บทที่ 95: ความเคลื่อนไหวประหลาดที่หลังเขา เบาะแสแผนร้าย

บทที่ 95: ความเคลื่อนไหวประหลาดที่หลังเขา เบาะแสแผนร้าย

เย่ชิงอวิ๋นมองดูเงาร่างของพรรคมารที่เลือนหายไปในความมืด คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่น

ท่านอาจารย์ฮุ่ยหมิงเดินเข้ามาข้างกาย กระซิบถาม “ประสกเย่... การถอยของพรรคมารคราวนี้ดูมีพิรุธยิ่งนัก”

เย่ชิงอวิ๋นพยักหน้า แววตามั่นคง “ท่านอาจารย์กล่าวถูกต้อง เราจะวางใจไม่ได้... ต้องรีบไปหารือกับเหล่าผู้อาวุโสและท่านผู้เฒ่าลึกลับโดยเร็ว เพื่อกระชากหน้ากากแผนชั่วของพวกมันออกมา”

พูดจบ เขาหันหลังเดินกลับเข้าสู่ตัววัดด้วยฝีเท้าเร่งรีบ ลางสังหรณ์บอกว่าวิกฤตระลอกใหม่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

เมื่อกลับเข้ามาในวัด เย่ชิงอวิ๋นมุ่งตรงไปยังห้องฌานที่ใช้ประชุมหารือ โดยมีท่านอาจารย์ฮุ่ยหมิงตามติดมาไม่ห่าง

ภายในห้อง เหล่าผู้อาวุโสแห่งเส้าหลินกำลังนั่งถกเถียงกันถึงศึกที่ผ่านมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ชายชราลึกลับก็นั่งหลับตาพักผ่อนอยู่ใกล้ๆ แม้ภายนอกจะดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจกำลังครุ่นคิดถึงหมากตาต่อไปของพรรคมาร

เย่ชิงอวิ๋นก้าวเข้ามา พนมมือคารวะ “คารวะท่านผู้อาวุโส ท่านผู้เฒ่า... เมื่อครู่ขณะที่ผู้น้อยลาดตระเวนแถวหลังเขา สัมผัสได้ถึงกระแสปราณประหลาดสายหนึ่ง”

“เมื่อตามรอยไป ก็พบร่องรอยที่พรรคมารทิ้งไว้... ผู้น้อยเกรงว่าพวกมันกำลังวางแผนลอบโจมตีทางด้านหลังเขาขอรับ”

ได้ยินดังนั้น ผู้อาวุโสคิ้วขาวเบิกตาโพลง ถามเสียงเครียด “ประสกเย่... เจ้ามั่นใจหรือไม่ว่าเป็นร่องรอยของพรรคมาร?”

เย่ชิงอวิ๋นพยักหน้า น้ำเสียงหนักแน่น “มั่นใจขอรับ ร่องรอยเหล่านั้นเหมือนกับที่พวกมันทิ้งไว้ตอนปะทะกันคราวก่อนไม่มีผิดเพี้ยน อีกทั้งยังพบสัญลักษณ์เฉพาะของพรรคมารด้วย”

ชายชราลึกลับลืมตาขึ้น กล่าวเนิบช้า “ดูท่าพรรคมารจะยังไม่ยอมจำนน และพยายามหาจุดทะลวงจากทางด้านหลังเขา”

เหล่าผู้อาวุโสพยักหน้าเห็นพ้อง

ฉับพลันนั้น บรรยากาศในห้องประชุมตึงเครียดขึ้นถนัดตา

“แล้วเราควรรับมืออย่างไรดี?” ผู้อาวุโสวัยกลางคนถามด้วยความกังวล

เย่ชิงอวิ๋นครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว “เราวางกำลังซุ่มโจมตีที่หลังเขา รอให้พวกมันเข้ามาติดกับ... ในขณะเดียวกัน ต้องเพิ่มการป้องกันจุดอื่นให้แน่นหนา เพื่อป้องกันแผนลวงเสือออกจากถ้ำ”

ท่านอาจารย์ฮุ่ยหมิงสนับสนุน “ประสกเย่พูดถูก ภูมิประเทศหลังเขาสลับซับซ้อน เหมาะแก่การซุ่มโจมตี... เราคัดเลือกศิษย์ฝีมือดีที่ชำนาญพื้นที่ไปดักซุ่ม รอจังหวะเล่นงานพวกมันทีเผลอ”

ชายชราลึกลับพยักหน้า “แผนนี้ใช้ได้... แต่ต้องระวังด้วย พรรคมารคราวนี้มาแปลก อาจมีลูกไม้ซ่อนอยู่ อย่าเพ่งเล็งแค่หลังเขา ต้องตื่นตัวทั่วทั้งวัด”

ทุกคนเห็นด้วยและเริ่มแจกจ่ายงานทันที

เหล่าผู้อาวุโสแยกย้ายกันไปจัดกำลังป้องกันตามจุดต่างๆ ส่วนเย่ชิงอวิ๋นและท่านอาจารย์ฮุ่ยหมิงรับหน้าที่คัดเลือกคนไปซุ่มโจมตีที่หลังเขา

ณ ลานฝึกยุทธ์ ศิษย์เส้าหลินจำนวนมากมารวมตัวกัน ทุกคนสีหน้าจริงจัง แววตามุ่งมั่น

เย่ชิงอวิ๋นกวาดสายตามองแล้วประกาศก้อง “ศิษย์พี่น้องทั้งหลาย! พรรคมารคิดจะลอบกัดทางด้านหลัง วิกฤตมาเยือนแล้ว... ข้าและท่านอาจารย์ฮุ่ยหมิงจะคัดเลือกคนไปดักซุ่มโจมตี ใครกล้าไปกับข้าบ้าง!”

สิ้นเสียง ศิษย์ทุกคนก้าวออกมาพร้อมกัน ตะโกนลั่น “พวกข้าพร้อมติดตามประสกเย่และท่านอาจารย์ สู้ตายกับพรรคมาร!”

เย่ชิงอวิ๋นมองภาพนั้นด้วยความตื้นตัน เขาและท่านอาจารย์คัดเลือกศิษย์ฝีมือดีจัดเป็นหน่วยรบพิเศษ แล้วรีบนำทัพมุ่งหน้าสู่หลังเขาทันที

ยามนี้ ราตรีปกคลุมทั่ววัดเส้าหลิน หลังเขาเงียบสงัด มีเพียงเสียงแมลงร้องระงม แสงจันทร์สาดส่องทอดเงาไม้ดูคล้ายปีศาจที่ซ่อนเร้น

เย่ชิงอวิ๋นนำทีมมาถึงจุดยุทธศาสตร์ เป็นช่องทางแคบๆ ขนาบด้วยหน้าผาสูงชัน ซึ่งเป็นทางเดียวที่พรรคมารจะผ่านเข้ามาได้

“ทุกคนฟังคำสั่ง... แยกย้ายไปซ่อนตัว ห้ามส่งเสียง รอให้พวกมันเข้ามาในวงล้อมแล้วลงมือพร้อมกันเมื่อได้รับสัญญาณจากข้า” เย่ชิงอวิ๋นกระซิบสั่งการ

เหล่าศิษย์พยักหน้า แล้วแยกย้ายกลืนหายไปกับความมืด

เย่ชิงอวิ๋นซ่อนตัวหลังหินก้อนใหญ่ จ้องเขม็งไปที่ปากทางเข้า

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ทุกวินาทีช่างยาวนาน เขาสได้ยินเสียงหัวใจตนเองเต้นชัดเจน

ทันใดนั้น... สายลมพัดเอากลิ่นอายแปลกปลอมลอยมา

เย่ชิงอวิ๋นใจเต้นแรง... พวกมันมาแล้ว!

ไม่นาน เงาดำหลายสายก็ปรากฏขึ้นที่ปากทาง ฝีเท้าเบากริบเคลื่อนไหวรวดเร็ว... หน่วยลอบสังหารพรรคมาร!

พวกมันย่องเข้ามาอย่างระมัดระวัง คิดว่าไม่มีใครรู้ตัว หารู้ไม่ว่ากำลังเดินเข้าสู่กับดักมรณะ

เย่ชิงอวิ๋นกำอาวุธแน่น รอจนพวกมันเข้ามาเต็มวงล้อม แล้วตะโกนก้อง

“โจมตี!!!”

เสียงโห่ร้องดังสนั่น ศิษย์เส้าหลินพุ่งออกมาจากที่ซ่อนรอบทิศทาง ดุจพยัคฆ์ร้ายตะครุบเหยื่อ

พรรคมารแตกตื่นตกใจ แต่ด้วยความเป็นยอดฝีมือจึงตั้งหลักได้เร็ว เข้าปะทะอย่างดุเดือด

แสงดาบเงากระบี่วูบวาบ กลิ่นคาวเลือดเริ่มคละคลุ้ง เย่ชิงอวิ๋นเคลื่อนไหวรวดเร็วดุจสายฟ้า พุ่งเข้ากลางวง ใช้ออกด้วย “ดัชนีวชิระ” ซัดสมุนมารล้มคว่ำไปหลายคน ท่านอาจารย์ฮุ่ยหมิงหวดคทาขักขระแหวกอากาศ พัดพาศัตรูกระเด็น

แต่ทว่า... เย่ชิงอวิ๋นสังเกตเห็นความผิดปกติ การต้านทานของพวกมันดูอ่อนแอเกินไป เหมือนจงใจถ่วงเวลา

“แย่แล้ว! มีแผนลวง!” เย่ชิงอวิ๋นอุทานในใจ

ทันใดนั้น ศิษย์คนหนึ่งตะโกนลั่น “ประสกเย่! แย่แล้วขอรับ! มีพรรคมารโผล่มาที่อีกฟากของหลังเขา!”

เย่ชิงอวิ๋นตระหนก พรรคมารวางแผนซ้อนแผนจริงๆ! พวกมันแบ่งกำลังเป็นสองสาย สายหนึ่งล่อหลอก อีกสายลอบโจมตี

“ทุกคนอย่าตื่นตระหนก! แบ่งกำลังส่วนหนึ่งตามข้าไปสกัดทางนั้น ที่เหลือจัดการตรงนี้ให้จบ!”

เย่ชิงอวิ๋นนำกำลังส่วนหนึ่งรีบรุดไปยังอีกฟาก เมื่อไปถึงพบว่าพรรคมารกำลังปะทะกับศิษย์ที่เหลืออยู่ เขาโดดเข้าสู่สมรภูมิทันที การมาถึงของเขาช่วยกู้สถานการณ์ได้ทันท่วงที

ชายชราลึกลับทราบข่าวก็รีบตามมาสมทบ พลังฝีมือล้ำเลิศของท่านช่วยขับไล่พรรคมารจนแตกพ่าย

“ถอย!” หัวหน้ามารเห็นท่าไม่ดีจึงสั่งถอยทัพ

เย่ชิงอวิ๋นมองตามหลังพวกมันไปด้วยความระแวง เขารู้ดีว่าพรรคมารคราวนี้มาแปลก แม้จะขับไล่ไปได้ แต่เป้าหมายแท้จริงของพวกมันดูเหมือนจะยังไม่บรรลุ

แผนการครั้งนี้ซับซ้อนซ่อนเงื่อน... พรรคมารต้องการอะไรกันแน่?

เย่ชิงอวิ๋นและพรรคพวกจะสามารถเปิดโปงแผนชั่วทั้งหมด และปกป้องวัดเส้าหลินไว้ได้หรือไม่?

ทุกอย่างยังคงเป็นปริศนา...

..... โปรดติดตามตอนต่อไป ..... จบตอน