บทที่ 320 (ฟรี)

“ใครนะ?”

โจเซ่ ถามกลับอย่างแปลกใจ ระหว่างการเจรจากับฮอร์แด็ค

“ซาร์-ลา ไง ผู้พิทักษ์ของพวกกบฏนั่นน่ะ เธอแข็งแกร่งมาก เจ้ารู้จักเธอรึ?”

ฮอร์แด็คหรี่ตาอย่างระแวง

เมื่อครู่ หลังจากทั้งสองฝ่ายตกลงเงื่อนไขเบื้องต้นกันได้ ฮอร์แด็คก็เริ่มเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับฝ่ายศัตรูบนเอเทเนียให้ฟังมากขึ้น — และชื่อของ “ซาร์-ลา” ก็โผล่มาในบทสนทนานั้น

“ซาร์-ลา... ผมบลอนด์ มีม้าเพกาซัส แล้วก็ถือดาบเวทมนตร์นั่นน่ะเหรอ?”

โจเซ่ทวนอีกครั้ง สีหน้าเริ่มฉายแววครุ่นคิด

…ซาร์-ลา? หรือว่าจะเป็นตัวนั้นจริง ๆ — นางเอกผู้ยิ่งใหญ่แห่งจักรวาล กับพี่ชายของเธอ ฮี–แมน?

เดี๋ยวนะ มันเริ่มแปลกละ... ซาร์-ลาไม่ใช่ตัวละครจากฝั่ง ดีซี (DC) เหรอ? ถึงแม้ภายหลังลิขสิทธิ์จะเปลี่ยนมือไปก็เถอะ แต่ในยุคแรก ๆ เธอกับฮี–แมนก็อยู่ฝั่งเดียวกับซูเปอร์แมนแท้ ๆ

จะบอกว่าประตูเทเลพอร์ตของฉันดันเปิดข้ามไปจักรวาลดีซีจริง ๆ เหรอ!?

ไม่สิ มันไม่สมเหตุสมผลเลย!

“อ้อ? ดูท่าจะรู้จักจริง ๆ สินะ? หรือว่าเจ้าเป็นพวกเดียวกับเธอ?”

ฮอร์แด็คพูดพลางหรี่ตา สีหน้าเริ่มระวังตัว

“ฮ่า ๆ ท่านเจ้าชายฮอร์แด็คอย่าล้อเล่นสิ ถ้าฉันเป็นพวกเดียวกับเธอ จะมายืนคุยกับท่านอย่างนี้ได้ยังไง?”

โจเซ่ตอบพร้อมรอยยิ้มสบาย ๆ

“ก็พูดไม่ได้เต็มปากหรอก…”

ฮอร์แด็คพึมพำ แม้จะเห็นว่าคำพูดของโจเซ่ฟังขึ้น แต่ก็ยังไม่ยอมเชื่อหมดใจ

“ในเมื่อเรากำลังจะเป็นพันธมิตรกัน ฉันก็ไม่ปิดบังหรอกนะ ที่จริงฉันกับซาร์-ลาไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย แถมยังมีปัญหากันเล็กน้อยด้วยซ้ำ… ถ้าจำไม่ผิด เธอน่าจะมีพี่ชายอยู่คนหนึ่งใช่ไหม?”

โจเซ่พูดพลางยักไหล่ ทำเหมือนเรื่องไร้สาระ

“หืม? เจ้ารู้จัก ฮี–แมน ด้วยงั้นเหรอ?”

ฮอร์แด็คเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ

“ทำไมล่ะ? จะรู้จักแต่น้องไม่รู้จักพี่ไม่ได้รึ? เจ้าฮี–แมนนั่นทำให้ฉันปวดหัวไม่น้อยเลยนะ!”

โจเซ่แสร้งทำหน้ารำคาญ

“ที่ไหน? เมื่อไหร่?”

ฮอร์แด็คถามเสียงตึงทันที

“ก็ราวครึ่งปีก่อน ในระบบดาวหนึ่งที่อยู่ภายใต้อาณัติของโอโรโบลอสของฉัน ทำไมเหรอ?”

โจเซ่พูดโกหกหน้าตาย

“บัดซบ! หมอนั่นยังไม่ตายงั้นเหรอ!”

ฮอร์แด็คคำรามลั่น จนพวกใต้บังคับบัญชาที่อยู่ไกล ๆ หันขวับมามองด้วยความตกใจ

“ตาย? ทำไมพูดแบบนั้น?”

โจเซ่เลิกคิ้ว — และคราวนี้ไม่ต้องแกล้ง เขาก็งงจริง ๆ

“เมื่อห้าปีก่อน ฮี–แมนสู้ตัดสินกับศิษย์ทรยศของข้า หมอนั่นทำลายแหล่งพลังยิ่งใหญ่ที่สุดของเอเทเนีย — ลูกแก้วพลัง ! แล้วสุดท้ายทั้งคู่ก็หายไปพร้อมกัน ฮ่า ๆ ๆ!”

ฮอร์แด็คหัวเราะลั่นด้วยความสะใจ ถึงศัตรูสองตัวเก่งจะหายไปพร้อมกัน มันก็น่ายินดีอยู่แล้ว

โจเซ่ฟังแล้วพลันชะงัก — เรื่องนี้มันเหมือนกับกรณี สตีฟ โรเจอร์ส กับ เรดสกัลล์ ไม่มีผิด!

หรือว่าทั้งสองคนนั่นก็โดนดูดข้ามมิติไปที่ไหนสักแห่งในจักรวาลจริง ๆ?

แต่ฮอร์แด็คหัวเราะได้ไม่นานก็หยุดลง สีหน้าเริ่มจริงจัง เพราะถ้าตามคำพูดของโจเซ่ — แปลว่า “ฮี–แมนยังไม่ตาย”

งั้นศิษย์ทรยศของเขาอย่าง สเกเลเตอร์ ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นล่ะ? จะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?

แค่คิดถึงความเป็นไปได้นั้น ฮอร์แด็คก็รู้สึกว่าการจับมือกับองค์กรโอโรโบลอสของโจเซ่ อาจจะเป็นเรื่องที่ดีมาก ๆ เลยก็ได้ — อย่างน้อยถ้าพวกตัวป่วนสองคนนั้นกลับมา เขาจะได้ไม่ต้องรับมือคนเดียว

แต่ในขณะเดียวกัน โจเซ่เองก็เริ่ม “ประเมินพันธมิตร” คนใหม่นี้ใหม่อีกครั้งเช่นกัน

ฮี–แมนกับซาร์-ลา ไม่ใช่ตัวประกอบธรรมดา พวกนั้นคือ “พระเอกนางเอกระดับจักรวาล” จะจัดการง่าย ๆ ได้ยังไง

แต่เอาเถอะ… ถ้าเป็นซาร์-ลาล่ะก็ — รูปร่างหน้าตานั่น เหมือน วันเดอร์วูแมน ฉบับทองคำเลยทีเดียว…

แค่คิดนะ! ฉันมีเมียแล้ว จำไว้ โจเซ่ มีเมียแล้ว!

“ว่าแต่ ท่านคาห์น รู้ไหมว่าฮี–แมนตอนนี้อยู่ที่ไหน? แล้วเคยเจอกับสเกเลเตอร์ไหม? เขาเป็นพวกสวมผ้าคลุมสีน้ำเงิน มีกะโหลกเป็นหน้า”

ฮอร์แด็คถามต่อ

“ไม่รู้สิ หมอนั่นสู้กับลูกน้องของฉันทำให้ฉันเสียหายไปบ้าง แล้วก็หายตัวไป ส่วนสเกเลเตอร์ที่พูดถึง ฉันไม่เคยได้ยินชื่อเลย”

โจเซ่ตอบพลางส่ายหัว เขาไม่เคยเห็นทั้งคู่จริง ๆ จะไปตามหาให้ได้ยังไงกัน

“อืม ถ้ามีข่าวเกี่ยวกับสองคนนั้นเมื่อไร บอกข้าด้วยนะท่านคาห์น พวกมันเป็นศัตรูอันตรายมาก ข้าจะดีใจมากถ้าได้ร่วมมือกับเจ้ากำจัดพวกมันให้สิ้นซาก!”

ฮอร์แด็คพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“งั้นก็แปลว่าท่านฮอร์แด็คไม่ติดใจอะไรเรื่องพันธมิตรของเราสินะ?”

โจเซ่ยิ้ม

“แน่นอน การได้ร่วมมือกับผู้แข็งแกร่งอย่างท่าน และองค์กรยิ่งใหญ่อย่างโอโรโบลอส เป็นเกียรติของข้าเลยทีเดียว มีพวกท่านอยู่ ฝ่ายกบฏของเอเทเนียคงจะถูกกวาดล้างได้ไม่ยาก!”

ฮอร์แด็คหัวเราะเสียงดังอย่างพึงพอใจ

แต่ในใจเขากลับคิดว่า — พอเสร็จศึกเมื่อไร ข้าจะจัดการไอ้พวกต่างโลกนี่ก่อนเลย!

ส่วนโจเซ่เองก็คิดไม่ต่างกัน — แถมโลภกว่าด้วยซ้ำ

สำหรับพวกมีอำนาจอย่างพวกเขา ถ้าสามารถ “ฮุบทั้งหมด” ได้คนเดียว แล้วจะไปแบ่งผลประโยชน์กับใครทำไมกัน?

“ในเมื่อเข้าใจกันดีแล้ว งั้นเรามาเริ่มจากการจัดการพวกซาร์-ลาและกองกำลังกบฏกันก่อนเถอะ!”

ทั้งสองยื่นมือออกมาจับกันแน่น รอยยิ้มบนใบหน้าทั้งคู่ต่างแฝงความคิดร้ายไว้ภายใน

แต่ในขณะนั้นเอง สีหน้าของโจเซ่ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ท่านคาห์น มีอะไรเกิดขึ้นหรือ?”

ฮอร์แด็คถามเมื่อเห็นท่าทีของเขา

“ฮ่า ๆ แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง แค่มีหนูตัวเล็ก ๆ แอบเข้าบ้านฉัน แล้วตอนนี้ก็ถูกลูกน้องจับไว้แล้ว

ในเมื่อเราตกลงกันเรียบร้อย งั้นฉันคงต้องขอตัวก่อน ไว้มีโอกาส ฉันจะเป็นเจ้าภาพต้อนรับท่านอย่างงามเลย!”

โจเซ่พูดพร้อมรอยยิ้ม

“อ้อ อย่างนั้นเหรอ หนูน้อยพวกนั้นนี่น่ารำคาญจริง ๆ ไม่เป็นไร ข้าจะไม่รั้งไว้ แต่พูดถึงการต้อนรับ… คงถึงเวลาที่ข้าจะได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านบ้างละ!”

ฮอร์แด็คหัวเราะเบา ๆ เขาเข้าใจทันทีว่า “หนู” ที่โจเซ่พูดถึงคือกลุ่มกบฏที่น่าจะลอบมาที่ฐานของโอโรโบลอส — เยี่ยมเลย! ยิ่งสองฝ่ายกัดกันเอง เขาก็ยิ่งได้ผลประโยชน์!

หลังล่ำลากัน โจเซ่ก็เปิดเวทเทเลพอร์ตกลับไปยังฐานบัญชาการใหญ่ของโอโรโบลอส ซึ่งสร้างขึ้นรอบวงแหวนเทเลพอร์ตเป็นศูนย์กลาง

แม้จะผ่านไปแค่ไม่กี่วัน แต่ฐานที่นี่ก็กลายเป็น “ป้อมทัพขนาดมหึมา” เรียบร้อยแล้ว ยึดโครงสร้างจากเรือรบขนาดยักษ์และสร้างต่อเติมด้วยหุ่นยนต์วิศวกรนับพัน

“จับพวกนั้นไว้ที่ไหน?”

โจเซ่ถามทันทีที่ก้าวออกจากพอร์ทัล

“อยู่ในกับดักเวทที่ข้าสร้างไว้ครับ แต่หญิงคนหนึ่งในกลุ่มนั้นแข็งแกร่งมาก ข้าไม่แน่ใจว่าจะกักเธอไว้ได้นานแค่ไหน”

จอมเวทเอลฟ์ชั้นสูงตอบด้วยน้ำเสียงเคารพ

“ฮ่า ๆ ดี งั้นพาฉันไปดูหน่อยสิ ถ้าแม้แต่นายเอาไม่อยู่ งั้นคน ๆ นั้นคงไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก—ซาร์-ลา เองสินะ!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………