บทที่ 360: ฮิลด้า (ฟรี)

เสียง โครม! ดังสนั่นกลางอากาศ ตามด้วยร่างหนึ่งที่ตกกระแทกพื้นอย่างรุนแรง ความแรงของแรงกระแทกฝังเธอลงไปลึกหลายเมตร

แต่ยังไม่ทันได้ฟื้นตัว เงามืดขนาดมหึมาก็ทาบลงมาจากท้องฟ้า—ฝ่าเท้า ของใครบางคนเหยียบลงซ้ำอย่างไร้ปรานี

เมื่อฝุ่นควันจางลง เบื้องหน้าก็ปรากฏ หลุมขนาดยักษ์ ราวกับรอยเท้าของเทพเจ้า

ตรงกลางหลุมนั้น… เฮล่า นอนแน่นิ่ง ฝังอยู่ในพื้นดินไร้เรี่ยวแรงจะลุกขึ้นมา

แทบไม่มีใครเชื่อว่า ผู้หญิงที่ดูพังพินาศราวกับเศษซากคนนี้ เมื่อหลายพันปีก่อนเคยเป็นฝันร้ายของจักรวาลทั้งผืน

เธอคือบุตรคนแรกของโอดิน ราชินีแห่งแอสการ์ด เทพีแห่งความตาย—เฮล่า!

และผู้ที่กระทืบเธอจนสภาพดูไม่ได้ในตอนนี้ก็คือ... มาร์ก็อท ภรรยาของโจเซ่ ที่ตอนนี้ได้กลายเป็น “เซเลสเชียล” ไปแล้ว

เพราะถูกผนึกไว้มาเป็นพัน ๆ ปี เฮล่าจึงไม่เหลือพลังเหมือนในอดีตอีกต่อไป

ไม่ต้องถึงขั้นมาร์ก็อทร่างเซเลสเชียลหรอก แค่โจเซ่คนเดียวก็กดเธอได้สบาย

แถมร่างอมตะของเฮล่าตอนนี้ก็ฟื้นตัวได้ช้าราวกับหอยทาก

หลังจากแน่ใจแล้วว่าเฮล่าสิ้นฤทธิ์ มาร์ก็อทก็เปลี่ยนกลับมาเป็นร่างมนุษย์ ยืนสง่างามอยู่ตรงหน้าเธอ

ในขณะเดียวกัน แสงสีฟ้าก็วาบขึ้นข้างกาย—โจเซ่ปรากฏตัวขึ้นเคียงข้างภรรยา

“เป็นยังไงบ้าง? คิดเรื่องที่ฉันเสนอไว้รึยัง?”

โจเซ่ยิ้มเย็นพลางถาม ขณะที่มองเฮล่าที่ยังฝังอยู่ในพื้นดิน

“ฝันไปเถอะ...!”

เฮล่าเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยแรงอาฆาต “แก...อยากให้ข้าเป็นข้ารับใช้เรอะ? ไม่มีทางซะล่ะ!”

แม้จะถูกจองจำมาหลายพันปี แต่ความหยิ่งทะนงของเฮล่ายังไม่ลดลงแม้แต่นิด

“เฮ้อ...อยากอยู่ที่นี่ต่อจริง ๆ สินะ?”

โจเซ่ส่ายหน้าอย่างระอา—ถูกขังมาพันปีแล้วยังหัวแข็งอีก!

“ฮึ ฮึ ฮึ ข้ารู้สึกได้... พลังของไอ้แก่นั่น โอดิน มันลดลงเรื่อย ๆ อีกไม่เกินร้อยปี มันก็ต้องตาย แล้วข้าก็จะได้ออกไปจากที่นี่โดยไม่ต้องก้มหัวให้ใคร! ข้าจะไปยอมเจ้าให้เสียศักดิ์ศรีทำไม?”

เฮล่าหัวเราะเยาะ

หลายพันปีเธอยังทนมาได้ รออีกแค่ร้อยปีจะไปยากอะไร?

“ดื้อจริง ๆ … มาร์ก็อท เชิญต่อเลยครับ”

โจเซ่ยิ้มแล้วหายตัวจากตรงนั้น ปล่อยให้ภรรยาสานต่อ

มาร์ก็อทแค่ยักไหล้ก่อนจะเริ่ม “สานสัมพันธ์” กับเฮล่าอีกรอบ...

...

หลายชั่วโมงต่อมา

ร่างเฮล่าช้ำจนแทบกลายเป็นก้อนเนื้อไร้โครงสร้าง แต่ดวงตาของเธอยังเปล่งแสงแข็งกร้าวอยู่

“แค่นี้น่ะเรอะ? ไม่เห็นมีอะไรเลย...”

เธอพูดอย่างดูแคลนแม้ร่างจะปางตาย

แม้ร่างอมตะของเธอจะรับรู้ความเจ็บปวดได้ แต่เฮล่าก็เป็นคนที่ผ่านสนามรบมาแล้วนับไม่ถ้วน—ความเจ็บทางกายแบบนี้ ไม่มีทางหักหลังเธอได้ง่าย ๆ หรอก

คิดจะบีบให้เธอยอมสยบด้วยวิธีแบบนี้? เพ้อเจ้อ!

“หึ ๆ สุดท้ายก็แค่พึ่งพาความเป็นอมตะ… แอสการ์ดยังอยู่ เฮล่าก็ยังอยู่... แต่ที่เธอเจอมาทั้งหมดนี่มันแค่เรียกน้ำย่อยเท่านั้นล่ะ ไม่ต้องห่วงเลย… จากนี้ไปอีกหลายหมื่นปี เธอจะ ‘ได้เจอของดี’ แบบนี้เรื่อย ๆ แน่นอน!”

โจเซ่พูดเสียงเรียบ แต่สายตานิ่งเยือกจนแม้แต่เทพีแห่งความตายก็ใจสั่น

เฮล่าหน้าเคร่งขึ้นทันที “หมายความว่ายังไง?”

“เมื่อกี้เธอพูดถูก—โอดินแก่แล้ว จะอยู่อีกไม่เกินร้อยปี… แต่เคยคิดไหมล่ะว่า ถ้าโอดินสามารถผนึกเธอได้… ฉันก็ทำได้เหมือนกัน! ภรรยาฉันก็ทำได้เหมือนกัน!”

โจเซ่ยิ้มกว้างขึ้น “แล้วตอนนี้ภรรยาฉันเป็น ‘เซเลสเชียล’—อายุยืนเท่าจักรวาลเลยล่ะ… ผนึกเธอได้สบาย!”

เฮล่าที่ตอนแรกยังไม่สะทกสะท้าน ถึงกับหน้าเปลี่ยนสีทันที

ถูกขังมานานขนาดนี้ เธอเบื่อเหลือทนแล้ว

ความหวังเดียวของเธอคือ โอดินตาย แล้วเธอจะเป็นอิสระ

แต่ถ้าคนตรงหน้าคิดจะ “ผนึกต่อ” แถมมีพลังทำได้จริง...

“ไม่ต้องรีบร้อนนักหรอกน่า~ พวกเราในระดับนี้ สิ่งที่มีมากที่สุดก็คือ…เวลา!”

โจเซ่หัวเราะเบา ๆ

ใบหน้าเฮล่าดำมืดเหมือนเถ้าถ่าน

“งั้นพาเธอไป เถอะ ฉันว่านางน่าจะเข้ากับพวก บาสต์ ได้ดีนะ!”

โจเซ่พูดพลางพยักหน้าให้มาร์ก็อท

ในเมื่อเฮล่ายังไม่สยบ งั้นก็ใช้เป็น “แบตเตอรี่” อีกลูกก็แล้วกัน!

สิ่งเดียวที่ทำให้โจเซ่แปลกใจคือ—โอดินไม่โผล่มาเลย ตั้งแต่มาถึงเฮลไฮม์ยันลักพาตัวเฮล่ากลับ

ไม่รู้ว่าตาแก่นั่นคิดอะไรอยู่

แต่สำหรับโจเซ่—ไม่มาก็ดีแล้ว!

...

วันถัดมา โจเซ่นั่งเปิดอุปกรณ์ “พ่อค้าข้ามมิติ” รอคอยพิกัดมิติใหม่ที่จะปรากฏ—วันนี้เป็นวันประจำปีที่สัญญามิติใหม่จะถูกสร้างขึ้น

ในไม่ช้า... หน้าจอก็แสดงภาพของหิมะขาวโพลน

ตามมาด้วยหญิงสาวผมสีเงินคนหนึ่ง ใส่ชุดบางเบาราวชุดราตรีนางฟ้า หลับตาสวดมนต์อยู่กลางหิมะ

โจเซ่ขมวดคิ้ว—ภาพนี้...ดูคุ้น ๆ แฮะ

และในวินาทีนั้นเอง หญิงสาวก็ลืมตาขึ้น เผยดวงตาสีฟ้านิ่งสงบ และมองตรงมายังโจเซ่

“อุปกรณ์ค้าข้ามมิติ? ช่างน่าทึ่งยิ่งนัก... ข้า ฮิลด้า ผู้ปกครองแอสการ์ด ตัวแทนแห่งเทพราชาโอดินแห่งโลกมนุษย์ ขอคารวะท่านผู้แข็งแกร่งจากต่างจักรวาล มีสิ่งใดให้ข้าช่วยเหลือได้บ้าง?”

หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยเสียงอ่อนหวานแต่เปี่ยมด้วยอำนาจ

ฮิลด้า???

ได้ยินชื่อนี้ โจเซ่ถึงกับขมวดคิ้วแรงกว่าเดิม

ไม่ใช่หรอกมั้ง... นี่มัน ราชินีแห่งแอสการ์ดในภาคแอสการ์ดของ Saint Seiya เลยนี่หว่า!?

ให้ตายสิ… เพิ่งจัดการเฮล่าไปไม่ทันไร เจอมิตินี้โผล่มาอีกที่ก็มี แอสการ์ด เหมือนกัน!?

นี่มันบังเอิญเกินไปมั้ย!?

โจเซ่คิดในใจ... แล้วก็เริ่มสงสัยว่าเทพในจักรวาลของ Saint Seiya กับของ Marvel—ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?

แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือ... บรรดา “เซนต์” พวกนั้นต่างหาก! พวกอึดที่ฆ่าไม่ตายพวกนั้น!

แน่นอนว่านี่คือโลกที่ วุ่นวายสุด ๆ แน่นอน

แต่ในขณะเดียวกัน—ผลประโยชน์ก็มหาศาลเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นเหล่าเทพ, พลัง “คอสมอส”, หรือ “เกราะเซนต์” ต่างก็มีมูลค่ามหาศาล

ถ้าเอาวิธีฝึกคอสมอสมาดัดแปลงใช้ในจักรวาลมาร์เวลได้ล่ะก็...โคตรคุ้ม!

“ฮิลด้า? เธอมี ‘นักรบเทพทั้งเจ็ด’ ใต้บังคับบัญชาไหม? แล้วโลกของเธอมี ‘แซงค์ชัวรี่’ ที่ปกครองโดยอธีน่า มีโกลด์เซนต์ 12 คน กับพวกซิลเวอร์และบรอนซ์เซนต์อีกใช่ไหม?”

โจเซ่ยิงคำถามใส่ทันที

“เจ้ารู้เรื่องโลกของข้าขนาดนั้นเลยหรือ?”

ฮิลด้าขมวดคิ้ว สีหน้าดูจริงจังขึ้นทันตา

เพราะจากข้อมูลของระบบที่เธอได้รับมา ผู้ใช้เครื่องนี้ควรมาจากจักรวาลที่ ไม่เกี่ยวข้องกันเลย

แต่ผู้ชายตรงหน้านี้…กลับรู้เรื่องในโลกของเธออย่างกับดูจากไหนมาก่อน

งั้น... อุปกรณ์นี้อาจจะเป็นภัยคุกคามต่อจักรวาลของเธอรึเปล่า!?

ไม่เหมือนกับคู่ค้าข้ามมิติคนก่อน ๆ ของโจเซ่ที่เป็นคนธรรมดาหรือแค่ผู้มีพลังธรรมดา—ฮิลด้าเป็นตัวแทนของเทพ! ความเข้าใจเรื่องความลับจักรวาลของเธอลึกกว่าคนอื่นเยอะมาก แน่นอนว่าเธอระวังตัวเต็มที่

“ราชินีฮิลด้า อย่าเข้าใจผิดเลย—ที่ฉันรู้เรื่องโลกของเธอก็เป็นเพราะเหตุบังเอิญล้วน ๆ ไม่มีเจตนาร้ายใด ๆ ทั้งสิ้น ฉันแค่เป็นพ่อค้าธรรมดาคนหนึ่ง และเชื่อในการแลกเปลี่ยนที่เป็นธรรมเท่านั้น”

โจเซ่อธิบายเสียงนุ่มอย่างสุภาพ

“แอสการ์ดของเราหนาวเหน็บและกันดาร เกรงว่าเราจะไม่มีอะไรแลกเปลี่ยนได้มากนัก ข้าขอตัวก่อนดีกว่า”

ฮิลด้ายังไม่วางใจ เธอพยายามจะตัดการติดต่อทันที

แต่ในวินาทีนั้นเอง...

ทะเลเบื้องหน้าของฮิลด้า...พลันปั่นป่วนขึ้นอย่างรุนแรง—คลื่นพลังลึกลับบางอย่าง กำลังเคลื่อนไหว!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………