน โรงเรียนมัธยมต้นฮาคุซันดูเหมือนจะจับจังหวะได้แล้ว และบุกเจาะเข้าวงในอย่างต่อเนื่อง

บางทีในสายตาคนอื่น ความสามารถทางกายภาพหรือพรสวรรค์ระดับโกงของมุราซากิบาระอาจจะแข็งแกร่งมาก แต่เพราะเขาไม่ได้สนใจบาสเกตบอลนัก เทคนิคของเขาจึงแย่จริงๆ

สถานการณ์นี้ไม่เกิดขึ้นในรอบคัดเลือกเพราะคู่ต่อสู้ไม่แข็งแกร่งพอ

พอมาถึงระดับประเทศ เขาก็โชว์ฟอร์มได้ค่อนข้างแย่ เมื่อต้องเจอกับโรงเรียนมหาอำนาจอย่างโรงเรียนมัธยมต้นฮาคุซัน เราจะมองข้ามผู้เล่นคนอื่นเพียงเพราะเอซของพวกเขาคือฮายามะ โคทาโร่ไม่ได้

การเป็นตัวจริงของโรงเรียนระดับท็อปหมายถึงต้องฝ่าฟันผู้คนนับไม่ถ้วน จะมีใครอ่อนแอได้ยังไง?