บทที่ 120: วินส์เบิร์ก (ฟรี)

ฮิวจ์ โจนส์หายตัวไปที่เมืองเล็ก ๆ ชื่อวินส์เบิร์ก ซึ่งตั้งอยู่บนภูเขาใกล้กับค่ายทหารหญิงริมแม่น้ำไรน์

อย่างไรก็ตาม เมืองนี้แทบไม่ปรากฏในแผนที่หลายฉบับแล้ว เพราะมันห่างไกลสุด ๆ จากถนนหลักทุกสาย และถูกทิ้งร้างไปตั้งแต่ปี 1830 เพราะโรคระบาด

ก่อนหน้านี้ หลังจากตรวจสอบฐานทัพริมแม่น้ำไรน์อย่างละเอียด กองทัพก็ยืนยันว่าไม่มีการแพร่ระบาดของโรคโลหิตจางในวงกว้าง ยกเว้นค่ายทหารหญิง และหลังจากค้นหาที่ค่ายทหารหญิงแล้วไม่พบอะไร ก็เตรียมจะยุติเรื่อง “แวมไพร์” ที่ว่านี้

แต่ก่อนที่ฮิวจ์ โจนส์จะหายไป มีทหารห้าคนหายตัวระหว่างออกล่าสัตว์แถวเมืองร้างแห่งนี้พอดี

หลังเหตุการณ์นั้น พันเอกวอร์ด ผู้บัญชาการกองทัพประจำการ ได้ส่งทหารไปค้นหาบริเวณนั้นและเมืองร้าง แต่ผลลัพธ์ก็คือไม่พบอะไรเลย ยกเว้นทหารคนหนึ่งที่ดันขาหักตอนปีนบันไดผุ ๆ ในอาคารเก่า

เมื่อจนปัญญา พันเอกวอร์ดก็ทำได้เพียงรายงานเหตุการณ์นี้ขึ้นไป

บังเอิญว่าผู้บังคับบัญชาของพันเอกวอร์ดคือเมเจอร์เจนเนอรัล เฟล็ทเชอร์ ซึ่งเป็นคนของฮิวจ์ โจนส์พอดี

หลังฮิวจ์มาถึงเยอรมนี เขาก็ได้รับรู้เรื่องเหตุการณ์ “แวมไพร์” ระหว่างการสนทนากับเมเจอร์เจนเนอรัล เฟล็ทเชอร์

สมาชิก ไฮดร้า ล้วนมีความทะเยอทะยาน และทันทีที่ได้ยิน ต่างก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นต่อสิ่งมีชีวิตในตำนานนี้

เพราะในตำนาน ถึงแวมไพร์จะมีจุดอ่อนหลายอย่าง แต่มีสิ่งหนึ่งที่คนอย่างฮิวจ์อยากได้ที่สุด—ความเป็นอมตะ

ดังนั้น ฮิวจ์จึงรีบสั่งให้เฟล็ทเชอร์ซึ่งคุมฐานทัพริมแม่น้ำไรน์ คอยรายงานเรื่องแวมไพร์ให้เขารู้ทันทีถ้ามีความคืบหน้า และอย่าเพิ่งรายงานขึ้นไป

ด้วยเหตุนี้ รายงานเรื่องทหารหายของพันเอกวอร์ดจึงถูกเฟล็ทเชอร์ส่งต่อไปถึงฮิวจ์ โจนส์ทันที

และฮิวจ์ก็สัมผัสได้ว่าการหายตัวครั้งนี้อาจเป็น “โอกาส” ของเขา

วันนั้น เขาขอทหารหนึ่งกองร้อยจากเฟล็ทเชอร์ พร้อมอาวุธหนักมากมาย แล้วพาคนของตัวเองไปยังเมืองร้าง

ผลก็คือ เขาไม่กลับมาอีกเลย นั่นก็ยิ่งตอกย้ำว่าผู้นำ ไฮดร้า รายนี้กล้าบ้าบิ่นแค่ไหน

แต่มันก็ทำให้พันเอกวอร์ดกังวลหนัก จนรีบรายงานเฟล็ทเชอร์อีกที

เมื่อเครื่องบิน C-69 ของโจเซ่ลงที่สนามบินประจำการท้องถิ่น เมเจอร์เจนเนอรัล เฟล็ทเชอร์ก็กำลังเตรียมจัดกองทหารหนึ่งกองพันเพื่อไปยังพื้นที่ที่ฮิวจ์หายตัวไปด้วยตัวเอง

“คุณคาห์น แค่คุณโจนส์หายไปก็นับว่าเรื่องใหญ่พอแล้วนะ ถ้าคุณเป็นอะไรไปอีก พลเอกไอเซนฮาวเวอร์ได้ยิงฉันทิ้งแน่!” เฟล็ทเชอร์ที่กำลังจะออกเดินทางเอ่ยเสียงหงุดหงิดทันทีที่เห็นโจเซ่มาถึง

พูดก็พูดเถอะ เรื่อง “แวมไพร์” นี่จริง ๆ ถูกคนของโจเซ่ขุดขึ้นมาเอง เฟล็ทเชอร์เลยอดไม่ได้ที่จะหันมาลงที่โจเซ่บ้าง

“พลเอกเฟล็ทเชอร์ เรื่องคุณโจนส์หาย ฉันกังวลมากกว่าคุณด้วยซ้ำ แต่เรื่องนี้ห้ามใจร้อนไม่ได้ ถ้ามันเป็นแวมไพร์ในตำนานจริง ๆ ล่ะก็ ขอโทษนะพลเอก คุณมีมาตรการรับมือหรือเปล่า?” โจเซ่ไม่ใส่ใจกับท่าทีไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ แต่กลับย้อนถามกลับแทน

“ฮึ ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเป็นแวมไพร์จริงไหม ถึงจะใช่ ฉันก็ไม่เชื่อว่าพวกมันจะทนปืนกลกับปืนใหญ่ได้หรอก!” เฟล็ทเชอร์เชิดหน้า

“เหอะ ๆ แล้วถ้ามันจับคุณโจนส์เป็นตัวประกันอยู่ล่ะ? คุณจะระเบิดเขาทิ้งพร้อมกันเลยไหม?” โจเซ่อดไม่ได้ที่จะเหน็บกลับ

เจอคำเหน็บแบบนี้ เฟล็ทเชอร์ถึงกับโมโห แต่ก็เถียงไม่ออกในทันที

จริงอยู่ ด้วยอาวุธหนักของกองทัพสหรัฐ เฟล็ทเชอร์มั่นใจว่า ต่อให้เป็นแวมไพร์จริง เขาก็ไม่กลัวหรอก

แต่ปัญหาคือ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ไม่ใช่การฆ่าพวกสัตว์ประหลาดที่อาจมีอยู่จริง

แต่คือการหาทางช่วยฮิวจ์ โจนส์ออกมาให้ได้ต่างหาก

“ในเมื่อคุณคาห์นพูดแบบนี้ แสดงว่าคุณมีแผนอะไรอยู่ในใจสินะ?” เฟล็ทเชอร์ที่เริ่มใจเย็นลงมองโจเซ่แล้วถาม

“ฉันมี แต่ต้องยืนยันบางอย่างก่อน!” โจเซ่ยกมือขึ้น โชว์แหวนที่นิ้วโป้งซ้าย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของหัวหน้าสภา ให้ฝั่งตรงข้ามดู

“ทุกคน ออกไป!” ตอนแรกเฟล็ทเชอร์ยังงง ๆ แต่พอเห็นแหวน ก็รีบสั่งให้นายทหารในห้องออกไปทันที

“เฮล ไฮดร้า!” หลังทุกคนออกไป เฟล็ทเชอร์ยืนนิ่งแล้วกล่าวเสียงเบา

เขาไม่ได้ชูมือทักทาย—ท่านั้นเป็นสิ่งที่เรดสกัลล์เอามาจากไอ้หนวดเครา ส่วนสาขา ไฮดร้า อื่น ๆ ไม่ทำกัน

โจเซ่เดาถูกเป๊ะเลย ว่านายพลคนนี้เป็น “พวกเดียวกัน”

“เฮล ไฮดร้า!” โจเซ่พยักหน้าตอบเบา ๆ

“ขอโทษครับท่าน ผมไม่รู้มาก่อนเลย คุณโจนส์ก็ไม่เคยบอกไว้!” เฟล็ทเชอร์รีบเอ่ยขอโทษ เขาในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาของฮิวจ์ในกองทัพ แต่ก่อนเข้าใจมาตลอดว่าโจเซ่กับฮิวจ์แค่มีความสัมพันธ์ทางธุรกิจ ไม่รู้เลยว่าโจเซ่ก็เป็นผู้นำ ไฮดร้า อีกคนเหมือนกัน

“ไม่เป็นไร ความไม่รู้ไม่ใช่ความผิด สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือช่วยฮิวจ์ออกมา เขาสำคัญต่อองค์กรเกินกว่าจะเสียไป แต่ฉันอยากรู้ คุณรายงานเรื่องนี้ไปแล้วหรือยัง?” โจเซ่ถาม

“ยังครับ เรื่องนี้มันหนักเกินไป!” เฟล็ทเชอร์ส่ายหัว ก่อนหน้านี้เขาตั้งใจจะนำทหารไปค้นหาด้วยตัวเอง หวังจะเจอฮิวจ์ก่อนที่ข่าวการหายตัวจะรั่วไปไกล

“คุณทำถูกแล้ว อย่าเพิ่งรายงาน ครั้งนี้ฉันจะใช้วิธีลับขององค์กร สิ่งที่คุณต้องทำคือระดมทหารให้มากที่สุด ปิดตายพื้นที่นั้นไว้ ห้ามแม้แต่นกบินหนีออกมาโดยไม่ได้รับคำสั่งจากฉัน ทำได้ไหม?” โจเซ่จ้องถาม

“ผมทำได้!” เฟล็ทเชอร์พยักหน้าหนักแน่น

ตอนนี้เขามีแต่ฝากความหวังไว้กับโจเซ่เท่านั้น

เพราะถ้าช่วยฮิวจ์ไม่ได้ ไม่ใช่แค่เจอปัญหากับกองทัพ

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือสภา

“ออกเดินทางเดี๋ยวนี้! อ้อ แล้วจัดรถบรรทุกเงียบ ๆ มาให้ด้วย ฉันมีของบางอย่างบนเครื่องบินที่ต้องขนไป” โจเซ่พยักหน้าแล้วสั่งทันที

“ครับท่าน!” ได้ยินคำสั่ง เฟล็ทเชอร์ก็รีบออกไปจัดการ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา กองทหารหนึ่งกองพล ภายใต้การนำของเฟล็ทเชอร์ ก็ก้าวทัพมุ่งหน้าไปยังพื้นที่เมืองวินส์เบิร์ก

ส่วนโจเซ่ก็นำทีมของเขาตามไปด้วย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]