บทที่ 101: ทัพหนุนลึกลับ พลิกชะตาฟ้าลิขิต

บทที่ 101: ทัพหนุนลึกลับ พลิกชะตาฟ้าลิขิต

เย่ชิงอวิ๋นมองดูฝูงสมุนมารที่ดาหน้าเข้ามาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาทราบดีว่าต้องเร่งปิดเกมให้เร็วที่สุด

เขาสูดลมหายใจลึก รวบรวมลมปราณทั้งหมดไว้ที่ฝ่ามือ แล้วซัด “ฝ่ามือยูไล” ออกไปอีกครา!

ครานี้เงาฝ่ามือมหึมายิ่งกว่าเดิม แสงสีทองเจิดจรัสบาดตา ลมฝ่ามือคำรามก้องพุ่งเข้าใส่กองทัพมาร ระเบิดตูมกลางวงล้อมศัตรูจนแตกกระเจิง

อาศัยจังหวะที่พรรคมารเสียขบวน เย่ชิงอวิ๋นตะโกนก้อง “เร็วเข้า! ทุกคนรีบข้ามสะพานไป!”

ทว่า... สมุนมารหาได้ยอมแพ้ง่ายๆ พวกมันไม่สนบาดแผล พุ่งกลับเข้ามาอย่างบ้าคลั่งราวกับฝูงหมาป่า

ในวินาทีที่ฝ่ายเย่ชิงอวิ๋นกำลังจะต้านทานไม่ไหว... เสียงโห่ร้องฆ่าฟันดังสนั่นหวั่นไหวมาจากด้านหลังกองทัพมาร!

กลุ่มจอมยุทธ์สวมเครื่องแต่งกายหลากหลายแต่แผ่กลิ่นอายไม่ธรรมดา พุ่งเข้าโจมตีตลบหลังพรรคมารดุจพยัคฆ์ร้ายลงเขา แนวรบของพวกมันพังทลายลงในพริบตา

เย่ชิงอวิ๋นลิงโลดใจ... นี่ต้องเป็นทัพหนุนฝ่ายธรรมะอีกกลุ่มที่ “ชายชราลึกลับ” วางแผนไว้แน่!

ทัพหนุนกลุ่มนี้แข็งแกร่งยิ่งนัก ผู้นำคือชายชราผมขาวแต่ท่วงท่ากระฉับกระเฉง กระบี่ยาวในมือร่ายรำ ปราณกระบี่ตัดสลับไปมาดุจตาข่ายฟ้า ทุกที่ที่ท่านเคลื่อนผ่าน สมุนมารแตกกระเจิงไม่อาจต้านทาน

ข้างกายท่านมีจอมยุทธ์รุ่นเยาว์หลายคน บ้างใช้ดาบ บ้างใช้กระบี่ ประสานงานกันอย่างไร้รอยต่อ ทุกกระบวนท่ามุ่งสังหารจุดตาย

เห็นดังนั้น เย่ชิงอวิ๋นตะโกนปลุกขวัญ “ทุกคน! ฮึดสู้เข้าไว้! ทัพหนุนมาแล้ว! ตีฝ่าวงล้อมออกไปพร้อมกัน!”

ศิษย์เส้าหลินและทัพหนุนฝ่ายธรรมะรู้สึกเหมือนได้รับพลังใหม่ ร่างกายที่เหนื่อยล้ากลับมีเรี่ยวแรงมหาศาล พวกเขาฉวยโอกาสรุกไล่ ตีกระหนาบพรรคมารร่วมกับทีมเสริม

เย่ชิงอวิ๋นใช้ออกด้วย “ดัชนีวชิระทรงพลัง” ปราณดัชนีคมกริบพุ่งออกไปดุจอาวุธลับ สังหารสมุนมารที่เฝ้ากรงขังอย่างแม่นยำ

จอมยุทธ์ฝ่ายธรรมะเหวี่ยงดาบใหญ่ ประกายดาบวูบวาบ ฟันศัตรูที่ขวางทางขาดสะบั้น

ศิษย์เส้าหลินประสานค่ายกลเพลงพลอง เงาพลองหนาทึบปกป้องชาวบ้านพร้อมกับหวดฟาดศัตรูจนบอบช้ำ

ภายใต้การรุมสกรัม พรรคมารเริ่มต้านทานไม่ไหว ช่องโหว่ปรากฏขึ้นในแนวป้องกัน

เย่ชิงอวิ๋นฉวยโอกาสพุ่งทะยานดุจสายฟ้า ตรงไปยังกรงขังชาวบ้าน

เขาโคจรลมปราณลึกล้ำ ฟาดฝ่ามือใส่แม่กุญแจกรงขัง

เพล้ง!

แม่กุญแจแตกละเอียดในพริบตา

“ทุกคนรีบออกมา! ตามพวกข้ามาให้ติด!” เย่ชิงอวิ๋นตะโกนสั่ง พลางเฝ้าระวังรอบด้าน

ชาวบ้านต่างกรูออกมาด้วยความหวาดกลัว มองดูเย่ชิงอวิ๋นและเหล่าจอมยุทธ์ที่ต่อสู้อย่างกล้าหาญ แววตาเปี่ยมด้วยความตื้นตันระคนตื่นตระหนก

ยามนี้... เสียงการต่อสู้และเสียงกรีดร้องดังระงมทั่วสมรภูมิ

แม้พรรคมารจะสู้ตาย แต่เมื่อถูกตีกระหนาบหน้าหลัง ก็ตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด

ชายชราผมขาวแทงกระบี่ต่อเนื่อง ปราณกระบี่แปลงเป็นรุ้งยาวพาดผ่านฟ้า เจาะทะลุร่างสมุนมารหลายคนในคราวเดียว จอมยุทธ์หนุ่มใช้ดาบคู่ดุจพายุหมุน พุ่งเข้ากลางวงศัตรู สับฟันจนเลือดสาดกระเซ็น

ด้วยความร่วมแรงร่วมใจ... ในที่สุดพวกเขาก็สามารถตีฝ่าวงล้อมพรรคมารออกมาได้สำเร็จ!

เย่ชิงอวิ๋นไม่กล้าชักช้า โบกมือสั่งการ “รีบถอย!”

ขบวนกู้ภัยพาชาวบ้านวิ่งหนีไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

ระหว่างถอยร่น เย่ชิงอวิ๋นสังเกตเห็นชาวบ้านส่วนใหญ่เสื้อผ้าขาดวิ่น ร่างกายซูบผอม แววตายังคงฉายความหวาดผวา ความเศร้าสลดกัดกินหัวใจ... เขาสาบานในใจว่าจะต้องพาคนเหล่านี้กลับบ้านอย่างปลอดภัย และพรรคมารต้องชดใช้กรรมนี้อย่างสาสม

ภายใต้การคุ้มกันของเย่ชิงอวิ๋นและพรรคพวก ขบวนชาวบ้านเร่งฝีเท้าลัดเลาะไปตามป่าเขา

ตลอดทางมีเพียงเสียงฝีเท้าเร่งรีบและเสียงสะอื้นไห้เบาๆ เย่ชิงอวิ๋น ศิษย์เส้าหลิน และทัพหนุนฝ่ายธรรมะ เฝ้าระวังรอบด้าน ป้องกันไม่ให้พรรคมารตามมาทัน

เมื่อทิ้งระยะห่างจากค่ายกักกันมาพอสมควร บรรยากาศรอบกายเริ่มสงบลง

แต่เย่ชิงอวิ๋นรู้ดีว่า... นี่เป็นเพียงความสงบชั่วคราว

พรรคมารไม่มีทางยอมเลิกราง่ายๆ พวกมันต้องกลับมาทวงแค้นอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น... หลังเหตุการณ์ต่อเนื่องนี้ สถานะและตัวตนของเขาในสายตาฝ่ายธรรมะยิ่งซับซ้อนขึ้น แม้ยอดฝีมือเหล่านี้จะร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ แต่ความคลางแคลงใจเรื่องการซ่อนเร้นฝีมือคงยังไม่จางหายไป

เย่ชิงอวิ๋นตระหนักว่าหนทางข้างหน้ายังเต็มไปด้วยขวากหนาม

การแก้แค้นของพรรคมารอาจมาถึงได้ทุกเมื่อ และท่าทีของฝ่ายธรรมะก็น่ากังวลไม่แพ้กัน

แต่ศรัทธาของเขาไม่เคยสั่นคลอน... ไม่ว่าอุปสรรคจะหนักหนาเพียงใด เขาจะปกป้องวัดเส้าหลิน ปกป้องชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ และยืนหยัดสร้างชื่อในยุทธภพที่แปรเปลี่ยนนี้ให้จงได้!

..... โปรดติดตามตอนต่อไป ..... จบตอน