บทที่ 135 - เวทีแห่งโชคชะตา ตัวตนที่เหมาะสมที่สุด (อ่านฟรี)

หลังจาก "นักมายากล" แนะนำตัวเสร็จ แม้หลินหยู่จะไม่แสดงอาการใดๆ แต่ในใจกลับประหลาดใจมาก

"เป็นคนของ 'สหพันธ์อิสระ' ด้วยเหรอ?!"

พูดอีกนัยหนึ่งคือ คนนี้อยู่องค์กรเดียวกับหลี่เหนียนงั้นเหรอ?

และจำนวนผู้เล่นของ 'สหพันธ์อิสระ' ก็น้อยมาก...

'นักมายากล' พันภาพคนนี้ ต้องเป็นผู้เล่นระดับสูงแน่ๆ

ไหนจะลี่หัวกับลุงหัวผักกาดที่แนะนำตัวก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่ตัวธรรมดา

หลินหยู่มีเหตุผลที่จะสงสัยว่า ผู้เล่นทั้งหมดในด่านนี้อาจจะเป็นคนที่มีฐานะไม่ธรรมดา

จากที่คนที่เหลือไม่ได้แสดงอาการตกใจเมื่อได้ยินชื่อของลี่หัว หัวผักกาด และพันภาพ ก็พอจะเห็นได้

"ผมที่เพิ่งผ่านด่านมาแค่สามด่าน เป็นผู้เล่นระดับหนึ่ง หลุดมาเจอเกมระดับสูงซะแล้วสิ"

หลินหยู่คิดในใจ

และคนที่แนะนำตัวต่อมาก็ยืนยันข้อสงสัยของหลินหยู่

เด็กสาวผมสีทองสว่างคนนั้นเอามือไขว้หลังศีรษะ ไม่สนใจว่าอยู่บนที่สูง ใช้เท้าดันโต๊ะแกว่งเก้าอี้ไปมา

"แม้ว่าตอนแรกฉันตั้งใจจะแต่งเรื่องโกหกสักอย่าง แต่เมื่อลี่หัวกับพันภาพสองไอ้บ้านี่อยู่ด้วย การโกหกก็ไม่มีความหมาย"

"ฉันคืออาอวี๋ 'อาอวี๋' แห่ง 'ผู้ล่า'"

เธอไม่ได้แนะนำอาชีพของตัวเอง

ลี่หัวดันแว่น เสริมว่า: "รองหัวหน้า 'ผู้ล่า' ประจำเยียนจิง อาชีพคือ... อาชีพที่มีคนเดียว 'อิสระชน'"

"ความสามารถของคุณในด่านนี้คืออะไร?"

อาอวี๋กลอกตา: "ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย คุณคิดว่าด่านนี้เน้นความร่วมมือ ฉันก็ต้องเข้ากับคุณให้ได้งั้นเหรอ?"

"ดูเหมือนคุณปฏิเสธการร่วมมือนะ" ลี่หัวไม่โกรธ แค่ดันแว่น "น่าเสียดาย การทำแบบนี้ส่งผลเสียต่อโอกาสชนะในเกมนะ"

อาอวี๋ถ่มน้ำลาย: "คุณว่าใช่ก็ใช่เหรอ? ใครจะรู้ว่าที่คุณพูดจริงหรือเท็จ!"

หลังจากได้ฟังบทสนทนาของลี่หัวและอาอวี๋

หลินหยู่ยิ่งตกใจในใจ

อาชีพที่มีคนเดียว?!

นอกจากตัวเองแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอผู้มีอาชีพที่มีคนเดียวในด่าน!

ฟังจากที่ลี่หัวพูด ความสามารถของอาอวี๋ดูเหมือนจะไม่คงที่?

นี่มันคล้ายกับตัวเองชัดๆ!

และตัวตนของ 'อาอวี๋' ก็เป็นผู้เล่นระดับสูงที่มีชื่อเสียงจริงๆ

! เยียนจิงเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ 'ผู้ล่า' นะ!

ข้างๆ 'อาอวี๋' ลุงใส่แจ็คเก็ตที่ดูเหนื่อยล้าไอเบาๆ แล้วเอ่ยปาก: "คืออย่างนี้ครับ - แม้จะรู้ว่าองค์กรของทุกท่านมีเรื่องบาดหมางกันมา แต่ก็ไม่จำเป็นต้องทะเลาะกันในด่านนี้"

"เมื่อทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้เล่นที่มีฝีมือ แถมยังให้ผม 'ร่วมมือ'... อีกทั้งปลาหมึกเมื่อครู่ยังพูดถึง 'เทพเจ้า' และรู้ว่าพวกเราเป็น 'ผู้เล่น' จากโลกอื่น แสดงว่าด่านนี้น่าจะยากมาก"

"ผมไม่แนะนำให้พวกเราฆ่าฟันกันนะ!"

"ให้เกียรติผมหน่อยได้ไหม - แม้ผมจะเป็นผู้เล่นอิสระไม่มีองค์กร แต่รหัส 'โมซินนากัน' ก็พอมีหน้ามีตาบ้างนะครับ?"

หลินหยู่เริ่มชินแล้ว

ลุงคนนี้ก็เป็นคนดัง - ผู้เล่นอาวุโสที่มักจะแอคทีฟในฟอรั่ม เป็นที่รู้จักมากเพราะเขียนคู่มือพื้นฐานสำหรับผู้เล่นทั้งหมดไว้มากมาย

และเขาไม่ได้เป็นแค่ผู้เล่นอาวุโสที่เป็นมิตรเท่านั้น

ใครที่เคยโหลดแอพ "ล่ารางวัล" ที่ได้รับความนิยมสูงในหมู่ผู้เล่นจะรู้ว่า...

'โมซินนากัน' เป็นหนึ่งในนักล่าเงินรางวัลที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่รู้จักกัน

เป็นหนึ่งในคนไม่กี่คนที่ทำภารกิจเงินรางวัลระดับสิบล้านสำเร็จได้คนเดียว

อาชีพก็เป็น "นักล่า" ที่หายากและมีพลังการต่อสู้สูง

ลุงหัวผักกาดก็ช่วยไกล่เกลี่ย ยิ้มพลางพูด

"พูดถูกแล้ว เข้าใจได้ที่คนหนุ่มสาวจะมีไฟแรง แต่พวกเราก็เป็นผู้เล่นเก่าแก่กันทั้งนั้น... ยังไม่รู้สถานการณ์ในด่านเลยมาเป็นศัตรูกัน ไม่จำเป็นจริงๆ"

เมื่อสองคนที่ค่อนข้างเป็นกลางพูด ลี่หัวและอาอวี๋ต่างถอยคนละก้าว ไม่โต้เถียงกันอีก

โมซินนากันทำท่า "เชิญ" มองไปที่หญิงสาวข้างๆ เขา

เธอเป็นผู้หญิงผมสั้น ใส่เสื้อยืดสีขาวสกปรกกับกางเกงวอร์มสีเทา

เมื่อเห็นสายตาทุกคนจับจ้องมาที่ตัวเอง เธอดูอึดอัดจัดคอเสื้อ

"อ่า สวัสดีทุกคน ฉันคือ 'จื่อจิง'..."

"'จื่อจิง' แห่ง 'ผู้พิทักษ์รัตติกาล'"

"อาชีพ 'จิตรกร'"

หลังพูดจบอย่างรีบร้อน เธอก็ไม่พูดอะไรอีก

ลุงหัวผักกาดตาเป็นประกาย: "จื่อจิงแห่งผู้พิทักษ์รัตติกาลเหรอ? ได้ยินชื่อมานาน วันนี้ได้เจอตัวจริงซะที!"

"อาทิตย์ที่แล้วผมเพิ่งกินข้าวกับเซวี่ยเอิน ไห่เอ้าของพวกคุณเลยนะ! ฮ่าๆ!"

ลี่หัวก็แสดงสีหน้าโล่งใจ

หลินหยู่สังเกตสีหน้าของลี่หัว รู้สึกเข้าใจ

เพราะในสามคนที่แนะนำตัวก่อนหน้า สองคนมาจาก 'สหพันธ์อิสระ' และ 'ผู้ล่า' ซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามกับ 'ระเบียบ'

ส่วน 'โมซินนากัน' แม้จะดูเป็นมิตรในฟอรั่ม แต่ในฐานะนักล่าเงินรางวัลที่รับงานในแอพล่ารางวัลทุกวัน ก็เป็นตัวอันตรายที่โหดเหี้ยมไม่ยอมอยู่ใต้การควบคุม

แม้ลุงหัวผักกาดจะมีตำแหน่งสูง แต่หลินหยู่ก็เคยได้ยินมาว่า ลุงคนนี้ไม่ได้เป็นผู้เล่นระดับสูงที่เก่งด้านการต่อสู้

ความสามารถโดยรวมและทิศทางการอัพเกรดเน้นไปทางสนับสนุน - หรือแม้แต่การส่งกำลังบำรุง

ตอนนี้มี 'จิตรกร' จาก 'ผู้พิทักษ์รัตติกาล' มา... ก็ถือว่าพลิกกลับมาได้บ้าง

และจากปฏิกิริยาของลี่หัวกับหัวผักกาด พวกเขาเคยได้ยินชื่อ 'จื่อจิง' มาก่อน

แต่หลินหยู่กลับไม่เคยได้ยิน - นี่เป็นคนที่ลึกลับที่สุดในที่นี้จนถึงตอนนี้

เพราะดูจากสีหน้าของโมซินนากัน อาอวี๋ และพันภาพ พวกเขาก็ดูไม่ค่อยคุ้นเคยกับจื่อจิงเช่นกัน

และดูเหมือนคุณจื่อจิงจะไม่ค่อยถนัดรับมือกับความกระตือรือร้นของลุงหัวผักกาด

เธอถูมือกับกางเกง พูดว่า: "อืม... เซวี่ยเอินกับเอ้าน้อยเป็นคนดีมาก..."

"ก็คือ... อืม..."

จื่อจิงพึมพำ

ลี่หัวดูเหมือนจะเห็นความลำบากใจของเธอ จึงไอเบาๆ:

"ขอโทษ ต่อไปเลยครับ!"

พูดจบ ลี่หัวก็มองไปที่หลินหยู่

เขามองหลินหยู่ที่กำลังยิ้ม สีหน้าดูไม่สบายใจอย่างมาก

"ถึงคุณแล้ว"

หลินหยู่มองสีหน้าของลี่หัว เสยผมที่ตกลงมาข้างหูเบาๆ

"จำเป็นด้วยเหรอ?"

เสียงราวกับน้ำแข็งบางๆ กระทบแก้ว ไพเราะและน่าฟัง

หลินหยู่มองปฏิกิริยาของคนที่เหลือ - รวมทั้งอาอวี๋จาก 'ผู้ล่า' และพันภาพจาก 'สหพันธ์อิสระ' ทุกคนมีแววหวาดระแวงและเกรงกลัวในสายตา

พวกเขาไม่มีข้อสงสัยเลย - ทุกคนจำใบหน้าของหลินหยู่ในตอนนี้ได้

แม้ว่าก่อนที่จะตกลงมา "ตัวตนปลอม" ที่หลินหยู่สร้างขึ้นจะเป็นเพียงการทดลองที่กล้าหาญครั้งหนึ่ง

แต่ด้วยความบังเอิญราวกับโชคชะตา ได้สร้างเวทีที่เหมาะสมที่สุดสำหรับ "ตัวละคร" ในตอนนี้

ไม่สิ...

ด่านนี้ เวทีนี้ บางทีอาจจะเป็นความเมตตาของโชคชะตาที่มีต่อการกระทำที่แทบจะไร้ขีดจำกัดของหลินหยู่

"ช่างเถอะ แม้ว่าดูเหมือนทุกคนจะจำฉันได้... แต่เพื่อให้พวกคุณสบายใจ ฉันก็จะแนะนำตัวสักหน่อย"

เขายิ้มพลางโน้มตัวไปข้างหน้า ใช้มือข้างหนึ่งยันโต๊ะ

"ทุกท่าน ฉันคือ 'ฟลูออกซิทีน'"

"'ฟลูออกซิทีน' แห่ง 'สมาคมจิตวิทยา'"

[จบบทที่ 135]