บทที่ 10 ค่าตอบแทน และการฝึกปีนต้นไม้ก่อนกำหนด

วันรุ่งขึ้น ณ สะพานเล็กๆ ข้างสนามฝึกซ้อมที่ 3

"น่าเบื่อชะมัด! ทำไมครูคาคาชิยังไม่มาอีกนะ..."

ซากุระยืนเกาะราวสะพาน แหงนหน้ามองท้องฟ้าที่สว่างจ้าพลางบ่นอุบ

"นั่นสิ นั่นสิ! ฉันอุตส่าห์ตื่นเช้าเป็นพิเศษเพื่อมารอเลยนะเนี่ย"

นารูโตะหาวฟอดใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พิงร่างกับราวสะพานและพยักหน้าเห็นด้วยอย่างกระตือรือร้น

"ก็รู้อยู่แล้วว่าเขาสายตลอด ยังจะรีบมากันก่อนเวลาอีก หาเรื่องใส่ตัวชัดๆ!"

ซาสึเกะยืนพิงราวสะพานกล่าวขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ในใจเขากำลังตั้งตารอการฝึกในวันนี้

ขอแค่ได้รับการยอมรับจากคาคาชิ คาถาสายฟ้าอันดับ C ที่คาดไม่ถึงซึ่งเขาได้รับเมื่อคืนก็จะเป็นของเขา!

มันจะเข้ามาเติมเต็มช่องว่างในวิชานินจาสายฟ้าของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"นายจะไปรู้อะไร ซาสึเกะ... วันนี้พอครูคาคาชิมา เราก็จะได้รับเงินเคลียร์บัญชีจากภารกิจเมื่อวานนะ

นี่เป็นเงินค่าจ้างก้อนแรกของฉันเลยนะ จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ไง!

ไม่รู้ว่ารอบนี้จะได้เท่าไหร่ จะถึงพันเรียวไหมนะ..."

นารูโตะกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ไม้ไม้รับมือไปมา ดวงตาสาดแสงสีทองแห่งความคาดหวัง

ทันใดนั้น ซากุระที่อยู่ข้างๆ ก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย ดวงตาเป็นประกาย ถ้ามีเงิน เธอก็จะซื้อเสื้อผ้าสวยๆ แล้วชวนซาสึเกะคุงไปกินข้าวและเดตด้วยกันได้

เธอเฝ้ารอเวลานี้มานานแค่ไหนแล้ว...

"โย่... อรุณสวัสดิ์ทุกคน..."

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังแสดงสีหน้าหน้าเงินออกมา ร่างของคาคาชิก็ค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น

"ครูคาคาชิ..."

"เอามาเลย!"

นารูโตะและซากุระที่กำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งการใช้เงิน รีบยื่นมือออกไปและตะโกนอย่างตื่นเต้นทันที

"อะไรกัน??"

เมื่อมองเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความโลภอย่างเปิดเผย คาคาชิเกาหัวด้วยความงุนงง

เขาจำไม่ได้ว่าติดหนี้อะไรเด็กพวกนี้

"เงินไง พวกเขาอยากได้ค่าตอบแทนภารกิจเมื่อวาน!"

ซาสึเกะพูดแทรกขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ พร้อมก้าวเท้าออกมายืนข้างๆ พวกเขา

"อ๋อ เรื่องนั้นเอง... ก็นึกว่าเรื่องอะไร!"

คาคาชิเข้าใจในทันที และภายใต้สายตาที่ตื่นเต้นของนารูโตะและซากุระ เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า

"เอ้านี่ ส่วนของพวกเธอคนละใบ..."

ไม่นาน คาคาชิก็หยิบธนบัตรสามใบออกมาจากกระเป๋าและยื่นให้

ทั้งสามคนมีสีหน้าที่แตกต่างกันขณะยื่นมือออกไปรับ

"500 เรียว? ทำไมมันน้อยจัง??

ครูคาคาชิ ครูไม่ได้อมเงินพวกเราไปใช่มั้ยเนี่ย..."

เมื่อเห็นจำนวนเงิน นารูโตะที่ดีใจจนเนื้อเต้นเมื่อครู่ก็หน้าถอดสีทันที และเริ่มตั้งคำถาม

ซากุระที่อยู่ข้างๆ ก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน!

นี่มันน้อยกว่าจำนวนที่เธอคาดหวังไว้มากโข

"เจ้าพวกบื้อ... มันแค่ภารกิจระดับ D จะเอาค่าตอบแทนอะไรมากมาย!"

เส้นสีดำพาดผ่านหน้าผากของคาคาชิ เขาชี้นิ้วไปที่จมูกของลูกศิษย์อย่างหงุดหงิด

"เอาน่า เอาน่า... งั้นฉันจะอธิบายระบบค่าตอบแทนของนินจาให้ฟัง

เผื่อในอนาคตเวลาพวกเธอไปทำภารกิจแล้วมีการเปลี่ยนแปลง จะได้รู้ว่าควรเรียกค่าจ้างเพิ่มเท่าไหร่..."

เมื่อเห็นใบหน้าห่อเหี่ยวของนารูโตะและซากุระ คาคาชิจึงสงบสติอารมณ์และฉวยโอกาสนี้สอนสั่ง

สิ่งนี้ทำให้ทั้งสามคน รวมถึงซาสึเกะ หูผึ่งขึ้นมาทันที

"เกี่ยวกับค่าตอบแทนภารกิจของโคโนฮะ จะแบ่งออกเป็น 5 ระดับคร่าวๆ

ภารกิจระดับ D ซึ่งเป็นระดับภารกิจที่เราทำเมื่อวาน

ค่าตอบแทนจะอยู่ที่ประมาณ 5,000 ถึง 50,000 เรียว ขึ้นอยู่กับความยากง่ายของภารกิจ โดยท่านโฮคาเงะและผู้ว่าจ้างจะเป็นคนตัดสินใจ

ค่าตอบแทนภารกิจระดับ C อยู่ระหว่าง 30,000 ถึง 100,000 เรียว

ระดับ B อยู่ที่ 80,000 ถึง 200,000 เรียว

ส่วนค่าตอบแทนระดับ A และระดับ S ตอนนี้พวกเธอยังไม่จำเป็นต้องรู้ ฉันจะไม่พูดถึงก็แล้วกัน!

และค่าตอบแทนภารกิจเหล่านี้ ไม่ได้เท่ากับรางวัลภารกิจที่ได้รับจริงทั้งหมด

ทุกภารกิจ หมู่บ้านจะหักเปอร์เซ็นต์ส่วนหนึ่ง

จากนั้น ครูผู้ดูแลก็จะหักเปอร์เซ็นต์ไปอีกส่วนหนึ่ง

เพราะในระหว่างที่พวกเรารับหน้าที่ครูผู้ดูแล เราจะเสียเวลาในการไปทำภารกิจระดับสูงอื่นๆ

แน่นอนว่าไม่นับรวมกรณีพิเศษ... เข้าใจที่ฉันพูดไหม?

ยกตัวอย่างเช่น ค่าตอบแทนสำหรับภารกิจระดับ D ครั้งนี้คือ 5,000 เรียว พวกเธอสามคนได้ไปคนละ 500 รวมเป็น 1,500 เรียว

หมู่บ้านหักไป 500 เรียว... ส่วน 3,000 เรียวที่เหลือ คือส่วนแบ่งของฉันในฐานะหัวหน้าทีม"

สิ้นเสียงของคาคาชิ นารูโตะและซากุระที่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นาน ก็เบิกตากว้างขึ้นอีกครั้ง

ส่วนแบ่งของโจนินมันโหดขนาดนี้เลยเหรอ? เขาคนเดียวฟาดไปตั้ง 6 ใน 10 ส่วน...

"พอได้แล้ว ซากุระ นารูโตะ..."

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนยังอยากจะถามต่อ ซาสึเกะรีบพูดขัดขึ้นทันที เพราะไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดในหัวข้อที่น่าเบื่อนี้

"โจนินที่เป็นหัวหน้าทีมหักส่วนแบ่งไป 60% จริงๆ แล้วก็ไม่ได้มากอะไรหรอก

ได้ส่วนแบ่ง 3,000 เรียวจากภารกิจระดับ D เดือนหนึ่งพวกเราทำภารกิจระดับ D แค่ไม่กี่ครั้ง

ต่อให้ทำเดือนละ 10 ครั้ง ก็ได้แค่ 30,000 เรียว

ในหนึ่งเดือน ถ้าโจนินออกไปทำภารกิจระดับ B คนเดียวสักครั้ง ก็ได้เงินมากกว่า 50,000 เรียวแล้ว

60% นี่ถือว่าสมเหตุสมผลมากแล้วล่ะ!

ครูคาคาชิ ภารกิจวันนี้คืออะไร..."

ซาสึเกะใช้ข้อมูลตัวเลขปิดปากพวกเขา แล้ววกเข้าประเด็นทันที

เขาอยากจะรีบทำภารกิจวันนี้ให้จบๆ เพื่อที่จะได้ฝึกฝนและรับรางวัลจากระบบ

"อืม วันนี้พวกเธอไม่มีภารกิจหรอก

ตามฉันมาสิ ฉันจะแนะนำการฝึกให้พวกเธอเอง ไหนๆ ก็ไม่มีอะไรทำแล้ว..."

คาคาชิมองซาสึเกะด้วยสายตาพึงพอใจ ก่อนจะหันหลังเดินนำเข้าไปในป่าใกล้ๆ

ความจริงก็เป็นอย่างที่ซาสึเกะพูด การที่โจนินต้องมาเป็นครูผู้ดูแล เป็นการทำธุรกิจที่ขาดทุนเห็นๆ... การที่เข้าใจผู้อื่นได้ขนาดนี้ ซาสึเกะช่างเป็นเด็กหนุ่มผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟจริงๆ

"บทเรียนการฝึกในวันนี้คือ การควบคุมจักระ..."

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว พวกเขาก็มาหยุดอยู่หน้าต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง คาคาชิเงยหน้ามองลำต้นและกล่าวช้าๆ

ทันทีที่พูดจบ นารูโตะและซากุระต่างก็ทำหน้างง... การควบคุมจักระ มันเป็นการฝึกแบบไหนกัน!

'การฝึกปีนต้นไม้งั้นสินะ...'

แววตาประหลาดใจพาดผ่านดวงตาของซาสึเกะแวบหนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกกับเรื่องนี้

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน มีคนคอยชี้แนะ เขาจะได้ไม่ต้องฝึกแบบคลำทางสุ่มสี่สุ่มห้า!

"ดูจากสีหน้าพวกเธอแล้ว บอกได้เลยว่าพวกเธอยังไม่เข้าใจจักระอย่างแท้จริง

พวกเธอสามคน ดูให้ดี..."

คาคาชิชำเลืองมองผ่านๆ และพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จากนั้นภายใต้สายตาตกตะลึงของนารูโตะและซากุระ เขาก็ยกขาขึ้นและก้าวขึ้นไปบนต้นไม้

"อย่า..."

ซากุระเห็นดังนั้นก็ร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ กลัวว่าคาคาชิจะร่วงลงมา

แต่ทว่า ในวินาทีถัดมา คาคาชิกลับท้าทายแรงโน้มถ่วง เดินไต่ขึ้นไปบนต้นไม้ราวกับเดินอยู่บนพื้นราบ...

"ป... เป็นไปได้ยังไง..."

"เขาเดินขึ้นไปตรงๆ เลย!"

ทันใดนั้น นารูโตะและซากุระก็ต้องตกตะลึงอย่างหนักอีกครั้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"มันเป็นแบบนี้... รวบรวมจักระจำนวนหนึ่งไว้ที่ฝ่าเท้า ใช้จักระยึดติดกับลำต้นไม้ แล้วใช้เท้าไต่ขึ้นไป..."

คาคาชิห้อยหัวลงมาจากกิ่งไม้ เหมือนกับในเนื้อเรื่องต้นฉบับ อธิบายเทคนิคและจุดประสงค์ของการฝึกปีนต้นไม้

"เริ่มได้..."

สิ้นเสียงคาคาชิ ซาสึเกะก็ประสานอินและรวบรวมจักระไว้ที่ฝ่าเท้าทันที

ในชั่วอึดใจ แรงดันลมจากจักระก็ปรากฏขึ้นที่เท้าของซาสึเกะ พัดฝุ่นฟุ้งกระจายเป็นวง... จากนั้นเขาก็พุ่งตัวออกไป ดึงมีดคุไนออกมาและวิ่งตรงไปยังต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ

เขาอยากจะยืนยันเป็นอย่างแรกว่าพรสวรรค์ในการฝึกฝนของเขาเพิ่มขึ้นหรือไม่หลังจากข้ามมิติมา

"ตึก ตึก ตึก..."

ภายใต้แรงส่งจากการพุ่งตัว ซาสึเกะวิ่งขึ้นไปได้ 7 ถึง 8 เมตรก่อนจะรู้สึกว่าแรงเริ่มหมด

เขาใช้คุไนขีดทำสัญลักษณ์ไว้ที่ลำต้น แล้วตีลังกากลับหลังลงสู่พื้นอย่างงดงาม

'ได้แค่นี้เองเหรอ?'

ซาสึเกะมองดูความสูงเพียง 7-8 เมตรแล้วขมวดคิ้ว นี่มันห่างไกลจากเป้าหมายของเขามาก

"ซาสึเกะ นายขี้โกงชะมัด... แอบเริ่มก่อนเฉยเลย ฉันไม่ยอมแพ้นายหรอก..."

นารูโตะที่อยู่ข้างๆ ได้สติทันที ประสานอินและพุ่งตัวไปยังต้นไม้ใหญ่อีกต้น

แรงดันจักระที่ระเบิดออกมาวูบหนึ่งทำเอารูม่านตาของคาคาชิหดเกร็ง

'ปริมาณจักระน่าเหลือเชื่อจริงๆ... จักระที่ซ่อนอยู่ในตัวนารูโตะมีมากกว่าฉันเสียอีก!

ส่วนจักระของซาสึเกะก็แตะระดับจูรินแนวหน้าไปแล้ว

เจ้าเด็กสองคนนี้ เป็นอัจฉริยะของจริงงั้นสินะ!'