บทที่ 310: กลับสู่แผ่นดินอเมริกา (ฟรี)

ขณะที่ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวลงไป สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าจิลกับพวกเธอก็คือห้องขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วย “แคปซูลหลับเยือกแข็ง” นับไม่ถ้วน เรียงรายแน่นไปหมดจนสุดสายตา

“นี่มัน...อะไรกัน?” ทุกคนที่เห็นภาพนั้นต่างชะงักไปหมด — ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและขนลุกไปตาม ๆ กัน

“นี่คือ ‘อาร์ก’ ของอัมเบรลล่าคอร์ปอเรชัน... พวกมันวางแผนไว้หมดแล้ว ตั้งใจจะใช้ไวรัสกวาดล้างมนุษย์ทั้งหมด เหลือไว้แค่ตัวพวกมันเอง จากนั้นก็จะสร้างโลกใหม่ตามภาพฝันของพวกมัน แล้วผูกขาดทุกทรัพยากรบนโลกนี้ไว้ทั้งหมด — สมบูรณ์แบบดีไหมล่ะ?” จิลพูดพลางเปิดเผยความจริงทั้งหมดที่ได้รู้มาจากโจเซ่ให้พวกผู้รอดชีวิตฟัง

น้ำเสียงขมขื่นและโกรธแค้นของเธอทำให้ทุกคนที่ฟังรู้เลยว่าจิลกำลังโกรธแทบระเบิด

และแน่นอน — พวกเขาก็โกรธไม่แพ้กัน!

“...เข้าใจแล้ว ถึงว่า ทำไมเธอถึงให้เราเอาซีโฟร์มาด้วยตั้งเยอะ” อลิซพูดขึ้น พลางมองไปทั่วห้องที่เต็มไปด้วยแคปซูลเยือกแข็ง — แววตาเย็นเฉียบจนคนรอบข้างรู้สึกหนาวสะท้าน

คนอื่น ๆ ก็คิดไม่ต่างกันนัก

ในกลุ่มของจิล ไม่มีใครหัวอ่อนหรือใจอ่อนให้ใครทั้งนั้น

พวกเขาไม่สนใจหรอกว่าคนในแคปซูลจะเป็นพนักงานระดับล่างหรือเหยื่อผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราว เพราะสำหรับพวกเขา คนเหล่านั้นคือ “ผู้ได้ประโยชน์” จากอัมเบรลล่า — แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะถูกล้างบาง

“เธอจะทำลายที่นี่จริง ๆ เหรอ? เสียดายนะ ถ้าเธอควบคุมที่นี่ได้ทั้งหมด รวมถึงไอแซ็กส์กับอเล็กเซีย เธอก็สามารถยึดอัมเบรลล่าทั้งบริษัท แล้วใช้มันเพื่อมนุษยชาติได้เลยนะ” เสียงของโจเซ่ดังออกมาจากคอมลิงค์ ฟังดูเสียดายนิด ๆ

“ฉันรู้...แต่ไม่อยากทำแบบนั้น ถ้าฉันทำ ฉันคงถูกอำนาจกลืนกินในที่สุด... การมีอยู่ขององค์กรขนาดยักษ์อย่างอัมเบรลล่านี่แหละคือ ‘ความผิดพลาดของโลกใบนี้’ เพราะงั้น ฉันจะไม่แค่ทำลายที่นี่ แต่จะล้างพวกฐานลับทั้งหมดของอัมเบรลล่าที่กระจายอยู่ทั่วโลกให้หมดเลย” จิลถอนหายใจ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่

เพราะชุดต่อสู้ที่โจเซ่ให้มามีระบบตัดเสียงรบกวนที่เปิด–ปิดได้ เวลาเธอคุยกับเขา ถ้าเปิดโหมดตัดเสียง คนอื่นก็จะไม่ได้ยินบทสนทนาเลย เหมือนเธอกำลังพูดกับตัวเอง

โจเซ่ฟังแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ — เมื่อจิลตัดสินใจแล้ว เขาก็เคารพการเลือกนั้น

“แต่ไม่ต้องห่วง ก่อนที่ฉันจะทำลายแต่ละฐานของอัมเบรลล่า ฉันจะส่งข้อมูลทั้งหมดให้นายก่อน... แค่หวังว่านายจะไม่ทำเรื่องแบบเดียวกับอัมเบรลล่าในโลกของนายก็พอ — แต่คิดอีกที พูดแบบนี้คงไร้สาระไปหน่อย เพราะเทคโนโลยีของนายเหนือกว่าพวกนี้อยู่แล้วนี่นา” จิลหัวเราะเบา ๆ เหมือนกำลังขำตัวเอง

ในระหว่างนั้น ลิฟต์ก็ถึงชั้นล่างสุดพอดี

ภายใต้คำสั่งของจิล เจดีและคาพแลนรีบออกไปติดตั้งซีโฟร์ ส่วนจิล, อลิซ, แมตต์ และเรน ก็ตรงไปยังห้องที่เวสเกอร์, ไอแซ็กส์ และอเล็กเซียอยู่

ตอนนี้ไอแซ็กส์ซึ่งถูกเวสเกอร์ปลุกขึ้นมาอย่างกะทันหันก็สั่งหน่วยป้องกันของอัมเบรลล่าออกมาตั้งหลายชุด แต่กับจิลในร่างสุดยอดนักรบแล้ว กองกำลังพวกนั้นแทบไม่ต่างจากซอมบี้หรือพวกลิคเกอร์เลย

เพียงแค่เธอพุ่งผ่านไป เศษแขนขาก็ปลิวกระจายเกลื่อนพื้น

อลิซ, แมตต์ และเรนที่ตามหลังเธอได้แต่คอยยิงเก็บพวกศัตรูที่เหลืออยู่ข้างหลังเท่านั้น

“ด็อกเตอร์ไอแซ็กส์ ยินดีที่ได้เจอกันนะ! ไม่คิดเลยใช่ไหมว่าวันนี้จะมาถึง!” จิลพูดเย็นเยียบ หลังพุ่งเข้ามาในห้องโถงหรู ใช้ดาบพลังงานสะบัดปัดกระสุนของเวสเกอร์ออกหมด แล้วผ่าร่างมันขาดครึ่งในดาบเดียว จากนั้นก็ยกดาบขึ้นจ่อหน้าไอแซ็กส์ที่ยังนั่งอยู่บนโซฟาอย่างนิ่งสงบ

ส่วนอเล็กเซียนั้นยังคงหลับอยู่ในแคปซูล เพราะพวกเธอมาถึงเร็วเกินไป ไอแซ็กส์เลยยังไม่ได้ปลุกเธอ — ในสถานการณ์แบบนี้ ผู้หญิงชราที่ป่วยหนักคนนั้นไม่มีประโยชน์อะไรเลย

“ไม่คิดเลยจริง ๆ... แต่คุณผู้หญิง เราคุยกันได้นี่ครับ ไม่รู้ว่านายจ้างของคุณจ่ายให้เท่าไหร่ แต่ผมเชื่อว่าผมให้ได้มากกว่านั้น — สนใจมั้ยครับ? ผมให้คุณครึ่งหนึ่งของอัมเบรลล่าเลยก็ได้ วิจัยของผมบวกกับพลังของคุณ เราสองคนสามารถยึดโลกนี้ได้เลย” ไอแซ็กส์พูดเสียงเรียบ ขณะมองดาบพลังงานที่จ่อหน้าเขา

คำพูดนั้นทำให้โจเซ่ที่ดูอยู่ทางคอมลิงค์ถึงกับเลิกคิ้วขึ้น เอ๊ะ? จะมาแข่งรวยกับฉันงั้นเหรอ?

“ฮะๆ ข้อเสนอสูงดีนะ แต่ดูเหมือนนายจ้างของฉันจะไม่ชอบข้อเสนอนี้เท่าไหร่… เพราะงั้น เขาเลยสั่งให้ฉันส่งของขวัญพิเศษมาให้!” จิลพูดพลางยิ้มมุมปาก

สีหน้าของไอแซ็กส์เริ่มเปลี่ยน — ลางสังหรณ์ร้ายพุ่งพล่านในใจเขา

วินาทีต่อมา จิลไม่สนอลิซ, แมตต์ หรือเรนเลย เธอแค่ยกมือขึ้น แล้ว เรียกบางสิ่งออกมาจากอากาศว่างเปล่า — จู่ ๆ “ไดโนเสาร์แร็พเตอร์กลายพันธุ์สองตัว” ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า!

ทันทีที่ปรากฏ ร่างยักษ์ทั้งสองไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว มันกระโจนเข้าหาไอแซ็กส์ที่กำลังช็อกจนตัวแข็ง

ระบบช่วยวิเคราะห์การต่อสู้สุดไฮเทคของเขากลายเป็นของเล่นไร้ประโยชน์ไปในพริบตา — เพราะเขาถูกแร็พเตอร์ทั้งสอง “ฉีกกระชาก” เป็นชิ้น ๆ ในเวลาไม่กี่วินาที

ถึงพวกอลิซกับแมตต์จะไม่รู้สึกสงสาร แต่ฉากสยองตรงหน้านั้นก็ทำให้ทั้งคู่ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้

ในตอนที่ไอแซ็กส์ถูกฉีกจนเละ เทสหลอดแก้วสีเขียวก็ตกหล่นออกมาจากตัวเขา จิลคว้ามันไว้ได้ทันที

“นั่นอะไร?” อลิซกับแมตต์ถามพร้อมกัน

“นี่คือวัคซีนขั้นสุดท้ายของอัมเบรลล่าที่พวกมันเก็บไว้ใช้เอง — ถ้าปล่อยสู่ชั้นบรรยากาศ มันจะลบล้างทีไวรัสได้หมด ต่อให้มีการรั่วไหลอีกในอนาคต มันก็จะไม่เกิดการติดเชื้อทั่วโลกอีกแล้ว” จิลพูดพลางเขย่าหลอดแก้วในมือ

“แล้วเมื่อกี้...สองตัวนั้น...มันโผล่มาจากไหน?” อลิซยังไม่หายงง

“ก็ของขวัญจากนายจ้างฉันน่ะ — เทคโนโลยีเทเลพอร์ตสิ่งมีชีวิตข้ามมิติ เจ๋งดีใช่ไหมล่ะ?” จิลยิ้มบาง ๆ พร้อมคำอธิบายที่เธอเตรียมไว้ล่วงหน้า

“โอเค…งั้นพอไอแซ็กส์ตายแล้ว เธอจะทำยังไงต่อ?” แมตต์ถาม

“ทั่วโลกยังมีฐานวิจัยแบบนี้อยู่อีกนับสิบแห่ง ฉันจะทำลายให้หมดทุกแห่ง!” จิลตอบอย่างหนักแน่น

“ฟังดูโคตรเท่เลย ขอร่วมด้วยได้ไหม?” เรนพูดขึ้นเป็นคนแรก

“ฉันก็อยากเข้าร่วมเหมือนกัน!” อลิซตามทันที

“ฉันด้วย...” แมตต์พยักหน้าเห็นด้วย

“ยินดีต้อนรับทุกคนเลย” จิลยิ้มรับ

“อ้อ แล้ว...คนนี้ล่ะ?” แมตต์ชี้ไปที่แคปซูลของอเล็กเซียที่ยังหลับอยู่

“เธอเหรอ...อลิซ ฉันว่ามีบางอย่างที่เธอควรรู้ — พังหู ปล่อยเรดควีนออกมา” จิลพูดขึ้นหลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“รับทราบ ท่านผู้หญิง” เสียงอ่อนโยนของพังหูดังขึ้น ก่อนที่ภาพของเรดควีนจะปรากฏขึ้นอีกครั้งกลางห้อง

แล้วอเล็กเซียก็ถูกปลุกขึ้นจากแคปซูล...

หลังจากนั้นก็เป็น “ดราม่าระหว่างผู้หญิงสามคน” อย่างแท้จริง — และยาวนานจนไม่มีใครอยากพูดถึงอีก

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา รถคันหนึ่งแล่นออกจากเมืองแรคคูนอย่างเงียบ ๆ

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงระเบิดมหึมาก็ดังก้องไปทั่วเมือง — พื้นที่ที่รังผึ้งตั้งอยู่พังทลายลงในพริบตา

อัมเบรลล่าคอร์ปอเรชันรีบส่งคนเข้าปิดล้อมพื้นที่ทันที แต่ก็สายไปแล้ว

หลักฐานอาชญากรรมของอัมเบรลล่าจำนวนมหาศาล รวมถึงคลิปวิดีโอจากในรังผึ้ง ถูกปล่อยขึ้นอินเทอร์เน็ตแทบจะทันที!

ตอนแรก อัมเบรลล่าพยายามล็อบบี้รัฐบาลทั่วโลกเพื่อให้ลบข้อมูลทั้งหมดออกจากระบบออนไลน์

แต่ไม่ทันไร การล็อบบี้ก็หยุดลงอย่างกะทันหัน — เพราะอัมเบรลล่าทั่วโลกเริ่ม “แตกกันเอง”

สาเหตุก็คือ ข้อมูลที่ถูกปล่อยออกมานั้นเปิดเผยว่า ผู้บริหารระดับสูงอย่างไอแซ็กส์กับเวสเกอร์ต่างก็มี “ร่างโคลน” มากมาย ควบคุมฐานต่าง ๆ ทั่วโลกโดยไม่เกี่ยวข้องกัน

ความวุ่นวายเลยระเบิดขึ้นทันที —

“แล้วหัวหน้าที่เราทำงานให้ มันแค่โคลนเหรอ? แล้วจะเชื่อฟังมันไปทำไมกัน?”

และที่แย่กว่านั้น — พวกโคลนเองก็ไม่เชื่อว่าตัวเองเป็นของปลอม พวกมันเลยหันมาเข่นฆ่ากันเองเพื่อแย่งอำนาจ

ผลลัพธ์ก็คือ ฐานของอัมเบรลล่าทั่วโลกแตกตื่นและกลายเป็นสนามรบไปหมด

เวสเกอร์ที่โตเกียวกับไอแซ็กส์ที่เนวาด้าก็เปิดฉากฆ่ากันเองอย่างบ้าคลั่ง

ในขณะที่องค์กรกำลังปั่นป่วน รัฐบาลของแต่ละประเทศก็เริ่มฉวยโอกาส “ยึดทรัพย์สินของอัมเบรลล่า” ภายในประเทศตัวเองอย่างเป็นทางการ

อัมเบรลล่าไม่ยอมแน่ พวกมันเลยเริ่มปล่อยไวรัสอีกครั้ง — แต่ก็พบว่ามัน “ไม่ทำงาน” แล้ว

มีเพียงไม่กี่ฐานเท่านั้นที่มีไวรัสสายกลายพันธุ์ที่ยังพอใช้ได้ แต่ก็ไม่แพร่ทางอากาศอีกต่อไป และแม้แต่การติดเชื้อจากของเหลวก็ลดลงมากจนควบคุมได้ง่าย

ระหว่างนั้น ก็มี “หน่วยลึกลับ” หน่วยหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เริ่มโจมตีและทำลายทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับอัมเบรลล่าอย่างเด็ดขาด

ภายใต้แรงกดดันรอบด้าน องค์กรอัมเบรลล่าที่เคยเกือบผูกขาดเศรษฐกิจโลก ก็ล่มสลายลงอย่างสมบูรณ์

แต่ถึงอัมเบรลล่าจะพังพินาศ เงาของไวรัสทีก็ยังไม่หมดไป

บรรดารัฐบาลที่ยึดทรัพย์สินของอัมเบรลล่า รวมถึงบริษัทคู่แข่ง ก็เริ่ม “ทดลองไวรัส” กันต่ออย่างลับ ๆ

และเพราะไวรัสทีไม่แพร่ทางอากาศอีก (ผลจากวัคซีนพิเศษที่จิลใช้) พวกนักวิจัยพวกนั้นเลยกล้า “ทดลอง” กันมากกว่าเดิมอีก

จิลที่ตอนแรกตั้งใจจะทำลายอัมเบรลล่าให้สิ้นซาก ก็เริ่มรู้สึกเสียใจ — เธอทำได้แค่ใช้ทรัพยากรและเทคโนโลยีบางอย่างที่ยึดมาได้จากอัมเบรลล่า ไปแลกกับเสบียงและอุปกรณ์จากโจเซ่ แล้วก่อตั้งองค์กรใหม่ชื่อว่า “บลูอัมเบรลล่า (Blue Umbrella)” เพื่อกำจัดการทดลองอาวุธชีวภาพจากไวรัสทีให้หมดไปจากโลก

แต่ทั้งหมดนั้น... เป็นเรื่องของอนาคต

เพราะตอนนี้ “ผู้อยู่เบื้องหลังจิล” อย่างโจเซ่ หลังเหตุการณ์แรคคูนซิตี้จบลง เขาก็กลับไปทำธุรกิจตามปกติ — นอกจากติดต่อกับจิลเพื่อทำธุรกรรมเป็นครั้งคราว เขาก็แทบไม่สนใจโลกนั้นอีกเลย

สุดท้าย เขาก็ต้องรีบกลับไปอเมริกา เพื่อร่วมงานฉลองครบรอบบริษัทของตัวเอง

โจเซ่กลับอเมริกาอย่างเงียบ ๆ ไม่เปิดเผยตัว มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ข่าว เพราะความสัมพันธ์ระหว่าง “สหรัฐฯ” กับ “สหราชอาณาจักรออสเตรีย” ที่เขาเป็นผู้ควบคุมอยู่ เริ่มตึงเครียดขึ้นทุกที

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา เขาจึงเลือกจะอยู่เบื้องหลังอย่างเงียบ ๆ มากกว่าจะออกหน้า

แต่แน่นอน — เรื่องการเมืองระหว่างประเทศมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับ “พวกของเขา”

และ “พวกของเขา” ที่ว่านั่นก็คือ — สภาไฮดร้า!

“โจเซ่ ทำดีมาก! โลกนี้ในที่สุดก็จะเป็นของพวกเรา!” ในคลับส่วนตัว เหล่าสหายเก่าของเขา เช่น ฮิวจ์ โจนส์ ที่กลายเป็นแวมไพร์ต้นตระกูลในอเมริกา และสมาชิกสภาไฮดร้ารุ่นเก๋าคนอื่น ๆ ต่างโอบกอดเขาอย่างยินดี

สำหรับพวกเขา การที่โจเซ่ยึดควบคุม “สหราชอาณาจักรออสเตรีย” ได้ ถือว่าเป็นผลประโยชน์มหาศาลต่อไฮดร้าโดยตรง

หลังจากทักทายกันเสร็จ เหล่าผู้นำของไฮดร้าก็เริ่มพูดคุยถึงสถานการณ์ล่าสุดและแผนการที่จะทำต่อไป

พูดให้ชัดก็คือ แม้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไฮดร้าจะขยายอิทธิพลได้มากเพราะสถานการณ์โลก แต่เมื่อความสงบเริ่มกลับมา การเติบโตของพวกเขาก็เริ่มชะลอตัว

ดังนั้น พวกเขาต้อง “สร้างปัญหา” ขึ้นมาใหม่

“ว่าแต่…นายเลือกเวียดนามสินะ?” โจเซ่ถามด้วยรอยยิ้มรู้ทัน — เขารู้ทันทีว่าเป้าหมายของพวกนั้นคือ “สงครามอันนัม” ที่ยืดเยื้อมานานกว่าสิบปี

“ถูกต้องเลย คนรุ่นเก่าของเรากำลังจะปลดเกษียณ เราต้องการเลือดใหม่ แต่เปิดสงครามโลกอีกครั้งมันเสี่ยงเกินไป สงครามท้องถิ่นระยะยาวแบบนี้แหละเหมาะสุด” ฮิวจ์ โจนส์ตอบ

“เยี่ยมเลย!” โจเซ่ยกมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างเห็นด้วยเต็มที่ — ก็แหม สงครามอันนัมนี่แหละที่ทำให้ ‘รอสส์’ ลูกบุญธรรมของเขาแจ้งเกิดนี่นา! เป็นจังหวะดีที่จะช่วยดันอีกสักหน่อย เผื่อจะได้เห็นเจ้าหนูนั่นขึ้นสูงกว่าตามเส้นเวลาเดิมอีก!

การได้เล่นบท “พ่อบุญธรรมผู้นำทางโชคชะตา” นี่มันสนุกดีจริง ๆ

ว่าไป เขาไม่ได้เจอรอสส์มาเกือบสองปีแล้ว — ตั้งแต่ตอนกลับจากอวกาศ เขาก็แค่พบกันสั้น ๆ เท่านั้น ตอนนี้เด็กนั่นน่าจะอยู่มัธยมปลายแล้วสินะ?

ส่วน “นอร์แมน ออสบอร์น” อีกคนก็คงโตพอสมควรแล้วเหมือนกัน...

ก่อนหน้านี้ โจเซ่ไม่ได้สนใจการเติบโตของลูกบุญธรรมทั้งสองมากนัก นอกจากส่งเสริมครอบครัวพวกนั้นทางอ้อม แต่คราวนี้ เขาตั้งใจจะ “จัดการวางหมาก” ให้พวกนั้นด้วยตัวเอง

เพราะถึงจะเป็นลูกบุญธรรม...

แต่เขาจะไม่ยอมให้เด็กของเขาถูก “เหล่าฮีโร่” พวกนั้นรังแกเด็ดขาด

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………