บทที่ 151 เบาะแสภาพนิมิต ความจริงเริ่มปรากฏ

บทที่ 151 เบาะแสภาพนิมิต ความจริงเริ่มปรากฏ

เย่ชิงอวิ๋นสูดลมหายใจลึก พยายามสลัดความกดดันจากกลิ่นอายลึกลับที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ สายตามุ่งมั่นจับจ้องไปเบื้องหน้า แล้วกล่าวกับทุกคน “ไม่ว่าสิ่งใดรอเราอยู่ เราต้องเปิดโปงความลับของซากโบราณนี้ให้ได้... ไปกันเถอะ!”

สิ้นคำ เขาเดินนำหน้า เหล่ายอดฝีมือฝ่ายธรรมะสบตากันแล้วตามไปติดๆ เงาร่างของพวกเขาค่อยๆ เลือนหายไปในม่านพลังลึกลับ ท่ามกลางภาพเลือนรางบนผนังที่ยังคงกะพริบไหว ราวกับกำลังบอกเล่าอดีตที่ถูกลืมเลือน

เย่ชิงอวิ๋นขยับเข้าไปใกล้ผนัง เพ่งมองภาพนิมิตที่วูบวาบอย่างตั้งใจ กลิ่นอายลึกลับโอบล้อมกาย แฝงไอเย็นที่ซึมลึกเข้าสู่ผิวหนัง แต่เขาหาได้ใส่ใจไม่ สมาธิทั้งหมดจดจ่ออยู่ที่แสงเงาตรงหน้า

อาศัย “เนตรทิพย์” พิเศษที่ได้รับจากระบบลงชื่อ เขารู้สึกราวกับสามารถมองทะลุเปลือกนอกที่พร่ามัว เข้าถึงแก่นแท้ของภาพนิมิตได้

แรกเริ่ม... ภาพเป็นเพียงแสงเงาสับสนอลหม่านดั่งเศษเสี้ยวความฝัน แต่เมื่อเพ่งมองอย่างลึกซึ้ง รูปร่างบางอย่างก็ค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้น

เขาเห็น “มหาวิหารโบราณ” แห่งหนึ่ง ชายคาและเสาแกะสลักด้วยอักขระประหลาดที่เรืองแสงจางๆ ราวกับตอบสนองต่อสายตาของเขา

หน้าวิหาร กลุ่มคนสวมชุดคลุมดำรวมตัวกันรอบแท่นหินขนาดใหญ่ กำลังประกอบพิธีกรรมลึกลับบางอย่าง ใบหน้าของพวกเขาเลือนราง แต่ท่วงท่าพร้อมเพรียง แฝงความเคร่งขรึมและน่าสะพรึงกลัว

เย่ชิงอวิ๋นเพ่งมองรายละเอียดต่อไป

เบื้องหลังวิหาร... ยอดเขาสูงเสียดฟ้าปรากฏขึ้นลางๆ ยอดเขาปกคลุมด้วยหมอกหนา แต่มีลำแสงประหลาดวาบขึ้นในม่านหมอกเป็นระยะ ราวกับมีขุมพลังมหาศาลปะทุอยู่ภายใน

บนหน้าผาของภูเขา มีตัวอักษรโบราณสลักอยู่ น่าเสียดายที่ภาพเบลอเกินไป เขาจับใจความได้เพียงสัญลักษณ์กระจัดกระจายบางตัว ซึ่งดูคล้ายคลึงกับอักขระพรรคมารที่เขาเคยเห็นในหอคัมภีร์

“ข้าพอจะจับเค้าเงื่อนบางอย่างได้แล้ว...” เย่ชิงอวิ๋นเอ่ยช้าๆ คิ้วขมวดมุ่น

เหล่ายอดฝีมือฝ่ายธรรมะรีบกรูเข้ามามุงดู แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ภาพเหล่านี้... ดูเหมือนจะเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับ ‘การกำเนิดของพรรคมาร’” เย่ชิงอวิ๋นชี้ไปที่ภาพบนผนัง “ดูสิ... วิหารแห่งนี้อาจเป็นฐานที่มั่นสำคัญในอดีต และพิธีกรรมที่พวกมันทำ อาจเกี่ยวข้องกับการช่วงชิงพลังบางอย่าง... ส่วนยอดเขานั้น อาจเป็นที่ซ่อนของ ‘ต้นกำเนิดพลัง’ ของพรรคมาร”

ยอดฝีมือท่านหนึ่งพิจารณาภาพอย่างละเอียด แล้วถามด้วยความสงสัย “แล้วมันเกี่ยวกับความลับของซากโบราณนี้อย่างไร?”

เย่ชิงอวิ๋นครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ข้าสันนิษฐานว่า... ซากโบราณแห่งนี้อาจเป็น ‘จุดกำเนิด’ ของพลังพรรคมาร ในอดีต พรรคมารอาจถือกำเนิดและสร้างความนองเลือดในยุทธภพ โดยอาศัยพลังลึกลับจากที่นี่”

ทุกคนตกตะลึงกับข้อสันนิษฐานนี้ หากเป็นจริง ความลับของซากโบราณนี้ย่อมเกี่ยวพันถึงความอยู่รอดของยุทธภพทั้งมวล

จากข้อมูลที่เย่ชิงอวิ๋นแกะรอยได้ ทุกคนเริ่มคาดเดาถึงความทะเยอทะยานของพรรคมาร

“ในความคิดข้า... พรรคมารน่าจะกำลังพยายามดึงพลังจากซากโบราณนี้มาใช้อีกครั้ง เพื่อบรรลุเป้าหมายในการครองยุทธภพ” ยอดฝีมือท่านหนึ่งกล่าวเสียงเครียด

“ถูกต้อง ดูจากภาพนิมิต พวกมันกระหายในพลังนั้นมาก ถึงขนาดประกอบพิธีกรรมลึกลับเช่นนี้” อีกคนเสริม

เย่ชิงอวิ๋นพยักหน้า “ยิ่งไปกว่านั้น... พลังที่ซ่อนอยู่ในยอดเขานั้นต้องไม่ธรรมดาแน่ แต่เรายังไม่รู้แน่ชัดว่ามันคือพลังอะไร ดูท่าเราต้องสำรวจให้ลึกกว่านี้”

ทุกคนตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์และเห็นพ้องต้องกัน แม้จะรู้ดีว่ายิ่งลึกยิ่งอันตราย แต่เพื่อหยุดยั้งแผนชั่วของพรรคมาร พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น

ทางเดินในซากโบราณเงียบสงัดจนน่ากลัว มีเพียงเสียงลมหายใจหนักหน่วงของคณะเดินทาง กลิ่นอายลึกลับยังคงหนาแน่นดั่งหมอกที่จับต้องได้ ภาพนิมิตบนผนังกะพริบไหวไม่แน่นอน ราวกับเร่งเร้าให้ก้าวเดินต่อ แต่ก็เตือนถึงอันตรายที่รออยู่

เย่ชิงอวิ๋นสูดลมหายใจลึก มองภาพบนผนังอีกครั้ง พยายามเก็บตกรายละเอียดที่อาจหลงเหลือ แม้จะรู้ข้อมูลสำคัญบ้างแล้ว แต่เขายังไม่รู้ว่าพลังที่พรรคมารต้องการคืออะไร และจะหยุดมันได้อย่างไร

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น... เราต้องรีบหาข้อมูลสำคัญให้เจอ และหยุดยั้งแผนการของพรรคมาร!” เย่ชิงอวิ๋นกำหมัดแน่น แววตาเด็ดเดี่ยว

ยอดฝีมือฝ่ายธรรมะพยักหน้า แววตามุ่งมั่น

คณะเดินทางออกเดินหน้าต่อ มุ่งสู่ส่วนลึกของซากโบราณ บนผนังสองข้างทาง แสงเงายังคงวูบไหว ราวกับกำลังนำทาง และบอกเล่าประวัติศาสตร์ดำมืดที่ถูกกาลเวลาฝังกลบ

ยิ่งก้าวลึก กลิ่นอายลึกลับยิ่งเข้มข้น

สิ่งที่รออยู่เบื้องหน้า... จะเป็นกุญแจสำคัญในการไขปริศนา หรืออันตรายถึงชีวิต?

เย่ชิงอวิ๋นและเหล่ายอดฝีมือฝ่ายธรรมะ ก้าวเดินสู่อันตรายที่ไม่รู้จักทีละก้าว ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยคำถามและปณิธานอันแรงกล้า

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน